Της Σύνταξης

Oι πολιτικές εξελίξεις απαιτούν τη μαχητική ετοιμότητα των κομμουνιστών. Το ζητούμενο για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα στις σημερινές συνθήκες δεν είναι η αναμονή των εθνικών εκλογών ως το γεγονός που θα δώσει διέξοδο στα οξυμένα λαϊκά προβλήματα, είτε με το να αντικατασταθεί στη διακυβέρνηση το αστικό κόμμα της ΝΔ από το αστικό κόμμα του ΠΑΣΟΚ είτε με το να προκληθεί μια ανασύνθεση στο αστικό πολιτικό σύστημα με ενισχυμένο ρόλο του ΛΑ.Ο.Σ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, μέσα ή έξω από κυβερνητικό σχήμα. Το ζητούμενο είναι η οργάνωση της πάλης ενάντια στα νέα αντιλαϊκά μέτρα που φορτώνουν την οικονομική κρίση στις πλάτες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, όπως υποδεικνύουν και οι οδηγίες του ΟΟΣΑ και του ΔΝΤ. Αλλωστε είναι φανερό ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δε διαφωνούν ως προς το χαρακτήρα των μέτρων, αλλά σε δευτερεύουσες πτυχές τους και στη διαδικασία εφαρμογής τους. Η πάλη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορεί να έχει αποτέλεσμα όταν περιορίζεται στην αμυντική υπεράσπιση δικαιωμάτων που τίθενται υπό αμφισβήτηση, όπως π.χ. το επίδομα αδείας, ο 13ος μισθός, τα βαρέα και ανθυγιεινά κ.ά., χωρίς να συνδέεται με την πάλη για ανατροπές στο επίπεδο της εξουσίας, προϋπόθεση για την ικανοποίηση των σύγχρονων εργατικών και λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων.

Είναι ώριμη ανάγκη η πάλη των εργαζομένων να ανέβει πιο ψηλά σε σχέση με τον πολιτικό της προσανατολισμό, το επίπεδο οργάνωσης και συμμετοχής των εργαζομένων. Οι πρόσφατες μάχες που έδωσε με επιτυχία το ΠΑΜΕ για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αλλά και την αντιμετώπιση απολύσεων και διώξεων συνδικαλιστών, αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Πρέπει να εκφραστούν σε αλλαγή του συσχετισμού στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Το καθήκον των μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, των φίλων και οπαδών είναι να συμβάλουν αποφασιστικά στην κατεύθυνση οργάνωσης της πάλης της εργατικής τάξης με ενίσχυση της ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ως προς την πάλη για το χαρακτήρα της εξουσίας, με προβολή της σοσιαλιστικής διεξόδου σε αντιπαράθεση με τον αντικομμουνισμό.

Οπως τονίζει η Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα τελικά συμπεράσματα από την μάχη των ευρωεκλογών, βασικός στόχος του ΚΚΕ είναι η ανάπτυξη του κινήματος στις συνθήκες της κρίσης, με κύριο ζήτημα την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την κοινωνική συμμαχία, την κομματική οικοδόμηση, με γρήγορη προσαρμογή της δουλειάς μας στις κατευθύνσεις του 18ου Συνεδρίου.

Αλληλένδετη με αυτά τα καθήκοντα είναι και η δράση του Κόμματος και της ΚΝΕ για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.

Η απόφαση επισημαίνει ότι το ΚΚΕ έχει σημαντικά εφόδια που πρέπει να αξιοποιηθούν στην προσπάθεια για ανέβασμα της πάλης του εργατικού κινήματος:

«Α. Την επεξεργασμένη στρατηγική μας και τα ιδιαίτερα καθήκοντα που έχει θέσει το 18ο Συνέδριο, έχουμε δηλαδή καλή πυξίδα. Οι θέσεις μας για την κρίση αποτελούν ατού μας. Να πάρουμε υπόψη ότι το αστικό πολιτικό σύστημα, παρά τη δύναμή του δεν είναι σε θέση να χρησιμοποιεί το "καρότο", όπως σε προηγούμενες φάσεις, δεν μπορεί να προσφέρει ανακούφιση. Βεβαίως, έχει μέσα εξαγοράς και ενσωμάτωσης, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία των εργατικών λαϊκών στρωμάτων θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα, ενώ η κρατική βία και καταστολή θα ενταθούν παράλληλα με τους εργοδοτικούς μηχανισμούς.

