Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΑΞΙΚΗ ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ
3. Η θέση της νέας γενιάς στην κοινωνία, οι κοινωνικές της λειτουργίες, οι δυνατότητές της προκαθορίζονται από την τάξη που τη γέννησε, από την εξέλιξη της ταξικής διάρθρωσης, και από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης στο κοινωνικό σύστημα. Δε συνιστά ιδιαίτερη τάξη. Είναι αναπόσπαστο στοιχείο της κοινωνικοταξικής διάρθρωσης. Λόγω της θέσης της στην κοινωνία, η νεολαία και το κίνημά της δεν μπορεί να προβάλει αυτοτελή πρόταση διεξόδου, παρά μόνον ως αναπόσπαστο στοιχείο της εργατικής τάξης και του εργατικού κινήματος.
Με βάση την ταξική διάρθρωση της ελληνικής καπιταλιστικής κοινωνίας, τις γενικότερες τάσεις, το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας, είτε ως καταγωγή είτε ως θέση στην παραγωγική διαδικασία, ανήκει στη σύγχρονη εργατική τάξη. Από τα στατιστικά στοιχεία της ΕΣΥΕ, με βάση τα ηλικιακά όρια 15 έως 34 χρόνων, προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα: Η νεολαία αποτελεί το 31,8% του ελληνικού πληθυσμού. Το 42,8% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού είναι νέοι. Οι νέες γυναίκες αποτελούν το 46% των οικονομικά ενεργών γυναικών. Το 66,6% των ανέργων είναι νέοι. Η νεολαία συμμετέχει με το μεγάλο ειδικό βάρος του 40,5% επί του συνόλου των εργαζομένων σε τομείς της μεταποιητικής βιομηχανίας. Αποτελεί το 42,7% των εργαζομένων στις κατασκευές, το 47,7% των εργαζομένων στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, το 49,1% στα ξενοδοχεία και εστιατόρια, το 44,4% στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, το 48,1% στην παροχή υπηρεσιών.
Η κινητικότητα που θα παρουσιαστεί όταν εδραιωθεί η νεολαία στην κοινωνικοταξική δομή, θα είναι περιορισμένη και δεν αλλάζει τη γενική τάση. Το ΚΚΕ βλέπει τη δράση του στη νεολαία ως αναπόσπαστο στοιχείο της δουλειάς στην εργατική τάξη και στα άλλα λαϊκά στρώματα. Η εργατική νεολαία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης για τη συγκρότηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου, σπουδαίος παράγοντας της επαναστατικής διαδικασίας.
Ταυτόχρονα, η νεολαία χαρακτηρίζεται από μιαν ορισμένη ενότητα, με βάση τα ηλικιακά χαρακτηριστικά, έως ένα βαθμό λόγω της μεταβατικότητας και κινητικότητας όσον αφορά τους προσανατολισμούς της. Η πορεία διαμόρφωσης της συνείδησής της συντελείται σε συνθήκες αστάθειας και ρευστότητας. Διακατέχεται από ένα είδος χαλαρότητας, έλλειψης ή και απέχθειας προς την πειθαρχία. Ακόμα και όταν ο νέος άνθρωπος υιοθετεί στοιχεία ιδεολογίας, ακόμα και όταν αρχίζει να διαμορφώνεται η συνείδησή του, η πειθαρχία αυτή δεν έχει εδραιωθεί.
Οι εργαζόμενοι νέοι, είτε οι άνεργοι, και αυτοί που αναζητούν για πρώτη φορά δουλειά κάτω από πιεστικές ανάγκες, ανεξάρτητα αν σπουδάζουν ή όχι, πιο γρήγορα ενηλικιώνονται, με την έννοια ότι αποκτούν ή μπορεί να αποκτήσουν πιο σύντομα κοινωνική και γενικότερη πείρα, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες τους για τη ζωή τους, σηκώνοντας ένα μέρος οικογενειακών ευθυνών. Η φοιτητική και σπουδάζουσα νεολαία που δεν εργάζεται, αντικειμενικά, θα περάσει στην κοινωνική ενηλικίωσή της σχετικά αργότερα.
Η νεολαία, λόγω της φυσικής και πνευματικής της ενέργειας, έχει την τάση να αναζητά ιδανικά, απαντήσεις για το σκοπό και το νόημα της ζωής. Αναζητά το δρόμο της προσωπικής καταξίωσης, της μέγιστης ικανοποίησης των αναγκών της. Οι μικρότερες ηλικίες χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη δίψα ενεργητικότητας, ακόμα και διάθεση να προσεγγίσουν γενικότερους ιδεολογικούς προσανατολισμούς.
Τα στοιχεία της όποιας επαναστατικότητας και απειθαρχίας εμφανίζει η νεολαία, δεν είναι εξισωμένα στα διάφορα τμήματά της. Επηρεάζονται από την ταξική θέση της οικογένειας, από τις συνθήκες και τους όρους ζωής της, από τους προσανατολισμούς της και, γενικότερα, του κοινωνικού περίγυρου κλπ.
Τα νεανικά, σε μεγάλο βαθμό διαχρονικού χαρακτήρα, νεολαιίστικα γνωρίσματα περισσότερο από πριν είναι ευάλωτα και εκτεθειμένα στη συστηματική προσπάθεια της άρχουσας τάξης, να κερδίσει τα μυαλά της νεολαίας από όσο γίνεται πιο μικρή ηλικία, πριν ακόμα φθάσει στα θρανία του δημοτικού. Το ιμπεριαλιστικό στάδιο, που χαρακτηρίζει το σύγχρονο καπιταλισμό, οδηγεί την αστική τάξη και στη χώρα μας, όλο το σύστημα εξουσίας, σε μιαν ολομέτωπη επίθεση που θίγει τα δικαιώματα της νεολαίας, αλλά και το ίδιο το δικαίωμά της να αναζητεί την αλήθεια, να οργανώνεται και να δρα με κοινωνικούς συλλογικούς σκοπούς και αξίες, για το λαό και το κίνημά του.
Η δράση του Κόμματος πρέπει να παίρνει σοβαρά υπόψη τις ιδιαιτερότητες που διέπουν τα βασικά χαρακτηριστικά όλης της πορείας προς την ενηλικίωση, τη βαθμιαία δηλαδή διαδικασία με την οποία εισέρχονται οι νέοι στην κοινωνική ζωή. Από τη μια, η αντικειμενική τάση να επιταχύνεται η φυσιολογική και πνευματική ανάπτυξη ωριμάζει τα παιδιά, τις νέες ηλικίες πιο γρήγορα από ό,τι στο παρελθόν. Από την άλλη όμως, μετατοπίζεται και επιμηκύνεται η έναρξη της αυτοτελούς εργασιακής ζωής του νέου, άρα μετατοπίζεται το όριο που ανεβάζει την κοινωνική ωριμότητα. Η κοινωνική ωριμότητα συνδέεται με την εργασιακή ζωή και την οικονομική αυτοτέλεια του νέου, με το γάμο και τη δημιουργία οικογένειας, με την ανάληψη ευθύνης των παιδιών.
Ολα αυτά τα στοιχεία δε συμπίπτουν πάντα στους νέους, γιατί δε λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο τα κοινά ηλικιακά χαρακτηριστικά. Επηρεάζονται βασικά από την κοινωνικοταξική θέση, το μορφωτικό επίπεδο, την ηλικία εισόδου στην εργασία, η οποία, στις σημερινές συνθήκες, διαφοροποιείται ανάλογα με το χρόνο των σπουδών αλλά και με τη δυνατότητα ανεύρεσης δουλειάς.
Παίρνονται υπόψη, χωρίς όμως να απολυτοποιούνται, και ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που διαχρονικά εμφανίζει η νεολαία. Χαρακτηριστικά που η αστική πολιτική και προπαγάνδα προσπαθεί με επιτελικότερο τρόπο να χρησιμοποιήσει προκειμένου να εμποδίσει την κοινωνικοποίηση και πολιτικοποίηση της νεολαίας, όπως: Πολιτιστικές ιδιομορφίες που εμφανίζει κάτω από την επίδραση του συστήματος αξιών και κανόνων της καπιταλιστικής κοινωνίας. Ιδιομορφίες στον τρόπο έκφρασης, ενδυμασίας, συμπεριφοράς. Τις επιδράσεις από την τυποποίηση στην ενημέρωση και πληροφόρηση. Από την καλλιέργεια στρεβλού καταναλωτισμού. Οι κώδικες συμπεριφοράς και έκφρασης που εμφανίζονται σήμερα στις νεότερες ηλικίες, ακόμα και στα παιδιά, δεν αναιρούν το επίσης διαχρονικό γνώρισμα να αναζητεί η νεολαία ιδεώδη, ιδανικά, τη μεγάλη ενεργητικότητά της, το συναισθηματισμό και την επιμονή.
4. Οι αστικές και μικροαστικές πολιτικές δυνάμεις αναδεικνύουν τα ηλικιακά χαρακτηριστικά με τρόπο ώστε να καλλιεργήσουν ένα πνεύμα κολακείας στη νεολαία. Ποντάρουν στην απουσία ή στη λειψή κοινωνική πείρα, προκειμένου να αναδείξουν τη δήθεν ανεξαρτησία της νεολαίας. Προβάλλουν την έννοια της επαναστατικότητας της νεολαίας, αποσπασμένης πλήρως από το πολιτικό και κοινωνικό της περιεχόμενο. "Ερωτοτροπούν" μαζί της, προκειμένου να εμποδίσουν την κατάκτηση κοινωνικής και πολιτικής πείρας, ταξικής συνείδησης. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις, εμφανίζουν τη νεολαία ως ιδιαίτερη τάξη. Xρησιμοποιούν το επιχείρημα της κινητικότητας και μεταβατικότητας της νεολαίας, την αντιμετωπίζουν ως μια κατηγορία ή ένα στρώμα που με την ενηλικίωσή της θα εδραιωθεί. Αρα, κατά τις αντιλήψεις αυτές, όσο δεν είναι ενήλικη, δεν μπορεί να καταταγεί. Αναγορεύουν ως κύριο γνώρισμα ψυχοβιολογικά χαρακτηριστικά της νεολαίας, μειώνουν ή αποσιωπούν τα κοινωνικοταξικά και κοινωνικοϊστορικά χαρακτηριστικά της.
Τα αστικά πολιτικά κόμματα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, από τη φύση και το χαρακτήρα τους, αντιστρατεύονται τα συμφέροντα της μεγάλης πλειοψηφίας της νεολαίας που ανήκει στην εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Με τη γενική τους πολιτική, αλλά και με την επεξεργασμένη πολιτική τους για το παιδί και τις νέες ηλικίες. Τα κόμματα που περιορίζονται στη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης, χωρίς να αμφισβητούν τη γενική στρατηγική που υπηρετεί το καπιταλιστικό σύστημα, όπως ο ΣΥΝ, δεν μπορούν να εγγυηθούν, με το πρόγραμμα και την πολιτική τους, την ικανοποίηση και τη ριζική λύση των προβλημάτων της νεολαίας.
ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΠΟΥ ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΣΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ
5. H διαμόρφωση της κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης της νεολαίας, των νέων ηλικιών, γενικά, είναι πολύ πιο σύνθετη υπόθεση στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία. Σε κάθε φάση και περίοδο, κάποιος ή κάποιοι παράγοντες, αντικειμενικοί και υποκειμενικοί, ασκούν μεγαλύτερη επίδραση, ενώ άλλοι μπορεί να υποχωρούν ή να περνάνε σε δεύτερη μοίρα, ανάλογα και με το συσχετισμό δύναμης. Δύο παράγοντες σήμερα έχουν διαμορφώσει νέες συνθήκες στη διαμόρφωση της κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης της νεολαίας και η επενέργειά τους είναι πολύ βαθιά: Η νίκη της αντεπανάστασης και οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις. Γι' αυτό και απαιτείται, και μετά την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, να συνεχιστεί η προσπάθεια για πιο βαθιά μελέτη της επίδρασής τους, παίρνοντας υπόψη ότι από τη μια μεριά θέτουν εμπόδια στην πολιτικοποίηση της νεολαίας, από την άλλη όμως οξύνουν τα προβλήματα, φέρνουν στην επιφάνεια τα ιστορικά όρια του καπιταλισμού.
Η εμβάθυνση στο ζήτημα αυτό δεν αφορά αυτή καθαυτή τη νεολαία και τα διάφορα τμήματά της. Aφορά τη συνεξέταση του προβλήματος με την όλη εξέλιξη του ελληνικού καπιταλισμού τα τελευταία 15 χρόνια. Και ακόμα ευρύτερα από την πτώση της χούντας και μετά, όπου επιταχύνεται η πορεία ενσωμάτωσης της Ελλάδας στην ΕΟΚ και στη συνέχεια στην ΕΕ, και σε συνδυασμό με τη θέση της Ελλάδας στο καπιταλιστικό σύστημα. Ζητήματα για τα οποία θα εμβαθύνει το Κόμμα, με βάση και τις ιδιαίτερες μελέτες που αποφάσισε το 17ο Συνέδριο. Τα θέματα θα φωτιστούν και μέσα από συμπεράσματα από τη δράση των κομμουνιστικών κομμάτων εξουσίας στις χώρες όπου οικοδομήθηκε και στη συνέχεια ανατράπηκε ο σοσιαλισμός, στα πλαίσια της μελέτης που θα συνεχίσει το Κόμμα με βάση την απόφαση του 17ου Συνεδρίου.
