Της Σύνταξης

Η προεκλογική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει. Τα δύο κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που εναλλάσσονται στην αστική διακυβέρνηση δίνουν τη μάχη τους με διπλό στόχο: το καθένα να εξασφαλίσει για δικό του λογαριασμό τη δυνατότητα ανάδειξης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ικανής να στηρίξει αυτοδύναμη κυβέρνηση και ταυτόχρονα ν' ανακοπεί οποιαδήποτε τάση -μικρότερη ή μεγαλύτερη- αμφισβήτησης και απεγκλωβισμού εργατικών και λαϊκών δυνάμεων από τη στρατηγική του κεφαλαίου, που και τα δύο με συνέπεια υπηρετούν.

 

Ωστόσο, η αντιπαράθεση με αυτή τη στρατηγική, με την αστική ιδεολογία και πολιτική, προφανώς και δεν περιορίζεται στην αντιπαράθεση με τα δύο κόμματα που αποτελούν τους κύριους εκφραστές της αστικής τάξης. Αλλωστε η ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία αποδεικνύει ότι η στρατηγική του κεφαλαίου μπορεί να εξασφαλίζεται όχι μόνο με αυτοδύναμες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες και μονοκομματικές κυβερνήσεις, αλλά και με κοινοβουλευτικές και κυβερνητικές συνεργασίες είτε μεταξύ των δύο βασικών κομμάτων (π.χ. στη Γερμανία) είτε του ενός εξ αυτών με άλλο ή άλλα μικρότερα κόμματα (π.χ. στην Ιταλία). Φυσικά υπάρχουν ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μεταξύ αυτών των κομμάτων, είτε πρόκειται για τα κύρια αστικά κόμματα είτε για άλλα κόμματα που στρώνουν το έδαφος συνεργασίας μαζί τους. Ωστόσο για το κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ, μετράει όχι μόνο να διακρίνει τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων, αλλά και τη γενική γραμμή και στάση τους απέναντι στη στρατηγική του κεφαλαίου στην Ελλάδα, όπως εκφράζεται στην πλέον σύγχρονη εκδοχή της: αναβάθμιση της συμμετοχής του στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, κυρίως με εξαγωγή κεφαλαίων στα Βαλκάνια, ενεργητική συμμετοχή στη διαμόρφωση νέων κατασταλτικών μηχανισμών σε ευρωενωσιακό επίπεδο, εναρμόνιση και εκσυγχρονισμό των εγχώριων, γενική επίθεση στην εργατική τάξη (μισθούς, συντάξεις, πρόνοια, παιδεία, φροντίδα για την υγεία). Με άλλα λόγια, ανεξάρτητα από τις καθαρά αστικές ή σοσιαλδημοκρατικές (παραδοσιακές ή σύγχρονες) αναφορές στα προγράμματα των κομμάτων ή στην προπαγάνδα τους, η διαχωριστική γραμμή είναι η πολιτική εναντίωση με τα συμφέροντα των μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, των στρατηγικών τους επιλογών και μεθοδεύσεων.

 

Αρα, σε συνθήκες που επιτακτικά μπαίνει η ανάγκη απεγκλωβισμού τουλάχιστον προβληματισμένων τμημάτων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων από την πολιτική επιρροή των δύο κομμάτων, η ανάγκη ν' απαλλαγούν από την απατηλή μετακίνηση μεταξύ των δύο, εξίσου επιτακτικά προβάλλει η ανάγκη, ο απεγκλωβισμός να εκφραστεί με θετική, πραγματικά ριζοσπαστική πολιτική επιλογή στήριξης του ΚΚΕ.

