Για το ΚΚΕ η μάχη των Νομαρχιακών και Δημοτικών εκλογών είναι μέρος της γενικότερης πολιτικής μάχης που διεξάγεται στη χώρα μας. Η πολιτική και το έργο που υλοποιείται σε κάθε Δήμο ή Νομαρχία καθορίζεται από τη γενική πολιτική που ακολουθούν και υποστηρίζουν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ γενικά και ειδικά στην ΤΑ. Το Κόμμα μας δεν πρόκειται να συμβάλλει στην αθώωση των πολιτικών αυτών ούτε να αθωώσει κόμματα και αιρετούς από τις βαρύτατες ευθύνες που έχουν. Επιδιώκουμε να αποκαλυφτεί και καταδικαστεί στη μεγαλύτερη δυνατή έκταση η πολιτική των δύο μεγαλύτερων κομμάτων και όσων τη στηρίζουν και στους δύο γύρους αποφασιστικά, ανεξάρτητα από τα συγκεκριμένα πρόσωπα που την υλοποιούν. Να κατανοηθεί ότι τα επόμενα χρόνια, ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα θα είναι στην κυβέρνηση, θα συνεχιστεί η ίδια πολιτική και θα γίνει πιο επώδυνη για τα πλατιά λαϊκά στρώματα και ειδικά για τη νεολαία.
Απορρίπτουμε το σημερινό ρόλο της ΤΑ ως διαχειριστή των αντιλαϊκών επιλογών και μεσάζοντα προς όφελος των συμφερόντων του κεφαλαίου σε βάρος του λαού και του περιβάλλοντος.
Θέλουμε Νομαρχίες και Δήμους που δε θα πειθαρχούν στις αντιλαϊκές επιλογές, που δε θα αδιαφορούν απέναντι σε κάθε πολιτική που θίγει τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων. Αντίθετα, θα στηρίζουν τα κοινωνικά κινήματα και τους λαϊκούς αγώνες. Θα προβάλλουν και θα διεκδικούν πραγματικές αλλαγές στη ζωή του λαού, θα εκφράζουν τις σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας και δε θα είναι διαχειριστές της φτώχειας των πολλών και του πλουτισμού των λίγων.
Αγωνιζόμαστε για τοπικές αρχές που θα ενώνουν το λαό στον αγώνα του ενάντια στις αλλαγές και τις αναδιαρθρώσεις που προωθεί η κυβέρνηση και στηρίζει η ΝΔ και ο ΣΥΝ στα πλαίσια των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Επιδιώκουμε οι αγωνιστικές συσπειρώσεις που έχουν κατακτηθεί σε άλλα μέτωπα πάλης να εκφραστούν και στη μάχη των Δημοτικών και Νομαρχιακών εκλογών.
Προβάλλοντας τις θέσεις μας, παίρνουμε υπόψη τις δυσκολίες, καθώς επίσης ότι ένα σημαντικό τμήμα από τα λαϊκά στρώματα επηρεάζεται από την καθημερινή προπαγάνδα της άρχουσας τάξης, την παρέμβαση των ΜΜΕ, αλλά και την προπαγάνδα των άλλων κομμάτων και θεωρεί λαθεμένα ότι υπάρχουν περιθώρια για να είναι η ΤΑ ένας ουσιαστικά λαϊκός θεσμός. Αυτές τις αυταπάτες και τις ψευδαισθήσεις οφείλουμε να τις ξεδιαλύνουμε. Στην Απόφαση της ΚΕ για την ΤΑ τονίζεται σχετικά:
«Το ΚΚΕ θεωρεί ότι στις σημερινές συνθήκες εξουσίας με αυτόν τον πολιτικό συσχετισμό και με την πολιτική των αναδιαρθρώσεων δεν υπάρχει ελπίδα, ο θεσμός της ΤΑ να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά του λαϊκού θεσμού. Ωστόσο, είναι δυνατό ανάλογα με το συσχετισμό δύναμης που θα βγάλουν οι εκλογές, τα τοπικά όργανα καθώς εκλέγονται με τη ψήφο του λαού να αποκτήσουν ικανότητα διεκδίκησης, να βάζουν φρένο στα αντιλαϊκά σχέδια, να αναστείλουν έστω προσωρινά αντιλαϊκές επιλογές να αποσπούν κάποιες παραχωρήσεις. Η αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων στα τοπικά όργανα θα δώσει αέρα και δυνατότητες στο γενικότερο αγώνα για τα δικαιώματα του λαού.
