Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Στην Εισήγηση της ΚΕ στο 17ο Συνέδριο (Ντοκουμέντα 17ου Συνεδρίου, σελίδα 18-19) αναφέρεται μεταξύ των άλλων: «Οτι το περιεχόμενο της ισχυροποίησης του Κόμματος προσδιορίζεται ως εξής:

- Να δυναμώσει ο ρόλος και η επίδρασή του στην οργάνωση και την πάλη του λαού για τις ζωτικές του ανάγκες. Να ενισχυθεί ο ρόλος και στην πολιτική συμμαχιών, σε αντιμονοπωλιακή αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση.

- Να αναπτυχθεί υψηλού επιπέδου ιδεολογικό μέτωπο ενάντια στις αστικές θεωρίες και αντιλήψεις, στα σύγχρονα ιδεολογήματα του ιμπεριαλισμού, αλλά και στις σύγχρονες ρεφορμιστικές και οπορτουνιστικές αντιλήψεις.

- Να βελτιωθεί ποιοτικά το περιεχόμενο της καθοδήγησης και της εσωκομματικής ζωής, το επίπεδο της συλλογικότητας και εσωκομματικής δημοκρατίας.

- Να ανέβει ψηλά η κομμουνιστική μαχητικότητα και η ιδεολογικοπολιτική επαγρύπνηση, σε όλες τις συνθήκες, σε κάθε φάση του αγώνα.

Τα παραπάνω εξαρτώνται από ένα σύνολο παραγόντων και κριτηρίων.

Σε τελευταία όμως ανάλυση καθορίζονται από την κατάκτηση ικανότητας, σταθερότητας και αποφασιστικότητας στη δράση, με βάση τη στρατηγική του Κόμματος.

Στην Απόφαση για τα καθήκοντα του Κόμματος μέχρι το 18ο συνέδριο (σελίδα 95-96) τονίζεται ότι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ κρίνεται και από τη δουλιά του στη νεολαία. Αναφέρονται μάλιστα δύο χαρακτηριστικές εκτιμήσεις:

α) Η πολύμορφη επίθεση που δέχεται η νεολαία, μέσα από όλο το πλέγμα των αναδιαρθρώσεων, αντικειμενικά γεννά ισχυρές τάσεις ενσωμάτωσης της νεολαίας στην κυρίαρχη λογική του συστήματος.

β) Ταυτόχρονα αναδείχνονται και ελπιδοφόρα σημάδια του ριζοσπαστισμού της, του αγώνα για τα προβλήματά της και την προοπτική της ζωής της.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη ευθύνη του Κόμματος να εξειδικεύσει τη στρατηγική του στη νεολαία, γενικότερα στις νέες ηλικίες, πράγμα που αποτελεί αποφασιστικής σημασίας παράγοντα για την προώθηση της στρατηγικής του Κόμματος, για την προσέλκυση στη δράση ευρύτερων λαϊκών μαζών.

Υπογραμμίζεται επίσης ότι πρέπει να δουλέψουμε σχεδιασμένα, στοχοπροσηλωμένα για την ηλικιακή ανανέωση των γραμμών του Κόμματος και των οργάνων του με νέο αίμα από την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Να δοθεί αποφασιστική βοήθεια και στήριξη στην ΚΝΕ ώστε να εξασφαλιστεί η πορεία ανάπτυξή της.

Η ικανότητα προώθησης της στρατηγικής μας, η αποτελεσματικότητα στη δουλιά μας, η ανανέωση των γραμμών μας με νέο αίμα από την εργατική τάξη και τη νεολαία, καθορίζεται από το αν δουλεύουμε στοχοπροσηλωμένα, μαχητικά και ποιοτικά στους δύο βασικούς πυλώνες που είναι: Η δουλειά στην εργατική τάξη και το κίνημά της, η δουλιά στη νεολαία και στο κίνημά της. Δίχως το εργατικό κίνημα, δίχως τη δράση της νεολαίας των λαϊκών στρωμάτων θα είναι δύσκολο να πετύχουμε την ολόπλευρη ισχυροποίηση του Κόμματος και κατά συνέπεια του κινήματος.

Είμαστε βέβαιοι ότι η διήμερη πανελλαδική συνδιάσκεψη θα δικαιώσει την προσδοκία να ανοίξει μια νέα σελίδα στη δουλιά του Κόμματος.

Να απαντήσουμε στο ερώτημα: Είναι δυνατό, είναι εύκολο με το σημερινό επίπεδο του Κόμματος και του Κινήματος να γυρίσουμε σελίδα, να κάνουμε αναπόσπαστο στοιχείο της δουλιάς μας τη δράση για τη νεολαία;

ΝΑΙ, μπορούμε να κάνουμε ένα καλό ξεκίνημα και στην πορεία να επιταχύνουμε. Σήμερα είμαστε πιο ώριμοι από πριν.

Η συζήτηση που προηγήθηκε στις ΚΟΒ και τα όργανα απέδειξε ότι υπάρχει έντονη ανησυχία και προβληματισμός, συναίσθηση ευθύνης απέναντι στη νεολαία. Το θέμα ως πρόβλημα καθοδήγησης έχει υπερωριμάσει για συζήτηση και επίλυση.

Για να ανταποκριθούμε στο καθήκον να δράσουμε στη νεολαία, να ανανεώσουμε τις γραμμές του Κόμματος, πρέπει να αλλάξουμε ακόμα και τρόπο δουλειάς. Δηλαδή να την αναπροσαρμόσουμε , παίρνοντας υπόψη την πείρα που μακρόχρονα έχει το Κόμμα και κυρίως το ότι υπάρχουν εξελίξεις και νέα προβλήματα στην προσέγγιση της νεολαίας. Το ίδιο ισχύει για την ιδεολογικοπολιτική καθοδήγηση και βοήθεια στην ΚΝΕ.

Τρία ζητήματα βασικά να συγκεντρώσουν την προσοχή μας:

1. Η καθοδηγητική μας δουλιά, ώστε να μπουν στο κέντρο της προσοχής τα προβλήματα και ο αγώνας της νεολαίας, η βοήθεια προς την ΚΝΕ.

2. Η πολύμορφη ιδεολογική και πολιτική μας δράση στη νεολαία.

3. Τα νέα προβλήματα που προκύπτουν κυρίως από τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, τα οποία επιβάλλουν προσαρμογές της δράσης μας στο γενικότερο μαζικό κίνημα και στο κίνημα της νεολαίας.

Η δράση του Κόμματος στη νεολαία και το κίνημά της δεν αποτελεί ένα ιδιαίτερο καθήκον δίπλα στα άλλα. Δε βλέπουμε το ζήτημα απλά ως αναβάθμιση της δουλιάς μας στην ιεραρχία των καθηκόντων. Ως τώρα οι προσπάθειές μας, άλλοτε περισσότερες άλλοτε λιγότερες, στην πράξη αντιμετώπιζαν τη δουλιά στη νεολαία σαν έναν ειδικό τομέα. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Να απαλλαγούμε από την αντίληψη ότι την ευθύνη απέναντι στο νεολαιίστικο κίνημα την έχει αποκλειστικά η ΚΝΕ, και ότι ο δικός μας ρόλος είναι να βοηθάμε την ΚΝΕ στο έργο αυτό. Εχουμε ευθύνη να παλεύουμε για τα προβλήματα του παιδιού από την στιγμή που γεννιέται, μέχρι την ενηλικίωση και τα πρώτα βήματα που κάνει ο νέος και η νέα για να βρει δουλειά, να αποκτήσει οικογένεια, να ζήσει τη δική του ανεξάρτητη ζωή.

Τα καθήκοντα του κόμματος είναι ενιαία, δεν κατακερματίζονται. Αυτό δε σημαίνει ότι η ανάληψη ευθύνης από το Κόμμα απέναντι στο κίνημα της νεολαίας θέτει την ΚΝΕ σε δεύτερο και βοηθητικό ρόλο. Αντίθετα. Οσο πιο πολύ το Κόμμα καταπιάνεται με το ζήτημα αυτό, τόσο καλύτερα η ΚΝΕ θα παίξει τον πρωτοπόρο καθοδηγητικό ρόλο της. Οσο αποδεικνύουμε έμπρακτα το ενδιαφέρον μας για την ανάπτυξη του νεολαιίστικου κινήματος, τόσο πιο πολύ θα ανεβαίνει και η ίδια η ευθύνη της ΚΝΕ, ο καθοδηγητικός της ρόλος στο κίνημα της νεολαίας. Η ύπαρξη επαναστατικής οργάνωσης της νεολαίας υπό την ιδεολογικοπολιτική καθοδήγηση του κόμματος είναι απολύτως αναγκαία. Καμία άλλη νεολαιίστικη οργάνωση όσο μαζική και ριζοσπαστική και να είναι, δεν μπορεί να την αντικαταστήσει, να την υποκαταστήσει.

Σε λίγους μήνες η ΚΝΕ θα πραγματοποιήσει το 9ο συνέδριό της. Το ΚΣ της ΚΝΕ, συνολικά η οργάνωση έχει τη δική της ιδιαίτερη ευθύνη να επεξεργασθεί τις αποφάσεις της, αξιοποιώντας και τα συμπεράσματα, τις αποφάσεις της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης. Αρκετά από τα ζητήματα που θίγονται στις θέσεις ως γενική κατεύθυνση πρέπει να αποτελέσουν ιδιαίτερο μέλημα και ευθύνη της ΚΝΕ, να τα φωτίζει αναλυτικά. Να επεξεργασθεί τις κατευθύνσεις, να δώσει λύσεις, να ιεραρχήσει στόχους και καθήκοντα π.χ. στις σχολές κατάρτισης, σε κλάδους ή τομείς όπου οι νέες ηλικίες έχουν μεγάλη συμμετοχή στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, στα σχολεία.