Και με τα έως τώρα δεδομένα, το Κόμμα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα γενικά προβλήματα και ιδιαίτερα την προσαρμογή της δράσης του στη νεολαία και στις νεότερες γενικά ηλικίες, παίρνοντας υπόψη ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχουν συγκεκριμένοι παράγοντες που έδρασαν, και δρουν ακόμα, ανασταλτικά στη νεολαιίστικη αφύπνιση, στην πολιτικοποίηση και οργάνωση της νεολαίας. Πέρα και ανεξάρτητα από τις δυσκολίες που προστέθηκαν την τελευταία 15ετία, βασικό όπλο του ΚΚΕ για την επικοινωνία και την επίδραση στη νεολαία αποτελεί η κοσμοθεωρία και ιδεολογία του, το Πρόγραμμα και η στρατηγική του, ο αγώνας για το σοσιαλισμό, την κομμουνιστική προοπτική.
6. Η πολιτική χειραγώγησης της νεολαίας συντελείται μέσα από έναν πολυπλόκαμο οργανισμό θεσμών και κρατικών μηχανισμών καταστολής στους χώρους εργασίας, κατοικίας, μόρφωσης, αθλητισμού και πολιτισμού, σε όλο το φάσμα του εποικοδομήματος. Υπεισέρχεται στην καθημερινή ζωή. Η χειραγώγηση ταυτίζεται σε μεγάλο βαθμό με την τρομοκράτηση. Η τρομοκρατημένη συνείδηση είναι ο στόχος της. Είναι πιο δυνατή και αποτελεσματική σήμερα, γιατί "συνεπικουρείται" από πακτωλό, κυριολεκτικά, χρημάτων για εξαγορά και εκβιασμό με μοχλό τα κοινοτικά κονδύλια κυρίως, τους μηχανισμούς ρουσφετολογίας που έχουν επεκταθεί προς τα κάτω, με βασικό μοχλό την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και συνδικάτα και συνδικαλιστικές ηγεσίες ενσωματωμένες στη βρώμικη αυτή επίθεση.
Μέσω της εργασιακής περιπλάνησης, των ατομικών συμβάσεων εργασίας, της μερικής προσωρινής απασχόλησης, παρεμποδίζεται η ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης της νεολαίας. Επιχειρείται από τα πρώτα μαθητικά χρόνια να δηλητηριαστεί από τον αντικομμουνισμό, τον εθνικισμό και τον ιμπεριαλιστικό κοσμοπολιτισμό. Να εθιστεί η νεολαία στον πόλεμο, στην ιμπεριαλιστική επέμβαση, στον εκβιασμό. Να εδραιωθεί ο ατομισμός, ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους νέους για την επιβίωση. Να ενστερνισθεί το "ο θάνατός σου η ζωή μου".
Πλήθος ιδεολογήματα παράγονται, συντηρούνται και αναπαράγονται από τους μηχανισμούς της: "Δε φταίει το σύστημα, φταίει η παραβίαση των νόμων, των ρυθμίσεων, των κανόνων. Φταίνε τα πρόσωπα που παραβιάζουν τους θεσμούς". Ανάλογα επικίνδυνα είναι και τα ιδεολογήματα περί της ελευθερίας στον καπιταλισμό, περί των ευκαιριών που παρέχει στους ικανούς και εργατικούς. Τα τελευταία χρόνια, οι νέοι εργαζόμενοι, η νεολαία, γενικά, γίνεται ιδιαίτερος στόχος με τα συνθήματα της ανταγωνιστικότητας, της παραγωγικότητας, της αύξησης της εθνικής πίτας. Η κατάρτιση και επανακατάρτιση εμφανίζονται ως μέσα για τη βελτίωση της ζωής των εργαζόμενων νέων, το κλειδί για τη δήθεν ασφάλεια που μπορεί να του παρέχει το καπιταλιστικό σύστημα.
Το αστικό σύστημα παγιδεύει τη νεολαία με τη λεγόμενη πολιτική κοινωνικής πρόνοιας, με τον εθελοντισμό και τη δήθεν κοινωνική αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους.
Σε τελευταία ανάλυση, το σύγχρονο μοντέλο του νέου ανθρώπου είναι το μοντέλο του ανθρώπου, που δεν πιστεύει στην υλική δύναμη, στη δύναμη των επιστημονικών ιδεών, αλλά στις δοξασίες, στις ιδέες της ταξικής υποταγής. Νεολαιίστικο κίνημα ενωμένο και ρωμαλέο μπορεί να υπάρξει όταν η πάλη για τα προβλήματα είναι στενά συνδυασμένη με την πάλη κατά της χειραγώγησης. Ο καπιταλισμός φαίνεται ισχυρότερος από ό,τι πραγματικά είναι, γιατί, πέρα από τους κλασικούς μηχανισμούς βίας και καταστολής, έχει αναγάγει σε επιστήμη και τη χειραγώγηση.
- Η εργασιακή διαδικασία παραμένει ο αναντικατάστατος χώρος που δίνει γνώση και πείρα για τη συνειδητοποίηση της νεολαίας. Εκεί ο νέος και η νέα μπορούν να καταλάβουν τη μαρξιστική θέση ότι η μηχανή καθεαυτή ελαττώνει το χρόνο εργασίας, ενώ η καπιταλιστική χρησιμοποίησή της μεγαλώνει την εργάσιμη μέρα. Η μηχανή ελαφρύνει την εργασία, η καπιταλιστική χρησιμοποίησή της μεγαλώνει την εντατικοποίηση. Η μηχανή είναι η νίκη του ανθρώπου πάνω στη φύση, η καπιταλιστική χρησιμοποίησή της υποδουλώνει τον άνθρωπο.
- Το σχολείο, από τα πρώτα βήματα έως το πανεπιστήμιο, διαπαιδαγωγεί τη νεολαία να σκέπτεται ανορθολογικά με αποσπασματικές γνώσεις χωρίς επιστημονική μεθοδολογία. Της δημιουργεί στρεβλή εικόνα για τη μισθωτή εργασία, το ρόλο του εργαζομένου, την ταξική διάρθρωση της κοινωνίας, την πάλη των τάξεων, τις νομοτέλειες κίνησης της κοινωνίας. Το σχολείο, η εκπαίδευση, ως σύστημα, δεν ασκούν αρνητική επίδραση μόνο μέσω του περιεχομένου της μόρφωσης, αλλά και με όλη τη λειτουργία τους, καθώς και με τους νέους μηχανισμούς ενσωμάτωσης, που επιδιώκουν την ενεργητική συμμετοχή εκπαιδευτικών, των υπαλλήλων του κρατικού μηχανισμού. Με την άμεση ανάμειξη στην εκπαιδευτική διαδικασία, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, των επιχειρηματιών και καπιταλιστικών ιδρυμάτων. Καθημερινά πολλαπλασιάζονται τα φαινόμενα επιχειρηματίες να παρεμβαίνουν στο εκπαιδευτικό έργο, με πολλές μορφές, άμεσες ή και μέσω χορηγιών. Το σύστημα αξιολόγησης, που ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν επεξεργαστεί με βάση και τις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις, θα παίξει πιο αρνητικό ρόλο στο περιεχόμενο της μόρφωσης και στη ζωή του εκπαιδευόμενου παιδιού και νέου.
- Η οικογένεια και το οικογενειακό περιβάλλον, ο κοινωνικός και φιλικός περίγυρος, σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος και προσωρινής ήττας των επαναστατικών δυνάμεων, παρεμβάλλει, στον έναν ή τον άλλο βαθμό, εμπόδια στις δυνατότητες που εμφανίζονται στους κόλπους του καπιταλιστικού συστήματος να συνειδητοποιηθεί ο νέος και να χειραφετηθεί. Η ίδια η οικογένεια διαμορφώνει αντιλήψεις από τους εργοδοτικούς και κρατικούς ή υποτιθέμενους μη κρατικούς μηχανισμούς, από τους ευρωενωσιακούς επίσης, και με τη σειρά της γίνεται φορέας μετάδοσης των αντιλήψεων και πρακτικών της συναίνεσης, της υποταγής, της συμφιλίωσης με το σύστημα.
Ενα μικρό μέρος των παιδιών, κάτω από τη θετική επίδραση οικογενειών που έχουν προσχωρήσει στην ταξική πάλη, στον πολιτικό αγώνα κατά της αντιδραστικής πολιτικής, στον αγώνα με αντιμονοπωλιακούς αντιιμπεριαλιστικούς στόχους, έχει την ευκαιρία να συνειδητοποιήσει τη σημασία του αγώνα. Η πλειοψηφία όμως των παιδιών και νέων που εργάζονται κάτω από την πιεστική ανάγκη της επιβίωσης δεν έχουν εμπειρία, λόγω ηλικίας, δε γνωρίζουν, ειδικά σήμερα, πώς και ποιες κατακτήσεις έχει αποσπάσει η εργατική τάξη. Δεν έχουν γνωρίσει το ρόλο του σοσιαλιστικού συστήματος και τα σημεία υπεροχής του από το καπιταλιστικό.
Βαθιά αντιδραστική επίδραση ασκεί στο παιδί και το νέο και ο ρόλος των MME και, γενικότερα, ό,τι αποκαλείται «βιομηχανία του ελεύθερου χρόνου».
Τα αστικά κόμματα εξουσίας, αλλά και διάφορα άλλα μελετητικά κέντρα, αναφέρουν ως βασικό και καθοριστικό παράγοντα διαμόρφωσης της συνείδησης της νεολαίας το ρόλο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Από αυτήν την αφετηρία ορισμένοι κάνουν προτάσεις βελτίωσής τους, ώστε να αντιμετωπίσουν ορισμένα αρνητικά φαινόμενα. Τα ΜΜΕ ασκούν μεν αρνητική επίδραση, δεν αποτελούν όμως τον κυρίαρχο, πολύ περισσότερο, τον βαρύνοντα παράγοντα στη διαμόρφωση της νεανικής συνείδησης. Μεγαλύτερη επίδραση ασκούν στις ηλικίες μέχρι 10 και 15 χρόνων. Από το όριο αυτό και πάνω, οι νέοι και οι νέες δεν έχουν ούτε τον απαιτούμενο χρόνο για καθήλωση μπροστά στην οθόνη.
- Επίσης, η επεξεργασμένη παρέμβαση της Εκκλησίας, που προσαρμόζεται στις σημερινές συνθήκες, παίρνοντας υπόψη τα ενδιαφέροντα και τις τάσεις που καλλιεργεί το καπιταλιστικό σύστημα στη νεολαία.
- Οι Ενοπλες Δυνάμεις μέσω της στρατιωτικής θητείας, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που πιο καθαρά έχουν κύριο προσανατολισμό τους την ενσωμάτωσή τους στην ιμπεριαλιστική πολιτική του πολέμου. Η συγκρότηση μισθοφορικού στρατού και η αναγόρευση της θητείας σε επάγγελμα.
- Ανάλογη επίδραση ασκούν τα Σώματα Ασφαλείας.
- Ο ρόλος της Δικαιοσύνης αποκαλύπτεται επίσης επικίνδυνος για τον αγώνα της νεολαίας. Με τις αποφάσεις που κηρύττουν παράνομη την απεργία, με τις διώξεις κατά των αγωνιζόμενων μαθητών, με την ατιμωρησία της εργοδοσίας που καταστρατηγεί ωμά και αυτή την ισχνή και υπό αμφισβήτηση εργατική νομοθεσία όσον αφορά τα δικαιώματα της νεολαίας και των ανήλικων εργαζόμενων.
- Αυξανόμενη είναι η επίδραση των εργοδοτικών μηχανισμών, που διεισδύουν στον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Επιδιώκουν να διευρύνουν τη βάση ανοχής προς την πολιτική και πρακτική τους, στο όνομα των προσφερόμενων "υπηρεσιών" προς τη νεολαία για τις οποίες υπάρχει και οικονομική επιβάρυνση.
- Εκατοντάδες μηχανισμοί είτε αμιγώς εργοδοτικοί είτε κυβερνητικοί - κρατικοί, ευρωενωσιακοί, συνδικαλιστικοί, αυτοτελώς ή σε συνεργασία και αλληλεξάρτηση, δρουν αποκλειστικά και με στόχο τη χειραγώγηση της εργαζόμενης νεολαίας.
Τέτοιοι μηχανισμοί χειραγώγησης, αποπροσανατολισμού είναι: Τα εκτεταμένα προγράμματα "νεανικής επιχειρηματικότητας" που υλοποιεί η Γραμματεία της Νέας Γενιάς. Τα εκτεταμένα διακρατικά προγράμματα της ΕΕ στην υλοποίηση των οποίων παίρνουν μέρος 100άδες φορείς της. Για παράδειγμα, το πρόγραμμα EGUAL, το "Λεονάρντο Ντα Βίντσι". Κάθε χρόνο, ανάλογα προγράμματα οργανώνουν επιχειρήσεις στα πετρέλαια με το όνομα "εταιρική ευθύνη". Προγράμματα με ιδεολογικοπολιτικό περιεχόμενο για την ενσωμάτωση στο σύστημα γίνονται με ταμπέλα πολιτιστικές εκδηλώσεις, εκπαιδευτικές και αθλητικές. Τα τελευταία χρόνια, στα πλαίσια των αναδιαρθρώσεων στην Παιδεία, με το σύνθημα της σύνδεσής της με την αγορά, δηλαδή με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, πραγματοποιούνται κοινά εκπαιδευτικά προγράμματα, ημερίδες και συμπόσια στα οποία παίρνουν ενεργό μέρος επιχειρηματίες. Αυτά τα δήθεν εκπαιδευτικά προγράμματα επεκτείνονται στα λύκεια και τα γυμνάσια.