Θα φέρει σημαντικά αποτελέσματα στο βαθμό που προωθούνται η κοινή δράση και αλληλεγγύη των αγωνιστικών τοπικών αρχών με αγωνιστικά ταξικά κοινωνικά κινήματα, με το κίνημα των γυναικών, της νεολαίας, το αντιπολεμικό, φιλειρηνικό».
Είναι λοιπόν καθαρό ότι η εκλογική αναμέτρηση του Οκτώβρη είναι πολιτική αναμέτρηση. Αλλωστε και η λύση της πλειοψηφίας των τοπικών προβλημάτων εξαρτάται από τη γενική πολιτική που προωθείται. Πολύ λίγα προβλήματα σήμερα σε σχέση με το παρελθόν μπορούν να αντιμετωπιστούν σε τοπικό επίπεδο.
Ο χαρακτήρας και το περιεχόμενο της εκλογικής μάχης καθορίζει και τα άμεσα καθήκοντα του Κόμματος και της ΚΝΕ. Ο σχεδιασμός των Κομματικών Οργανώσεων μέχρι τον Οκτώβρη στοχεύει στο μεγαλύτερο δυνατό άνοιγμα και συσπείρωση δυνάμεων, στην ενεργοποίηση όλων των κομματικών και κνίτικων δυνάμεων και επιρροών του Κόμματος ανεξάρτητα και παράλληλα με τη δουλιά των συνδυασμών. Χρειάζεται συγκεκριμένη βοήθεια και μέτρα ώστε να κατανοηθεί από τις δυνάμεις μας και να εκφραστεί στον προσανατολισμό και στη δράση ότι εκλογές δεν είναι μόνο η διαδικασία επιλογής υποψηφίου ή συγκρότησης συνδυασμού. Ασφαλώς και είναι σημαντικό στοιχείο της εκλογικής μάχης η δουλιά των κομμουνιστών μέσα από τους συνδυασμούς και τις εκλογικές επιτροπές. Ομως αυτή η δουλιά γίνεται παράλληλα με τη δουλιά των ΚΟΒ για την οργάνωση της πάλης των λαϊκών δυνάμεων ενάντια στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, την ιμπεριαλιστική πολιτική, για την όσο το δυνατό πιο πλατιά προβολή των θέσεων και προτάσεων του Κόμματος για όλα τα προβλήματα, τη ζύμωση της ιδέας του Μετώπου και της προοπτικής του, ως μόνης διεξόδου για το λαό. Ετσι θα αναδεικνύεται η ριζικά διαφορετική πολιτική και στην ΤΑ και γενικότερα. Αν αυτό δεν κατανοηθεί και κυρίως δεν κατακτηθεί στη δράση, υποβιβάζουμε τις ΚΟΒ στο επίπεδο των κινήσεων και των συνδυασμών, ακυρώνοντας τον αυτοτελή πολιτικό ρόλο που καλούνται να παίξουν και σε αυτή την μάχη.
Με αυτή την έννοια η δουλιά για τις εκλογές δεν πρέπει να θεωρηθεί ένα νέο ανεξάρτητο και πολύ περισσότερο αποσπασμένο καθήκον. Συνδέεται με την ενεργητική παρέμβαση των εργαζομένων, των λαϊκών δυνάμεων για όλα τα προβλήματα. Συνδέεται με την προσπάθεια να προωθηθεί το γενικότερο πρόγραμμα δράσης του κόμματος, με την αποφασιστική βελτίωση της πολιτικής μας δράσης, της καθοδηγητικής δουλιάς, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που δίνονται και μέσα από το χώρο της ΤΑ. Και αυτό δεν μπορεί να το κάνει άλλος από την ΚΟΒ και τον περίγυρό της. Με πολύμορφες πρωτοβουλίες, συσκέψεις, συγκεντρώσεις, μοίρασμα έντυπου υλικού, αλλά και πρωτοπόρα δράση μέσα από τα ταξικά σωματεία, τους αγροτικούς συλλόγους, αντιπολεμικές κινήσεις και συντονιστικές επιτροπές καθώς και άλλες συσπειρώσεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο της.
Η κυβέρνηση επιτίθεται σε όλα τα μέτωπα. Η επιτάχυνση των ρυθμών εφαρμογής των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που επιβάλλει το κεφάλαιο, οι υποχωρήσεις σε Αιγαίο και Κυπριακό και η συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, μας υποχρεώνουν να εντείνουμε τις προσπάθειες για ξεσκέπασμα της πολιτικής της κυβέρνησης και της ΝΔ, για συγκέντρωση ευρύτερων δυνάμεων και δυνάμωμα των μετώπων εναντίον τους.