Κάθε εκλογική μάχη δίνει τη δυνατότητα να καταγραφεί στον πολιτικό συσχετισμό η εργατική και λαϊκή δυσαρέσκεια και εναντίωση με την εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική. Αυτό εξαρτάται από την προσωπική ευθύνη του καθενός και της καθεμιάς. Το υποστηρίζουμε χωρίς να αφαιρούμαστε από τους υλικούς και άλλους εκβιασμούς που συχνά ασκούνται κατ' επιλογήν σε δυνάμεις που τείνουν να ριζοσπαστικοποιηθούν. Το κατεστημένο έχει πολλούς τρόπους για να χειραγωγεί τις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, διαθέτει πολλές εναλλακτικές πολιτικές παγίδες και εφεδρείες. Αντικειμενικά σε αυτές ανήκουν κόμματα όπως ο ΣΥΝ και ο ΛΑ.Ο.Σ., χωρίς βέβαια να ταυτίζονται τα δύο κόμματα, ούτε σε σχέση με τον ιδεολογικό - πολιτικό χαρακτήρα τους ούτε σε σχέση με την αφετηρία τους.
Στην ΚΟΜΕΠ έχουμε φιλοξενήσει αρκετά άρθρα σε σχέση με το πρόγραμμα και το χαρακτήρα του ΣΥΝ και γενικότερα με το ρεύμα του σύγχρονου δεξιού οπορτουνισμού. Σε αυτό το τεύχος της ΚΟΜΕΠ ασχολούμαστε περισσότερο με την τακτική του απέναντι στο ΚΚΕ. Ασχολούμαστε με τον τρόπο που επιδίδεται σε μια συκοφάντηση και διαστρέβλωση των θέσεων και της δράσης του Κόμματος, εντασσόμενος σε μια γενικότερη αντι-ΚΚΕ επιχείρηση στην οποία πρωταγωνιστούν το ΠΑΣΟΚ και τα αστικά ΜΜΕ που το στηρίζουν.
Στο άρθρο για το ΣΥΝ που δημοσιεύουμε, συνοψίζουμε τις θέσεις και την πολιτική πρακτική του ΣΥΝ, που αντικειμενικά γίνεται στήριγμα της στρατηγικής του κεφαλαίου, ανάχωμα στη ριζοσπαστικοποίηση λαϊκών δυνάμεων, αριστερό στήριγμα στην αντι-ΚΚΕ επίθεση.

 

Στην ίδια ενότητα δημοσιεύεται κείμενο της ΙΕ της ΚΕ σε σχέση με τις θέσεις και την τακτική του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού (ΛΑ.Ο.Σ). Η ανάγκη για ένα τέτοιο άρθρο προκύπτει από το σκοτεινό ρόλο που διαδραματίζει αυτή η πολιτική δύναμη, συνδυάζοντας ακραία αντιδραστικές θέσεις (εθνικισμός, ρατσισμός κλπ.), στήριξη της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης και των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων με μια σταθερή τακτική διαμόρφωσης συνειρμών συγγένειας (του «κόκκινου» και του μαύρου φασισμού ή του αδογμάτιστου σε σχέση με το «δογματικό» κομμουνισμό) με το ΚΚΕ. Προφανώς ΚΚΕ και ΛΑ.Ο.Σ. απευθύνονται σε διαφορετικές δυνάμεις, από την άποψη των ιδεολογικών αναφορών του επιπέδου συνείδησης. Η τακτική του ΛΑ.Ο.Σ. είναι όμως επικίνδυνη και σκοτεινή, επειδή ουσιαστικά αξιοποιείται για να ταυτιστεί η αληθινά ριζοσπαστική και ανατρεπτική πολιτική του ΚΚΕ με αντιδραστικές και σκοταδιστικές θέσεις. Πρέπει επίσης να συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι ο ΛΑ.Ο.Σ. τυγχάνει ιδιαίτερης προβολής -δυσανάλογης με αυτή της πολιτικής του επιρροής και δράσης- από τμήμα των αστικών ΜΜΕ, ιδιαίτερα αυτών που συνδέονται με το ΠΑΣΟΚ, κατά συνέπεια η τακτική του αυτή στηρίζεται ανοιχτά. Αυτή η ευνοϊκή (σύμφωνα με τα μέτρα της καθεστηκυίας τάξης και στα ΜΜΕ) στάση των ΜΜΕ εξυπηρετεί το ΛΑ.Ο.Σ. σε μια προσπάθεια προσεταιρισμού φτωχών λαϊκών στρωμάτων με πολύ χαμηλή πολιτική συνείδηση, αλλά κυρίως εξυπηρετεί την επιχείρηση αναχωμάτων στην προσέγγιση λαϊκών δυνάμεων με το ΚΚΕ. Γι' αυτό δαιμονοποιείται η πολιτική του ΚΚΕ ως συντηρητική, αναχρονιστική, σκοταδιστική κλπ.