Το ζητούμενο είναι: όλοι οι τομείς και πτυχές της δουλειάς μας να συμπεριλάβουν ως αναπόσπαστο στοιχείο την πάλη για τα προβλήματα της νεολαίας, τη δράση για το κέρδισμά της στο μέτωπο των αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων, στον αγώνα για το σοσιαλισμό.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης των θέσεων της ΚΕ διατυπώθηκαν ερωτήματα, έγιναν παρατηρήσεις σε ορισμένα ζητήματα, τα οποία θέλουμε να διευκρινίσουμε εισηγητικά.

Εκφράστηκαν ορισμένες επιφυλάξεις και αντιρρήσεις, επειδή οι θέσεις της ΚΕ αναφέρονται στην ηλικία των 35 χρόνων. Οι σύντροφοι υποστηρίζουν ότι η ηλικία αυτή δεν είναι νεανική. Συμφωνούμε με αυτήν τη διαπίστωση. Οι θέσεις αναφέρονται στην προσχολική ηλικία, στους νέους και τις νέες, και στις νεότερες ηλικίες. Δε σημαίνει ότι η ΚΝΕ πρέπει να αυξήσει τα όρια παραμονής των μελών στις γραμμές της ως τα 35 τους χρόνια. Παίρνουμε υπόψη την ανάγκη του Κόμματος να στρέψει την προσοχή του στις ηλικίες των 35, ακόμα και 40 χρόνων. Η ηλικία αυτή μετέχει μαζικότερα στην παραγωγική εργασία, όμως δραστηριοποιείται σε πολύ μικρότερα ποσοστά στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στο Κόμμα. Με βάση αυτό το κριτήριο, χρειάζεται εξειδίκευση και για την ηλικία 25-30. Παίρνουμε επίσης υπόψη την ανάγκη ηλικιακής ανανέωσης των γραμμών μας με νεώτερες ηλικίες.

Αυτό που κυρίως αναφέρουν οι θέσεις είναι ότι, ανεξάρτητα από τα φυσικά όρια της ηλικίας, ανεξάρτητα από τις ισχύουσες μέχρι σήμερα απόψεις για το ποια είναι τα όρια της νεανικής ηλικίας, αυτό που έχει σημασία είναι ότι η νεολαία δε συνιστά ξεχωριστό κοινωνικό στρώμα ούτε τάξη. Λόγω της θέσης της στην κοινωνία, η νεολαία και το κίνημά της, δεν μπορεί να προβάλλει αυτοτελή πρόταση διεξόδου, παρά μόνο ως αναπόσπαστο στοιχείο της εργατικής τάξης και του εργατικού κινήματος.

Η θέση της νέας γενιάς στην κοινωνία, οι κοινωνικές της λειτουργίες, οι δυνατότητές της καθορίζονται από την τάξη που τη γέννησε, από την εξέλιξη της ταξικής διάρθρωσης και από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης στο κοινωνικό σύστημα.

Με βάση την ταξική διάρθρωση της ελληνικής καπιταλιστικής κοινωνίας, το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας προέρχεται, ανήκει ή προσεγγίζει την σύγχρονη εργατική τάξη. Τα παιδιά της εργατικής οικογένειας στο μεγαλύτερο μέρος τους ως εργαζόμενα θα ενταχθούν στη σύγχρονη εργατική τάξη. Η γενική τάση είναι σαφής: αυξάνεται γοργά το ποσοστό της μισθωτής εργασίας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας ανήκει στην εργατική τάξη. Οι νέοι εργατοϋπάλληλοι αποτελούν το βασικό πυρήνα για την ενίσχυση του ταξικού κινήματος, για την άσκηση θετικής επίδρασης στους προσανατολισμούς της νεολαίας γενικότερα. Ενα άλλο μέρος της νεολαίας ανήκει στα μικρομεσαία λαϊκά στρώματα, στη μικρομεσαία αγροτιά, στη νεολαία της υπαίθρου. Εννοείται ότι ένα μέρος επίσης της νεολαίας ανήκει στην αστική τάξη, στα ανώτερα μεσαία στρώματα. Επομένως, η δράση μας στη νεολαία έχει κοινωνικοταξικά χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό και η κατεύθυνση είναι η δράση στη νεολαία να ενταχθεί στο κίνημα της εργατικής τάξης, στο κίνημα των αυτοαπασχολουμένων, της αγροτιάς.

Οι νέοι και οι νέες, οι πιο μικρές ηλικίες που δεν εργάζονται και φοιτούν στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο, σε ΤΕΙ ή σε άλλες σχολές, πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μέλη της εργατικής οικογένειας, θα είναι η ραχοκοκαλιά της εργατικής τάξης ή θα ανήκουν γενικότερα στη λαϊκή οικογένεια, ανάλογα.

Το πολυάριθμο τμήμα της νεολαίας που βρίσκεται στη διαδικασία της μάθησης, δεν είναι εντελώς «καθαρό», με την έννοια ότι υπάρχουν μαθητές και φοιτητές-σπουδαστές εργαζόμενοι, ενώ εργαζόμενα είναι και πολλά παιδιά στην κατάρτιση.

Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι χρειάζεται εξειδίκευση, ανάλογα αν έχουμε να κάνουμε με εργαζόμενη νεολαία ή μη εργαζόμενη μαθητική, φοιτητική, σπουδαστική.

Η κοινωνικοταξική διάρθρωση της νεολαίας δεν πρέπει να μας οδηγήσει να παραγνωρίσουμε και ορισμένα γενικά και κοινά χαρακτηριστικά που προκύπτουν από το νεαρό της ηλικίας. Το κύριο και βασικό χαρακτηριστικό είναι η μεταβατικότητα και κινητικότητα όσον αφορά τους προσανατολισμούς της. Η αστάθεια και ρευστότητα που τη χαρακτηρίζει. Ορισμένα χαρακτηριστικά στην ψυχολογία, τις αναζητήσεις, στον τρόπο ζωής. Η γενίκευση αυτή βεβαίως δεν είναι απόλυτη.

Η μεταβατικότητα και ρευστότητα δεν εμφανίζεται απόλυτα. Οι νέοι που εργάζονται από μικρή σχετικά ηλικία δεν έχουν ακριβώς την ίδια ψυχολογία με τους μη εργαζόμενους φοιτητές και σπουδαστές. Διαφορές υπάρχουν ως προς την ψυχολογία ανάμεσα στους νέους που αναζητούν δουλιά για πρώτη φορά, που δε βρίσκουν και στους νέους που πέρασαν στην ανεργία. Διαφορές υπάρχουν ανάμεσα στους νέους των μεγάλων αστικών κέντρων και της υπαίθρου. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να υποτιμόνται τα λεγόμενα ηλικιακά χαρακτηριστικά, όταν μάλιστα το καπιταλιστικό σύστημα έχει βρει τους μηχανισμούς και τους τρόπους να διαμορφώνει ενιαία συμπεριφορά σε νέους που ανήκουν σε διαφορετική τάξη και κοινωνικό στρώμα.

Ολα τα παραπάνω συνεπάγονται, εξειδίκευση της γενικής μας πολιτικής κατά κατηγορία νεολαίας, ώστε να διαμορφώνεται σε όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή, σε τελευταία ανάλυση, αντικαπιταλιστική συνείδηση.

Υπενθυμίζουμε επίσης ότι οι θέσεις ξεκαθαρίζουν το ζήτημα, τι εννοούμε ειδικά νεολαιίστικα προβλήματα και κίνημα νεολαίας. Τα νεολαιίστικα προβλήματα ανεξάρτητα από τη εξειδίκευσή τους είναι κοινά τελικά. Με την έννοια ότι εκφράζουν τις κοινές ανάγκες της νεολαίας, ανεξάρτητα σε ποια επιμέρους κατηγορία ανήκει. Εχουν την ίδια πηγή προέλευσης.

Οταν αναφερόμαστε στο κίνημα της νεολαίας, εννοούμε την πάλη μέσα από το εργατικό κίνημα, το μαθητικό, φοιτητικό, σπουδαστικό, το αγροτικό, των αυτοαπασχολουμένων, την κοινή δράση μεταξύ τους, με βάση τις κοινές ανάγκες τους, την κοινή πηγή των προβλημάτων τους. Επιδιώκουμε επίσης, όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας, να συνειδητοποιήσει ότι εκφράζεται πολιτικά μέσα από τις θέσεις του ΚΚΕ. Οτι μπορεί και πρέπει να στηρίζει την ΚΝΕ, να δράσει μέσα από τις γραμμές της ή μαζί της και με αυτόν τον τρόπο να αποκτήσει περισσότερη αποτελεσματικότητα.

Κατά συνέπεια, με βάση τις παραπάνω διευκρινήσεις θεωρούμε ότι είναι υπερβολικός ο φόβος των συντρόφων που εκφράστηκε, μήπως η προσοχή μας στα ηλικιακά χαρακτηριστικά, μας οδηγήσει στην απομάκρυνση από τη θέση ότι η νεολαία εντάσσεται στην κοινωνικοταξική διάρθρωση της χώρας. Το θέμα είναι να συνειδητοποιηθεί ότι ανεξάρτητα που εντάσσουν οι ίδιοι οι νέοι και οι νέες τον εαυτό τους, αυτοί στη μεγάλη τους πλειοψηφία αντικειμενικά ανήκουν στην εργατική τάξη, την προσεγγίζουν.