Η ΜΑΘΗΤΙΚΗ, ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΣΑ ΝΕΟΛΑΙΑ
7. Για τους νέους και τις νέες υπάρχουν σήμερα περισσότερες ευκαιρίες να κατανοήσουν το χάσμα που χωρίζει τον καπιταλισμό από το σοσιαλισμό στο περιεχόμενο και το σκοπό της μόρφωσης, της παιδείας, της επιστημονικής έρευνας. Η μόρφωση ή θα είναι όπλο υποδούλωσης, πνευματικής καταπίεσης, δίπλα στην οικονομική του καπιταλισμού, ή όπλο πάλης κατά της χειραγώγησης, όπλο απελευθέρωσης.
Η αστική πολιτική, ανεξάρτητα πώς προωθήθηκε από τις διαφορετικές κυβερνήσεις των αστικών κομμάτων, έχει στόχο να καθορίσει τις πνευματικές ικανότητες του παιδιού, όσο γίνεται νωρίτερα, από το νηπιαγωγείο. Υποβιβάζει όμως τη μόρφωση σε επιφανειακή αποσπασματική γνώση. Προσφέροντας τάχα μεγαλύτερη ενημέρωση, δεν καλλιεργεί τη δίψα για γνώση. Αντίθετα, τη διαβρώνει, τη σκοτώνει. Καλλιεργώντας την καταναλωτική διάθεση, οδηγεί στην αντιπαράθεση της κατανάλωσης υλικών αγαθών προς τα πνευματικά.
Με τους νόμους που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια με τις επιλογές που προωθεί η ΝΔ, γίνεται πιο συστηματική η παρέμβαση του δημοτικού σχολείου στη δημιουργία των όρων για πλύση εγκεφάλου υπέρ της αστικής προπαγάνδας. Βασική διαπαιδαγωγική αρχή είναι η "κατασκευή" νέων υποταγμένων και πειθαρχημένων στη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος.
Η αστική τάξη, με πολιτικούς εκπροσώπους της τα φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, και με πολιτικό δεκανίκι τον οπορτουνισμό, που επιδιώκει την αναζωογόνησή του, επιχειρεί όχι απλά να επηρεάσει με ιδεολογήματα και επιχειρήματα τη νεολαία. Επιδιώκει να της διαμορφώσει ένα είδος "κοσμοαντίληψης", με βάση την οποία να λειτουργεί παντού: στην εργασία, στο σχολείο και το πανεπιστήμιο, στον ελεύθερο χρόνο, ακόμα και στις διαπροσωπικές σχέσεις. Το στοιχείο της διαπαιδαγώγησης στην αποδοχή του καπιταλιστικού συστήματος διαπερνά όλες τις μορφές της πολιτιστικής παρέμβασης της αστικής τάξης, και στον αθλητισμό κλπ. Διευρύνονται και βαθαίνουν οι αντιδραστικές, ανορθολογικές και ανοιχτές αντικομμουνιστικές αντιλήψεις και θεωρίες ως στοιχείο της Εκπαίδευσης και γενικότερα της Παιδαγωγικής. Ο πνευματικός πολιτισμός, οι καλές τέχνες και οι συναφείς με αυτές επιστήμες εντάσσονται πολύ πιο βαθιά στην πολιτική της εμπορευματοποίησης - ιδιωτικοποίησης, στην ιδεολογική και γενικότερα στην πνευματική υποδούλωση των λαών.
Είτε πρόκειται για τις γενικές κατευθύνσεις της Λισαβόνας, είτε της Συνόδου της Μπολόνια, είτε της Πράγας, η εκπαιδευτική και παιδαγωγική πολιτική αντιδρά επιθετικά, με βάση τις απαιτήσεις του κεφαλαίου και των διακρατικών καπιταλιστικών ενώσεων σήμερα.
Οι κατευθύνσεις της Συνόδου των υπουργών Παιδείας στο Μπέργκεν προχωρούν σε πιο συγκεκριμένες εξειδικεύσεις. Πιο αποκαλυπτικές όσον αφορά τους γενικούς αντιδραστικούς ταξικούς στόχους της ΕΕ στο χώρο της Παιδείας και ειδικότερα στα πανεπιστήμια, μέσω των οποίων θα διαφοροποιηθεί ταξικά προς το χειρότερο το σύστημα μόρφωσης και παιδείας. Ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός εκδηλώνεται πιο καθαρά στους στόχους της Παιδείας, αποδεικνύοντας πανηγυρικά πόσο δίκαιο είχε ο Λένιν όταν αποκαλούσε την Παιδεία όργανο ταξικής κυριαρχίας. Βασικός στόχος είναι η πιο βαθιά διαπλοκή των καπιταλιστικών επιχειρήσεων και των πανεπιστημίων, η πλήρης υποταγή των δεύτερων στην καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα και στην προσπάθεια να γίνει πιο φθηνή και ευκίνητη η εργατική δύναμη.
Καταργείται και στην πράξη, επίσημα και πανηγυρικά, το διακηρυγμένο καθολικό δικαίωμα στη γενική μόρφωση, στο ενιαίο σχολείο, η σύνδεση της μόρφωσης με γενικότερους κοινωνικούς στόχους.
Η σύγχρονη εκπαιδευτική πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων οδηγεί από τα πιο μικρά χρόνια στην καταστροφή της σκέψης, του ταλέντου, της ανάπτυξης των ιδιαίτερων κλίσεων και δεξιοτήτων. Θέτει πιο ανοιχτούς ταξικούς φραγμούς με τους θεσμοθετημένους μηχανισμούς, όπως είναι το διαφοροποιημένο τοπικό σχολείο, η διεύρυνση της Ανώτατης Παιδείας με ιδιωτικά κέντρα κατάρτισης, η συγκέντρωση πιστωτικών μονάδων με τη χορηγία των επιχειρηματιών. Οδηγεί στην πλήρη ακύρωση της επιστημονικής μόρφωσης, στον υποβιβασμό της σε μια στενή απαξιωμένη εξειδίκευση.
Η αστική οικονομία και η αντίστοιχη διδασκαλία στα δημοτικά σχολεία, στο γυμνάσιο - λύκειο και στα ΑΕΙ - ΤΕΙ δεν έχει συμφέρον να βλέπει την υπεραξία χωριστά, να περιγράφει στη νέα γενιά καθαρά και επιστημονικά τι σημαίνει κέρδος, πώς σχηματίζεται το κέρδος. Τα αστικά, μικροαστικά και οπορτουνιστικά κόμματα δεν αναγνωρίζουν τον ταξικό χαρακτήρα και τις ταξικές συνέπειες που διέπουν την αύξηση της κοινωνικής παραγωγικότητας της εργασίας. Κατά συνέπεια, θέτουν εμπόδια και αποπροσανατολίζουν τη νεολαία από την επιστημονική αλήθεια για την καπιταλιστική παραγωγή, για τους νόμους που διέπουν την καπιταλιστική οικονομία, για τους νόμους κίνησής της. Γι' αυτό και οι προτάσεις τους για την απασχόληση των νέων και για την καταπολέμηση της ανεργίας συνιστούν, στην καλύτερη περίπτωση, διαχείριση του προβλήματος και όχι λύση.
Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
8. Το εργατικό δυναμικό της χώρας κάτω των 30 χρόνων ανέρχεται σε 1.021.699, άνδρες 572.903, γυναίκες 448.797. Από τους επίσημα καταγραμμένους 402.966 ανέργους, οι 235.026 είναι μακροχρόνια άνεργοι, από τους οποίους 110.792 είναι νέοι. Οι κλάδοι και οι τομείς της οικονομικής δραστηριότητας όπου το ποσοστό των νέων είναι σημαντικό είναι: Οι νέες τεχνολογίες, το εμπόριο, ο επισιτισμός, ο τουρισμός. Οι ταχυμεταφορές ειδών φαγητού, οι τράπεζες, οι τηλεπικοινωνίες. Υπερτερεί ο αριθμός των νέων γυναικών στις αλυσίδες τροφίμων, στα ταχυ-φαγεία, στα σούπερ μάρκετ, στα ξενοδοχεία.
Το ποσοστό των συνδικαλισμένων νεολαίων είναι 10,6%. Πολύ μικρά έως ανύπαρκτα είναι τα ποσοστά των νέων που είναι γραμμένοι στα σωματεία τους, οι οποίοι δουλεύουν και σπουδάζουν ταυτόχρονα. Των νέων που παρακολουθούν τεχνικές σχολές και εργάζονται. Των άνεργων νέων, των νέων που εργάζονται με ελαστικές μορφές και μερική απασχόληση. Σε κλάδους που απασχολούν νέους, όπως το Εμπόριο, ο Επισιτισμός, ο Τουρισμός, οι Κατασκευές, η Εκπαίδευση, η Υγεία, ο Αγροτικός Τομέας, τα ποσοστά είναι ιδιαίτερα μικρά. Αν και σχεδόν όλες οι δευτεροβάθμιες οργανώσεις, ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα έχουν επιτροπές νέων, είναι άμαζες. Πιο μαζικές σχετικά και δραστήριες, όμως πίσω από τις ανάγκες, είναι οι επιτροπές νέων που έχουν ιδρύσει ταξικά σωματεία.
Γενικό συμπέρασμα είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία της εργαζόμενης νεολαίας βρίσκεται έξω από τις δομές του συνδικαλιστικού κινήματος. Το πρόβλημα εμφανίζεται οξυμένο σήμερα και λόγω της ανατροπής των εργασιακών σχέσεων που ίσχυαν, με την επιβολή των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της μερικής απασχόλησης, της κινητικότητας, της εργασιακής περιπλάνησης. Υπάρχουν επίσης κλάδοι, οι οποίοι απασχολούν νεολαία που δεν έχουν συνδικαλιστική κάλυψη, όπως είναι οι νέοι τομείς στις τηλεπικοινωνίες, οι ταχυμεταφορές, οι νέες τεχνολογίες.
Οι νέοι που εγκαταλείπουν το σχολείο για να εργαστούν, σήμερα, φθάνουν το 16,10% του συνόλου της νεολαίας που σπουδάζει. Δουλεύουν στις πιο πρόχειρες και δύσκολες δουλειές, οι περισσότεροι ανασφάλιστοι, και με ελάχιστες αμοιβές. Τα παιδιά αυτά εκτοπίζονται πιο εύκολα από την παραγωγική διαδικασία, γιατί δεν έχουν εφόδια, σε συνδυασμό με το ότι ουσιαστικά τούς αναγνωρίζονται ελάχιστα δικαιώματα στην πράξη. Το νέο πλέγμα των εργασιακών σχέσεων με τη μορφή της "απασχολησιμότητας" προσθέτει νέα εμπόδια στην ανάπτυξη της συνδικαλιστικής συνείδησης και οργάνωσης των νέων εργαζομένων.
Τα παιδιά της εργατικής τάξης έχουν τα πιο κουτσουρεμένα δικαιώματα στην απόκτηση γνώσεων. Τα παιδιά των εργατών προσανατολίζονται για το ρόλο του εργάτη, της πιο φθηνής εργατικής δύναμης, ενώ των καπιταλιστών για το ρόλο των διευθυντών, των εκλεκτών.
Οι νέοι που σπουδάζουν και εργάζονται, ταυτόχρονα, παρακολουθούν λύκειο ή άλλες ιδιωτικές σχολές, πανεπιστήμιο. Εργάζονται ορισμένες ώρες τη μέρα, σε συνθήκες "μαύρης" εργασίας, είναι ανασφάλιστοι, με χαμηλότατες αποδοχές. Το 50% των νέων κάτω των 30 χρόνων έχουν δουλέψει σε καθεστώς "μαύρης" εργασίας. Στο ποσοστό αυτό περιλαμβάνονται επίσης νέοι που φοιτούν σε τεχνικές σχολές και εργάζονται σε εργοστάσια, εργαστήρια, ξενοδοχεία, εστιατόρια κλπ. Είναι εκτεθειμένοι σε λειψά μέτρα προστασίας, με ελάχιστο ημερομίσθιο και όταν τελειώσουν την εκπαίδευση, εγκαταλείπουν αυτήν την εργασία.
ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ - ΑΓΡΟΤΙΣΣΕΣ, Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
9. Η πολιτική γραμμή και οι επιλογές που έκαναν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ έφεραν σε δεινή θέση τη νεολαία της υπαίθρου. Αν συνεχιστεί μια τέτοια πορεία χωρίς γενικότερη αντίδραση, χωρίς οξυμένη πάλη της αγροτιάς, τα δεινά που θα προστεθούν θα είναι περισσότερα. Οι ταξικές επιλογές των κυβερνήσεων ήταν απολύτως εναρμονισμένες και συμμορφωμένες με τις επιλογές και τους σχεδιασμούς της ΕΕ. Η λεγόμενη επιχειρηματικότητα για τους νέους αγρότες και αγρότισσες, που προβάλλει η ΕΕ, πρέπει να αποκαλυφτεί πλήρως και να αντιμετωπιστεί. Η ΕΕ με τις στρατηγικές της επιλογές επιδιώκει να υπερισχύσουν αγρότες επιχειρηματίες νέοι σε ηλικία, για να υπάρχουν οι βιολογικές προϋποθέσεις ώστε να αποσβεσθούν οι επενδύσεις για τις νέες γεωργικές τεχνολογίες που μειώνουν το κόστος παραγωγής και ανεβάζουν τα κέρδη.
Η ηλικιακή ανανέωση με τα προγράμματα έως το 1999 και με τα αντίστοιχα του 2000-2005 δεν ανταποκρίνεται στα συμφέροντα των φτωχών νέων αγροτών, των παιδιών της φτωχής μικρομεσαίας αγροτιάς.
Η επιδίωξη αυτή αποκαλύπτεται από τις προϋποθέσεις που θεσπίζει για την ένταξη στα προγράμματα της ΕΕτων νέων αγροτών και από το ύψος των κινήτρων που καθορίζει. Κριτήριο έχει το μέγεθος της εκμετάλλευσης. Αρα το πρόγραμμα αφορά εκείνο το τμήμα των νέων αγροτών, οι οποίοι μπορούν να οργανώσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα αγροτική εκμετάλλευση πολύ μεγαλύτερη του μέσου όρου που ισχύει κατά προϊόν για να μπορέσει να επιβιώσει με τις λιγότερες επιδοτήσεις. Οι προϋποθέσεις αποκλείουν από χέρι τους νέους αγρότες, που οι εκμεταλλεύσεις τους κινούνται στα επίπεδα του σημερινού μέσου όρου. Τα αδιέξοδα για τους νέους αγρότες μεγαλώνουν με την όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων που πλήττουν ιδιαίτερα τους νέους της υπαίθρου.
Για τη δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου των νέων στην ύπαιθρο δεν υπάρχει διέξοδος. Είναι φανερή η έλλειψη πολιτιστικών και αθλητικών υποδομών.
Η γήρανση του αγροτικού πληθυσμού είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα σε τέτοιες συνθήκες.
ΟΙ ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΙ ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΝΕΕΣ
10. Η ΕΕ και οι ελληνικές κυβερνήσεις, τα τελευταία χρόνια, καθώς αυξάνεται η ανεργία και μαζί της η ανέχεια και η λαϊκή δυσαρέσκεια, καθώς αυξάνεται η μερική περιστασιακή απασχόληση των νέων, προβάλλει με περισσή αναίδεια την πρόσκληση στις νέες ηλικίες να γίνουν επιχειρηματίες, αξιοποιώντας τα ιδιαίτερα προγράμματα που έχει εκπονήσει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Η εκστρατεία παραπλάνησης των αυτοαπασχολούμενων στις πόλεις έχει το απατηλό, και ταυτόχρονα επικίνδυνο, σύνθημα της "επιχειρηματικότητας". Τα προγράμματα αυτά απευθύνονται σε πολύ λίγους. Δεν έχουν προοπτική και μέλλον για τους πολλούς, σε συνθήκες που επιταχύνεται η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, η μονοπώληση όλων των κλάδων και τομέων της οικονομίας, αλλά και των κοινωνικών υπηρεσιών, της Παιδείας, της Υγείας, του Πολιτισμού και του Αθλητισμού.
Νέες μικρομεσαίες επιχειρήσεις μπορεί να ξεφυτρώνουν εδώ και εκεί, ως αποτέλεσμα των εργατικών απολύσεων, της ανεργίας, της ανασφάλειας. Σε σύγκριση με το παρελθόν, έχει μικρύνει πολύ ο μέσος όρος επιβίωσης των νέων επιχειρήσεων, άρα και των αυτοαπασχολούμενων. Νέοι άνθρωποι αναζητούν συμπληρωματικό εισόδημα για την οικογένειά τους, με την ίδρυση μικρών επιχειρήσεων. Οι νέοι αυτοαπασχολούμενοι, ξεκινώντας με όνειρα και φιλοδοξίες, τελικά βρίσκονται, στο μεγαλύτερο μέρος, δέσμιοι δανείων, κάτω από την ασφυκτική πίεση των μονοπωλίων, που διεισδύουν παντού και με μικρές ευέλικτες μονάδες.
Η ΝΕΑ ΚΟΠΕΛΑ
11. Ο καπιταλισμός δεν είναι μια πατριαρχική κοινωνία, όπως διατείνονται αστικά και μικροαστικά κόμματα, οπορτουνιστικές οργανώσεις. Είναι η τελευταία ταξική εκμεταλλευτική κοινωνία, που αντλεί πρόσθετα και διττά οικονομικά και πολιτικά κέρδη και επιβάλλει πιο σκληρές μορφές εκμετάλλευσης, με βάση το φύλο και την ηλικία. Οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, η προσωρινή απασχόληση και ό,τι συνεπάγονται οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, έχουν στόχο τη γυναίκα και το νέο. Μέσω της γυναικείας και νεανικής ελαστικής απασχόλησης, έγινε και γίνεται όλο και πιο εντατική προσπάθεια να εδραιωθεί η σύγχρονη εργασιακή βαρβαρότητα. Αν κάποτε η γυναικεία εργασία θεωρούνταν περιττή και αφύσικη, σήμερα θεωρείται πολύ φυσική. Αρκεί να είναι εργασία υποταγμένη στους νέους, πιο σκληρούς όρους του κεφαλαίου. Γυναίκες και νέοι είναι σήμερα αγωγοί των πιο βάρβαρων αναδιαρθρώσεων.
Η νέα κοπέλα μπορεί σήμερα να απολαμβάνει δικαιώματα, που πριν από πολλά χρόνια ήταν απρόσιτα στις γυναίκες. Μπορεί να έχει πιο ελεύθερο τρόπο ζωής. Ολα, όμως, αυτά δεν της εξασφαλίζουν την ισοτιμία, είναι πολύ μακριά από αυτήν. Είναι δικαιώματα επιφανειακά, πολύ πίσω από αυτό που της ανήκει. Κάθε βήμα που κάνει σήμερα η νέα κοπέλα, η νέα γυναίκα, για να ανταποκρίνεται στους πολλαπλούς ρόλους που έχει, να μπορεί να μορφώνεται και να δουλεύει, συνοδεύεται από τεράστιο προσωπικό κόστος, από προσωπικές θυσίες.
Το πρόβλημα για τη νέα κοπέλα αρχίζει από τη στιγμή που αναζητά εργασία και κυρίως από τη στιγμή που αποφασίζει να δημιουργήσει τη δική της ανεξάρτητη ζωή, τη δική της οικογένεια.
Αν, ως νέα κοπέλα, με τις κατακτήσεις του κινήματος σε προηγούμενες φάσεις, αλλά και με τις θυσίες της λαϊκής οικογένειας, κατάφερε να ανέβει τα σκαλοπάτια της μόρφωσης, αν κατάφερε να ξεφύγει από την υποκρισία για τη βιολογική κατωτερότητα της γυναίκας και την αποκλειστικότητα του μητρικού ρόλου, δηλαδή μηχανή αναπαραγωγής στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος, αν κατάφερε να ενστερνιστεί ριζοσπαστικές και γνήσιες προοδευτικές ιδέες για την ισότητα των φύλων και την κοινή ευθύνη του καταμερισμού ρόλων και ευθυνών μέσα στην οικογένεια, όλα αυτά κινδυνεύει να τα χάσει μόλις από νέα κοπέλα γίνει η νέα γυναίκα - μητέρα, η νέα γυναίκα σύζυγος - μητέρα και εργαζόμενη. Η πραγματικότητα δείχνει ότι, σ' αυτήν τη δύσκολη καμπή για όλους τους νέους, η νέα κοπέλα είναι πιο ευάλωτη.
Στις σημερινές συνθήκες, το ΚΚΕ και η ΚΝΕ οφείλουν να εξειδικεύουν τη γενική πολιτική για το Μέτωπο, τη Λαϊκή Εξουσία και Οικονομία, την πάλη για το σοσιαλισμό στις γυναίκες και ιδιαίτερα στις νέες κοπέλες, στις νέες μητέρες, στις νέες εργαζόμενες. Με αιτήματα και στόχους πάλης, αλλά και με γενικότερη ιδεολογικοπολιτική και μορφωτική δουλειά που περιορίζει την εμβέλεια και την επίδραση των αντιδραστικών, αλλά και ψευτοεκσυγχρονιστικών απόψεων για το περιεχόμενο της ισότητας και χειραφέτησης.
ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ
12. Είναι αναγκαίο και επιτακτικό, όσο ποτέ άλλοτε, το Κόμμα, με συγκροτημένο σχέδιο και στόχους, να συμβάλλει στην ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης των νέων ανθρώπων. Στην κατάκτηση αντιμονοπωλιακού, αντιιμπεριαλιστικού κοινωνικού και πολιτικού προσανατολισμού, σε τελευταία ανάλυση αντικαπιταλιστικού. Να αποκτά η νέα γενιά ισχυρά αντισώματα και ιδεολογικοπολιτικά ερείσματα απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου. Να ανανεωθεί με ταχείς ρυθμούς το κομματικό δυναμικό με νέο αίμα από τις νεότερες ηλικίες, ιδιαίτερα από την εργατική τάξη.
Να γίνει η ΚΝΕ γερή και μαζική. Η ΚΝΕ είναι η πολιτική οργάνωση που μπορεί να συσπειρώσει σε κινηματική βάση πλατιές μάζες της νεολαίας, στη δράση για τα προβλήματα, για την αλλαγή του συσχετισμού δύναμης στο κοινωνικό και στο πολιτικό επίπεδο, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Να αναπτύξει δεσμούς συνεργασίας και συμμαχίας με πλατιές μάζες της νεολαίας στη υπόθεση συγκρότησης του ΑΑΔΜ, στην πάλη για Λαϊκή Εξουσία, Οικονομία, ανεξάρτητα από τις διαφορετικές απόψεις για τα ζητήματα του σοσιαλισμού και της σοσιαλιστικής εξουσίας.
Η ενίσχυση του ρόλου του Κόμματος και της ΚΝΕ στο κίνημα της νεολαίας εξαρτάται από την πολιτική και μαζική τους δράση για τα προβλήματά της. Δε θα υπάρξει όμως η απαιτούμενη και δυνατή αποτελεσματικότητα, αν δε συνδεθεί η προσπάθεια αυτή με ιδεολογική αντεπίθεση σύμφωνα μ' αυτό που αντιπροσωπεύει το σύνθημα "το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός". Με τη δράση και το παράδειγμα του Κόμματος, του στελέχους, του μέλους, με το παράδειγμα της συλλογικής κομμουνιστικής δουλειάς, το σύνθημα αυτό πρέπει να γίνει ελκτικό και κατανοητό σε όσο γίνεται μεγαλύτερα τμήματα της εργαζόμενης νεολαίας, της νεολαίας που μορφώνεται.
Το νεολαιίστικο κίνημα θα γίνει ορμητικός χείμαρρος στη γενικότερη ταξική πάλη, συστατικό στοιχείο της οικοδόμησης του Μετώπου, στο βαθμό που ενστερνίζεται, με βάση την πείρα, αξίες, ιδανικά για μια νέα οργάνωση της οικονομίας, της κοινωνίας. Στο βαθμό που συσπειρώνεται στον αγώνα για τη Λαϊκή Εξουσία, Οικονομία. Στο βαθμό που έλκεται, άρα και καταβάλλει θυσίες, για την υπόθεση του σοσιαλισμού, της κομμουνιστικής κοινωνίας.
Οσο πιο πολύ το ΚΚΕ και η ΚΝΕ πείθουν τη νεολαία για τις αξίες του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, τόσο περισσότερο θα γίνεται αποτελεσματικός ο καθημερινός αγώνας.
Το ΚΚΕ και η ΚΝΕ πρέπει να βοηθήσουν όσο γίνεται μεγαλύτερα τμήματα της νεολαίας να αποκτούν συνολική αντίληψη για το πώς είναι σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο οι συνθήκες δουλειάς και ζωής του λαού, για την ταξική διάρθρωση της κοινωνίας, για το σύστημα ταξικής εκμετάλλευσης και πνευματικής υποδούλωσης. Να γεμίσει η νεανική ενεργητικότητα και ευαισθησία με πάθος για τον αγώνα, την ταξική πάλη, την απειθαρχία και ανυπακοή στον ιμπεριαλισμό, για την ανατροπή της σημερινής κατάστασης.