 

Στο τεύχος Νο 4/2007 της ΚΟΜΕΠ δημοσιεύουμε άρθρο με θέμα τον «Ευρωπαϊκό Χώρο Ασφάλειας και Δικαιοσύνης».
Οι σημαντικές εξελίξεις στα ζητήματα του θεσμικού πλαισίου της καταστολής και της αστυνόμευσης στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης δημιουργούν νέα δεδομένα στις προσπάθειες των καπιταλιστικών κρατών για το χτύπημα του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Σε αυτές τις εξελίξεις συγκαταλέγονται μια σειρά μέτρα σε σχέση με τη λεγόμενη «αντιτρομοκρατική πολιτική», τους μετανάστες, την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών, το φακέλωμα, τη δικαστική κάλυψή τους και άλλα. Τα μέτρα αυτά δεν προωθούνται ανεπίδραστα από τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τις σχέσεις της ΕΕ με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και κυρίως αυτό των ΗΠΑ.
Στην ίδια ενότητα φιλοξενούμε άρθρο που ασχολείται με θεωρητικά ζητήματα σε σχέση με την εγκληματικότητα και τα κοινωνικά αίτιά της. Στο κείμενο γίνεται αντιπαράθεση με ιδεαλιστικές και μεταφυσικές αντιλήψεις που κυριαρχούν σε τμήματα της αστικής επιστήμης, που ουσιαστικά λειτουργούν απολογητικά προς τον καπιταλισμό, αποκρύπτουν τη σχέση της εγκληματικότητας με τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και το ιδεολογικό - πολιτικό εποικοδόμημα που στηρίζεται πάνω σε αυτές.

 

Σε χωριστή ενότητα δημοσιεύουμε υλικά που αναφέρονται στην έναρξη λειτουργίας ενός νέου επιμορφωτικού κέντρου της ΚΕ του ΚΚΕ, επιγραφόμενου «Βιβλιοθήκη - Αρχείο "Χαρίλαος Φλωράκης"». Με απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ τα εγκαίνιά του έγιναν στις 11 Ιουνίου 2007. Η ΚΟΜΕΠ δημοσιεύει την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, στην οποία εκφράζεται η πρόθεση της ΚΕ να συμβάλει το κέντρο, με το πλούσιο αρχειακό και βιβλιογραφικό του υλικό, στην έρευνα της Ιστορίας του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, στην προβολή της ιστορικής αλήθειας.
Σε συνθήκες που τα ζητήματα Ιστορίας αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στη γενικότερη ιδεολογικοπολιτική διαπάλη, αφού από την πλευρά της αστικής τάξης εντείνονται οι προσπάθειες ενίσχυσης της αντικομμουνιστικής ιστοριογραφίας μέσα από ειδικές εκπομπές και αφιερώματα των ΜΜΕ, η ΚΟΜΕΠ, συνεχίζοντας τη συμβολή της στην έρευνα της ιστορικής αλήθειας και της διαπάλης σε ζητήματα Ιστορίας, φιλοξενεί δύο κείμενα: Πρόκειται για παρεμβάσεις στο 1ο Επιστημονικό Συνέδριο του Συλλόγου Καυκάσιων Καλαμαριάς «Ο Προμηθέας» (11-13 Μαΐου 2007). Τα κείμενα αυτά καταγράφουν με αδιάσειστα στοιχεία τόσο το ρόλο της αστικής τάξης στην τραγική κατάληξη και τη σφαγή του ελληνικού στοιχείου της περιοχής του Εύξεινου Πόντου στην Τουρκία όσο και το ρόλο Ελληνικής καταγωγής Ποντίων στην Οκτωβριανή Επανάσταση και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ.

 

Στο τεύχος Νο 4/2007 δημοσιεύονται τα κομματικά ντοκουμέντα της περιόδου από 28.4.2007 έως ...6.2007. Ιδιαίτερη θέση κατέχει η Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 90 χρόνια της Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, επέτειο στην οποία θα επανέλθουμε στα δύο επόμενα τεύχη της ΚΟΜΕΠ.