Κατά τη συζήτηση έγινε προβληματισμός για το ποιοι είναι οι βασικότεροι παράγοντες που διαμορφώνουν τη συνείδηση της νεολαίας. Αλλοι σύντροφοι και συντρόφισσες θεωρούν ένα παράγοντα υπέρτερο σε σύγκριση με τους άλλους, άλλοι κάνουν διαφορετική ιεράρχηση.

Στη βάση της ιεράρχησης που ο κάθε σύντροφος κάνει, προτάσσει ως κύριο τη διαπαιδαγωγητική δουλιά του Κόμματος ή την πολιτιστική του δραστηριότητα, κλπ.

Συμφωνούμε ότι χρειάζεται μεγαλύτερη εμβάθυνση και μελέτη, εξειδίκευση των παραγόντων που επιδρούν στη συνείδηση της νεολαίας. Νομίζουμε, όμως, ότι η συνδιάσκεψη πρέπει να στρέψει την προσοχή της στους βασικούς παράγοντες που συνδέονται με την κοινωνικοταξική διάρθρωση της νεολαίας, τις κοινωνικές σχέσεις στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος που συνδέονται με τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους, της ΕΕ, της εργοδοσίας, οι οποίοι είναι πολυπλόκαμοι και επηρεάζουν την καθημερινή ζωή του νέου ανθρώπου. Σε τελευταία ανάλυση, δε διαφέρουν ριζικά από τους αντικειμενικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη συνείδηση ολόκληρου του λαού.

Στο όνομα της ποικιλίας των ιδεολογικών μηχανισμών δεν πρέπει να υποτιμήσουμε το μεγάλο όπλο της άρχουσας τάξης που είναι η παιδεία, το αναλυτικό πρόγραμμα διδασκαλίας, η παιδαγωγική μέθοδος που χρησιμοποιείται. Η νεολαία σήμερα διαπαιδαγωγείται να υποτάσσει την γνώση στην «επιχειρηματικότητα» και την «ανταγωνιστικότητα» του κεφαλαίου. Γίνεται στόχος της αντισοσιαλιστικής και αντικομμουνιστικής εκστρατείας. Μια σειρά ιμπεριαλιστικά ιδεολογήματα, όπως η «ατομική ελευθερία», η συκοφάντηση της αγωνιστικής συλλογικότητας, επηρεάζουν τη νεολαία σήμερα.

Στο όνομα της ποικιλίας των ιδεολογικών μηχανισμών δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τον εκβιασμό που δέχεται η νεολαία από την εργοδοτική τρομοκρατία, με τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης, από την επαγγελματική ανασφάλεια, από τους μηχανισμούς της κρατικής καταστολής.

Οι διεθνείς εξελίξεις, η αντικομμουνιστική και αντισοσιαλιστική εκστρατεία, μετά τη νίκη της αντεπανάστασης, η υποχώρηση του κινήματος και το αδυνάτισμα των αξιών του αγώνα, της επανάστασης, της αντίστασης ασκούν βαθιά επίδραση στη συμπεριφορά της νεολαίας. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος μπορεί να γεννά στη νεολαία τη δίψα για αντίσταση, να την προσελκύει σε διαδηλώσεις και πορείες. Ομως ταυτόχρονα ενισχύει από την άλλη και τη μοιρολατρία και το δέος, όταν σταθεροποιούνται οι απώτεροι στόχοι του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Δεν υποτιμούμε και τους άλλους μηχανισμούς: τα ΜΜΕ, τη λεγόμενη βιομηχανία της διασκέδασης, την Εκκλησία που αναπροσαρμόζει το περιεχόμενο της δράσης της στη νεολαία, γίνεται πιο επικίνδυνη κλπ.

Επομένως αυτό που πρέπει κυρίως να απασχολήσει τη συνδιάσκεψη είναι τι πρέπει να κάνει το Κόμμα και πώς να το κάνει, ώστε να αναδειχθεί μαζί με την ΚΝΕ σε παράγοντα που αντεπιδρά στην κυρίαρχη τάση, συμβάλλει στη ριζοσπαστικοποίηση μεγάλου μέρους της νεολαίας. Πως θα βοηθήσει τη νεολαία να κατανοήσει ότι το σύστημα την αντιμετωπίζει αποκλειστικά και μόνο με βάση τις ανάγκες και τα συμφέροντα του κεφαλαίου. ΄Η, τουλάχιστον, να προκαλεί, έστω ερωτηματικά και αμφισβήτηση σε άλλα τμήματα της νεολαίας που δεν είναι εύκολο άμεσα να ριζοσπαστικοποιηθούν.

Από τη στιγμή που συμφωνούμε ότι η νεολαία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της κοινωνικοταξικής διάρθρωσης, τότε μπορούμε να μπολιάσουμε με τα προβλήματα της νεολαίας τον πολιτικό μας λόγο, την προπαγάνδα και διαφώτιση, τη δράση μας στο εργατικό κίνημα, στα άλλα κοινωνικά στρώματα, σε όλα τα κινήματα. Να αναδείξουμε μορφές οργάνωσής της, τη συμμετοχή της στους γενικούς αγώνες. Να συμβάλλουμε στην κοινή δράση όλων των κατηγοριών της νεολαίας με βάση τα κοινά της προβλήματα.

Αν δεν το είχαμε κάνει επαρκώς ως τώρα, οφείλεται κυρίως στο ότι δεν είχαμε σταθερό προσανατολισμό και προσήλωση στο ζήτημα αυτό.

Αν θέλουμε να ανοίξουμε μια νέα σελίδα στη δράση του Κόμματος, ως προς τον προσανατολισμό μας στη νεολαία, τις νέες ηλικίες, τότε πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δε φτάνουν όλα τα παραπάνω. Αν θέλουμε να έχει η δράση μας απήχηση στη νεολαία και κυρίως να υπάρξουν αποκρυσταλλώματα, τότε πρέπει να στηριχθούμε σε ορισμένες βασικές προϋποθέσεις: ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ ΜΑΣ, ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ. ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ-ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ. Δεν αρκεί να μιλάμε μόνο για τα προβλήματά της, δεν αρκεί να οργανώνουμε αγώνες γι’ αυτά.

Στις θέσεις γίνεται αναφορά για το περιεχόμενο της ιδεολογικής δραστηριότητας. Η συνδιάσκεψη μπορεί να βοηθήσει στην καλλίτερη κωδικοποίησή τους.

Είναι φανερό ότι οφείλουμε να προβάλλουμε με εκλαϊκευτικό τρόπο την κοσμοθεωρία και τις αξίες, ώστε να κατανοείται το σύνθημα «ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΕΙΝΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ». Να συζητήσουμε για τα αδιέξοδα που επιφυλάσσει το καπιταλιστικό σύστημα στη νεολαία, αλλά και για τη διέξοδο για την οποία μπορεί να παλέψει η νεολαία μαζί με την εργατική τάξη και τις άλλες κοινωνικές δυνάμεις που έχουν συμφέρον για ριζική αλλαγή.

Είναι η συστηματικά επεξεργασμένη ιδεολογική δραστηριότητα του Κόμματος, που διαπερνά και τα μέτωπα πάλης, αλλά έχει αυτοτέλεια. Εννοούμε ιδεολογική δραστηριότητα που προβάλλει την επικαιρότητα της θεωρίας του επιστημονικού σοσιαλισμού, της κοσμοθεωρίας μας. Να συζητήσουμε από θεωρητική σκοπιά με τη νεολαία τα νέα προβλήματα που προκύπτουν, να τη φέρουμε σε επαφή με την προσπάθεια που κάνουμε να μελετήσουμε τις αιτίες ανατροπής των σοσιαλιστικών καθεστώτων, την ιστορία του Κόμματος, του λαϊκού κινήματος.

Δεν περιοριζόμαστε μόνο στη γενική έκθεση της θεωρίας μας. Επιδιώκουμε να συζητήσουμε και ζητήματα που έχουν σχέση με τις αξίες της εργατικής τάξης και του κινήματος μας: Ζητήματα Επιστήμης, το ρόλο της Γνώσης, του Πολιτισμού, της καλλιτεχνικής δημιουργίας, την ισοτιμία των δύο φύλων, την κοινωνική ισότητα, το ρόλο του αθλητισμού στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και στην υγεία, κλπ.

Η δραστηριότητα αυτή πρέπει να πάρει τη μορφή μορφωτικού ρεύματος μέσα στο κόμμα και την ΚΝΕ, ώστε να διαδίδεται πλατιά στη νεολαία.

Οφείλουμε μέσα στο Κόμμα, ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες και στην ΚΝΕ να καλλιεργήσουμε τη δίψα για πολιτική μόρφωση, για πολιτιστική ανάπτυξη. Αυτό θα βελτιώσει γενικότερα την εσωκομματική ζωή. Για να καταφέρουμε όλα αυτά πρέπει να διαμορφώσουμε στο κόμμα κατάλληλη υποδομή και αυτή να αναπαράγεται ή να αξιοποιείται από τις ΚΟ.

Κεντρικό ρόλο μπορεί να παίζουν ο «902» ραδιόφωνο και τηλεόραση, και ο «Ριζοσπάστης», με αναπροσαρμογή του περιεχομένου. Να αξιοποιηθούν τα μέλη του κόμματος που έχουν δυνατότητα να προσφέρουν. Υπάρχουν σύντροφοι με ικανότητες που δεν τους έχουμε εντοπίσει, ίσως και να μην έχουμε βρει τον τρόπο αξιοποίησής τους.