Σ' αυτό το έδαφος, η νεολαία θα απαλλάσσεται από τα διαβρωτικά συστήματα ιδεών και "αξιών" της ιμπεριαλιστικής ιδεολογίας, του ρεφορμισμού, του οπορτουνισμού. Σ' αυτήν τη βάση θα γίνεται κατανοητό ποια αξία έχει η εργασία και η μόρφωση για τη νεολαία. Η συλλογικότητα, η ατομική υπευθυνότητα για το κοινωνικό σύνολο. Η σημασία της προσωπικής θυσίας για το λαϊκό συμφέρον, το γνήσιο περιεχόμενο του πατριωτισμού και του διεθνισμού. Ο ρόλος του πολιτισμού και της τέχνης. Η αξία της υπεράσπισης του κοινωνικού και φυσικού περιβάλλοντος, η ευθύνη της σημερινής γενιάς να παραδώσει έναν καλύτερο κόσμο στην επόμενη γενιά. Η αξία του έρωτα και της οικογένειας. Σε τελευταία ανάλυση, το πραγματικό σύγχρονο περιεχόμενο της ολόπλευρης ανάπτυξης της προσωπικότητας και ο σκοπός της.
Δεν υπάρχει αξία, που να μην παίρνει το πραγματικό νόημά της μέσα στην πάλη των τάξεων, στην πίστη για τη νίκη της σοσιαλιστικής επανάστασης, της οικοδόμησης του σοσιαλισμού με προοπτική την κομμουνιστική κοινωνία.
13. Το Κόμμα, με αφετηρία την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη και στη συνέχεια με ευθύνη της ΚΕ, οφείλει να εξειδικεύσει το Πρόγραμμα και τη στρατηγική του στη νεολαία και στις νέες ηλικίες, παίρνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες όσον αφορά την είσοδο στην κοινωνική ενηλικίωση.
Το κεντρικό ζήτημα που τίθεται σήμερα είναι η ανάπτυξη οργανωμένης, πολιτικοποιημένης πάλης της νεολαίας. Η γραμμή της πολιτικοποίησης στις σύγχρονες συνθήκες ταυτίζεται με τη ριζική εναντίωση κατά των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, τη συνολική πάλη κατά των μονοπωλίων, κατά του ιμπεριαλισμού, την πάλη για τη Λαϊκή Εξουσία.
Η ιστορία του νεολαιίστικου κινήματος, τον 20ό αιώνα, έδειξε το λάθος και την ουτοπία, που, ανεξάρτητα από προθέσεις, περιείχαν απόψεις που αντιπαρέθεταν τη νεολαία στο εργατικό κίνημα, απόψεις που καλλιεργήθηκαν για τον αυτόνομο επαναστατικό ρόλο της νεολαίας.
Το ΚΚΕ δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην ανάδειξη των πολιτικών σκοπών και αξιών. Παλεύει, ώστε, στην πορεία της πάλης και με την επιτυχή έκβασή της, να δοθεί απάντηση στο ηθικό πρόβλημα που ενδιαφέρει τη νεολαία, σχετικά με την ουσία της ζωής και της κοινωνικής δραστηριότητας. Μάχεται με όπλο την επιστημονική θεωρία της ταξικής πάλης, εναντίον των κοινωνικών προλήψεων και προκαταλήψεων, της ουτοπίας, κάθε θεωρίας και ιδεολογήματος που κρατά τη νεολαία στην άγνοια, στην αδράνεια, στην υποταγή.
14. Κλειδί αποτελεί η εκπλήρωση από το Κόμμα, στον ανώτατο δυνατό βαθμό, και με ποιοτικά κριτήρια, του καθήκοντος να εκλαϊκεύεται στη νεολαία, σε όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος της, η μαρξιστική - λενινιστική ιδεολογία. Να εκλαϊκεύεται η φιλοσοφία και μεθοδολογία της, προκειμένου, όσο το επιτρέπουν οι συνθήκες, να σχηματίζει η νεολαία ολοκληρωμένη αντίληψη για τον κόσμο, τις νομοτέλειες, την αλληλοσύνδεση των φαινομένων.
Η κομμουνιστική κοσμοθεωρία και η καλλιέργεια της φιλοσοφικής σκέψης, η εκλαΐκευση της διαλεκτικής υλιστικής μεθόδου, μπορεί να βοηθήσει τους νέους αγωνιστές να αναλάβουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Η θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού συνιστά τη μεγαλύτερη επιστημονική κατάκτηση της ιστορίας. Το καθήκον της διάδοσης των κοσμοθεωρητικών, δηλαδή, ιδεών του επιστημονικού σοσιαλισμού είναι αναπόσπαστα δεμένο με την πάλη της νεολαίας, με τη συμμετοχή των νέων εργαζομένων στο εργατικό κίνημα. Με τη δράση για τη διαμόρφωση μιας νεολαιίστικης πρωτοπορίας, η οποία, στο πλευρό του εργατικού κινήματος, θα φέρει την ανάταση στο νεολαιίστικο κίνημα που έχει δεχθεί σημαντικά χτυπήματα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.
Η ιδεολογική δράση του Κόμματος να συνδέεται με την καθημερινή δράση, αλλά και να έχει και σχετική αυτοτέλεια. Να συνδέεται με την τέχνη και τον πολιτισμό, την αισθητική καλλιέργεια. Η δράση του Κόμματος στο μέτωπο της τέχνης και του πολιτισμού να είναι αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης στη νεολαία, γιατί η τέχνη ενισχύει τις ικανότητες και την αγωνιστικότητα.
Να βασίζεται σε συστηματικό σχέδιο, που παίρνει υπόψη την επικαιρότητα, αλλά δεν υποτάσσεται σ' αυτήν κάτω από το βάρος των τρεχουσών αναγκών.
Η ιδεολογική αντεπίθεση του Κόμματος στο έδαφος της πάλης για τα προβλήματα αποτελεί θεμέλιο λίθο για να επιλυθεί το ζήτημα της στρατολογίας στο Κόμμα και την ΚΝΕ, της ανανέωσης των γραμμών του με νέους εργάτες και εργάτριες, με νέες ηλικίες.
Βασικές πλευρές του περιεχομένου της ιδεολογικής δραστηριότητας αποτελούν:
- Η σχέση της νεολαίας με την εργασιακή δραστηριότητα, τη μόρφωση, τον κυρίαρχο πολιτισμό και τρόπο ζωής, με τον εμπορευματοποιημένο και απαξιωμένο κυρίαρχο πολιτισμό. Με τα φαινόμενα χειραγώγησης, καταστολής, διαφθοράς συνειδήσεων. Με το στρεβλό καταναλωτισμό, που επιδιώκει να συγκαλύψει τις ταξικές διακρίσεις, με τον ανορθολογισμό και τον αγνωστικισμό, το θετικισμό κλπ. Με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και γενικότερα τον ιμπεριαλισμό ως ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού κλπ.
- Η αναγκαιότητα της διεθνιστικής πάλης και αλληλεγγύης, της ενιαίας στρατηγικής απέναντι στον ιμπεριαλισμό.
- O ρόλος του σοσιαλιστικού συστήματος, οι αιτίες ανατροπής, η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού, η σχέση του Μετώπου με τη ριζική αλλαγή.
- Oι επαναστατικές παραδόσεις του κινήματος. Η διαπάλη με την αστική ιδεολογία, το ρεφορμισμό και τον οπορτουνισμό. Ο αντιιμπεριαλιστικός αγώνας και η σύνδεσή του με την πάλη κατά του οπορτουνισμού.
- Η ιστορική πείρα του Κόμματος στη σχεδόν 90χρονη πορεία του. Η ιστορία του εργατικού και γενικότερα του λαϊκού κινήματος. Οι αγωνιστικές παραδόσεις του λαού. Η βοήθεια στη νεολαία να απαλλαγεί από τη σκουριά που έχει συσσωρευτεί. Η πραγματική αλήθεια για το νόημα του ΕΑΜικού αγώνα, του αγώνα του ΔΣΕ, κλπ.
- Οι αξίες της κοινωνικοπολιτικής δραστηριότητας, ο ρόλος της εργατικής τάξης και του Κόμματος. Οι πραγματικές αξίες της εργασιακής δραστηριότητας, της μορφωτικής και εκπαιδευτικής, της καλλιτεχνικής και, γενικότερα, δημιουργικής δραστηριότητας. Της οικογένειας, της φιλίας, της συλλογικότητας, της οργάνωσης και της αλληλεγγύης.
- Η ισότητα των δύο φύλων, τα σύγχρονα κοινωνικά φαινόμενα στις διαπροσωπικές σχέσεις, στην οικογένεια. Ο διττός χαρακτήρας της γυναικείας ανισοτιμίας από την ταξική σκοπιά.
- Το κριτήριο της κοινωνικής αποδοτικότητας της Παιδείας, τα κοινωνικά της αποτελέσματα. Ο κοινωνικός ρόλος της Επιστήμης και της Παιδείας. Πρόκειται για διαδικασία εντελώς διαφορετική όχι μόνον ως προς το περιεχόμενο και το στόχο, αλλά και ως προς τη μορφή, σε σχέση με το διαφημιζόμενο σύστημα αξιολόγησης που στοχεύει σε κριτήρια αγοράς. Το κριτήριο της κοινωνικής αποδοτικότητας μπορεί να καλλιεργηθεί σε μια κοινωνία δίχως εκμετάλλευση και με όρο τον εργατικό και κοινωνικό έλεγχο σε όλη την κλίμακα της εξουσίας, της οικονομίας, της δημοκρατίας.
- Οι αξίες της γνωστικής, σπουδαστικής δραστηριότητας. Της καλλιτεχνικής και δημιουργικής δραστηριότητας. Της δράσης για τα προβλήματα του περιβάλλοντος. Της δράσης για τη διεθνιστική αλληλεγγύη, κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
- Το πρόβλημα της στρεβλής κατανάλωσης.
- Η αιτία της εξάπλωσης των ναρκωτικών και η πάλη εναντίον τους.
- Η κατανόηση του Πολιτισμού με την πλατιά έννοια του όρου, της σχέσης του με την Επιστήμη και την Παιδεία, με την παραγωγή και την οικονομική ζωή.
- Η απομυθοποίηση των σύγχρονων ιδεολογημάτων περί του "τεχνολογικού θαύματος" που υποκρύπτει την ταξική του διάσταση. Το μύθευμα ότι ζούμε σε εποχή έκρηξης πληροφοριών, οι οποίες στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα από τον όγκο και το εύρος τους, έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα.
Ολα τα παραπάνω να εκλαϊκεύονται από τη σκοπιά αντίθεσης κεφαλαίου και εργασίας, καπιταλισμού και σοσιαλισμού.
15. Η ιδεολογική δραστηριότητα απαιτεί:
- Κατάλληλες μορφές, με επεξεργασμένο περιεχόμενο, που εκλαϊκεύει χωρίς να απλουστεύει, και δεν υποκαθιστά την πλούσια θεωρία, με αποσπασματικά και επιλεκτικά τσιτάτα.
- Να εκπληρώνει της όρους μιας πραγματικά ζωντανής μορφωτικής διαδικασίας, που καλλιεργεί την ικανότητα σκέψης, την αναζήτηση, το διάλογο, το πνεύμα συλλογικότητας. Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για να γίνει ελκτική στη νεολαία, παίρνοντας υπόψη τα σημερινά δεδομένα, τον ελεύθερο χρόνο της, το πώς αντιλαμβάνεται την ψυχαγωγία, τη γνώση, την πνευματική καλλιέργεια κλπ.
Το ΚΚΕ οφείλει να αποδείξει, μέσα από αυτήν τη διαδικασία ότι η αλματώδης ανάπτυξη της επιστήμης, οι νέες τεχνολογίες απαιτούν και προϋποθέτουν διεύρυνση της γενικής μόρφωσης, αλλά και ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης. Να συμβάλλουν στο χτύπημα της φτώχειας, της ανεργίας, της αγραμματοσύνης, στην αύξηση του ελεύθερου χρόνου κλπ.
- Να οδηγεί στην όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένη συνειδητοποίηση του πολιτικού βάθους, της ρίζας των προβλημάτων. Να καλλιεργεί την κοινωνική και πολιτική αισιοδοξία για την αλλαγή του συσχετισμού, την ανατροπή, την επίλυση του ζητήματος της εξουσίας.
Βασικός όρος για την εκπλήρωση του καθήκοντος αυτού είναι να δίνει το κομματικό στέλεχος και μέλος το προσωπικό ελκτικό παράδειγμα για τους ΚΝίτες και ΚΝίτισσες, για τους νέους ανθρώπους στην ευρύτερη δράση τους.
- Με ευθύνη της ΚΕ να διαμορφωθεί έως τα μέσα του 2006 μια πρώτη υποδομή, με βάση την όποια υποδομή διαθέτει σήμερα το Κόμμα. Ο τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός σταθμός "902" μπορεί να αποτελέσει ισχυρό εργαλείο και βήμα. Να αναπτυχθούν οι δυνατές μορφές, με εκδόσεις, μπροσούρες, φυλλάδια, ταινίες, πολυθεάματα, ακόμα και με τη μορφή θεατρικού διαλόγου κλπ.
Να δοκιμαστεί η δημιουργία σε εργασιακούς χώρους και πανεπιστήμια μαρξιστικών ομίλων μελέτης της κοσμοθεωρίας μας. Οι όμιλοι να έχουν επαφή και με τα λύκεια.
