της Σύνταξης

Οι Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη με θέμα: «Η δράση του Κόμματος για τα προβλήματα της Νεολαίας. Η στήριξη της ΚΝΕ» αποτελούν το βασικό κείμενο αυτού του τεύχους της ΚΟΜΕΠ, το οποίο, μαζί με τα άρθρα για τη νεολαία που περιλαμβάνει, είναι αφιερωμένο σχεδόν ολόκληρο σε αυτή.

Οι «Θέσεις» της ΚΕ έρχονται σε μια περίοδο που η εργατική τάξη και τα μεσαία στρώματα βρίσκονται μπροστά στη συνεχιζόμενη πιο έντονη επίθεση του αντεργατικού - αντιλαϊκού μπλοκ κεφαλαίου - πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα (με την κυβέρνηση της ΝΔ και την αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ σήμερα) - ΕΕ, έχοντας και τη στήριξη των ηγεσιών που πλειοψηφούν στα συνδικαλιστικά κινήματα. Ιδιαίτερος στόχος αυτής της επίθεσης είναι η νεολαία. Η κατάργηση του 8ώρου - 7ώρου, η προώθηση των ελαστικών μορφών εργασίας, ο περαιτέρω περιορισμός του ελεύθερου χρόνου, η ανεργία, είναι μερικές μόνο από τις συνέπειες της πολιτικής που στηρίζει την «ανταγωνιστικότητα» και την αύξηση της «παραγωγικότητας», δηλαδή την εντεινόμενη εκμετάλλευση. Από την άλλη, με την πολιτική επιτάχυνσης της συγκεντροποίησης στο εμπόριο, ενισχύεται η τάση καταστροφής των αυτοαπασχολούμενων, η τάση αύξησης της ανεργίας, αλλά και της ταχύτερης εφαρμογής των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.

Δίπλα σε αυτά η νεολαία βιώνει και το νέο κύμα επίθεσης των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών, που εξαπλώνεται σε όλες τις χώρες της ΕΕ με πρόσχημα την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Η νέα σφαγή απλών ανθρώπων στο Λονδίνο δείχνει ότι από τέτοια φαινόμενα μόνο ο ιμπεριαλισμός ωφελείται.

Ας μας συγχωρεθεί, αν πούμε, πως η παρούσα έκδοση της ΚΟΜΕΠ έχει μια ιδιαίτερη σημασία, ίσως και μια πρωτοτυπία: Δεν είναι συνηθισμένο γεγονός, πολιτικοί και άλλοι φορείς να ασχολούνται με τη νεολαία, παρά μόνο ευκαιριακά, είτε για να την κολακεύσουν είτε για να απαριθμήσουν με δημαγωγικό και αποπροσανατολιστικό τρόπο υπαρκτά προβλήματα που αντιμετωπίζει, κρύβοντας ταυτόχρονα τις αιτίες τους: Την οικονομική και πολιτική κυριαρχία του κεφαλαίου και τις εκάστοτε κυβερνητικές και τις άλλες κομματικές επιλογές που το υπηρετούν, το ρόλο των ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

Στον αντίποδα αυτών οι «Θέσεις» παραθέτουν την ιδεολογία και την πολιτική του ΚΚΕ, στηριγμένη στη θετική και αρνητική εμπειρία του κινήματος, που προβάλλει την αναγκαιότητα και την επικαιρότητα του σοσιαλισμού, ως απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, ως το μέλλον της νεολαίας. Οι «Θέσεις» επιχειρούν ταυτόχρονα μια σε βάθος προσέγγιση των κοινωνικοοικονομικών συνθηκών και των συνεπειών τους σε όλες τις πλευρές της ζωής των νεότερων γενεών. Οι νεότερες εξελίξεις στις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες εξετάζονται στις «Θέσεις» ως συνέχεια των προηγούμενων, με την έννοια της προσαρμογής του κεφαλαίου στις ανάγκες αναπαραγωγής του.