Δίπλα στα τμήματα της ΚΕ και στα τμήματα των Επιτροπών Πόλεων και Περιοχών να διαμορφωθούν ομάδες δουλιάς με φίλους, οπαδούς και άλλους αγωνιστές που θέλουν να προσφέρουν, επιστήμονες, διανοούμενους. Το ίδιο να επιδιώξει και η ΚΝΕ ξεκινώντας από το ΚΣ.

Εκατοντάδες είναι τα μέλη της ΚΝΕ που έχουν ενδιαφέροντα και καταπιάνονται με την καλλιτεχνική δημιουργία, έχουν ενδιαφέρον για θέματα επιστήμης. Από τώρα να αξιοποιηθούν, να ειδικευθούν, να αποτελέσουν αύριο το δυναμικό του Κόμματος που θα το βοηθήσει να εμπλουτίζει τη δράση του. Να δούμε το ζήτημα φιλόδοξα και με απαιτητικότητα. Θα χρειαστεί χρόνος, όμως πρέπει να ξεκινήσουμε.

Ειδικό βάρος για τη βοήθεια στην ΚΝΕ οφείλουν να σηκώσουν οι κομμουνιστές εκπαιδευτικοί μέσα στο Κόμμα, αλλά και μέσα στο κίνημα των εκπαιδευτικών. Προκειμένου λοιπόν να ανεβάσουμε τον πήχη των απαιτήσεων, πρέπει να ξεκινήσουμε τη συστηματική δουλειά για την μαρξιστική κατάρτιση των κομμουνιστών εκπαιδευτικών. Συμπεριλαμβάνουμε φίλους και οπαδούς, συνεργαζόμενους. Οπωσδήποτε νέους εργάτες που έχουν και ειδικά ενδιαφέροντα σε κάποιους τομείς. Το ίδιο ισχύει και για τα μέλη της ΚΝΕ στα ΑΕΙ-ΤΕΙ και σε άλλες σχολές που σχετίζονται με την τέχνη και τον Πολιτισμό. Το ίδιο για τις οργανώσεις των καλλιτεχνών του Κόμματος. Ειδική δουλιά χρειάζεται να γίνει με τους κνίτες που πρόκειται να κάνουν μεταπτυχιακό ή έχουν τελειώσει τον κύκλο αυτό. Οι σύντροφοι που φοιτούν στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, ανεξάρτητα από την πίστη στο Κόμμα, στην ιδεολογία, ανεξάρτητα από τη δράση τους στην ΚΝΕ, έχουν ένα μειονέκτημα για το οποίο δεν έχουν ευθύνη. Εχουν σπουδάσει την επιστήμη τους στο αστικό πανεπιστήμιο, δεν έχουν διδαχτεί την μαρξιστική, τη διαλεκτική μέθοδο. Επομένως χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια να την αποκτήσουν, για να μπορέσουν να θέσουν τις επιστημονικές γνώσεις τους στην υπηρεσία του Κόμματος, του κινήματος.

Η μαρξιστική κατάρτιση, εκτός από τα βασικά ζητήματα της φιλοσοφίας, οικονομίας και στρατηγικής πρέπει να επεκταθεί σε θέματα παιδαγωγικής και ψυχολογίας, σε θέματα πολιτιστικά κ.ά. Να φροντίσουμε, με κομματικές σχολές και σεμινάρια, με προσπάθεια αυτομόρφωσης, να αποκτήσουν εκείνα τα εφόδια που θα βοηθήσουν το Κόμμα και την ΚΝΕ να αναπτύξει ευρύτερο μορφωτικό ρεύμα, με τη διάδοση του μαρξισμού λενινισμού και μέσα από το αντικείμενο της επιστήμης.

Η ΚΝΕ να δόσει ιδιαίτερη προσοχή στην ιδεολογική μόρφωση και κατάρτιση των μελών της, όχι μόνο αυτών που σπουδάζουν, αλλά και των νέων εργατών, των νέων εργαζομένων. Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα στο τελευταίο διάστημα, έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες από το ΚΣ της ΚΝΕ, με κύκλο μαθημάτων που φθάνουν ως τα τομεακά συμβούλια. Βοηθήθηκαν από το Κόμμα και έτσι έπρεπε να γίνει. Ομως πρέπει πιο συστηματικά η ΚΕ και τα παρακάτω όργανα να φροντίσουν για την πολιτική μόρφωση των μελών της ΚΝΕ και την πολιτιστική τους ανάπτυξη είτε με δραστηριότητες του Κόμματος είτε της ίδιας της ΚΝΕ.

Οι κνίτες και οι κνίτισες, ως νέοι με τη φυσιολογική ανυπομονησία και το πάθος που έχουν, στρέφονται πιο εύκολα σε άμεσες πρακτικές δραστηριότητες. Σε πολλές περιπτώσεις οι κομματικές οργανώσεις, έχοντας να αντιμετωπίσουν πολλά προβλήματα μειωμένης προσφοράς ενός μέρους κομματικών μελών, καταφεύγουν στην ΚΝΕ για στήριγμα και ανάληψη καθηκόντων που έχουν πρακτικό χαρακτήρα. Αυτό δεν είναι λάθος, με την έννοια ότι η ΚΝΕ πρέπει να στηρίζει κομματικές δραστηριότητες. Μπορεί με την ενέργεια και την κινητικότητά της να στηρίξει τη δουλιά κομματικών οργανώσεων με κακή ηλικιακή σύνθεση. Είναι και αυτός ένας τρόπος διαπαιδαγώγησης. Ομως αυτό δεν μπορεί να γίνεται με καταχρηστικό τρόπο, χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι οι οργανώσεις της ΚΝΕ έχουν δικό τους πρόγραμμα δράσης. Εχουν τις δικές τους ανάγκες. Εχουν και την υποχρέωση να ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους ως μαθητές, σπουδαστές και φοιτητές. Να διαθέτουν χρόνο και για πολιτική μόρφωση και αυτομόρφωση. Το Κόμμα θα χρειαστεί αύριο πολύ περισσότερους κομμουνιστές επιστήμονες που θα θέσουν τις γνώσεις τους στην υπηρεσία του κόμματος και του εργατικού κινήματος. Επομένως το πού και πώς οι οργανώσεις της ΚΝΕ θα συνδράμουν κομματικές δραστηριότητες είναι θέμα προγραμματισμού. Δεν πρέπει να ανατρέπεται η συστηματική δουλειά που πρέπει να γίνεται στη νεολαία με προοπτική.

Να κατακτήσει η ΚΕ και όλα τα όργανα ως το γραφείο της ΚΟΒ όσο γίνεται μεγαλύτερη επάρκεια στην ιδεολογικοπολιτική κομματική καθοδήγηση στις οργανώσεις της ΚΝΕ. Για την ενίσχυση του επαναστατικού χαρακτήρα της ΚΝΕ. Την ανάπτυξη σε υψηλότερο βαθμό των κομμουνιστικών χαρακτηριστικών της στη λειτουργία της και στη δράση στο κίνημα. Οσο πιο πολύ η ΚΝΕ αναπτύσσει τα επαναστατικά της χαρακτηριστικά, τόσο πιο πολύ θα δένεται με τη νεολαία, θα γίνει και πιο μαζική και πιο ισχυρή.

Η ΚΝΕ δρα στο πλευρό το Κόμματος και κάτω από την καθοδήγησή του, έχοντας ως στρατηγικό σκοπό το σοσιαλισμό. Από εδώ προκύπτει ο χαρακτήρας της οργάνωσης. Από εδώ προκύπτει η ανάγκη η ΚΝΕ να συμβάλλει στην προώθηση της στρατηγικής του Κόμματος, στην οικοδόμηση του Μετώπου, δύναμη του οποίου θα αποτελέσει και το ίδιο το νεολαιίστικο κίνημα. Πράγμα που απαιτεί να γνωρίσει και να αφομοιώσει τις θέσεις του Κόμματος και μάλιστα μέσα και από τις δικές της εμπειρίες.

Είναι πριν απ’ όλα ευθύνη του Κόμματος, όπως και των μελών του Κόμματος που δουλεύουν στην ΚΝΕ, να βοηθήσουμε στην ανάπτυξη των κομμουνιστικών χαρακτηριστικών της οργάνωσης, στη λειτουργία και τη δράση της στο κίνημα. Ο επαναστατικός χαρακτήρας της ΚΝΕ κρίνεται σε πολλά επίπεδα ταυτόχρονα. Οχι μόνο στην υιοθέτηση του σκοπού του σοσιαλισμού αλλά και στην ικανότητα να συνδέεται πλατιά με τις μάζες της νεολαίας, να ασκεί πρωτοπόρο καθοδηγητικό ρόλο στους αγώνες για τα προβλήματά της. Να ετοιμάζει δίπλα στο Κόμμα, τη νέα γενιά των κομμουνιστών που θα σηκώσουν στις πλάτες τους το καθήκον του αγώνα για το σοσιαλισμό. Να συμβάλλει στην αγωνιστική ανάταση της νεολαίας.

Δική μας ευθύνη είναι να βοηθήσουμε τα νέα παιδιά να συνειδητοποιούν τι σημαίνει καθήκον απέναντι στη νεολαία που υποφέρει. Τι σημαίνει συστηματική προετοιμασία για την εισδοχή στις γραμμές της ΚΝΕ μαζικά νέου αίματος, και κυρίως πώς αυτό το νέο αίμα θα αφομοιώνεται, θα πείθεται και στην πορεία να αφιερωθεί στον αγώνα.

