Η πολιτική κατάσταση που διανύουμε, άτυπα προεκλογική, χαρακτηρίζεται από την όξυνση των λαϊκών προβλημάτων, ενώ ταυτόχρονα προβάλλεται πιο επιτακτικά η «απαίτηση» για γρήγορη και άμεση προώθηση των καπιταλιστικών μεταρρυθμίσεων σε μια σειρά τομείς. Οι αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, τόσο στο χώρο της παιδείας όσο και σε μια σειρά εργατικούς χώρους (κυρίως με θέμα την υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης), απέδειξαν ότι αυτές οι μεταρρυθμίσεις συναντούν μικρότερες ή μεγαλύτερες λαϊκές αντιδράσεις, πολύ κατώτερες ωστόσο των περιστάσεων.
Σε αυτές τις συνθήκες ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αντιπαρατίθενται με στόχο την παραμονή και την επάνοδο στην κυβέρνηση αντίστοιχα. Με δεδομένη τη στρατηγική συμφωνία των δύο κομμάτων, η αντιπαράθεση μεταξύ τους κινείται στο επίπεδο των εντυπώσεων, των ελιγμών και της τακτικής. Ετσι η αντιπαράθεσή τους έχει το χαρακτήρα ενός ανούσιου δικομματικού καβγά με στόχο να «μεταγγιστεί» η όποια δυσαρέσκεια από το ένα κόμμα στο άλλο, να μπουν εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση και στον απεγκλωβισμό των λαϊκών μαζών από την επιρροή τους. Ως στοιχείο που υπηρετεί αυτόν ακριβώς το στόχο πρέπει να συνειδητοποιείται και η ένταση της επίθεσης στην πολιτική του ΚΚΕ με συκοφαντίες και διαστρεβλώσεις, επίθεση στην οποία πρωταγωνιστούν οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ. Αλλά και ο ΣΥΝ, με τον ειδικό ρόλο του ως οπορτουνιστική δύναμη, συμμετέχει στη συκοφαντική επίθεση κατά του ΚΚΕ με επιχειρήματα του ΠΑΣΟΚ, έχοντας τις δικές του επιδιώξεις που εντάσσονται στο πλαίσιο της αστικής στρατηγικής.
Είναι δεδομένο ότι όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, όσο μπαίνουμε και τυπικά στην προεκλογική περίοδο, η δικομματική αντιπαράθεση θα γίνεται σκληρότερη. Οι εκλογές δεν μπορούν να δώσουν απάντηση στο πολιτικό πρόβλημα για λογαριασμό των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων, στο ζήτημα αλλαγής του χαρακτήρα της πολιτικής εξουσίας. Σε συνθήκες όμως έντασης της επίθεσης του κεφαλαίου θα πρέπει να αξιοποιηθούν από την εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, για να αποδυναμώσουν την εκλογική δύναμη των κομμάτων της αστικής «κυβερνητικής εναλλαγής» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και να ενισχύσουν το ΚΚΕ. Μόνο έτσι οι εκλογές μπορούν να συμβάλουν, ώστε οι εργαζόμενοι να οργανώσουν από καλύτερες θέσεις την αντεπίθεσή τους.
Είναι λοιπόν προφανές ότι σε αυτές τις συνθήκες τα στελέχη, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ θα πρέπει να «ακονίσουν» την ιδεολογική - πολιτική τους δράση και ετοιμότητα, τόσο για τις ανάγκες της γενικότερης ιδεολογικής - πολιτικής αντιπαράθεσης, όσο και για τις τρέχουσες εκλογικές. Με αυτό το κριτήριο στο 3ο τεύχος Μαΐου - Ιουνίου του 2007 της ΚΟΜΕΠ δημοσιεύουμε: Κείμενο του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ, ενταγμένο σε ενότητα με τίτλο «Ιδεολογία - Πολιτική» που κάνει κριτική στους βασικούς άξονες του Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ και απαντά στις προσπάθειες να εμφανιστεί ως «νέο» και «φιλολαϊκό».
Στην ίδια ενότητα δημοσιεύουμε άρθρο με θέμα την επισκόπηση της ιστορικής εξέλιξης των νομοθετικών αλλαγών για τη θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία και την ανάδειξη ζητημάτων αντιπαράθεσης με άλλα ρεύματα στο γυναικείο κίνημα. Η Πολιτική Απόφαση του 17ου Συνεδρίου του Κόμματος επισημαίνει: «Το κύριο καθήκον του Κόμματος είναι η δράση για την ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης των γυναικών που ανήκουν στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, ιδιαίτερα των νέων γυναικών. Να συμβάλουμε ώστε να ανέβει η παρέμβασή μας, η δράση των συνδικάτων και των μαζικών φορέων για τα προβλήματα των γυναικών». Το άρθρο μέλους της ΚΕ, υπεύθυνης της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ για την Ισοτιμία των Γυναικών, στοχεύει να βοηθήσει μέσα από την «κριτική» παρουσίαση των νομοθετικών εξελίξεων στο να γίνει κατανοητό ότι το γυναικείο ζήτημα συνεχίζει να είναι υπαρκτό, αλλά παίρνει και νέες διαστάσεις στο φόντο των εξελίξεων της καπιταλιστικής οικονομίας. Ταυτόχρονα φιλοδοξεί να συμβάλει στην αντιπαράθεση με αστικά και μικροαστικά ρεύματα που αναπτύσσονται στο γυναικείο κίνημα και συσκοτίζουν την ταξική του φύση.