Β. Το γεγονός ότι έχουμε επίσης επεξεργασμένες θέσεις για το σοσιαλισμό και ως συμπεράσματα από την πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, αλλά και ως εμπλουτισμό του Προγράμματος του Κόμματος. Είμαστε σε θέση να κάνουμε αντεπίθεση και για να αντιπαλέψουμε τον αντικομμουνισμό, αλλά και να θέσουμε εμείς παντού τις δικές μας απόψεις, με στόχο όπου μπορούμε - και μπορούμε ιδιαίτερα σε εργατικούς χώρους, να θέτουμε εμείς τον άξονα, να αδυνατίζουμε τον άξονα προπαγάνδας του πολιτικού αντιπάλου και των οπορτουνιστών.

Γ. Το γεγονός ότι έχουμε αποκτήσει πείρα και ωριμότητα στη διαχείριση επιθέσεων. Εχει ήδη διαμορφωθεί ένα πιο έμπειρο στελεχικό δυναμικό στο Κόμμα και στην ΚΝΕ που επιτρέπει να προσδοκούμε και ανάδειξη - ανάπτυξη νέων στελεχών».

Η απόφαση σημειώνει την ανάγκη, ως αντίληψη και πρακτική, να αποκτήσουμε μεγαλύτερη απαιτητικότητα από τον εαυτό μας, ως σύνολο και σε ατομική βάση, να εμπνεύσουμε απαιτητικότητα και αίσθημα ευθύνης σε πρωτοπόρες και ριζοσπαστικές δυνάμεις. Επισημαίνει ιδιαίτερα ότι: «Η ισχυροποίηση του Κόμματος δεν μπορεί να ταυτίζεται μόνο με την άνοδο της εκλογικής του επιρροής, που βεβαίως αποτελεί επιδιωκόμενο στόχο, αφού αποτελεί και ένδειξη της ικανότητας του Κόμματος να αντιπαλεύει τις αντικειμενικές αντιξοότητες και δυσκολίες. Αυτό που έχει σημασία είναι να κατανοούνται όλες οι πλευρές και τα κριτήρια της ισχυροποίησης, που αφορούν και την κατάκτηση υψηλής θεωρητικής και πολιτικής στάθμης, ικανότητα δράσης και στοχοπροσήλωσης στην εργατική τάξη. Σημασία έχει η πρόοδος στην κομματική οικοδόμηση, το ιδεολογικοπολιτικό ατσάλωμα, η αντοχή στις δυσκολίες, η ποιότητα των δεσμών μας με το λαό, η ικανότητα διεξαγωγής της ιδεολογικής διαπάλης, η βοήθεια και η στήριξη της ΚΝΕ».

Σημαντική συμβολή στην κατεύθυνση της ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης έχουν οι εκδηλώσεις του 35ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή με σύνθημα «Σοσιαλισμός, απάντηση στην καπιταλιστική βαρβαρότητα», οι εκδηλώσεις του οποίου ξεκίνησαν στις αρχές του καλοκαιριού και ολοκληρώνονται με το κεντρικό φεστιβάλ στην Αθήνα από 17 έως 19 Σεπτέμβρη.

Η αρθρογραφία του τεύχους Νο 5/2009 της ΚΟΜΕΠ αποσκοπεί στην ενίσχυση της ιδεολογικοπολιτικής ετοιμότητας και του ιδεολογικοπολιτικού μετώπου με βάση την πολιτική επικαιρότητα.

Στην ενότητα με τίτλο «Οικονομία - Πολιτική» δημοσιεύεται άρθρο με τίτλο «Η οικονομική κρίση στην ΕΕ. Ο εσωτερικός συσχετισμός και η διεθνής θέση της Ενωσης», που αφορά την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Το άρθρο δίνει συνέχεια και εμβαθύνει σε θέματα προηγούμενης αρθρογραφίας της ΚΟΜΕΠ και των υλικών της ημερίδας που πραγματοποίησε η ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Η διεθνής οικονομική κρίση και η θέση της Ελλάδας. Οι θέσεις του ΚΚΕ (υλικά της ημερίδας της ΚΕ του ΚΚΕ, 14 Μάη 2009)», τα οποία περιλαμβάνονται και σε ιδιαίτερη έκδοση της «Σύγχρονης Εποχής». Οι δύο αυτές εκδόσεις, οι οποίες αλληλοσυμπληρώνονται και αποτελούν χρήσιμο υλικό στο επίκαιρο και ταυτόχρονα διαχρονικό φαινόμενο της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, απευθύνονται ιδιαίτερα στους νέους και τις νέες, εργαζόμενους και σπουδαστές. Γι’ αυτό επιλέχθηκε να συμπέσει ο χρόνος κυκλοφορίας τους με το 35ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - Οδηγητή.