Να βοηθήσουμε τις οργανώσεις της ΚΝΕ να διευρύνουν τους δεσμούς τους με την εργαζόμενη νεολαία, και μέσω της δράσης μας στο εργατικό κίνημα, αλλά και με τη σωστή καθοδηγητική βοήθεια των οργανώσεων της. Τα μέλη και στελέχη της ΚΝΕ να «ξεχωρίζουν» για το πολιτικό, πολιτιστικό, μορφωτικό τους επίπεδο. Να είναι πρώτοι στη μόρφωση, στον αγώνα, στον πολιτισμό. Τότε θα γίνεται όλο και πιο δύσκολο στην αστική προπαγάνδα και τους μηχανισμούς της να διαβάλλει την οργανωμένη πάλη.

Οσο και να βελτιωθεί η ιδεολογικοπολιτική και μαζική παρέμβαση του κόμματος και της ΚΝΕ στη νεολαία, δε φτάνει από μόνη της να διασφαλίζει την αφομοίωση των νέων δυνάμεων που μπήκαν μαζικά κατά τα τελευταία χρόνια, αλλά και αυτών που θα μπουν στις γραμμές της στην πορεία. Σήμερα στις γραμμές της ΚΝΕ έχουν μπει παιδιά που συνειδητοποιήθηκαν σε έξαρση αγώνων. Χρειάζεται πολλή δουλιά για να εξοικειωθούν με την οργανωμένη ζωή και την κομμουνιστική ιδεολογία.

Στις σημερινές συνθήκες δεν είναι εύκολος ο συνδυασμός των υποχρεώσεων των νέων που είναι στα θρανία και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Να συνδυάσουν δηλαδή τη μόρφωση με την πολιτική και μαζική δράση. Δεν είναι εύκολο για τους νέους εργαζομένους που δουλεύουν πολλές ώρες, έχουν πιεστικά οικονομικά προβλήματα, βασανίζονται από την ανασφάλεια. Η δίψα για δράση προσκρούει σε πολλά προβλήματα στις συγκεκριμένες συνθήκες. Πολλά παιδιά δεν έχουν τη συμπαράσταση των οικογενειών τους, ώστε να συνδυάζουν την πολιτική δράση με τα προσωπικά τους καθήκοντα. Ακόμα και μέλη του Κόμματος αποθαρρύνουν τα παιδιά τους να γίνουν μέλη της ΚΝΕ. ΄Η ζουν με το φόβο ότι τα παιδιά τους θα εγκαταλείψουν τις σπουδές ή θα μείνουν πολλά χρόνια στα θρανία. Δε γίνεται η προσεκτική κομματική καθοδήγηση. Δε δίνεται βοήθεια στην ΚΝΕ, ώστε να χειρίζεται σωστά το πρόβλημα, δηλαδή και να είναι καλοί κνίτες και να ανταποκρίνονται στα καθήκοντα της μόρφωσης, που μάλιστα είναι διευρυμένα, καθώς πρέπει να έρχονται σε επαφή και με την ιδεολογία μας, την κοσμοθεωρία μας, να αποκτούν και πολιτική μόρφωση. Ανεξάρτητα από υπαρκτά προβλήματα όλα τα μέλη του κόμματος οφείλουν να διαμορφώνουν θετικό κλίμα, ώστε τα παιδιά τους, με τη θέλησή τους βέβαια, με το παράδειγμα που βιώνουν στην οικογένεια τους, να επιλέγουν το δρόμο της οργάνωσης της ΚΝΕ. Διαφορετικά αυτά τα μέλη του κόμματος δυσκολεύουν την ίδια την ανανέωση των γραμμών.

Δεν υπάρχουν αδιέξοδα, είναι ζήτημα καθοδήγησης. Για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε την ΚΝΕ να αφομοιώνει τα μέλη της, να περιορίζονται οι διαρροές, οι διαγραφές χρειάζεται όλα τα όργανα του Κόμματος και τα βοηθητικά επιτελεία, ως τα γραφεία των ΚΟΒ, να είμαστε κοντά στα στελέχη και τις ΟΒ της ΚΝΕ.

Χρειάζεται, λοιπόν, να υπάρχει συγκεκριμένος καταμερισμός κατά τομέα κομματικής δράσης, στις κομματικές ομάδες. Ο ή η γραμματέας του κάθε οργάνου να έχει την κεντρική ευθύνη, να ελέγχει αν κάθε τομέας έχει εξειδίκευση στη νεολαία και να είναι σε στενή συνεργασία με τις αντίστοιχες οργανώσεις και τομείς της ΚΝΕ.

Εκεί που δεν υπάρχει αντιστοιχία ΚΟΒ - ΟΒ να λυθεί το ζήτημα με διάταξη στελεχών. Ο υπεύθυνος για την ΚΝΕ πρέπει να συνεργάζεται με συντρόφους και συντρόφισσες, με φίλους και οπαδούς που έχουν γνώση, που μπορεί να βοηθήσουν. Δίπλα δηλαδή στον υπεύθυνο να υπάρχει μια ομάδα που θα βοηθά και ανάλογα με το θέμα, να αξιοποιείται. Σε τελευταία ανάλυση, όσο πιο πολύ σκύβουμε στα προβλήματα της νεολαίας, όσο πιο κοντά ζούμε την ΚΝΕ, χωρίς βεβαίως να την υποκαθιστούμε, τόσο πιο γρήγορα θα κατακτήσουμε την ικανότητα και το πρακτικό πνεύμα βοήθειας. Να βοηθήσουμε την ΚΝΕ να αναδιατάξει τις δυνάμεις της εκεί που χρειάζεται, ώστε να συγκεντρώσει την προσοχή της στην εργατική νεολαία.

Αν δε δουλέψουμε με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο θα χαθεί χρόνος στο κέρδισμα της νεολαίας αλλά θα έχουμε χάσει κάτι πιο πολύτιμο, τη δυνατότητα να ανανεώσουμε τις γραμμές του Κόμματος με νέο αίμα, να οργανώσουμε συστηματική πολιτική ανάπτυξης και ανάδειξης στελεχών.

Το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα είναι οι κύριες πηγές ανανέωσης των γραμμών του Κόμματος για την ισχυροποίησή του, για την αποφασιστική βελτίωση της κοινωνικής του σύνθεσης από όλα τα τμήματα της εργατικής τάξης, από τομείς και κλάδους που αναπτύσσονται και συγκεντρώνουν νέους, νεότερες ηλικίες. Εκεί υπάρχουν οι κοινωνικές δυνάμεις, οι εργάτες και εργάτριες, οι νέες γυναίκες. Η ΚΝΕ, από τα ίδια τα πράγματα αποτελεί βασική πηγή στρατολογίας για το Κόμμα. Η προετοιμασία της αυριανής βάρδιας του εργατικού κινήματος και του Κόμματος πρέπει να γίνεται από σήμερα, με την ενίσχυση της βοήθειας και τη στήριξη της ΚΝΕ. Η προετοιμασία για την στρατολογία κνιτών και άλλων νέων στο κόμμα είναι μεγάλης σημασίας ζήτημα. Θέλει σχεδιασμό στην επικοινωνία αλλά και στους στόχους, ώστε τα καλύτερα παιδιά της εργατικής τάξης να αποδέχονται τον τιμητικό τίτλο του μέλους του κόμματος.

Ειδικός σχεδιασμός χρειάζεται για τόπους δουλιάς και κλάδους, για χώρους που συγκεντρώνουν εργατικό δυναμικό, όπως είναι τα νυχτερινά σχολεία, η επαγγελματική εκπαίδευση, τα ΙΕΚ κλπ. είτε οι νέοι εργάζονται τώρα είτε θα αναζητήσουν δουλειά και θα εργασθούν στο επόμενο διάστημα

Η συζήτηση των θέσεων στα όργανα ανέδειξε γενικότερα το ζήτημα της διαπαιδαγώγησης της νέας γενιάς και ειδικότερα των μελών της ΚΝΕ.

Ολα όσα περιλαμβάνουν οι θέσεις ως καθήκοντα δράσης συνιστούν διαπαιδαγωγητική δουλιά. Δε γίνεται με λόγια αλλά με τη σωστή καθοδήγηση, με τη σωστή δουλιά στο μαζικό κίνημα, με τη συσπείρωση νέων σε μέτωπα πάλης.

Η διαπαιδαγώγηση της νεολαίας και ειδικότερα της ΚΝΕ εξαρτάται και από ένα άλλο πολύ βασικό ζήτημα: Το προσωπικό παράδειγμα των στελεχών και μελών του Κόμματος. Με έργα κυρίως γίνεται η διαπαιδαγώγηση.

Οι αδυναμίες και τα προβλήματα που ανέδειξε το 17ο συνέδριο ως προβλήματα καθοδήγησης και αφομοίωσης της στρατηγικής, ως προβλήματα υλοποίησης με επάρκεια της στρατηγικής του Κόμματος, λειτουργούν ανασταλτικά στη διαπαιδαγώγηση των νεαρών μελών της ΚΝΕ και γενικότερα της νεολαίας. Οσο πιο γρήγορα προσαρμοσθούμε στο πνεύμα του 17ου συνεδρίου, τόσο πιο γρήγορα θα αποκτήσουμε καθοδηγητική ικανότητα στο κίνημα της νεολαίας και στην καθοδήγηση της ΚΝΕ.

Ολες οι αχτιδικές επιτροπές που έχουν και την άμεση ευθύνη καθοδήγησης των ΚΟΒ, ανεξάρτητα αν είναι κλαδικές, σε τόπους δουλιάς ή εδαφικές, να διαμορφώσουν πρόγραμμα δράσης για τη νεολαία. Να δουλέψουν, ώστε οι στόχοι πάλης που προβάλλει το ΚΚΕ να υιοθετηθούν από την ίδια τη νεολαία με βάση και τη δική της πείρα. Το πρόγραμμα δράσης να ενταχθεί στον 6μηνιαίο έλεγχο δουλιάς.