Το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού έχει γίνει αφορμή για μια γενικότερη αντιπαράθεση με άμεσες πολιτικές διαστάσεις. Οι αστοί ιστορικοί και πολιτικοί εμφανίζονται χωρισμένοι σε δυο στρατόπεδα, εκφράζοντας διαφορετικά αστικά ιδεολογικά ρεύματα. Το πρώτο, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και ο ΣΥΝ, που εκφράζει τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, υπερασπίζεται το βιβλίο. Το δεύτερο, μαζί με την Εκκλησία, εκφράζει τον αστικό εθνικισμό και στρέφεται ενάντιά του. Η ΚΟΜΕΠ θέλοντας να συμβάλει τόσο στην ανάδειξη του αντιδραστικού χαρακτήρα του βιβλίου όσο και του πραγματικού περιεχομένου της αντιπαράθεσης ανάμεσα στα «δύο» αστικά ρεύματα δημοσιεύει κείμενο με τίτλο: «Το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού και η αντιπαράθεση εθνικισμού - κοσμοπολιτισμού» (αναδημοσίευση από τον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη», 22.4.2007).
Επιβεβαιώνεται συνεχώς, από την πείρα των αγώνων και της κομματικής ζωής και λειτουργίας, ότι η κατανόηση σε βάθος του χαρακτήρα των οικονομικών εξελίξεων και του ρόλου τους στη «σχέση οικονομίας- πολιτικής» αναδεικνύεται σε κρίσιμο ζήτημα για την αφομοίωση της στρατηγικής του Κόμματος, για την επαρκή ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση με τη στρατηγική του κεφαλαίου και τις θέσεις των άλλων κομμάτων, για την οργάνωση των αγώνων και διεκδικήσεων της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Κατά συνέπεια είναι ανάγκη η μαρξιστική θεώρηση των εξελίξεων στους κλάδους της οικονομίας και των τάσεων της ανάπτυξης του καπιταλισμού στη χώρα μας να κατανοείται σε βάθος, όχι μόνο από κάποιους κομματικούς επιστήμονες και ειδικούς, αλλά από το σύνολο του κομματικού δυναμικού, να γίνεται εργαλείο στην ιδεολογική - πολιτική παρέμβαση του Κόμματος. Αυτή η ανάγκη προσκρούει αντικειμενικά σε μια σειρά δυσκολίες. Μεμονωμένα ο εργάτης, η εργάτρια είναι πολύ δύσκολο να παρακολουθήσουν στο σύνολό τους τις σχετικά γρήγορες μεταβολές στις εξελίξεις σε κλάδους της οικονομίας. Αλλά ακόμα και οι κομμουνιστές, ανεξάρτητα από την κομματική τους μόρφωση και εμπειρία, είναι δύσκολο μεμονωμένα να αναλύσουν μαρξιστικά σε βάθος τις τάσεις που αναπτύσσονται στον καπιταλισμό.
Χρειάζεται λοιπόν πιο συστηματικά το κομματικό δυναμικό, οι οπαδοί, οι φίλοι του Κόμματος να τροφοδοτούνται με συλλογικές επεξεργασίες που κωδικοποιούν τις εξελίξεις και την ερμηνεία τους, που δίνουν το αναλυτικό και πολιτικό πλαίσιο εξήγησης φαινομένων με οικονομικό και κοινωνικό περιεχόμενο. Πρόσφατα γεγονότα, όπως το ναυάγιο του Sea-Diamond, η κερδοσκοπία στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, οι τοπικού χαρακτήρα κοινωνικές αντιθέσεις σε σχέση με την εγκαθίδρυση Αιολικών ανεμογεννητριών, οι ΧΥΤΑ (Χώροι Υγιεινής Ταφής Απορριμμάτων), τα εργατικά ατυχήματα και άλλα, αναδείχνουν τη βασική και βαθιά αντίθεση μεταξύ της κοινωνικής εργασίας και της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, το καπιταλιστικό κέρδος ως κίνητρο οργάνωσης της κοινωνικής παραγωγής.