Αυτό το καθήκον μπορεί να προωθηθεί και να υλοποιηθεί με την προϋπόθεση ότι θα δυναμώνει η σχεδιασμένη καθημερινή και συγκεκριμένη πολιτική παρέμβαση της ΚΟΒ, κομματικών μελών και επιρροών του Κόμματος σε κάθε χώρο δουλιάς, στη συνοικία, στο χωριό, στο σχολείο, σφυρηλατώντας τους αγωνιστικούς δεσμούς με την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα.
Η ανάδειξη των μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων που σήμερα είναι ορατά και αισθητά για τα λαϊκά στρώματα, χρειάζεται να συνδυάζεται και με την οργάνωση της πάλης. Η καταγραφή π.χ. του μεγάλου ποσοστού ανεργίας, χρειάζεται να συνδεθεί με την οργάνωση των ανέργων μέσα από το Εργατικό Κέντρο, τα σωματεία ή την επιτροπή ανέργων. Οπως, επίσης, η ανακύκλωση της διαπίστωσης ότι η μικρομεσαία αγροτιά ξεκληρίζεται, δε λέει τίποτα αν δεν εκφραστεί με την οργάνωση της μικρομεσαίας αγροτιάς στον αγροτικό σύλλογο, στην επιτροπή αγώνα, στη συντονιστική επιτροπή. Το ίδιο ισχύει για τα μεγάλα προβλήματα ποιότητας ζωής των πόλεων, τα ζητήματα Υγείας, Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού, Ναρκωτικών και τόσα άλλα που βιώνουν καθημερινά τα λαϊκά στρώματα και ιδιαίτερα οι νέοι.
Αυτά τα προβλήματα χρειάζεται να βρεθούν στο κέντρο της αντιπαράθεσης με τις άλλες δυνάμεις από τώρα μέχρι και τις εκλογές. Είναι προβλήματα που απασχολούν το σύνολο των λαϊκών στρωμάτων, καθώς επιδεινώνουν τη ζωή τους καθημερινά. Προβλήματα που δημιουργούνται και οξύνονται στη διαδικασία εκσυγχρονισμού του καπιταλισμού και διευκόλυνσης της δράσης του κεφαλαίου.
Οι συνδυασμοί που στηρίζουν οι κομμουνιστές χρειάζεται να έχουν σε προτεραιότητα την προβολή και διεκδίκηση στόχων πάλης για τα προβλήματα. Αυτό, όμως, μόνο του δε φτάνει. Εκείνο που μπορεί να φωτίσει καλύτερα τις αιτίες των προβλημάτων και ταυτόχρονα να δείξει τη μοναδική προοπτική διεξόδου και επίλυσής τους είναι η προβολή και συζήτηση των προτάσεων και των θέσεων του κόμματος και η ανάγκη να συσπειρωθούν δυνάμεις γύρω από αυτές, ώστε να δημιουργηθούν προϋποθέσεις συγκρότησης του Λαϊκού Μετώπου. Στα ντοκουμέντα του 16ου Συνεδρίου (σελ. 49) αναφέρονται:
«Τα επιμέρους μέτωπα πάλης μπορούν να συσπειρώσουν ακόμα ευρύτερες δυνάμεις με την έννοια ότι σ’ αυτά μπορεί να πάρουν μέρος δυνάμεις που στο συγκεκριμένο ζήτημα θέλουν να δράσουν χωρίς κατ’ ανάγκη να έχουν συνολική στρατηγική αντίθεσης με τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό και τις ενώσεις του. Με τα επιμέρους μέτωπα πάλης και συνεργασίας με αντιιμπεριαλιστικούς και αντιμονοπωλιακούς στόχους που αφορούν οξυμένα προβλήματα, επιταχύνονται οι διεργασίες προς το Μέτωπο, χωρίς παθητική αναμονή να ωριμάσουν στο σύνολό τους οι συνθήκες».
Οι συσπειρώσεις αυτές στα επιμέρους μέτωπα που αντιπαλεύουν τις αναδιαρθρώσεις και την κυβερνητική πολιτική αντικειμενικά μπορούν να συγκλίνουν με τις συσπειρώσεις των εκλογών. Αυτό όχι μόνο με τη μορφή ένταξης πρωτοπόρων αγωνιστών στους συνδυασμούς που στηρίζει το ΚΚΕ, αλλά και με τη μαζική συλλογική αμφισβήτηση της σημερινής διαχειριστικής πολιτικής που εφαρμόζεται στην ΤΑ. Με την κριτική τους για τη στάση που κράτησαν και κρατούν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις που κυριαρχούν στην ΤΑ.