Για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζεται τα όργανα και τα στελέχη, οι ΚΟΒ να γνωρίσουν καλύτερα τις θέσεις του Κόμματος για τη νεολαία και να επεξεργασθούν πώς αυτές θα προβληθούν και θα γίνουν υπόθεση του μαζικού κινήματος. Η ΚΕ να ελέγχει το ζήτημα αυτό. Τα τμήματα της ΚΕ, ως επιτελεία του οργάνου να βοηθούν στην καλύτερη εξειδίκευση των θέσεων, στην παρακολούθηση των εξελίξεων όσον αφορά ειδικά μέτρα για τη νεολαία. Ολα τα τμήματα της ΚΕ, των Επιτροπών Πόλεων και Περιοχών, να έχουν καταμερισμό δουλιάς για τη νεολαία. Να προσανατολίζουν τις κομματικές ομάδες που καθοδηγούν, να διοχετεύουν αντίστοιχη δραστηριότητα. Το ίδιο ισχύει για τα παρακάτω όργανα ως τις ΚΟΒ. Θα ξεκινήσουμε μεθοδευμένα και μαχητικά από τα πάνω ώστε να περνάει η δουλιά και προς τα κάτω. Οι σύντροφοι και συντρόφισσες που είναι εκλεγμένοι σε όργανα του κινήματος, στην τοπική αυτοδιοίκηση έχουν ευθύνη να εμποτίσουν τη δράση του χώρου τους με διεκδικήσεις και στόχους πάλης που ανταποκρίνονται στα σύγχρονα προβλήματα της νεολαίας, της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Ολα τα τμήματα της ΚΕ και των παρακάτω οργάνων να επεξεργασθούν τα ζητήματα της νεολαίας στον τομέα τους, να διαμορφώσουν τον προγραμματισμό τους.

Το συντομότερο δυνατόν το εργατικό συνδικαλιστικό τμήμα, το τμήμα παιδείας, το τμήμα ισοτιμίας και χειραφέτησης της γυναίκας, το αγροτικό και των μικρομεσαίων, το πολιτιστικό τμήμα, το τμήμα για τον αθλητισμό και τα ναρκωτικά να προσαρμόσουν τη δουλιά τους, με βάση τις κατευθύνσεις της συνδιάσκεψης. Η ιδεολογική επιτροπή επίσης να εντοπίζει ιδεολογικά ζητήματα που θέλουν καλύτερη επεξεργασία με τη νεολαία. Να εξασφαλίζεται η συνεργασία με τα αντίστοιχα τμήματα της ΚΝΕ.

Η διατμηματική συνεργασία θα βοηθήσει επίσης, ώστε η επεξεργασία για τα προβλήματα της νεολαίας, ή η μελέτη της πείρας να είναι ολοκληρωμένες. Ειδική βοήθεια να δίνεται στα μέλη του Κόμματος που δουλεύουν στην ΚΝΕ μέσα από τη συμμετοχή τους στις ΚΟΒ και στα όργανα, ή με άλλους τρόπους, ώστε να συνειδητοποιούν και τη δική τους ευθύνη με βάση τον καταμερισμό δουλειάς τους.

Με ευθύνη της ΚΕ και σε συνεργασία με τις Επιτροπές Πόλεων και Περιοχών να βοηθήσουμε ορισμένα στελέχη στην εξειδίκευσή τους σε θέματα νεολαίας.

Να συγκροτηθούν ομάδες δουλιάς με φίλους και συνεργαζόμενους που μπορούν να προσφέρουν. Αν στον προσανατολισμό μας είναι η δουλιά στη νεολαία τότε θα βρίσκουμε κάθε φορά και τους αντίστοιχους τρόπους δουλιάς, τις μέθοδες καθοδήγησης και τα οργανωτικά μέτρα, ώστε αυτή να υπηρετείται π.χ. συσκέψεις, διαλέξεις, συνεργασίες κλπ.

Στο δεύτερο μέρος των θέσεων της ΚΕ δημοσιεύουμε με τη μορφή αξόνων και στόχων πάλης τις θέσεις μας για τα προβλήματα της νεολαίας, της εργαζόμενης, της σπουδάζουσας, των μεταναστών, των νέων γυναικών κλπ., ώστε αυτές να γίνουν στόχοι πάλης του κινήματος κάθε τμήματος της νεολαίας, κοινό σημείο συνάντησης τους. Το πλαίσιο πάλης που προτείνουμε δεν αφορά μόνο τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, τους κνίτες και τις κνίτισες. Ανταποκρίνεται στα συμφέροντα όλης της νεολαίας, του εργαζόμενου λαού που σήμερα συνειδητοποιεί τι περιμένει τη νέα γενιά σήμερα και τα επόμενα χρόνια. Τον αγώνα για την επίλυση των προβλημάτων τον συνδέουμε με τη δράση για τη συγκρότηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου, με το ρόλο του στην υπεράσπιση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων του λαού. Με την αναγκαιότητα η έκβαση της πάλης του, με τη στήριξη της πλειοψηφίας του λαού, να οδηγήσει στην κατάκτηση της λαϊκής εξουσίας. Η δράση μας για τα προβλήματα της νεολαίας είναι ενταγμένη στην πάλη του Κόμματος για το σοσιαλισμό.

Συμφωνούμε με παρατηρήσεις που έγιναν, ότι ορισμένα τμήματα του κειμένου έχουν ελλείψεις, έχουν ανάγκη βελτίωσης. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν ζητήματα όπως π.χ. για τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, την καλλιτεχνική παιδεία και άλλα, που οι θέσεις μας θέλουν παραπέρα επεξεργασία. Το πλαίσιο πάλης δε θα μείνει «ακίνητο». Με τη συμμετοχή των αντιπροσώπων της συνδιάσκεψης θα βελτιωθεί. Θα συνεχίσουμε παραπέρα τον εμπλουτισμό του. Θα δώσουμε βάρος να καλυφθούν κενά και ελλείψεις στη συνέχεια. Εκτιμάμε όμως ότι μπορεί να αποτελέσει μια καλή βάση.

Το ζητούμενο είναι να προβάλλουμε τους στόχους πάλης εξειδικευμένα σε όλους τους εργατικούς φορείς, στο πρωτοβάθμιο και κλαδικό σωματείο, στην ομοσπονδία και το εργατικό κέντρο, αλλά και άμεσα ως Κόμμα. Να μελετάμε και να προτείνουμε πλούσιες μορφές δουλιάς και αγώνα για τους εργαζομένους, τους άνεργους, για τους ωρομίσθιους, για κάθε μορφή απασχόλησης, τους μετανάστες, τα κορίτσια, τις νέες γυναίκες, τα νεαρά ζευγάρια, τις οικογένειες που έχουν άτομα με ειδικές ανάγκες, τις μονογονεϊκές οικογένειες κλπ. Να αναδειχθούν τα προβλήματα της παιδείας όλων των βαθμίδων, ως πρόβλημα δυσβάσταχτης δαπάνης για το εργατικό, το λαϊκό εισόδημα, αλλά και ως περιεχόμενο και σκοπός της μόρφωσης.

Το ίδιο ισχύει για το κίνημα των μικρομεσαίων αυτοαπασχολουμένων, της αγροτιάς, αλλά και για το κίνημα γυναικών, αλλά και τις άλλες μαζικές οργανώσεις, το αντιιμπεριαλιστικό φιλειρηνικό κίνημα, των δημοκρατικών δικαιωμάτων, το κίνημα της διεθνούς αλληλεγγύης κλπ. Βεβαίως χρειάζεται εξειδίκευση από χώρο σε χώρο. Οι κοινωνικές δυνάμεις μπορούν να προβάλλουν το σύνολο των νεολαιίστικων προβλημάτων και των νεαρών ζευγαριών. Μαζικά κινήματα με συγκεκριμένο ειδικό αντικείμενο μπορούν να αναδείξουν πλευρές π.χ. για την τρομοκρατία στα σχολεία, για τους μισθοφόρους, για τα ναρκωτικά, τον πολιτισμό.

Εχει μεγάλη σημασία να επεξεργασθούμε μέσα και από την πείρα μας, αλλά και με σχέδιο το περιεχόμενο και τις μορφές δουλιάς στη νεολαία. Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τους σύγχρονους παράγοντες, που διαμορφώνουν τους προσανατολισμούς της νεολαίας, τις διαθέσεις της, σε σχέση με τις προγενέστερες γενιές. Δεν πρέπει να απευθυνόμαστε στη νεολαία με τον ίδιο τρόπο που απευθυνόμαστε στις μεγαλύτερες ηλικίες. Θα χρειαστεί σκληρή δουλιά για να αποκτήσουμε αυτήν την ικανότητα. Να διαθέτουμε χρόνο στην προετοιμασία δραστηριοτήτων και κομματικών εκδηλώσεων και στο επίπεδο του κινήματος. Χρειάζεται πολλή επεξεργασία στο περιεχόμενο και την επιχειρηματολογία. Οι εκδηλώσεις και συζητήσεις, οι μορφές δράσης πρέπει να ταιριάζουν στις εμπειρίες, στη ψυχολογία των νέων. Μορφές δράσης ζωντανές, που τους δίνουν τη δυνατότητα συμμετοχής. Να αναδείξουμε την ταξικότητα της πολιτικής, μέσα και από τον πολιτισμό, τη διαπαιδαγωγική δουλιά και τη ψυχαγωγία.

