Βιβλιοπαρουσίαση: Ιδεολογική Επιτροπή της ΚΕ του ΚΚΕ: «Ο ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ»

«Ο ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ»

Εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», 2006

Αφορμή για την έκδοση της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Ο αντικομμουνισμός χθες και σήμερα» αποτέλεσε η ένταση του αντικομμουνισμού όπως εκδηλώθηκε με διάφορες μορφές, π.χ. από τα μέσα προπαγάνδας (διάφορα αφιερώματα των ΜΜΕ, ντοκιμαντέρ, ταινίες, βιβλία, εκδόσεις της ΕΕ για την εκπαίδευση κλπ.), αλλά και με τη μορφή της κρατικής πολιτικής (π.χ. την ψήφιση του αντικομμουνιστικού μνημονίου από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης).

Οπως σημειώνεται και στον πρόλογο της έκδοσης, η αντικομμουνιστική εκστρατεία σήμερα με βασική αιχμή της την αναθεώρηση της ιστορίας του 20ού αιώνα, διαστρεβλώνοντας το ρόλο της ΕΣΣΔ και του κομμουνιστικού κινήματος στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, απευθύνεται ιδιαίτερα στους νέους και τις νέες που δεν έχουν την ανάλογη κοινωνική και πολιτική πείρα και γνώση, ώστε να μπορούν να κρίνουν και να απορρίψουν τα ψέματα και τις παραχαράξεις. Επιχειρείται η διαστρέβλωση των βασικών ιστορικών γεγονότων του 20ού αιώνα με στόχο να μηδενιστεί o ρόλος του κομμουνιστικού κινήματος, ο ρόλος και η προσφορά του σοσιαλιστικού συστήματος, της ΕΣΣΔ, των σοσιαλιστικών κρατών της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, της Ασίας, της Αμερικής, στην κοινωνική εξέλιξη προς όφελος των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων διεθνώς.

Η έκδοση, χωρίς να φιλοδοξεί να αποτελέσει ολοκληρωμένη μελέτη για τον αντικομμουνισμό, επικεντρώνεται σε ορισμένα βασικά ζητήματα.

Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται η παρουσίαση του αντικομμουνισμού ως συστατικό στοιχείο της ιδεολογίας και της πολιτικής της άρχουσας τάξης, της στρατηγικής της για τη διατήρηση της αστικής εξουσίας, την προστασία και διαιώνιση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, που διαπερνά την επίσημη πολιτική του κράτους, των αστικών κομμάτων και των κυβερνήσεών τους. Τεκμηριώνεται ότι στόχος του αντικομμουνισμού δεν είναι άλλος από το να παρεμποδίσει την ωρίμανση των υποκειμενικών προϋποθέσεων για την εκδήλωση της σοσιαλιστικής επανάστασης, να προστατεύσει την καπιταλιστική εξουσία από την προοπτική ανατροπής της και επομένως από την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ετσι γίνεται ξεκάθαρο ότι ο αντικομμουνισμός, μια έννοια που στη χώρα μας ιστορικά συνδέθηκε με τις πιο μαύρες ιστορικές περιόδους του αστικού πολιτικού συστήματος, δεν είναι ένα «ακραίο» φαινόμενο, δεν είναι μια παραφωνία στη λεγόμενη «σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία», δηλαδή στην αστική δημοκρατία.