Με το να συμπεριληφθούν βασικές διεκδικήσεις και αιτήματά τους στα προγράμματα των συνδυασμών ώστε και μέσα από την ΤΑ να αξιοποιήσουν δυνατότητες για αγωνιστική διεκδίκησή τους.
Αυτή η σύγκλιση και κοινή πορεία, μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα. Η αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται στους άλλους τομείς και στην ΤΑ έχει κοινή αφετηρία, αιτίες και εκφραστές.
Τα όποια θετικά βήματα έχουν πραγματοποιηθεί στη συνείδηση των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων από την προηγούμενη πείρα τους μπορούν να εκφραστούν με την αποδοκιμασία αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής, της καταδίκης του ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και του ΣΥΝ και τη συσπείρωση και στήριξη των συνδυασμών που στηρίζει το ΚΚΕ.
Σε αυτή την εκλογική μάχη οι αγωνιστικοί συνδυασμοί απευθύνονται σε συγκεκριμένες κοινωνικές δυνάμεις και τις καλούν να συσπειρωθούν πάνω σε συγκεκριμένο πρόγραμμα πάλης, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα ότι χωρίς συντονισμένη και αποφασιστική πάλη και κυρίως χωρίς σύγκρουση για γενικότερες αλλαγές και στην πολιτική για την ΤΑ δεν είναι δυνατόν να λυθούν προβλήματα ζωτικά για τους δημότες.
Η δράση των συνδυασμών μπορεί να γίνει αποτελεσματικότερη στο βαθμό που θα στηρίζεται από επιμέρους συσπειρώσεις όπου συμμετέχουν και δραστηριοποιούνται δημότες από τα λαϊκά στρώματα και παλεύουν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεών τους. Αλλωστε, αυτές οι συσπειρώσεις αντικειμενικά είναι πιο στέρεες, έχουν πιο ομοιογενείς κοινωνικές δυνάμεις, περισσότερο βάθος και κυρίως έχουν μεγαλύτερη πείρα από το αντιπάλεμα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.
Η μάχη των Δημοτικών και Νομαρχιακών εκλογών θα είναι δύσκολη και σκληρή. Αλλωστε σε αυτή την περίοδο που διανύουμε συνυπάρχουν οι δυσκολίες με τις δυνατότητες. Η αυξημένη λαϊκή δυσαρέσκεια αντικειμενικά δημιουργεί καλύτερες προϋποθέσεις και δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα να εκφράσουν και τη γενικότερη διαμαρτυρία τους, αλλά και να αναπτύξουν τα πολιτικά τους κριτήρια.
Ταυτόχρονα, μεγάλα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων δέχονται πιέσεις και αντικειμενικά είναι πιο ευάλωτα στους μηχανισμούς του αστικού κράτους και στις πολυποίκιλες πιέσεις που ασκούν. Καλλιεργούνται σκόπιμα συγχύσεις με επιθέσεις φιλίας, απόψεις για ενότητα της Αριστεράς ή ενότητα των μικρών κομμάτων, διαστρέβλωση των θέσεων του κόμματος, από τους ταξικούς αντιπάλους, τα ΜΜΕ και κάθε λογής φερέφωνα της άρχουσας τάξης, γύρω από την πολιτική και την τακτική μας, τον χαρακτήρα των εκλογών, πάνω σε πιο πλαίσιο θέσεων θα στηρίξουμε ευρύτερους συνδυασμούς.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες όξυνσης της ταξικής πάλης η δουλιά των ΚΟ δεν αρκεί να σχεδιαστεί καλά αν δεν ελέγχεται καθημερινά, δε μετριέται με συγκεκριμένους δείκτες, όπως η επαφή και συζήτηση με ευρύτερους ανθρώπους, συσπείρωση και ένταξή τους στη δράση γύρω από το κόμμα και τους στόχους του. Μέσα από μια τέτια δραστηριότητα του κόμματος και της ΚΝΕ, θα πολλαπλασιάζονται οι δυνάμεις που μπαίνουν στη μάχη, θα ξεδιαλύνονται συγχύσεις και θα ατσαλώνονται ιδεολογικά και πολιτικά νέες δυνάμεις.
Θα ανέβει το επίπεδο της ικανότητας του κόμματος να παλεύει στις σημερινές συνθήκες που απαιτούν να τεθεί στην ημερήσια διάταξη η αντίθεση-ρήξη με τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό, ο αγώνας για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, για το σοσιαλισμό.