Να αναζητηθεί η βοήθεια και να συγκροτηθεί στο ίδιο διάστημα ομάδα κομματικών και εξωκομματικών επιστημόνων - εκπαιδευτικών, αλλά και καλλιτεχνών, που θα δώσουν σάρκα και οστά στο περιεχόμενο και τη μορφή της δράσης, θα επιλέξουν κείμενα, θα διαμορφώνουν. Η ομάδα αυτή θα υποστηρίζεται από τα Τμήματα της ΚΕ και από το ΚΜΕ, αντίστοιχα της ΚΝΕ.
Ο προγραμματισμός αυτός θέλει μιαν εξειδίκευση, προσαρμογή σε ηλικίες 10-15 χρόνων, σε εργασιακούς χώρους, σε χώρους κατάρτισης.
Θα συμπεριλάβει την περίοδο έως το 2008, δηλαδή στα 90χρονα του Κόμματος.
Το 2008 να ανακηρυχθεί ως χρονιά αφιερωμένη στις νέες ηλικίες. Να ξεκινήσει η δραστηριότητα μέσα στο 2007. Το Φεστιβάλ ΚΝΕ - "ΟΔΗΓΗΤΗ" αυτή τη χρονιά μπορεί να γίνει, κατ' εξαίρεση, "ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΚΕ - ΚΝΕ" με θέμα τη σύγχρονη νέα γενιά.
Αμεσα να δοθεί βάρος στην προετοιμασία της ΚΝΕ, ώστε να δώσει πρωτοπόρο παράδειγμα σ' αυτήν την πρωτοβουλία του Κόμματος και να μετάσχει η ίδια δραστήρια στην ανοικτή δράση.
Το καθήκον είναι μεγάλο και δύσκολο, αν παρθούν υπόψη η σημερινή κατάσταση του νεολαιίστικου κινήματος, οι γενικότερες συνθήκες που διαπαιδαγωγείται η νεολαία. Δεν είναι ακατόρθωτο να αρχίσει η δουλειά με έναν τέτοιο φιλόδοξο στόχο. Η νέα γενιά έχει το ιδιαίτερο στοιχείο της αναζήτησης αξιών, είναι πιο παρθένο το έδαφος, άρα και το καλύτερο.
ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΝΕΟΛΑΙΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
16. Η έννοια νεολαιίστικο κίνημα σημαίνει ενιαία δράση όλων των τμημάτων της νεολαίας σε αντιιμπεριαλιστική αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση. Σημαίνει κοινή δράση της εργαζόμενης, άνεργης και σπουδάζουσας νεολαίας, των νέων αγροτών, των μεταναστών. Των νέων ανθρώπων γενικότερα, που αντιμετωπίζουν οξυμένα προβλήματα. Προβλήματα, που προσδιορίζονται από την ταξική τους ουσία και από την ηλικία που βρίσκονται. Ηλικία, που γίνεται αιμοδότης του εργατικού και γενικότερου κινήματος και συμβάλλει στον αγώνα για την επίλυση του προβλήματος της εξουσίας.
Βασικός δείκτης για το επίπεδο της πολιτικοποίησης και οργάνωσης της νεολαίας είναι η επιρροή και η οργανωμένη δύναμη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ.
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ιδιαίτερα στο δεύτερο μισό του, έκαναν κατά διαστήματα την εμφάνισή τους μεγάλα νεολαιίστικα κινήματα με ριζοσπαστικά αιτήματα, ακόμα και αντικαπιταλιστικά. Το ειδικό βάρος της νεολαίας στην πάλη κατά των εξοπλισμών και του ιμπεριαλιστικού πολέμου, κατά των αστικών δικτατορικών καθεστώτων ήταν σημαντικό.
Τα νεολαιίστικα ξεσπάσματα κατατάχτηκαν, και δικαιολογημένα, στις ριζοσπαστικές δυνάμεις της κοινωνίας σε συγκεκριμένες φάσεις και ιστορικές στιγμές. Ανάλογα φαινόμενα υπάρχουν και στην Ελλάδα, σε όλη τη σύγχρονη ιστορία και στις μέρες μας, με ιδιαίτερο στοιχείο τη μαζική συμμετοχή της νεολαίας στο κίνημα κατά του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ κλπ.
Η πείρα των κινημάτων αυτών έδειξε ότι ο αυθόρμητος ριζοσπαστισμός δεν έχει συνέχεια, σταθερότητα, δυναμική ανάπτυξη και προοπτική, όσο μένει μακριά από την κοινή δράση με την κομμουνιστική νεολαία, με το εργατικό κίνημα, τους νέους εργάτες και εργάτριες. Είναι περισσότερο εκτεθειμένα και ευάλωτα στη διασπαστική πολιτική της αστικής τάξης, στο ρεφορμισμό και τον οπορτουνισμό, στη χειραγώγηση.
Το ΚΚΕ δεν αισθάνεται κανένα φόβο ή επιφύλαξη απέναντι στα αυθόρμητα ξεσπάσματα της νεολαίας, στον αυθόρμητο ριζοσπαστισμό. Αυτός αποτελεί ένδειξη της δυνατότητας που έχει η νεολαία να αποτελέσει σημαντική κινηματική δύναμη, η οποία στις σύγχρονες συνθήκες θα αποτελέσει και συνιστώσα της οικοδόμησης του ΑΑΔΜ.
Αυτή η δυνατότητα μπορεί να μετατραπεί σε πραγματικότητα, με την ισχυροποίηση - μαζικοποίηση της ΚΝΕ και την ενίσχυση των γραμμών του Κόμματος με νέο αίμα, νέες ηλικίες, με την από κοινού δράση με την ΚΝΕ και όποιες ριζοσπαστικές δυνάμεις υπάρχουν σε κάθε φάση και στροφή του αγώνα. Δίχως αυτές τις προϋποθέσεις, το νεολαιίστικο κίνημα θα υποφέρει από ιδεολογικό κενό, δε θα έχει σκόπιμη προγραμματισμένη δράση με προοπτική. Θα καταναλώνεται σε άσκοπες θυσίες. Θα έχει απώλειες δυνάμεων.
Η δράση του Κόμματος και της ΚΝΕ για τα προβλήματα της νεολαίας, για την αντιμετώπιση της κρίσης που εμφανίζει το νεολαιίστικο κίνημα, πρέπει να ακουμπήσει μελετημένα και προγραμματισμένα σε δύο βασικούς πυλώνες, με την έννοια της δομής: Το εργατικό κίνημα, από τη μια, και, από την άλλη, το κίνημα των παιδιών και των νέων, που βρίσκονται στη διαδικασία της μάθησης, μαθητών, σπουδαστών, φοιτητών, το κίνημα νεανικής δράσης κατά του πολέμου. Από αυτήν την αφετηρία μπορεί να εξαπλώνεται και σε όλους τους άλλους χώρους νεολαιίστικης συσπείρωσης, με βάση τα ενδιαφέροντα, τις κλίσεις κλπ.
- Η επίτευξη ενιαίας δράσης απαιτεί και προϋποθέτει ικανότητα εξειδίκευσης κατά τομέα και ηλικία, που να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενιαίας αντίληψης για τα προβλήματα δουλειάς, μόρφωσης, τα προβλήματα στον τόπο κατοικίας.
- Απαιτείται, όπως υπογράμμισε και το 17ο Συνέδριο, να διευρυνθεί η πάλη της εργατικής τάξης με τα προβλήματα των νέων εργατών και, γενικότερα, της νέας γενιάς. Η επιτελικά σχεδιασμένη προσέγγιση και κοινή δράση με το οργανωμένο κίνημα των μαθητών, φοιτητών, σπουδαστών, με τους νέους στις σχολές της κατάρτισης, των διάφορων κοινοτικών προγραμμάτων.
- Απαιτείται επίσης, στη βάση των εμπειριών που υπάρχουν, αλλά και των σημερινών αναγκών, να αναπτυχθεί προβληματισμός μέσα στο Κόμμα και την ΚΝΕ, αλλά κυρίως από κοινού με νέους και νέες που επιθυμούν και αναζητούν δρόμους για την άνοδο του νεολαιίστικου κινήματος. Για τις μορφές με τις οποίες μπορεί να εκφράζεται πανελλαδικά, κλαδικά, τοπικά, το μαζικό κίνημα της νεολαίας. Με ποιες δηλαδή, μορφές θα εκφράζεται η κοινή δράση των διάφορων τμημάτων της, παίρνοντας υπόψη ότι η εργαζόμενη νεολαία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, του κινήματος των αυτοαπασχολούμενων.
- Η ηλικία των 10-15 χρόνων απαιτεί πολύ ειδικό επεξεργασμένο περιεχόμενο και μορφές δράσης, γιατί είναι μια περίοδος που οδηγεί στην ενηλικίωση. Είναι φορτισμένη με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προεφηβείας και εφηβείας.
Η ΚΕ, με βάση και τα συμπεράσματα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης και μετά το Συνέδριο της ΚΝΕ, χρειάζεται να μελετήσει πιο συγκεκριμένα τη δράση στις ηλικίες των 10-15 χρόνων, με παράλληλη προσπάθεια να ενταχθούν στη συζήτηση και οι γονείς.
17. Η ιστορία του κινήματος στη χώρα και την Ευρώπη δείχνει ότι το νεολαιίστικο κίνημα δεν εκφράστηκε με μιαν ενιαία πανεθνική δομή. Μια δομή αποκρυσταλλωμένη ως ενιαία νεολαιίστικη οργάνωση, στις γραμμές της οποίας εντάσσονταν μόνιμα όλα τα τμήματα της νεολαίας: εργαζόμενης, μαθητικής, φοιτητικής, σπουδαστικής, νεολαίας της υπαίθρου, νεολαίας που δραστηριοποιείται γύρω από ιδιαίτερα προβλήματα και ενδιαφέροντα. Αυτό υπογραμμίζει ότι η νεολαία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της κοινωνικοταξικής διάρθρωσης.
Η σχετική διεθνής και ελληνική ιστορική βιβλιογραφία δείχνει ότι οι νέοι εργάτες και εργάτριες, στο βαθμό που οργανώνονται και παλεύουν, μετέχουν στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, ως ενιαίο τμήμα του. Αντίστοιχα, τις δικές τους οργανώσεις έχουν οι μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές. Το ίδιο ισχύει για τους νέους αγρότες, γενικότερα τους αυτοαπασχολούμενους. Σε μεγάλο βαθμό, η έννοια νεολαιίστικο κίνημα ταυτίστηκε, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, με τη σπουδαστική και φοιτητική νεολαία, η οποία είχε μεγαλύτερη δυνατότητα, να εκφράζεται ενιαία, ανάλογα και με το επίπεδο του κινήματος.
Στο νεολαιίστικο κίνημα εντάσσονται και άλλες μορφές νεανικής οργάνωσης και συσπείρωσης, περισσότερο ή λιγότερο χαλαρής, περιστασιακής. Οπως συσπειρώσεις και πρωτοβουλίες που κινούνται στο χώρο του πολιτισμού και του αθλητισμού, της καταπολέμησης των ναρκωτικών, καθώς και άλλων ομάδων που μπορούν να μπολιαστούν με της αξίες και τα αιτήματα του εργατικού και αγωνιστικού νεολαιίστικου κινήματος.
Ο ενιαίος χαρακτήρας της δράσης της νεολαίας εμφανίζεται κυρίως στις πολιτικές της οργανώσεις, με πιο ολοκληρωμένη έκφραση στις οργανώσεις της Κομμουνιστικής Νεολαίας.
Μορφές οργάνωσης, που έχουν αναδειχτεί μέσα από την πάλη και την πείρα του κινήματος, πρέπει να λειτουργούν με τρόπο που προσελκύουν τη νεολαία, να διοχετεύουν την ενεργητικότητά της, να δίνουν νόημα στην οργανωμένη ζωή και πάλη.
Οι επιτροπές νέων, δίπλα στις ταξικές εργατικές οργανώσεις, να γίνουν το παράδειγμα με τον τρόπο ζωής και λειτουργίας τους. Η δράση τους δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως δράση που αναπτύσσεται ξεχωριστά και αποσπασμένα από το γενικό κίνημα, ως καταμερισμός, δηλαδή, ευθυνών των επιτροπών νέων για τη νεολαία. Αλλά ως βοηθητική μορφή, που συμβάλλει στο γενικό προσανατολισμό του κινήματος, στα προβλήματα της νεολαίας και στην οργάνωσή της στο γενικότερο κίνημα. Μελετούν και προτείνουν τρόπους που αποτρέπουν κάθε κίνδυνο διαχωρισμού στο χώρο δουλειάς των εργαζομένων, με βάση την ηλικία και το είδος των εργασιακών σχέσεων, ή με βάση το φύλο.
Οι επιτροπές νέων δεν είναι πανάκεια. Η προσφορά τους εξαρτάται από τη γενική κατεύθυνση του σωματείου, της ομοσπονδίας, του εργατικού κέντρου.
Οι μορφές συλλογικής οργάνωσης και δράσης που έχουν εμφανιστεί στους χώρους της κατάρτισης πρέπει να γενικευτούν.