 

Της σύνταξης
02/10/08

Η προεκλογική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει. Τα δύο κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που εναλλάσσονται στην αστική διακυβέρνηση δίνουν τη μάχη τους με διπλό στόχο: το καθένα να εξασφαλίσει για δικό του λογαριασμό τη δυνατότητα ανάδειξης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ικανής να στηρίξει αυτοδύναμη κυβέρνηση και ταυτόχρονα ν' ανακοπεί οποιαδήποτε τάση -μικρότερη ή μεγαλύτερη- αμφισβήτησης και απεγκλωβισμού εργατικών και λαϊκών δυνάμεων από τη στρατηγική του κεφαλαίου, που και τα δύο με συνέπεια υπηρετούν.

Ωστόσο, η αντιπαράθεση με αυτή τη στρατηγική, με την αστική ιδεολογία και πολιτική, προφανώς και δεν περιορίζεται στην αντιπαράθεση με τα δύο κόμματα που αποτελούν τους κύριους εκφραστές της αστικής τάξης. Αλλωστε η ευρωπαϊκή πολιτική εμπειρία αποδεικνύει ότι η στρατηγική του κεφαλαίου μπορεί να εξασφαλίζεται όχι μόνο με αυτοδύναμες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες και μονοκομματικές κυβερνήσεις, αλλά και με κοινοβουλευτικές και κυβερνητικές συνεργασίες είτε μεταξύ των δύο βασικών κομμάτων (π.χ. στη Γερμανία) είτε του ενός εξ αυτών με άλλο ή άλλα μικρότερα κόμματα (π.χ. στην Ιταλία). Φυσικά υπάρχουν ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μεταξύ αυτών των κομμάτων, είτε πρόκειται για τα κύρια αστικά κόμματα είτε για άλλα κόμματα που στρώνουν το έδαφος συνεργασίας μαζί τους. Ωστόσο για το κόμμα της εργατικής τάξης, το ΚΚΕ, μετράει όχι μόνο να διακρίνει τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων, αλλά και τη γενική γραμμή και στάση τους απέναντι στη στρατηγική του κεφαλαίου στην Ελλάδα, όπως εκφράζεται στην πλέον σύγχρονη εκδοχή της: αναβάθμιση της συμμετοχής του στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, κυρίως με εξαγωγή κεφαλαίων στα Βαλκάνια, ενεργητική συμμετοχή στη διαμόρφωση νέων κατασταλτικών μηχανισμών σε ευρωενωσιακό επίπεδο, εναρμόνιση και εκσυγχρονισμό των εγχώριων, γενική επίθεση στην εργατική τάξη (μισθούς, συντάξεις, πρόνοια, παιδεία, φροντίδα για την υγεία). Με άλλα λόγια, ανεξάρτητα από τις καθαρά αστικές ή σοσιαλδημοκρατικές (παραδοσιακές ή σύγχρονες) αναφορές στα προγράμματα των κομμάτων ή στην προπαγάνδα τους, η διαχωριστική γραμμή είναι η πολιτική εναντίωση με τα συμφέροντα των μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, των στρατηγικών τους επιλογών και μεθοδεύσεων.