Στις θέσεις αναφέρονται ορισμένες σκέψεις για το ρόλο που μπορεί να παίζουν επιτροπές νέων δίπλα στα σωματεία, επιτροπές και συμβούλια νέων στις γειτονιές και άλλες μορφές οργάνωσης. Πρέπει να προσέξουμε. Οι επιτροπές νέων, λόγου χάρη, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται όπως σήμερα, που στήνονται για να αναλάβουν την ευθύνη της νεολαιίστικης δουλιάς, σαν να είναι δική τους ευθύνη ή ειδικός καταμερισμός. Οι επιτροπές νέων, στις οποίες επιδιώκουμε ευρύτερη συσπείρωση, μπορούν να βοηθήσουν με προτάσεις και με την πείρα τους για να λυθεί το βασικό ζήτημα: Το ίδιο το σωματείο ή η ομοσπονδία, να αναπτύξουν ως δικό τους καθήκον αγώνα για τα προβλήματα της νεολαίας. Υπάρχουν οξυμένα προβλήματα στο συνδικαλιστικό κίνημα των μαθητών και των φοιτητών, σπουδαστών. Να συμβάλουμε στην οργάνωση και τη δράση των κινημάτων αυτών, που αντιμετωπίζουν τη διαλυτική στάση των παρατάξεων των άλλων κομμάτων, αλλά και τον αυταρχισμό, την παρέμβαση των μηχανισμών που θέλουν να οδηγήσουν τη νεολαία σε παθητική στάση.

Να συμβάλλουμε στο συντονισμό του εργατικού κινήματος με τους νέους εργαζόμενους, με τους νέους που είναι στην διαδικασία της μάθησης και των σπουδών. Είναι ζήτημα συνειδητοποίησης των κοινών αναγκών, αλλά και κατάλληλων μορφών κάθε φορά ανάλογα και με τις εξελίξεις.

Να μην εγκλωβίζεται η δράση μας αποκλειστικά και μόνο σε οργανωτικά σχήματα που εμείς αποφασίζουμε και μάλιστα χωρίς να έχουμε δουλέψει πλατιά για να συμμετέχουν και άλλοι νέοι, μη κομμουνιστές. Στις θέσεις υπάρχει και η έννοια του «χώρου» νεολαιίστικης δράσης και δημιουργίας. Σημαίνει ότι παίρνουμε πολύμορφες πρωτοβουλίες, ενισχύουμε πρωτοβουλίες νεολαιίστικων εκδηλώσεων π.χ. στήριξη νεολαιίστικων ερασιτεχνικών δημιουργιών παιδιών που έχουν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και παρακολουθούν τα σχολεία της καλλιτεχνικής παιδείας, ωδεία κλπ. Που συμμετέχουν σε αθλητικές δραστηριότητες και σε δραστηριότητες διεθνιστικής αλληλεγγύης, άλλες αγωνιστικές δραστηριότητες που αφορούν διάφορα προβλήματα.

Συμβάλουμε να διαμορφωθούν τέτοιοι χώροι και τόποι συνάντησης. Μέσα από μια τέτοια προσπάθεια συναντιόνται νέοι όχι μόνο με βάση τα ενδιαφέροντα, αλλά και με βάση τη διάθεση να διεκδικήσουν. Δηλαδή διαμορφώνεται ένας άτυπος χώρος που συμβάλλει στη συλλογική οργάνωση, στην ομαδικότητα και καλλιεργεί διεκδικητική στάση.

Εχει σημασία να αναζητήσουμε χώρους και στέκια, ανοικτούς ή κλειστούς. Σε όλες τις πόλεις, αλλά και στην ύπαιθρο υπάρχουν δημοτικοί και ιδιωτικοί αθλητικοί χώροι που προσελκύουν νέους ανθρώπους ή και άλλοι χώροι με πολιτιστικές δραστηριότητες. Οι κομματικές οργανώσεις σε συνεργασία με την ΚΝΕ να αξιολογήσουν αυτούς τους χώρους και να αξιοποιηθούν δυνάμεις που υπάρχουν στις γραμμές μας με ανάλογα ενδιαφέροντα. Η παρέμβασή μας να είναι μελετημένη και προσαρμοσμένη.

Να διαμορφωθούν κυψέλες και εστίες δράσης διεκδίκησης του μαζικού λαϊκού αθλητισμού, υποδομές, αλλά και χώροι όπου προσεγγίζουν τα νέα παιδιά τον αθλητισμό. Σε αντίθεση με την εμπορευματική οργάνωσή του, την υποταγή της άμιλλας και του πρωταθλητισμού στην εμπορευματοποίηση με κάθε μέσο, όπως είναι το ντόμπιγκ.

Η καθοδήγηση των δυνάμεων μας που θα παρέμβουν σε αυτούς τους χώρους δεν μπορεί να είναι μια γενική τυπική καθοδήγηση με εντολές και με ανεπεξέργαστο σχεδιασμό για μετατροπή των χώρων αυτών σε αγωνιστικές εστίες. Η αγωνιστική στάση να πατάει στην πείρα των ίδιων των νέων ανθρώπων. Η ιδεολογικοπολιτική μας παρέμβαση να στηρίζεται στις ανάγκες του συγκεκριμένου χώρου.

Μια άλλη μορφή μαζικής παρέμβασης αποτελούν οι μαρξιστικοί όμιλοι που προτείνονται στις θέσεις της ΚΕ. Υπάρχει παλιότερη πείρα στο ζήτημα αυτό. Νομίζουμε όμως ότι πρέπει να δούμε το θέμα με βάση τις σημερινές ανάγκες και δυνατότητες. Καταρχήν να ξεκινήσουμε πειραματικά με μαρξιστικό όμιλο που μπορεί να αρχίσει την παρέμβασή του στα πανεπιστήμια και ιδιαιτέρα σε σχολές που έχουν σχέση με τη φιλοσοφία, την οικονομία και άλλες κοινωνικές επιστήμες. Στους ομίλους αυτούς μπορεί να είναι και κνίτες φοιτητές που έχουν ένα ικανοποιητικό θεωρητικό επίπεδο, άλλα και μέλη του Κόμματος με μαρξιστική κατάρτιση. Μπορεί να αρχίσει μια προσπάθεια με εκδηλώσεις, διαλέξεις, συζητήσεις διάλογοι, σε συνδυασμό με την κριτική του περιεχομένου των αντίστοιχων συγγραμμάτων. Οι ίδιοι οι όμιλοι να αναπτύξουν δράση και στον εργατικό χώρο, σε συνεργασία με σωματεία, παρατάξεις, επιτροπές εργαζομένων κλπ. Οι μαρξιστικοί όμιλοι είναι στην ευθύνη της κομματικής οργάνωσης σε επίπεδο Επιτροπής Πόλης η Περιοχής, σε συνεργασία βέβαια με τις κομματικές δυνάμεις των χώρων όπου δρουν.

Αλλες μορφές συσπείρωσης μπορεί να είναι: Κνίτες και φίλοι της ΚΝΕ που είναι στα μεταπτυχιακά, άλλοι που επηρεάζονται ή μας προσεγγίζουν με το περιοδικό ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Να ενθαρρύνουμε τη συγκρότηση ομάδων νέων εργαζομένων ή μαθητών-φοιτητών-σπουδαστών για ορισμένα προγράμματα στον «902» ραδιόφωνο και τηλεόραση.

Βασικός «χώρος» συσπείρωσης πρέπει να είναι η Οργανωτική Επιτροπή του Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Να δουλεύει όλο το χρόνο, να πραγματοποιεί εκδηλώσεις, να προετοιμάζει υλικό, να προσελκύει νέους δημιουργούς κλπ.

Προκύπτει η ανάγκη, τα μέλη και στελέχη του Κόμματος, τα μέλη και στελέχη της ΚΝΕ που δρουν στους μαζικούς χώρους να παίρνουν όλα τα πολιτικά και ιδεολογικά εφόδια ώστε να γίνεται αποτελεσματική η παρέμβασή τους. Να δίνεται συστηματική και συνεχής βοήθεια, ώστε να κατανοείται τόσο η γενική μας πολιτική γραμμή, όσο και οι θέσεις μας στα συγκεκριμένα προβλήματα. Να κατανοείται η εσωτερική σχέση που διέπει τις θέσεις μας και την τακτική μας στα διάφορα μέτωπα πάλης με τη γενική μας πολιτική γραμμή, τη στρατηγική. Απαιτείται σχεδιασμός για ένα ευρύτερο χρονικό διάστημα π.χ. ένα χρόνο, με ενδιάμεσους σταθμούς ελέγχου. Να δίνουμε μεγάλη σημασία στην προετοιμασία των κομματικών δυνάμεων που χρεώνονται στον ένα ή τον άλλο τομέα δράσης, είτε αφορά τη δουλιά κατά κλάδο είτε τη νεολαία που μορφώνεται είτε δράση σε εδαφικό επίπεδο. Ο σχεδιασμός δεν πρέπει να εξαντλείται σε ένα σχέδιο πρακτικής δράσης μόνο. Το σχέδιο δράσης να προβλέπει το επόμενο βήμα, πώς θα συνεχισθεί. Να περνάμε από τη μια μορφή στην άλλη, να μη χάνεται η συνέχεια, να ελέγχουμε τα αποκρυσταλλώματα.

Να ελέγχουμε όχι μόνο τι κάνουμε, αλλά και πώς το κάνουμε. Να παρακολουθούμε πώς αντιδρά η νεολαία, ποιές είναι οι τάσεις της, τι πρέπει να προσθέσουμε ή να διορθώσουμε. Να συζητάμε με τους νέους, μαζί να αποφασίζουμε. Αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη να παίζουμε πρωτοπόρο, καθοδηγητικό ρόλο, να ασκούμε κριτική, να κάνουμε αντιπαράθεση εκεί που χρειάζεται, με επιχειρήματα, με δημιουργικό πειστικό τρόπο.

