της Σύνταξης

H επεξεργασία της ύλης του παρόντος τεύχους έγινε σε μια περίοδο όξυνσης της ταξικής πάλης. Σε απάντηση στα κυβερνητικά μέτρα εξόντωσης της κοινωνικής ασφάλισης δεκάδες ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα και πρωτοβάθμια σωματεία ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ και οργάνωσαν επιτυχημένη 24ωρη απεργία και μαζικές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα, ενώ η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ με τη συμμετοχή στον «κοινωνικό διάλογο» στήριζε την κυβερνητική πολιτική. Η σταθερή στάση του ταξικού πόλου στο συνδικαλιστικό κίνημα, η αποφασιστικότητα στην οργάνωση της αντίστασης των εργαζομένων, ανάγκασε στην πορεία και άλλες συνδικαλιστικές παρατάξεις να διαφοροποιήσουν σε κάποιες πλευρές τη στάση τους από τη συνολική αποδοχή των κυβερνητικών μέτρων που ακολουθεί η κυβερνητική παράταξη. Προφανώς δεν εγκατέλειψαν το δρόμο της ταξικής συνεργασίας, της λεγόμενης κοινωνικής συναίνεσης. Προσπαθούν να μη χάσουν τα ερείσματά τους στους εργαζόμενους. Ετσι κι αλλιώς, αυτός ο αγώνας θα έχει θετικό ισοζύγιο για τις ταξικές δυνάμεις, που θα φανεί πιο καθαρά στην πορεία, στο βαθμό που η ιδεολογική και πολιτική δουλιά των κομμουνιστών και κομμουνιστριών μέσα στην εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό της κίνημα σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων της κατάστασης.

Οι εξελίξεις στη Μ. Ανατολή, με την ιμπεριαλιστική επίθεση και κατοχή από το Ισραήλ, υπό την προστασία των ΗΠΑ και την ανοχή της ΕΕ, των παλαιστινιακών εδαφών που είναι σε πλήρη εξέλιξη την ώρα που γράφονται τούτες οι γραμμές, αποδείχνουν ότι ούτε οι συμβιβασμοί τύπου Οσλο δεν γίνονται ανεκτοί πλέον από τις δυνάμεις της «νέας τάξης». Οχι μόνο δεν οδηγούν σε λύσεις, αλλά αποβαίνουν τελικά σε βάρος των λαών. Αναδεικνύεται πιο καθαρά μπροστά στους λαούς ως μονόδρομος για τα συμφέροντά τους ο δρόμος της σύγκρουσης και της ρήξης με τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό. Η μαχητική αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό που αναπτύσσεται σε όλο τον κόσμο είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα αφύπνισης ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων.

Το Μάρτη του 2002 συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από την πρώτη έκδοση ενός από τα πιο σημαντικά και γνωστά έργα του επιστημονικού κομμουνισμού. Το έργο του Β. Ι. Λένιν «Τί να κάνουμε;», απάντησε σε μια σειρά θεμελιώδη ζητήματα που δεν έπαψαν να αποτελούν αντικείμενο ιδεολογικής διαπάλης με τη μια ή την άλλη μορφή καθ' όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα, στα πλαίσια του εργατικού κινήματος. Πρόκειται για ζητήματα που διαχωρίζουν την επαναστατική του πτέρυγα από τη ρεφορμιστική/οπορτουνιστική και αφορούν τις θεωρητικές βάσεις, τις οργανωτικές αρχές του επαναστατικού εργατικού κόμματος, του κόμματος νέου τύπου, τη δράση του για τη χειραφέτηση της εργατικής τάξης από την αστική ιδεολογία και πολιτική, για την απόκτηση σοσιαλιστικής συνείδησης.

Το αφιέρωμα του παρόντος τεύχους «Η δράση του ΚΚΕ στην εργατική τάξη» αναφέρεται σε αυτό το τελευταίο ζήτημα, στις σύγχρονες συνθήκες και υπό το πρίσμα της σύνδεσης της τακτικής του Κόμματος με τη στρατηγική του. Βασικό υλικό του αφιερώματος είναι τα Ντοκουμέντα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ (Φλεβάρης 2002) με θέμα: «Η δράση του Κόμματος στην εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό της κίνημα». Η Συνδιάσκεψη εξέτασε την πείρα και επεξεργάστηκε σχέδιο δράσης με συγκεκριμένα μέτρα που αναφέρονται στο κύριο καθήκον: όλο το Κόμμα από την ΚΕ ως την ΚΟΒ να δουλέψει εντατικά ώστε να ανέβει ο πολιτικός καθοδηγητικός ρόλος και η επιρροή του Κόμματος στην εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό της κίνημα.