Το κυριότερο είναι ότι με τις «Θέσεις» η Κεντρική Επιτροπή υπογραμμίζει την ευθύνη του ΚΚΕ για τη νεολαία. Δεν κατατρίβεται με επαναλήψεις μιας καθηκοντολογίας στείρας πολλές φορές, αλλά καθορίζει το πώς θα γίνει πραγματικά υπόθεση του ΚΚΕ η δράση για τα προβλήματα της νεολαίας, η ουσιαστική βοήθεια στην ΚΝΕ. Η νεολαία αντιμετωπίζεται στις «Θέσεις» ως ξεχωριστή κατηγορία του πληθυσμού, που δε συγκροτεί κάποια ιδιαίτερη τάξη, ως δύναμη που δεν μπορεί να δράσει αυτοτελώς, μπορεί όμως να μεγαλουργήσει στο πλευρό και ως αδιάσπαστο τμήμα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Ετσι, στις «Θέσεις της ΚΕ» αναδεικνύεται ο ρόλος που μπορεί να παίξει το κίνημα της νεολαίας στην οικοδόμηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου, στον αγώνα για τη Λαϊκή Εξουσία και Οικονομία, μέσα στις συνθήκες που διαμορφώθηκαν μετά την προσωρινή νίκη της διεθνούς αντεπανάστασης και την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Στο σημείο αυτό επισημαίνεται και υπογραμμίζεται το καθήκον του ΚΚΕ να εξειδικεύει τη γενική στρατηγική του στη νεολαία, να επεξεργαστεί σύγχρονες θέσεις για μια σειρά τομείς προβλημάτων της, να πείσει για την ανάγκη στράτευσης των νέων με την εργατική τάξη στον αγώνα για το σοσιαλισμό.

Συμβολή στην καλύτερη αφομοίωση των καθηκόντων του ΚΚΕ για τη νεολαία αποτελεί το άρθρο της Αλέκας Παπαρήγα που ακολουθεί. Στο άρθρο δίνεται έμφαση στην άμεση σχέση που υπάρχει στη δράση του Κόμματος - χαρακτηρίζεται ως καμπανάκι - και στην ηλικιακή και κοινωνική σύνθεση του στελεχικού δυναμικού του ιδιαίτερα. Ακόμη, στο ότι αυτή η δράση δεν είναι αντίστοιχη, υπολείπεται, σε σύγκριση με το εύρος και την ένταση της ιμπεριαλιστικής επίθεσης κατά της νεολαίας, με το γεγονός, ότι ήδη έχει ανοίξει ο δρόμος που διαμορφώνει γενιές δίχως δικαιώματα. Η δουλειά στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα δεν μπορεί να είναι ουσιαστικά πολιτική και ολόπλευρη, όταν δεν έχει ως περιεχόμενό της το σύνολο των προβλημάτων της λαϊκής οικογένειας. Από εδώ απορρέει και μια άλλη, πρωταρχικής σημασίας ανάγκη: Η μελέτη της εσωτερικής διάρθρωσης της εργατικής τάξης, των μικρομεσαίων, ώστε να παίρνεται υπόψη το ηλικιακό και το φυλετικό στοιχείο στη δράση του ΚΚΕ, να μην ξετυλίγεται αυτή γενικώς. Ετσι μόνο μπορεί να αντιμετωπιστούν οι αστικές και οπορτουνιστικές θεωρίες που αναδείχνουν ως βασικά ορισμένα χαρακτηριστικά της νεολαίας, με στόχο να την αποκόψουν από την εργατική τάξη, να εμποδίσουν την επαφή και ένταξή της στο εργατικό κίνημα. Παράλληλα δίνεται βάρος στις μορφές μαζικής οργάνωσης της νεολαίας, στην εξεύρεση των πιο κατάλληλων και ελκυστικών στις νέες γενιές.

Πολύ σημαντικό από ιδεολογικοπολιτική και οργανωτική άποψη είναι και το σημείο του άρθρου όπου υπογραμμίζεται πως το νεολαιίστικο κίνημα ποτέ στην ιστορία του δεν εκφράστηκε με ενιαία δομή οργάνωσης από πάνω ως κάτω, με αυτοτελή και ανεξάρτητη δράση, αλλά με κοινή δράση που παίρνει σάρκα και οστά μόνο μέσα από τις πολιτικές νεολαίες. Το θέμα, βεβαίως, βρίσκεται εδώ, στο ποια ταξικά συμφέροντα υπηρετεί το κάθε κόμμα στο οποίο ανήκει η α΄ ή η β΄ πολιτική νεολαία.

Στον τρόπο, στα μέσα και στις μεθόδους επίδρασης του καπιταλισμού και των μηχανισμών του στη συνείδηση της νεολαίας αναφέρονται τα τρία επόμενα άρθρα που ακολουθούν.