Στο δεύτερο κεφάλαιο της έκδοσης γίνεται προσπάθεια να εντοπιστούν βασικές εκφράσεις που παίρνει σήμερα ο αντικομμουνισμός και να δοθούν απαντήσεις. Γίνεται αντιπαράθεση με αυτές τις αστικές θεωρίες που συγκαταλέγονται στο αντικομμουνιστικό οπλοστάσιο και αγωνίζονται να τεκμηριώσουν το «τέλος της ιστορίας και της ταξικής πάλης», στηριγμένες σε αντιεπιστημονικές αναλύσεις και συμπεράσματα για τις σύγχρονες (καπιταλιστικές) κοινωνίες. Δίνονται συνοπτικά επιχειρήματα αντιπαράθεσης με αυτές τις θεωρίες που αξιοποιούν τις αντεπαναστατικές εξελίξεις στην πρώην ΕΣΣΔ, την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη για να αποδείξουν ότι ο κομμουνισμός είναι μια ανεφάρμοστη ουτοπία ή ακόμη και η ιδεολογία ενός «ολοκληρωτικού» (δικτατορικού) καθεστώτος.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε ιστορικά ψέματα και διαστρεβλώσεις που αναπαράγονται συστηματικά και με ένταση από την αντικομμουνιστική προπαγάνδα. Η έκδοση κάνει προσπάθεια να δώσει τις αληθινές διαστάσεις σε μια σειρά ιστορικά γεγονότα, να αποκαλύψει τα ψέματα και ταυτόχρονα να θέσει ως αντικειμενικό επιστημονικό κριτήριο την ταξική ερμηνεία της ιστορίας από την σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και της κοινωνικής εξέλιξης. Συγκεντρώνει στοιχεία και επιχειρήματα από παλιότερες και πιο πρόσφατες πηγές για σημαντικές ιστορικές περιόδους, όπως π.χ. τη δεκαετία του 1930 στην ΕΣΣΔ και την αντισταλινική προπαγάνδα, τις προσπάθειες αντεπανάστασης στις Λαϊκές Δημοκρατίες Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης τις δεκαετίες του 1950, 1960 και 1980, την ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Αφγανιστάν κλπ. Στο ίδιο κεφάλαιο γίνεται συνοπτική παρουσίαση βασικών σημείων αντιπαράθεσης του Μαρξισμού - Λενινισμού με την αστική ιδεολογία γύρω από τα ζητήματα της βίας, της δημοκρατίας και της ελευθερίας ώστε να αντικρουστούν και σε θεωρητικό επίπεδο οι αντικομμουνιστικές θεωρίες περί «ολοκληρωτισμού», «κόκκινου φασισμού» κ.ά., που συνήθως συνοδεύουν την αστική αντικομμουνιστική ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων.

Ο ρόλος του οπορτουνισμού στην αντικομμουνιστική εκστρατεία παρουσιάζεται στο τρίτο κεφάλαιο. Στόχος της αντιπαράθεσης με τον οπορτουνισμό δεν είναι να ταυτιστεί ο αντικομμουνισμός με ιδεολογικές διαφορές και ιδεολογικά ρεύματα που αναπτύχθηκαν μέσα στο εργατικό κίνημα. Η αναφορά στον οπορτουνισμό, τόσο το δεξιό όσο και τον «αριστερό», έχει ως στόχο να αναδείξει το πώς αυτός αξιοποιείται από την αστική ιδεολογία και πολιτική, ιδιαίτερα το πώς αντικειμενικά υπηρετεί τη «σύγχρονη» ανάγκη του συστήματος για τη διαμόρφωση ενός ανώδυνου ρεύματος με αντικαπιταλιστική φρασεολογία και φυσιογνωμία που θα δίνει «αριστερό» άλλοθι σε αντικομμουνιστικές απόψεις (βλέπε: καταδίκη του «σταλινισμού» τόσο από ρεύματα του δεξιού όσο και του «αριστερού» οπορτουνισμού).

Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στον αντικομμουνισμό στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην παρουσίαση του ΚΚΕ ως «απολιθώματος» του παρελθόντος. Παρουσιάζονται συνοπτικά ιστορικές εκδηλώσεις του αντικομμουνισμού στη χώρα μας από την ίδρυση του ΚΚΕ ως σήμερα. Γίνεται αντιπαράθεση με τις θέσεις των αναθεωρητών της ιστορίας στην Ελλάδα που μηδενίζουν το ρόλο του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην Εθνική Αντίσταση, «δικαιώνουν» ακόμη και τα Τάγματα Ασφαλείας, παραχαράσσουν το χαρακτήρα του ΔΣΕ και το ρόλο του ΚΚΕ στις κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης. Σε αυτή την έκδοση γίνεται κωδικοποιημένη παρουσίαση των βασικών επιχειρημάτων της σύγχρονης επίθεσης στο ΚΚΕ (π.χ. για τη θέση του κατά της ΕΕ, την πολιτική γραμμή των συμμαχιών του, την τακτική στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, τη στάση του απέναντι στη σοσιαλδημοκρατία και τον οπορτουνισμό).

Στο πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο της έκδοσης συνοψίζονται βασικά συμπεράσματα σε σχέση με τον αντικομμουνισμό. Ο αντικομουνισμός πρέπει να γίνεται αντιληπτός ως η «φυσική», η φυσιολογική αντίδραση της αστικής τάξης μπροστά στο φόβο αποσταθεροποίησης και ανατροπής του καπιταλιστικού συστήματος, της προοπτικής οικοδόμησης του σοσιαλισμού-κομμουνισμού που θα σημάνει και την κατάργηση της εκμετάλλευσης των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και κατά συνέπεια την κατάργηση της ίδιας της αστικής τάξης.

Στην εποχή μας, εποχή του ιμπεριαλισμού, δηλαδή εποχή που τίθεται αντικειμενικά η αναγκαιότητα για το σοσιαλισμό, εποχή που χαρακτηρίζεται από αντίδραση σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής, ιδεολογικής και πολιτικής ζωής, ο αντικομμουνισμός διαπερνά όλες τις πλευρές του εποικοδομήματος: διαποτίζει το εκπαιδευτικό σύστημα, τα μέσα μαζικής πληροφόρησης, γίνεται βασικό στοιχείο της αστικής απολογητικής, αναπαράγεται από τους αστικούς θεσμούς. Αποτελεί συστατικό στοιχείο του διευρυμένου και πολύπλοκου συστήματος των μηχανισμών του κράτους.

Οπως υπογραμμίζεται και στον πρόλογο του βιβλίου, όσο οξύνονται οι αντιθέσεις του συστήματος, όσο φαίνεται ακόμα πιο καθαρά το αδιέξοδο του καπιταλισμού, όσο αφυπνίζονται και ριζοσπαστικοποιούνται οι λαϊκές μάζες, ο αντικομμουνισμός θα δυναμώνει.

Το κύριο συμπέρασμα είναι πως η πάλη ενάντια στις αντικομμουνιστικές θεωρίες, η υπεράσπιση της ιστορίας του επαναστατικού εργατικού κινήματος, του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος και της προσφοράς των σοσιαλιστικών χωρών στον 20ό αιώνα, δεν είναι απλά πάλη για την αποκατάσταση της Ιστορίας. Συνδέεται άμεσα με την πάλη για το μέλλον, για την ανάδειξη και τη συνειδητοποίηση στο σήμερα της αναγκαιότητας και επικαιρότητας, επομένως της ρεαλιστικότητας του σοσιαλισμού.

Ιδιαίτερα στο χώρο της νεολαίας, η αντιπαράθεση με τον αντικομμουνισμό είναι βασικός όρος ώστε σε τμήματά της να γκρεμίζονται αυταπάτες και προκαταλήψεις που καλλιεργούνται, ώστε να εμπνέονται και να στρατεύονται με μεγαλύτερη πεποίθηση στην πάλη για το σοσιαλισμό.

Η έκδοση αυτή είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, δίνοντας ορισμένες απαντήσεις σε κρίσιμα ζητήματα του ιδεολογικού μετώπου, σε άλλα προσανατολίζοντας στην αναζήτηση απαντήσεων και κυρίως στη διαμόρφωση κινήτρων για μια βαθύτερη μελέτη και καλύτερο εξοπλισμό.