Στις σημερινές συνθήκες, προβάλλει η ανάγκη και για νέες μορφές οργάνωσης της νεολαίας, που συμβάλλουν στην κοινή δράση της εργαζόμενης και της μαθητικής, της σπουδάζουσας, με βάση τον τόπο κατοικίας, ή την ευρύτερη περιοχή. Μπορούν να πάρουν τη μορφή συντονισμού της κινηματικής δράσης και όχι μια τυπική μορφή οργάνωσης με βάση την ιδιότητα του μέλους. Μια τέτοια σκέψη μπορεί να είναι και η δημιουργία συμβουλίων ή επιτροπών νεολαίας, και στη βάση αυτή να γίνεται συντονισμός και με το εργατικό κίνημα και τα κινήματα των άλλων εργαζομένων.
Οι μορφές αυτής της οργάνωσης δεν έχουν καμία σχέση με συμβούλια και επιτροπές νεολαίας που οικοδομούνται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ή σε άλλες οργανώσεις, οι οποίες στόχο έχουν να υποκαταστήσουν το κίνημα και να το ενσωματώσουν στην κυρίαρχη πολιτική, στη λογική των μηχανισμών που υπηρετούν τα οικονομικά και πνευματικά συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης.
Οι μορφές συσπείρωσης, που ενδεικτικά αναφέρονται ως Συμβούλια Νεολαίας ή Επιτροπές Νεολαίας ή ως Μέτωπα Νεολαίας, δίνουν τη δυνατότητα στους νέους της συνοικίας, του δήμου, ανεξάρτητα αν είναι εργαζόμενοι, άνεργοι, μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές, να έρχονται σε επαφή και να αναπτύσσουν δράση για τα προβλήματά τους, για τα γενικότερα λαϊκά προβλήματα που τους αφορούν. Για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων που έχουν για τους νέους οι αναδιαρθρώσεις στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στον Αθλητισμό, στον Πολιτισμό. Δημιουργούν προϋποθέσεις να αναπτυχθεί πρωτοποριακή νεολαιίστικη παρέμβαση σε χώρους όπου συγκεντρώνεται η νεολαία, σε κέντρα νεότητας, αθλητικούς χώρους κλπ.
Το ζήτημα της οργάνωσης, συσπείρωσης της νεολαίας, των μορφών πάλης και δράσης της δεν εξαντλείται με τις αποκρυσταλλωμένες μορφές οργάνωσης. Δίπλα σ' αυτές μπορεί να υπάρξουν και άλλοι τρόποι και μορφές ως "χώροι" δράσης και δημιουργίας της νεολαίας, που διαμορφώνονται με βάση προβλήματα, ανάγκες, και εκφράζουν την ανάγκη της νεολαιίστικης πρωτοβουλίας, την ανάγκη αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου, ανάπτυξης δεσμών επικοινωνίας. Τέτοιοι χώροι, ιδιαίτερα στον τόπο κατοικίας, μπορεί να βοηθήσουν στην ανάπτυξη συνεργασίας στα διάφορα τμήματα της νεολαίας, επικοινωνίας με το εργατικό και γενικότερο λαϊκό κίνημα.
Το ΚΚΕ μελετά και προτείνει, προσανατολίζει με την πείρα του ποιες μορφές είναι καταλληλότερες να επιλεγούν με ευρύτερη συνεργασία, να μην είναι προϊόν αποφάσεων στενού κύκλου.
ΕΠΕΙΓΟΝ ΚΑΘΗΚΟΝ: ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΜΕ ΝΕΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ, ΜΕ ΝΕΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ
18. Οσο πιο γρήγορα ξεπεραστούν οι ελλείψεις και σοβαρές καθυστερήσεις στη δουλειά του Κόμματος στη νέα γενιά, όσο πιο ολοκληρωμένα θα μπουν στη ζωή του Κόμματος οι αποφάσεις του 17ου Συνεδρίου και αυτές που θα πάρει η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη, τόσο πιο σίγουρη θα γίνεται η ανανέωση του Κόμματος με νέο αίμα, η ανανέωση και διατήρηση της συνέχειάς του.
Μετά τη διπλή κρίση που πέρασε η ΚΝΕ (αντανάκλαση και μεταφορά των προβλημάτων από το Κόμμα με ευθύνη των κομματικών στελεχών) ξεκίνησε, ουσιαστικά από την αρχή, αφού έμεινε με λίγες δυνάμεις, χωρίς να έχει απολέσει τη συνέχεια και τη διαδοχικότητα της πείρας.
Είναι φυσικό η νέα περίοδος που πέρασε η ΚΝΕ να οδηγήσει στην αυξημένη συμμετοχή της σχολικής νεολαίας στις γραμμές της σε σύγκριση με τους νέους εργάτες. Η ανοδική πορεία της ΚΝΕ και η μαζικοποίησή της είναι το θετικό στοιχείο. Είναι ζήτημα πριν απ' όλα ευθύνης του Κόμματος να διασφαλίζει, ώστε η ανάπτυξη της ΚΝΕ να στηρίζεται στη συμμετοχή νέων εργατών, νέων ανέργων. Στις σημερινές συνθήκες, η εργατική σύνθεση συνδέεται με τη δουλειά του Κόμματος και της ΚΝΕ σε χώρους όπου η απασχόληση της νεολαίας εμφανίζει περιστασιακές μορφές, στην κατάρτιση κλπ.
Επομένως το ζήτημα της δράσης του Κόμματος στη νεολαία δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα μόνιμο καθήκον του Κόμματος, αλλά με την κρισιμότητα που παίρνει σήμερα η ανάγκη να βελτιωθεί η κοινωνική σύνθεση του Κόμματος και η ηλικιακή του ανανέωση. Να ανταποκρίνεται η δουλειά στις σύγχρονες ανάγκες της νεολαίας. Το Κόμμα έχει πλήρη ευθύνη για τον αγώνα αυτό. Δεν σημαίνει όμως, σε καμία περίπτωση, υποκατάσταση της ΚΝΕ. Το Kόμμα πραγματοποιεί το καθήκον αυτό αυτοτελώς και ταυτόχρονα καλλιεργεί το έδαφος, δίνει ώθηση, ώστε η ΚΝΕ να ισχυροποιηθεί, να μαζικοποιηθεί, διατηρώντας τον επαναστατικό της χαρακτήρα και την πρωτόβουλη δράση της στο νεολαιίστικο κίνημα.
- Ολο το Κόμμα, ξεκινώντας από την ΚΕ μέχρι την ΚΟΒ, βασίζει την ιδεολογικοπολιτική και μαζική του δράση στο ενιαίο συνεκτικό πλαίσιο στόχων που εξειδικεύει για τη νεολαία στα πλαίσια της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης. Αμεσος στόχος το πλαίσιο αυτό να διαδοθεί πλατιά, να γίνει υπόθεση του εργατικού κινήματος, του κινήματος των αυτοαπασχολούμενων και της αγροτιάς και του νεολαιίστικου κινήματος. Παράλληλα, αυτό το πλαίσιο πάλης προωθείται ταυτόχρονα από την ΚΝΕ, εμπλουτίζεται και προσαρμόζεται στη δική της δουλειά. Το πλαίσιο πάλης θα αποτελέσει βασικό πολιτικό κείμενο της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης. Σ' αυτό θα στηρίζεται η δουλειά για την οργάνωση και δραστηριοποίηση των νέων, για τη διαμόρφωση του ριζοσπαστικού νεολαιίστικου ρεύματος στους χώρους δουλειάς, στο σχολείο, στη γειτονιά, στην ύπαιθρο.
- Από εδώ και εμπρός δεν πρέπει να υπάρχει απόφαση του Κόμματος, πολιτική καμπάνια, πολιτική δραστηριότητα, παρέμβαση στο μαζικό κίνημα, και πριν απ' όλα στο εργατικό, που να μην εμπεριέχει ζητήματα που αφορούν τη νεολαία και την αντίστοιχη βοήθεια προσανατολισμού που πρέπει να δίνεται στην ΚΝΕ.
- Από εδώ και εμπρός δεν πρέπει να υπάρχει συζήτηση, σχεδιασμός και έλεγχος αποφάσεων, που να μην περιλαμβάνει τον τομέα νεολαίας, νέες ηλικίες.
- Από εδώ και εμπρός δεν μπορεί να γίνεται έλεγχος της κομματικής δουλειάς στον τομέα της κομματικής οικοδόμησης, στη συσπείρωση δυνάμεων, χωρίς να περιέχεται ο τομέας της νεολαίας.
- Από εδώ και εμπρός δεν μπορεί να υπάρχει κομματική δουλειά και δράση, που να μην περιλαμβάνει και το πώς καθοδηγούνται ιδεολογικά και πολιτικά οι αντίστοιχες Οργανώσεις και Οργανα της ΚΝΕ, πώς λύνονται προβλήματα που υπάρχουν.
- Οι καθοδηγητές οργανώσεων, τα τμήματα της ΚΕ και αυτά που λειτουργούν δίπλα στα καθοδηγητικά όργανα, οι κομματικές ομάδες, οι εκλεγμένοι κομμουνιστές στο μαζικό κίνημα, ελέγχονται για το πώς προωθούν το κρίσιμο αυτό καθήκον για την ισχυροποίηση του Κόμματος και του κινήματος.
- Στα καθοδηγητικά όργανα ορίζονται υπεύθυνοι για τη βοήθεια του Κόμματος στην ΚΝΕ. Στις σημερινές συνθήκες, το καθήκον αυτό ανατίθεται στον γραμματέα από την ΚΕ έως το γραφείο της ΚΟΒ. Η μονοπρόσωπη ευθύνη δεν αναιρεί το κύριο, να γίνει υπόθεση συλλογικής ευθύνης η δουλειά στη νεολαία και η βοήθεια στην ΚΝΕ.
- Ταυτόχρονα, έως το επίπεδο των Νομαρχιακών και των Αχτιδικών Επιτροπών των μεγάλων πόλεων να συγκροτηθούν ομάδες δουλειάς ή βοηθητικά τμήματα, που, από τη φύση του αντικειμένου τους, συνδέονται με τη δουλειά στη νεολαία: Επιτροπές Παιδείας, ομάδες δουλειάς για τον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό, για το ζήτημα των ναρκωτικών.
Ξεκινώντας από την ΚΕ και κλιμακωτά στα παρακάτω όργανα, με στόχο, σε όσο γίνεται πιο σύντομο διάστημα, έως τα νομαρχιακά και αχτιδικά όργανα, να γίνει δουλειά εξειδίκευσης στελεχών στον τομέα της πολιτικής και ιδεολογικής προπαγάνδας στη νεολαία.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
19. Οι εκπαιδευτικοί συμμετέχουν στην "παραγωγή" μορφωμένων και ιδεολογικά προσανατολισμένων νέων. Διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της συνείδησης των νέων και από αυτήν την άποψη αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα η ποσοτική και ποιοτική ενδυνάμωση του Κόμματος στο χώρο αυτόν. Ο ρόλος τους είναι σχετικά διαφορετικός από το ρόλο και του εργάτη - παραγωγού εμπορευμάτων, και εκείνων που δουλεύουν στη σφαίρα των υπηρεσιών. Οι εκπαιδευτικοί αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του βασικού ιδεολογικού μηχανισμού του καπιταλιστικού συστήματος. Εχουν άμεση σχέση με διαμόρφωση κοινωνικής και, κατ' επέκταση, πολιτικής συνείδησης.
Η κομματική καθοδήγηση στο χώρο αυτόν είναι αδύναμη. Το πρόβλημα οξύνεται από το γεγονός ότι οι οργανωμένες δυνάμεις είναι σχετικά πολύ λίγες και η αναλογία ανάμεσα στα μέλη του Κόμματος και τους εργαζόμενους στο χώρο δεν είναι καλή. Τα προβλήματα θα μετριαστούν, αν οι δυνάμεις αυτές καθοδηγηθούν και προσανατολιστούν σωστά, αν το ζήτημα της Παιδείας γίνει υπόθεση όλων των κομματικών οργανώσεων, του ταξικού κινήματος κλπ.
Πρέπει να ανέβει η καθοδηγητική ικανότητα, ώστε να συνειδητοποιηθεί σε όσο γίνεται μεγαλύτερο τμήμα των εκπαιδευτικών ότι έχουν ευθύνη για τους προσανατολισμούς της νέας γενιάς, για την πορεία του γενικότερου κινήματος. Αφορά:
- Τη μαρξιστική κατάρτιση των κομμουνιστών εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα σε θέματα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας. Είναι ένα μεγάλο ζητούμενο, που τώρα πρέπει να περάσει σε πρακτικό προγραμματισμό. Η πανεπιστημιακή μόρφωση όχι μόνο δεν εξασφαλίζει κάτι τέτοιο, αλλά αντίθετα, με βάση αυτό που διδάσκονται σήμερα στα ΑΕΙ, κινείται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Κριτήριο για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού σήμερα είναι η μετατροπή του σε μια βίδα, κυριολεκτικά, του συστήματος χειραγώγησης, του συστήματος που οδηγεί σε μια σύγχρονη αγραμματοσύνη. Η προσπάθεια του κομμουνιστή εκπαιδευτικού, στα πλαίσια της κομματικής πολιτικής δράσης, είναι ανάγκη να επικεντρώνεται στην ουσιαστική προετοιμασία του για κάθε μάθημα χωριστά, έτσι ώστε να προσφέρει κοσμοθεωρητική βάση στη μελέτη της ύλης, δηλαδή τις βάσεις της επιστημονικής μεθοδολογίας. Οφείλει να είναι μπροστάρης των αγώνων. Και για να είναι, πρέπει να ξεχωρίζει καθημερινά με την προσωπικότητα και τη στάση του στο σχολείο. Βεβαίως, το βάρος είναι πολύ μεγάλο και δεν είναι εύκολο να το σηκώσει ο κάθε σύντροφος και συντρόφισσα. Δεν είναι ζήτημα μόνον ατομικό. Πρέπει να λυθεί καθοδηγητικά, με αφετηρία τον προγραμματισμό δουλειάς από την ίδια την ΚΕ και στη συνέχεια από τα άλλα καθοδηγητικά όργανα έως το γραφείο της ΚΟΒ.