Το παραπάνω άρθρο εξετάζει εξετάζει τις αντιθέσεις μεταξύ των κρατών - μελών της ΕΕ και γενικότερα τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις υπό την επίδραση των νομοτελειών της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Η αντικειμενική εκτίμηση, καθώς και η πρόβλεψη της πορείας των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων αποτελεί κύριο ζήτημα για τη στρατηγική και τακτική του κομμουνιστικού κινήματος. Ο Λένιν, μελετώντας τον ιμπεριαλισμό στις συνθήκες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ανέδειξε πώς οι οξυμένες αντιθέσεις ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές οδήγησαν στην ιμπεριαλιστική πολεμική σύγκρουση και πώς το επαναστατικό εργατικό κίνημα αξιοποίησε αυτές τις αντιθέσεις στην πάλη για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού στη Ρωσία και την εγκαθίδρυση της επαναστατικής εργατικής εξουσίας.

Στην ίδια ενότητα της ΚΟΜΕΠ δημοσιεύεται άρθρο με τίτλο «Κριτική των θέσεων της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας (ΕΣΚ) και του οπορτουνισμού (ΚΕΑ) για την οικονομική κρίση». Οπως προσδιορίζει και ο τίτλος του, το άρθρο κάνει συνοπτική κριτική παρουσίαση των θέσεων των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, καθώς και των σύγχρονων δεξιών οπορτουνιστικών κομμάτων, που προήλθαν κυρίως από την οπορτουνιστική μετάλλαξη κομμουνιστών και κομμουνιστικών κομμάτων μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές. Στο άρθρο αναδεικνύεται η κοινή αντίληψή τους στη γραμμή της ενσωμάτωσης στο ιμπεριαλιστικό κέντρο της ΕΕ, του συμβιβασμού και της υποταγής του κινήματος σε μια διαχείριση της κρίσης, με στόχο τη σταθεροποίηση των εκμεταλλευτικών σχέσεων. Αναδεικνύονται ταυτόχρονα και οι αντιφάσεις και τα αδιέξοδα των θέσεών τους ως δήθεν εναλλακτικών προς την πολιτική («νεοφιλελεύθερη») των φιλελεύθερων αστικών κομμάτων.

Τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων αναδείχθηκαν μετά τις ευρωεκλογές ως επίκαιρο πολιτικό ζήτημα. Η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑ.Ο.Σ, προέβη σε μια σειρά κατασταλτικά μέτρα σε βάρος προσφύγων, κυρίως προερχόμενων από χώρες όπου μαίνονται εμφύλιοι πόλεμοι και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Γύρω από αυτό το ζήτημα αναπτύχθηκε και αναπτύσσεται οξυμένη ιδεολογικοπολιτική πάλη. Η επίθεση ενάντια στους μετανάστες έχει το χαρακτήρα της επίθεσης απέναντι στο πιο άγρια και στυγνά εκμεταλλευόμενο τμήμα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί και πρόβα για γενίκευση των μέτρων καταστολής απέναντι στους εργαζόμενους. Το άρθρο με τίτλο «Για τα δικαιώματα μεταναστών και προσφύγων», που δημοσιεύεται στην ΚΟΜΕΠ, επιχειρεί να προσεγγίσει το φαινόμενο της μετανάστευσης με ταξικά κριτήρια και μέσα από τις νομοτέλειες της καπιταλιστικής οικονομίας. Δίνει απάντηση στην προσπάθεια να δηλητηριαστεί η εργατική τάξη με το ρατσισμό και τον εθνικισμό, αναδεικνύει την αστική πολιτική απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, πώς οι εξελίξεις στην καπιταλιστική οικονομία -ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης- οδηγούν σε αναπροσαρμογές αυτής της αστικής πολιτικής.

Ακολουθεί άρθρο με τίτλο «Η σχέση οικονομίας - αστικής εκπαιδευτικής πολιτικής». Πραγματεύεται τη σχέση της εκπαίδευσης με την καπιταλιστική οικονομία, πώς οι μεταρρυθμίσεις («αναδιαρθρώσεις») στην εκπαίδευση αντανακλούν τις εξελίξεις στην καπιταλιστική οικονομία, πώς η εκπαιδευτική πολιτική του αστικού κράτους εναρμονίζεται με τις ανάγκες της καπιταλιστικής αναπαραγωγής.