Αρα, σε συνθήκες που επιτακτικά μπαίνει η ανάγκη απεγκλωβισμού τουλάχιστον προβληματισμένων τμημάτων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων από την πολιτική επιρροή των δύο κομμάτων, η ανάγκη ν' απαλλαγούν από την απατηλή μετακίνηση μεταξύ των δύο, εξίσου επιτακτικά προβάλλει η ανάγκη, ο απεγκλωβισμός να εκφραστεί με θετική, πραγματικά ριζοσπαστική πολιτική επιλογή στήριξης του ΚΚΕ.
Κάθε εκλογική μάχη δίνει τη δυνατότητα να καταγραφεί στον πολιτικό συσχετισμό η εργατική και λαϊκή δυσαρέσκεια και εναντίωση με την εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική. Αυτό εξαρτάται από την προσωπική ευθύνη του καθενός και της καθεμιάς. Το υποστηρίζουμε χωρίς να αφαιρούμαστε από τους υλικούς και άλλους εκβιασμούς που συχνά ασκούνται κατ' επιλογήν σε δυνάμεις που τείνουν να ριζοσπαστικοποιηθούν. Το κατεστημένο έχει πολλούς τρόπους για να χειραγωγεί τις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις, διαθέτει πολλές εναλλακτικές πολιτικές παγίδες και εφεδρείες. Αντικειμενικά σε αυτές ανήκουν κόμματα όπως ο ΣΥΝ και ο ΛΑ.Ο.Σ., χωρίς βέβαια να ταυτίζονται τα δύο κόμματα, ούτε σε σχέση με τον ιδεολογικό - πολιτικό χαρακτήρα τους ούτε σε σχέση με την αφετηρία τους.
Στην ΚΟΜΕΠ έχουμε φιλοξενήσει αρκετά άρθρα σε σχέση με το πρόγραμμα και το χαρακτήρα του ΣΥΝ και γενικότερα με το ρεύμα του σύγχρονου δεξιού οπορτουνισμού. Σε αυτό το τεύχος της ΚΟΜΕΠ ασχολούμαστε περισσότερο με την τακτική του απέναντι στο ΚΚΕ. Ασχολούμαστε με τον τρόπο που επιδίδεται σε μια συκοφάντηση και διαστρέβλωση των θέσεων και της δράσης του Κόμματος, εντασσόμενος σε μια γενικότερη αντι-ΚΚΕ επιχείρηση στην οποία πρωταγωνιστούν το ΠΑΣΟΚ και τα αστικά ΜΜΕ που το στηρίζουν.
Στο άρθρο για το ΣΥΝ που δημοσιεύουμε, συνοψίζουμε τις θέσεις και την πολιτική πρακτική του ΣΥΝ, που αντικειμενικά γίνεται στήριγμα της στρατηγικής του κεφαλαίου, ανάχωμα στη ριζοσπαστικοποίηση λαϊκών δυνάμεων, αριστερό στήριγμα στην αντι-ΚΚΕ επίθεση.

Στην ίδια ενότητα δημοσιεύεται κείμενο της ΙΕ της ΚΕ σε σχέση με τις θέσεις και την τακτική του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού (ΛΑ.Ο.Σ). Η ανάγκη για ένα τέτοιο άρθρο προκύπτει από το σκοτεινό ρόλο που διαδραματίζει αυτή η πολιτική δύναμη, συνδυάζοντας ακραία αντιδραστικές θέσεις (εθνικισμός, ρατσισμός κλπ.), στήριξη της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης και των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων με μια σταθερή τακτική διαμόρφωσης συνειρμών συγγένειας (του «κόκκινου» και του μαύρου φασισμού ή του αδογμάτιστου σε σχέση με το «δογματικό» κομμουνισμό) με το ΚΚΕ. Προφανώς ΚΚΕ και ΛΑ.Ο.Σ. απευθύνονται σε διαφορετικές δυνάμεις, από την άποψη των ιδεολογικών αναφορών του επιπέδου συνείδησης. Η τακτική του ΛΑ.Ο.Σ. είναι όμως επικίνδυνη και σκοτεινή, επειδή ουσιαστικά αξιοποιείται για να ταυτιστεί η αληθινά ριζοσπαστική και ανατρεπτική πολιτική του ΚΚΕ με αντιδραστικές και σκοταδιστικές θέσεις. Πρέπει επίσης να συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι ο ΛΑ.Ο.Σ. τυγχάνει ιδιαίτερης προβολής -δυσανάλογης με αυτή της πολιτικής του επιρροής και δράσης- από τμήμα των αστικών ΜΜΕ, ιδιαίτερα αυτών που συνδέονται με το ΠΑΣΟΚ, κατά συνέπεια η τακτική του αυτή στηρίζεται ανοιχτά. Αυτή η ευνοϊκή (σύμφωνα με τα μέτρα της καθεστηκυίας τάξης και στα ΜΜΕ) στάση των ΜΜΕ εξυπηρετεί το ΛΑ.Ο.Σ. σε μια προσπάθεια προσεταιρισμού φτωχών λαϊκών στρωμάτων με πολύ χαμηλή πολιτική συνείδηση, αλλά κυρίως εξυπηρετεί την επιχείρηση αναχωμάτων στην προσέγγιση λαϊκών δυνάμεων με το ΚΚΕ. Γι' αυτό δαιμονοποιείται η πολιτική του ΚΚΕ ως συντηρητική, αναχρονιστική, σκοταδιστική κλπ.