Στο άρθρο για την «ευθύνη μας στη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς» γίνεται κυρίως αναφορά στην παιδική ηλικία, όπου τα παιδιά βρίσκονται εκτεθειμένα σε ό,τι επεξεργάζεται η αστική ιδεολογία, ιδιαίτερα μέσα από τον μηχανισμό της σχολικής εκπαίδευσης, ενώ αναδεικνύεται η σημασία της κομματικής παρέμβασης, στην κατεύθυνση να κλονιστούν και να απορριφθούν τα εμφανιζόμενα ως θέσφατα και αιώνια της καπιταλιστικής κοινωνίας.

Στο ρόλο των νέων τεχνολογιών, ειδικότερα στην ηλεκτρονική παρακολούθηση, καθώς και στο πώς οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και τα αντίστοιχα παιχνίδια επιδρούν στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των παιδιών και των εφήβων, στέκεται αρκετά αναλυτικά το άρθρο για τις «σύγχρονες μεθόδους χειραγώγησης». Πραγματεύεται τον τρόπο και τη διαδικασία που αυτά μετατρέπουν τους νέους σε παθητικούς δέκτες αληθοφανών ή και τελείως διαστρεβλωμένων γεγονότων. Παρουσιάζει, ακόμη, αρνητικές επιπτώσεις από τη λειτουργία της κινητής τηλεφωνίας, της τηλεόρασης, αλλά και των περιοδικών. Είναι σημαντικό το σημείο που υπογραμμίζεται στο άρθρο, ότι η χειραγώγηση των συνειδήσεων δεν αποτελεί απαραιτήτως μια συνειδητή προσπάθεια των επιτελείων της αστικής προπαγάνδας, αλλά ότι πρόκειται και για καταστάσεις που εξ αντικειμένου απορρέουν από την επιδίωξη του κεφαλαίου να μεγιστοποιεί τα κέρδη του, δηλαδή από την «αυθόρμητη» φυσική λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας.

Τέλος, το άρθρο για την «Ευρωενωσιακή εκστρατεία κατά της νεολαίας» επιδιώκει να καταδείξει, πως η ΕΕ και οι μηχανισμοί της παραποιούν την ιστορία, παρουσιάζουν την ίδια ως μια ένωση αταξική, διαστρεβλώνουν και συκοφαντούν το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, με κεντρικό στόχο τη διαμόρφωση της λεγόμενης «ευρωπαϊκής συνείδησης» και την υιοθέτηση των «δυτικών αξιών», δηλαδή των αξιών της αστικής τάξης. Το άρθρο στέκεται στη σημασία των «ευρωενωσιακών προγραμμάτων», στην επίδραση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στη ζωή της νεολαίας, καθώς και στο ιδεολόγημα της «κοινωνίας των πολιτών», προσφιλές στα αστικά και στα οπορτουνιστικά κόμματα όλων των αποχρώσεων.

Στην παρούσα έκδοση συμπεριλαμβάνεται το άρθρο για «τα 60 χρόνια από το θάνατο του Αρη Βελουχιώτη». Στο άρθρο, ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ αντικρίζεται μακριά από μυθικές υπερβολές της μιας ή της άλλης μορφής, στη βάση της διαλεκτικής σχέσης ανάμεσα στην προσωπικότητα και στις λαϊκές μάζες, τους δημιουργούς της ιστορικής εξέλιξης. Αντικρίζεται, επίσης, ως μέλος του συγκεκριμένου κόμματος που τον ανέδειξε, του ΚΚΕ, και επιχειρείται να κριθεί σύμφωνα με τις απόψεις που ο Αρης είχε για κρίσιμα θέματα και σε σχέση με την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ, τη στρατηγική του. Επιχειρείται, δηλαδή, μαζί με την αναμφισβήτητη προσφορά που είχε, να αποδοθεί στον Αρη και το δίκιο του στο θέμα της ένοπλης πάλης, αλλά και οι χειρισμοί του, που τον έφεραν σε σύγκρουση με τις αρχές λειτουργίας και συγκρότησης του ΚΚΕ.

Οπως πάντα στην ΚΟΜΕΠ δημοσιεύονται όλα τα κομματικά ντοκουμέντα που εκδόθηκαν στο χρονικό διάστημα από 26 Μαΐου μέχρι 19 Ιουλίου 2005.