Μια ιδιαίτερη επικαιρότητα και σημασία έχει το άρθρο με τίτλο «Ο αστικός κόσμος στην Κατοχή. Η κατοχική κυβέρνηση και τα Τάγματα Ασφαλείας», που δημοσιεύεται στην ενότητα «Ιστορία». Η αστικής και οπορτουνιστικής προέλευσης σχολή αναθεώρησης της Ιστορίας επιχείρησε την εξυγίανση των Ταγμάτων Ασφαλείας από την αντιδραστική δράση εξυπηρέτησης του ναζιστικού καθεστώτος στην Ελλάδα σε βάρος του λαϊκού απελευθερωτικού αγώνα του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ. Το άρθρο αποκαλύπτει όλο αυτό το εγχείρημα. Αναδεικνύει -με αφορμή τα Τάγματα Ασφαλείας- συνολικά τη στάση της αστικής τάξης στις συνθήκες της ναζιστικής κατοχής. Επικεντρώνεται στο γεγονός ότι οι δοσίλογοι, το τμήμα της αστικής τάξης που συνεργάστηκε με τις δυνάμεις κατοχής, εξυπηρετούσε εξίσου τα γενικά συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας, αποτελούσε την εμπροσθοφυλακή της αστικής τάξης μπροστά στον ορατό κίνδυνο αυτή να χάσει την εξουσία στην Ελλάδα. Αποκαλύπτει ότι παρά τις αντιθέσεις τους, τα δύο αστικά τμήματα -και αυτό που επέλεξε τη συνεργασία και εκείνο που επέλεξε την αντιπαράθεση με τους Ναζί- δε δίστασαν να συνεργαστούν για την από κοινού αντιμετώπιση του ΕΑΜικού κινήματος και του ΚΚΕ.

Τις ημέρες που διαμορφώθηκε η ύλη αυτού του τεύχους, η ιδιαίτερη επικαιρότητα του άρθρου σχετιζόταν με τη συνολική αστική και οπορτουνιστική προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με μηδενισμό της αποφασιστικής συμβολής της ΕΣΣΔ και των λαϊκών απελευθερωτικών κινημάτων, όπως του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ, στην αντιφασιστική νίκη των λαών. Επιχειρείται η εξομοίωση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην ΕΣΣΔ κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με το ναζιστικό καθεστώς της Γερμανίας και η εξομοίωση της πάλης του ΕΑΜ - ΕΛΑΣ με εκείνη των Ταγμάτων Ασφαλείας, εμφανίζοντας τη σύγκρουσή τους ως «τοπική βεντέτα». Διόλου τυχαία άλλωστε συναντήθηκαν σ’ αυτόν το σκοπό φιλελεύθερα αστικά κόμματα με παλιά και νέα «σοσιαλιστικά» και «πράσινα» (οικολογικά) αναχώματα, καθιερώνοντας (κατά τον Απρίλη του 2009) στην ΕΕ την 23η Αυγούστου ως ημέρα «μνήμης» για τα «θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων».

Ο αντικομμουνισμός που στηρίζεται στο ψέμα, τη συκοφαντία, τη σκευωρία και την εξαπάτηση έχει αποδειχτεί ότι δεν αντέχει στο πέρασμα του χρόνου. Αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται η αλήθεια, αποκαλύπτεται η καπιταλιστική αντιδραστικότητα, η φωτεινή προοπτική του σοσιαλιστικού - κομμουνιστικού μέλλοντος. Η γρήγορη και πλήρης αποκάλυψή της όμως επιταχύνει την ιστορική κίνηση, η οποία δε συντελείται ευθύγραμμα ανοδικά. Γι’ αυτό έχει μεγάλη σημασία η ιστορική γνώση, το ιδεολογικοπολιτικό ταξικό ατσάλωμα, η πρωτοπόρα και με αγωνιστική θυσία στάση ζωής, ιδιαίτερα των εκάστοτε νεώτερων γενιών της εργατικής τάξης. Οι νόμοι στην κοινωνία δρουν μέσα από τη δράση των μαζών. Γι’ αυτό και η αναπόφευκτη σοσιαλιστική - κομμουνιστική προοπτική είναι δυνατό να αναχαιτίζεται από την καπιταλιστική βαρβαρότητα, όταν αποπροσανατολίζεται και διαβρώνεται το εργατικό κίνημα. Επομένως ο υποκειμενικός παράγοντας, δρώντας σε αντικειμενικές συνθήκες, γίνεται καθοριστικός στην κοινωνική εξέλιξη.

Στο τεύχος 5 του 2009 της ΚΟΜΕΠ δημοσιεύονται κομματικά ντοκουμέντα της περιόδου από 29.6.2009 έως 30.8.2009, μεταξύ των οποίων και η Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ: «Τελικά συμπεράσματα από τη μάχη των Ευρωεκλογών του Ιούνη 2009».