Στο τεύχος Νο 4/2007 της ΚΟΜΕΠ δημοσιεύουμε άρθρο με θέμα τον «Ευρωπαϊκό Χώρο Ασφάλειας και Δικαιοσύνης».
Οι σημαντικές εξελίξεις στα ζητήματα του θεσμικού πλαισίου της καταστολής και της αστυνόμευσης στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης δημιουργούν νέα δεδομένα στις προσπάθειες των καπιταλιστικών κρατών για το χτύπημα του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Σε αυτές τις εξελίξεις συγκαταλέγονται μια σειρά μέτρα σε σχέση με τη λεγόμενη «αντιτρομοκρατική πολιτική», τους μετανάστες, την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών, το φακέλωμα, τη δικαστική κάλυψή τους και άλλα. Τα μέτρα αυτά δεν προωθούνται ανεπίδραστα από τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τις σχέσεις της ΕΕ με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και κυρίως αυτό των ΗΠΑ.
Στην ίδια ενότητα φιλοξενούμε άρθρο που ασχολείται με θεωρητικά ζητήματα σε σχέση με την εγκληματικότητα και τα κοινωνικά αίτιά της. Στο κείμενο γίνεται αντιπαράθεση με ιδεαλιστικές και μεταφυσικές αντιλήψεις που κυριαρχούν σε τμήματα της αστικής επιστήμης, που ουσιαστικά λειτουργούν απολογητικά προς τον καπιταλισμό, αποκρύπτουν τη σχέση της εγκληματικότητας με τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και το ιδεολογικό - πολιτικό εποικοδόμημα που στηρίζεται πάνω σε αυτές.

Σε χωριστή ενότητα δημοσιεύουμε υλικά που αναφέρονται στην έναρξη λειτουργίας ενός νέου επιμορφωτικού κέντρου της ΚΕ του ΚΚΕ, επιγραφόμενου «Βιβλιοθήκη - Αρχείο "Χαρίλαος Φλωράκης"». Με απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ τα εγκαίνιά του έγιναν στις 11 Ιουνίου 2007. Η ΚΟΜΕΠ δημοσιεύει την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, στην οποία εκφράζεται η πρόθεση της ΚΕ να συμβάλει το κέντρο, με το πλούσιο αρχειακό και βιβλιογραφικό του υλικό, στην έρευνα της Ιστορίας του κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος, στην προβολή της ιστορικής αλήθειας.
Σε συνθήκες που τα ζητήματα Ιστορίας αποκτούν ιδιαίτερη σημασία στη γενικότερη ιδεολογικοπολιτική διαπάλη, αφού από την πλευρά της αστικής τάξης εντείνονται οι προσπάθειες ενίσχυσης της αντικομμουνιστικής ιστοριογραφίας μέσα από ειδικές εκπομπές και αφιερώματα των ΜΜΕ, η ΚΟΜΕΠ, συνεχίζοντας τη συμβολή της στην έρευνα της ιστορικής αλήθειας και της διαπάλης σε ζητήματα Ιστορίας, φιλοξενεί δύο κείμενα: Πρόκειται για παρεμβάσεις στο 1ο Επιστημονικό Συνέδριο του Συλλόγου Καυκάσιων Καλαμαριάς «Ο Προμηθέας» (11-13 Μαΐου 2007). Τα κείμενα αυτά καταγράφουν με αδιάσειστα στοιχεία τόσο το ρόλο της αστικής τάξης στην τραγική κατάληξη και τη σφαγή του ελληνικού στοιχείου της περιοχής του Εύξεινου Πόντου στην Τουρκία όσο και το ρόλο Ελληνικής καταγωγής Ποντίων στην Οκτωβριανή Επανάσταση και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ.

Στο τεύχος Νο 4/2007 δημοσιεύονται τα κομματικά ντοκουμέντα της περιόδου από 28.4.2007 έως ...6.2007. Ιδιαίτερη θέση κατέχει η Διακήρυξη της ΚΕ του ΚΚΕ για τα 90 χρόνια της Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, επέτειο στην οποία θα επανέλθουμε στα δύο επόμενα τεύχη της ΚΟΜΕΠ.