Είναι κοινωνικά - οικονομικά φαινόμενα, μέσα από τα οποία προβάλλει η ανάγκη για κεντρικά σχεδιασμένη οργάνωση, π.χ. της Ενέργειας, των υποδομών, με κοινωνικοποιημένα τα ανάλογα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής. Αναδεικνύεται πόσο κοινωνικά άχρηστη και επιβλαβής είναι η ατομική ιδιοκτησία που στις ημέρες μας έχει κυρίως το χαρακτήρα της μετοχικής εταιρικής συμμετοχής. Αποδεικνύεται μέσα από την καθημερινότητα η πλήρης διάσταση συμφερόντων για το κεφάλαιο, π.χ. το εφοπλιστικό και την πολιτική εξουσία του, π.χ. κυβερνητική αντίληψη περί του «τουριστικού προτύπου της Ελλάδας» από τη μια μεριά και την εξασφάλιση της μετακίνησης, της ζωής, των συνθηκών εργασίας, του εγχώριου και ξένου κοινωνικού τουρισμού, της προστασίας του περιβάλλοντος από την άλλη. Τέτοια φαινόμενα αποτυπώνουν την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων που συντελείται στις ημέρες μας, αλλά και επιβεβαιώνουν ότι η ιστορική κίνηση προς τα εμπρός δε συντελείται χωρίς τη δράση των μαζών, χωρίς την ανάλογη κοινωνική και πολιτική στάση, επιλογή. Υπογραμμίζουν βέβαια και το μέγεθος των απαιτήσεων για την ιδεολογική - πολιτική πρωτοπορία της εργατικής τάξης.
Η ΚΟΜΕΠ, στην προσπάθεια να συμβάλει σε αυτή την κατεύθυνση, συνεχίζει τη δημοσίευση κειμένων και άρθρων που επιμελείται το Τμήμα Οικονομίας της ΚΕ. Σε αυτό το τεύχος, σε ενότητα με τίτλο «Τάσεις στην ελληνική και διεθνή οικονομία», δημοσιεύονται δύο άρθρα που αφορούν τις εξελίξεις σε δύο σημαντικούς κλάδους: στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας και στην ποντοπόρο ναυτιλία. Οι κλάδοι αυτοί είναι στρατηγικής σημασίας για την ελληνική αστική τάξη, γι' αυτό άλλωστε υπάρχουν ιδιαίτερες αναφορές σε αυτούς, τόσο στο Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης της ΝΔ όσο και στο Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ. Στόχος είναι τα άρθρα αυτά να αξιοποιηθούν από τις κομματικές δυνάμεις στην εξειδίκευση της παρέμβασης σε εργαζόμενους και μισθωτούς επιστήμονες στους αντίστοιχους κλάδους με τη ζύμωση των θέσεων του ΚΚΕ και την ιδεολογικοπολιτική προετοιμασία και στήριξη αγώνων σε αυτούς τους κλάδους. Ταυτόχρονα αποτελούν ένα σημαντικό υλικό που συμβάλλει στην κατανόηση του χαρακτήρα της πολιτικής των αστικών κομμάτων σε αυτούς τους κλάδους. Πριν από δύο χρόνια το 17ο Συνέδριο του ΚΚΕ έδωσε το στίγμα των εξελίξεων στον ελληνικό καπιταλισμό, καθόρισε τα καθήκοντα που προκύπτουν για την εργατική τάξη και το Κόμμα της. Μπροστά μας βρίσκονται ημέρες έντασης της επίθεσης στα δικαιώματα της εργατικής τάξης, της νεολαίας, των γυναικών, επικίνδυνες εξελίξεις ως αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών.
Η ενίσχυση της συσπείρωσης γύρω στο ΚΚΕ είναι προϋπόθεση για να μπορέσει να δοθεί απάντηση από τη σκοπιά του λαού, για να μπορεί να ενισχυθεί ο δρόμος της αντιιμπεριαλιστικής - αντιμονοπωλιακής συσπείρωσης και πάλης, ο δρόμος του Λαϊκού Μετώπου. Η πείρα από την τρίμηνη καμπάνια του Κόμματος για τα προβλήματα της Παιδείας ανέδειξε ότι υπάρχουν δυνατότητες που όμως πρέπει να αξιοποιηθούν ολοκληρωμένα, να μορφοποιηθούν. Χρειάζεται άνοδος της οργάνωσης της εργατικής τάξης στα ταξικά συνδικάτα και το ΠΑΜΕ, ενίσχυση των αγωνιστικών συσπειρώσεων στα κινήματα της νεολαίας, στους αυτοαπασχολούμενους, στα μέτωπα πάλης. Η απεργία στις 29 Μαρτίου και η προετοιμασία της Πρωτομαγιάς έδειξαν ότι υπάρχουν δυνατότητες, θετικά στοιχεία που πρέπει να αξιοποιηθούν. Σε αυτά τα καθήκοντα θα κριθούν τα στελέχη, τα μέλη του ΚΚΕ, οι οπαδοί και οι φίλοι του, καθήκοντα συνδυασμένα με τον άμεσο στόχο της εκλογικής ενίσχυσης του Κόμματος στις εκλογές. Στο τεύχος Νο 3/2007 δημοσιεύονται τα κομματικά ντοκουμέντα της περιόδου από 12.2.2007 έως 28.04.2007. Μεταξύ αυτών και το Μήνυμα της ΚΕ του ΚΚΕ για την Εργατική Πρωτομαγιά του 2007.