Στις θέσεις διαπιστώνεται η ανάγκη να ξεκινήσει η δουλιά του Κόμματος και της ΚΝΕ, συστηματικά και μελετημένη στις ηλικίες 10 έως 15 χρονών. Σήμερα δεν έχουμε τη δυνατότητα να προωθήσουμε τη μορφή δουλιάς που είχαμε χρησιμοποιήσει παλαιότερα, τους Νέους Πρωτοπόρους. Οχι γιατί δεν υπάρχει θετική πείρα, αλλά προς το παρόν δεν έχουμε τέτοια δυνατότητα. Γιατί οι απαιτήσεις είναι μεγαλύτερες.

Ομως είμαστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε τη σκληρή πραγματικότητα: Ο αντίπαλος έχει χαράξει καλά μελετημένη στρατηγική για να σταθεροποιήσει συγκεκριμένες αντιλήψεις και τρόπο ζωής στα μικρά παιδιά ακόμα και από την προσχολική ηλικία. Βασικός μηχανισμός είναι το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που έχει επεξεργασμένο ιδεολογικό προσανατολισμό μέσα από το περιεχόμενο των μαθημάτων. Επιπλέον οι ηλικίες αυτές έχουν γίνει στόχος των βιομηχάνων και μεγαλέμπορων, των μεγάλων εισαγωγέων. Ενα μεγάλο μέρος καταναλωτικών προϊόντων και με τη σχετική διαφήμιση έχουν στόχο τα μικρά παιδιά. Πρόκειται για προϊόντα που δεν περιορίζονται μόνο να πλασάρουν είδη μόδας, αλλά και προϊόντα πνευματικά. Τα παιδικά παιχνίδια, τα εφηβικά παιχνίδια διαπαιδαγωγούν στη βία, στη βαρβαρότητα του ανταγωνισμού κλπ.

Οι απαιτήσεις για εξειδίκευση στελεχών, μελών για τη δράση μας σε αυτές τις ηλικίες είναι μεγαλύτερες. Δεν αρκεί να γνωρίζεις τα προβλήματα. Απαιτείται και ορισμένη παιδαγωγική ικανότητα και ωριμότητα.

Οι πολιτικές, πολιτιστικές δραστηριότητες του Κόμματος, η προπαγάνδα και διαφώτισή του, πρέπει να συμπεριλάβουν δραστηριότητες για μικρότερες ηλικίες με πολιτιστικό μορφωτικό περιεχόμενο. Ταυτόχρονα να αναπτύξουμε ειδική δουλιά με τους εργαζομένους, με τους γονείς των παιδιών αυτών, με τα νεαρά ζευγάρια που έχουν μικρά παιδιά ή πρόκειται να αποκτήσουν. Εχουμε προτάσεις και για την ικανοποίηση των αναγκών των παιδιών. Ειδική δουλιά να κάνει και η ΚΝΕ σε αυτές τις ηλικίες. Βεβαίως τέτοιες δραστηριότητες δεν είναι εύκολο να γίνουν χωρίς τη βοήθεια συντρόφων και συντροφισσών, φίλων και οπαδών, άλλων αγωνιστών, εκπαιδευτικών, καλλιτεχνών, επιστημόνων. Να διαδώσουμε βασικές ιδέες, τις θέσεις μας, τις αξίες μας σε παιδιά μικρής ηλικίας. Να ξεκινήσουμε, ώστε να διαμορφώσουμε μια πρώτη πείρα.

Στις θέσεις αναφερόμαστε ειδικά στα προβλήματα των νεαρών ζευγαριών. Εχουμε επεξεργασθεί ορισμένες προτάσεις που αφορούν την ειδική βοήθεια που χρειάζεται στα πρώτα βήματά της η οικογένεια και μετά, σε μια περίοδο που οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις δημιουργούν αδιέξοδα. Οι ταξικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα να αναδείξουν τα ιδιαίτερα αυτά προβλήματα, να έχουν συστηματική προσέγγιση σε αυτές τις ηλικίες. Βοήθεια μπορεί να δώσει και το γυναικείο κίνημα, αλλά και αγωνιστικές δυνάμεις στο χώρο της υγείας, της κοινωνικής πολιτικής.

Είναι ανάγκη να εξειδικευθεί η δουλιά μας στη νεολαία και στη νέα γυναίκα. Μέχρι σήμερα δύσκολα κατανοείται αυτή η ανάγκη, κυρίως γιατί αντιμετωπίζεται το ζήτημα με κριτήρια κοντοπρόθεσμα. Η κοπέλα, όσο μένει με την οικογένειά της ή δεν έχει αναζητήσει δουλιά, δεν έχει δημιουργήσει οικογένεια, δε συνειδητοποιεί τη διπλή ανισότητα που της επιφυλάσσει το σύστημα. Οι κοπέλες δε ζουν σήμερα όπως ζούσαν πριν από 30 και 40 χρόνια. Ομως όταν γίνουν ώριμες γυναίκες θα βρεθούν στη δύσκολη θέση που είναι οι υπόλοιπες εργάτριες και άλλες εργαζόμενες Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ενωση αναγνωρίζει την υποδεέστερη θέση της γυναίκας, τα μεγαλύτερα μεγέθη της ανεργίας και μια σειρά άλλα προβλήματα. Βεβαίως τα αναγνωρίζει, αλλά για να δικαιολογήσει το πλασάρισμα της μερικής απασχόλησης, του ευέλικτου ωραρίου κλπ. Τα τελευταία χρόνια η ΕΕ και οι ελληνικές κυβερνήσεις αναιρούν κατακτήσεις στο όνομα της ισότητας των δύο φύλων, ένα σύνθημα που, αν δεν το αντιπαλέψουμε, επηρεάζει και παραπλανεί. Δεν πρέπει καθόλου να υποτιμήσουμε την προπαγάνδα που γίνεται, ότι η ανισότητα της γυναίκας πηγάζει από τις λεγόμενες ανδροκρατικές αντιλήψεις, από την πατριαρχική κοινωνία. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με τέτοιο τρόπο, ώστε η σκέψη να μην πάει βαθύτερα στο χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος, στην ταξική ουσία του προβλήματος.

Οφείλουμε λοιπόν έγκαιρα να προβάλλουμε ως Κόμμα τα προβλήματα της νέας γυναίκας, με τη δράση μας στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στο μαθητικό, και ιδιαίτερα στο φοιτητικό και σπουδαστικό, κίνημα. Μεγάλη μπορεί να είναι η συνεισφορά του αγωνιστικού γυναικείου κινήματος, των γυναικείων συλλόγων και γυναικείων ομάδων δουλιάς που ήδη προσανατολίζονται από την πλευρά τους στη δράση σε νέες γυναίκες. Χρειάζεται, ιδιαίτερα με το ζήτημα αυτό, να καταπιαστεί η ΚΝΕ, με τη δική μας βοήθεια. Δεν υπάρχει ως τώρα πείρα δουλιάς στη νεολαία για τα ζητήματα της ισοτιμίας και την κοινή δράση των δύο φύλων και στο ζήτημα αυτό.

Η ανάγκη να ξεκινήσουμε είναι επιτακτική. Αφορά όχι μόνο το κίνημα, αλλά και το ίδιο το Κόμμα και την ΚΝΕ. Ηδη είμαστε αντιμέτωποι με το πρόβλημα δραστήριες κνίτισες και δραστήριες νέες γυναίκες μέλη του κόμματος να μειώνουν την προσφορά και τη δράση τους. Ακόμα και να αδρανοποιούνται, μόλις βρουν δουλειά, ενώ είναι μητέρες, έχουν οικογένεια. Γίνεται έτσι το πρόβλημα αυτό μια αιτία διαρροής δυνάμεων από το Κόμμα, από το κίνημα. Χρειάζεται επίσης διαπαιδαγωγητική δουλειά μέσα στο Κόμμα και την ΚΝΕ, ώστε και οι δύο σύντροφοι-σύζυγοι και γονείς να μένουν στην κομματική δουλιά. Απαιτείται κατανόηση, προσαρμογή στον καταμερισμό δουλιάς, αλλά και ατσάλωμα, ώστε οι προσωπικές δυσκολίες που είναι υπαρκτές να μην οδηγούν στην αποστράτευση.

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες

Εχουμε επίγνωση ότι με την πραγματοποίηση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης δεν τελειώνουμε με την επεξεργασία των καθηκόντων και του προγράμματος δράσης, με τη στήριξη της ΚΝΕ. Χωρίς να υποτιμάμε τη μακρόχρονη προσφορά του Κόμματος, τη δράση μας την τελευταία 15ετία, ύστερα από την κρίση που περάσαμε, συνειδητοποιούμε ότι κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα, με ιδιαίτερες απαιτήσεις. Με μια έννοια τώρα αρχίζουμε πιο συστηματικά, πιο προσαρμοσμένα στις εξελίξεις, πιο σχεδιασμένα την εξειδίκευση της στρατηγικής μας στη νεολαία. Πρέπει να ξεκινήσουμε σωστά και να ελέγχουμε συνεχώς τις αποφάσεις που θα πάρουμε, να μελετάμε τα αποτελέσματα, να τις εμπλουτίζουμε. Να βλέπουμε τα νέα προβλήματα που προκύπτουν. Να βγαίνει νέα πείρα, ώστε να μπορούμε να επιταχύνουμε στην πορεία, να έχουμε χειροπιαστά αποτελέσματα στο 18ο Συνέδριο.