Στα άρθρα του αφιερώματος, «Η γραμμή αντιπαράθεσης, κριτήριο ταξικής συνέπειας», «Για τη δουλιά μας στην εργαζόμενη νεολαία», «Απάντηση στις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις στην υγεία», «Εργατικές διεκδικήσεις για τον πολιτισμό» προσεγγίζονται, κάτω από το πρίσμα του κύριου καθήκοντος, πλευρές της δράσης των κομμουνιστών και κομμουνιστριών στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Στο αφιέρωμα συμπεριλαμβάνεται ένα σχετικό με το θέμα του και ενδιαφέρον ανέκδοτο αρχειακό υλικό από το 1928, οδηγίες του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ για την οργάνωση γενικής απεργίας.

Κρίναμε σκόπιμο να συμπεριλάβουμε στο αφιέρωμα πολύ λίγα ενδεικτικά αποσπάσματα από το έργο του Β. Ι. Λένιν «Τι να κάνουμε;» ως προτροπή για μελέτη των θεωρητικών επεξεργασιών που αναφέρονται στη δράση του κόμματος νέου τύπου στην εργατική τάξη και το συνδικαλιστικό της κίνημα.

Το Μάρτη υπήρχε και μια άλλη, μαύρη, επέτειος, τα 50 χρόνια από την εκτέλεση του Ν. Μπελογιάννη, ηγετικής και ηρωικής μορφής του ΚΚΕ. Με αφορμή την επέτειο, σε μια σειρά εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, το ΚΚΕ ανέδειξε τις ιδεολογικές και πολιτικές προϋποθέσεις που ατσάλωσαν τους αγωνιστές της υπέρτατης θυσίας, τους τιμημένους νεκρούς του αγώνα, σαν το Ν. Μπελογιάννη. Τιμώντας την επέτειο η ΚΟΜΕΠ αναδημοσιεύει στην ενότητα Τέχνη - Πολιτισμός ένα μικρό μέρος από το έργο που ξεκίνησε ο Ν. Μπελογιάννης στην απομόνωση της Ασφάλειας και τη φυλακή της Κέρκυρας για την «Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», ως κορυφαίο παράδειγμα για τη στάση του κομμουνιστή απέναντι στη μελέτη, την έρευνα, τη γνώση, ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες.

Στην ενότητα Ιδεολογία-Πολιτική περιλαμβάνεται η διάλεξη που επεξεργάστηκε το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, «Ιδεολογικά ζητήματα σχετικά με την καπιταλιστική οικονομία», όπου προσεγγίζονται θέματα που αφορούν τη σχέση οικονομίας-πολιτικής στο Πρόγραμμα του Κόμματος, τη διεθνή καπιταλιστική παραγωγή και την επέκταση της εξαγωγής κεφαλαίου, καθώς και προβλήματα που προκύπτουν σε αυτά τα πλαίσια στο επίπεδο της κάθε χώρας.

Το άρθρο ««Παγκοσμιοποίηση»: Πραγματικότητα ή ιδεολογικό κατασκεύασμα;» υποστηρίζει επιχειρηματολογημένα ότι ο όρος αυτός δεν αντανακλά μια νέα πραγματικότητα που υπερβαίνει το ιμπεριαλιστικό σύστημα, αλλά ακριβώς συγκαλύπτει τη φύση και την κρίση του συστήματος.

Στην ενότητα Τέχνη-Πολιτισμός, το άρθρο «Η «εικόνα της πραγματικότητας» και η πραγματικότητα της εικόνας. «Βig Brother»» επιχειρεί μια μαρξιστική προσέγγιση στο φαινόμενο τέτιων εκπομπών που ανθίζουν στο έδαφος του καπιταλισμού που σαπίζει.

Τέλος δημοσιεύονται τα τρέχοντα κομματικά ντοκουμέντα.