- Τη σύνδεση του εργατικού κινήματος με το κίνημα των εκπαιδευτικών. Και αυτό είναι φυσικό να εκφραστεί μέσω του ΠΑΜΕ. Από την άλλη, το ίδιο το ΠΑΜΕ και το ταξικό κίνημα να ανεβάσει το ρόλο του για τα θέματα Παιδείας, και ως πρoβλήματος ταξικών φραγμών, αλλά και ως μηχανισμού του αστικού κράτους.
Η καθοδήγηση των οργανώσεων των εκπαιδευτικών πρέπει να αντιμετωπίσει το ζήτημα με σχεδιασμό από την ίδια την ΚΕ. Παίρνοντας υπόψη δύο παράγοντες: Την όξυνση των προβλημάτων της Παιδείας, σε συνδυασμό με την επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Οι συνθήκες δουλειάς και αμοιβής τους έχουν χειροτερεύσει τα τελευταία χρόνια, γεγονός που επιδρά αντικειμενικά και στην ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου που παρέχουν. Από την άλλη, ανασταλτικός παράγοντας είναι η κρισιακή κατάσταση όπου βρίσκεται το κίνημα των εκπαιδευτικών. Σ' αυτό ασκούν ιδιαίτερη καθοδήγηση και επιρροή, εκτός από τις δυνάμεις των κομμάτων εξουσίας, και οι δυνάμεις του ΣΥΝ, των αριστεριστών, που προέρχονται από τiς γραμμές των αναρχοαυτόνομων. Είχαν γνωρίσει έξαρση τη 10ετία του '80. Το σύγχρονο δυναμικό, που μπαίνει στην Εκπαίδευση, προέρχεται από τη γενιά της υποχώρησης, τη 10ετία του '90, στην οποία συνδικαλιστικά κυριαρχεί η ΔΑΠ και κατά δεύτερο λόγο η ΠΑΣΠ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο χώρο ιδιαίτερα της ΟΛΜΕ κυριαρχεί κατά διαστήματα η συνεργασία ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ ή και η συνεργασία ΝΔ - ΣΥΝ. Από την πλευρά της κατεύθυνσης του κινήματος, με το συσχετισμό που υπάρχει, τα πράγματα θα είναι δυσκολότερα.
Ηδη μέσα στο χώρο του εκπαιδευτικού κινήματος δυναμώνει η τάση συμβιβασμού, κυρίως κάτω από την αντίληψη της λεγόμενης αναποτελεσματικότητας του αγώνα. Δεν έχει συνειδητοποιηθεί η ευθύνη των πλειοψηφιών που διαχειρίστηκαν τους αγώνες που έγιναν. Ενισχύεται η αντίληψη περί συναινετικού διαλόγου, η καλλιέργεια αυταπατών. Ενισχύεται αυτή η αντίληψη από την τακτική των δυνάμεων που ανήκουν σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ, που διαχειρίζονται τη συνδικαλιστική δράση ανάλογα με το πότε είναι πιο εύκολο να αποσπάσουν κάτι οικονομικό, διορισμό, τακτοποίηση εκτάκτων, ωρομισθίων. Με ευθύνη των ηγεσιών αυτών, αναπτύσσεται ξεχωριστός αγώνας ανάμεσα στις διάφορες κατηγορίες εργαζομένων με βάση τις εργασιακές σχέσεις.
Το βασικότερο ζήτημα είναι η κυριαρχία του συντεχνιασμού στο χώρο των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων. Πιο επικίνδυνο είναι το φαινόμενο αυτό στο χώρο των δασκάλων και καθηγητών γυμνασίου και λυκείου, που αντικειμενικά βρίσκονται σε δυσμενέστερη μοίρα από τους καθηγητές των ΑΕΙ.
Από τους βασικούς παράγοντες του συντεχνιασμού στο χώρο αυτό, πέρα από τους γενικούς που επιδρούν στο συνολικό συνδικαλιστικό κίνημα, είναι το γεγονός ότι το στοιχείο της πολιτικοποίησης βασίζεται στα εργασιακά προβλήματα των εκπαιδευτικών, που είναι σοβαρά και σημαντικά. Οσο και αν ριζοσπαστικοποιηθεί το κίνημα αυτό με επίκεντρο τα Εργασιακά που προκύπτουν από τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, δε θα γίνουν διεργασίες στη συνείδηση, αν ο εκπαιδευτικός αγώνας δε συνδυαστεί με τον αγώνα για το σύστημα της εκπαίδευσης, διαπαιδαγώγησης, ως πρόβλημα παιδεία - οικονομία - κοινωνία, ως πολιτικό ζήτημα που συνδέεται με το ζήτημα της εξουσίας.
Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΚΝΕ
20. Μετά το 1991, η ΚΝΕ, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, και ενώ είχε υποστεί σοβαρές απώλειες εξαιτίας της κρίσης του Κόμματος, η οποία μεταφέρθηκε στις γραμμές της, πραγματοποίησε μια θεαματική ανοδική πορεία στη μαζικοποίηση των γραμμών της, στην ανάπτυξη πολύμορφης δράσης. Βασικός παράγοντας ήταν η πολιτική και ιδεολογική παρέμβαση του Κόμματος, η επεξεργασία του Προγράμματος, της στρατηγικής του. Για μια φορά ακόμα, επιβεβαιώθηκε ότι η ΚΝΕ περικλείει σημαντική δυναμική, όταν διασφαλίζεται η ιδεολογική και πολιτική της καθοδήγηση από το Κόμμα σε συνεπή επαναστατική γραμμή. Οταν τα στελέχη και μέλη της κατανοούν την αναντικατάστατη σημασία αυτής της καθοδήγησης.
Η ανάπτυξη των γραμμών της δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Οι νέοι άνθρωποι είναι περισσότερο εκτεθειμένοι, όχι μόνο στον αντικομμουνισμό και την παραχάραξη της ιστορίας, αλλά και στην καλλιέργεια συμβιβαστικών και οπορτουνιστικών αντιλήψεων. Η σύγχρονη γενιά είναι εξ αντικειμένου μακριά από τις παραδόσεις και την περίοδο ανάπτυξης του σοσιαλιστικού συστήματος. Παρ' όλα αυτά, η ΚΝΕ στάθηκε και δυνάμωσε.
Η ανοδική πορεία της δεν είναι απαλλαγμένη από προβλήματα, πράγμα φυσικό. Η αύξηση των γραμμών της δε συμβαδίζει εύκολα και με τη βαθύτερη αφομοίωση των νέων ΚΝιτών. Το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικό της ΚΝΕ. Είναι, πριν απ' όλα, πώς το Κόμμα έγκαιρα προσανατολίστηκε στη βοήθεια προς την ΚΝΕ με τις σύγχρονες απαιτήσεις. Πώς το ίδιο το Κόμμα ανέπτυξε δεσμούς με τις νεότερες ηλικίες, θέμα που ανέδειξε αναλυτικά το 17ο Συνέδριο.
Παραμένει στα καθοδηγητικά όργανα, στα στελέχη, η αντίληψη ότι η ΚΝΕ έχει αποκλειστική ευθύνη για το κίνημα της νεολαίας. Αυτό στην πράξη οδηγεί σε περιορισμό της κομματικής ευθύνης. Τα σύγχρονα προβλήματα της νεολαίας και του κινήματός της είναι ευθύνη, πριν απ' όλα, του Κόμματος, χωρίς αυτό να συνεπάγεται τον παραμερισμό των ευθυνών της ΚΝΕ.
Στις σημερινές συνθήκες το Κόμμα πρέπει να βοηθήσει την ΚΝΕ να ενισχύσει τον επαναστατικό της χαρακτήρα. Να αναπτύξει περισσότερο τα κομμουνιστικά της χαρακτηριστικά στη λειτουργία και τη δράση της στο κίνημα. Οσο πιο πολύ η ΚΝΕ αναπτύσσει τα κομμουνιστικά επαναστατικά χαρακτηριστικά της, τόσο πιο πολύ θα γίνεται ικανή να συνδέεται με τις πλατιές μάζες της νεολαίας. Η ΚΝΕ, από τη φύση και το χαρακτήρα της, καλείται σήμερα με τη δράση της να συμβάλει στην ανάπτυξη του νεολαιίστικου κινήματος, που αντιμάχεται τις επιλογές των μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών ενώσεων. Που συμβάλλει στην προσπάθεια για το χτίσιμο του Μετώπου με επιμέρους συσπειρώσεις και μέτωπα πάλης με επίκεντρο τα μεγάλα προβλήματά της. Να ετοιμάσει, δίπλα στο Κόμμα, τη νέα γενιά των κομμουνιστών που θα σηκώσουν στις πλάτες τους το καθήκον του αγώνα για το σοσιαλισμό. Να συμβάλει στην αγωνιστική ανάταση και διαπαιδαγώγηση της νεολαίας, ώστε αυτή να κατανοήσει την ευθύνη της και την προσφορά της στον αγώνα για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και του λαού γενικότερα. Να δώσει τη δική της συμβολή στον αγώνα κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Ιδιαίτερη βοήθεια να δοθεί στην ΚΝΕ για να διασφαλίσει ευρύτητα και ποιότητα δεσμών με την εργατική νεολαία, με τη νεολαία των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που βρίσκονται στη διαδικασία της μόρφωσης. Να ανοίγεται πλατιά για στρατολογία και ταυτόχρονα να οργανώνει η ίδια την αφομοίωση των νέων δυνάμεων.
Η αφομοίωση των νέων ΚΝιτών σχετίζεται με τη δουλειά που προηγήθηκε για την προσέγγιση και στρατολογία τους. Κυρίως όμως, καθορίζεται από την ποιότητα της εσωτερικής ζωής και λειτουργίας των ΚΝίτικων οργανώσεων, από τη συστηματική προσπάθεια κομμουνιστικής διαπαιδαγώγησης. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το γενικότερο κλίμα που καλλιεργεί το Κόμμα με τη δράση του στη νεολαία, αλλά και από το πόσο στηρίζεται η ΚΝΕ για να οργανώσει την αφομοίωση με ιδεολογικοπολιτική δουλειά των νέων μελών σε μια φάση που φέρνει αλλαγές στη ζωή τους.
Η πρόοδος στον τομέα αυτό εξαρτάται από το πόσο κοντά βρίσκεται το Κόμμα, αρχής γενομένης από την ΚΕ και τα τμήματά της, στα Οργανα της ΚΝΕ.
Σήμερα, είναι απολύτως αναγκαίο να ληφθούν και κυρίως να τεθούν στη ζωή συγκεκριμένα μέτρα:
- Με ευθύνη της ΚΕ να ξεκινήσει προσπάθεια για εξειδίκευση στελεχών του Κόμματος, αλλά και της ΚΝΕ σε τομείς νεολαιίστικης δουλειάς. Σε νέους τομείς όπου η ΚΝΕ και το Κόμμα καθυστερούν, όπως είναι η δράση για ζητήματα αθλητισμού, πολιτισμού, νέων τεχνολογιών. Να εξασφαλίσει σε όλα τα καθοδηγητικά όργανα, να υπάρχει συστηματικός έλεγχος, και κυρίως συντροφική βοήθεια, για την αποδοτικότητα των μελών του ΚΚΕ που δουλεύουν στην ΚΝΕ.
- Να διασφαλιστεί, χωρίς υποχώρηση, η εφαρμογή παλαιότερης απόφασης, που τελικά δεν προωθήθηκε, για διατμηματικό συντονισμό, ιδιαίτερα ανάμεσα στα Τμήματα Εργατικό - Συνδικαλιστικό, ΕΒΕ, Αγροτιάς, Γυναικείας Χειραφέτησης και Ισοτιμίας, Οικονομίας και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τα τμήματα Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού. Ενα στοιχειώδες μέτρο είναι να υπάρχει χρέωση στελεχών της ΚΕ και των τμημάτων της για τη δουλειά στη νεολαία, ώστε να ανέβει η συλλογικότητα και επιτελικότητα του οργάνου.
- Η ΚΕ να προσανατολίσει τα όργανα να ανεβάσουν τη δουλειά τους στην ΚΝΕ για την αφομοίωση της στρατηγικής του Κόμματος και την κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση. Για γνωριμία των μελών της ΚΝΕ με την ιδεολογία, τη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού, με την ιστορία του Κόμματος και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Με το παράδειγμα των στελεχών και των μελών του Κόμματος. Γι' αυτό, πρέπει να επεξεργαστεί σχέδιο για την ιδεολογικοπολιτική μόρφωση των στελεχών της ΚΝΕ, ώστε να αναπτυχθεί ένα ισχυρό μορφωτικό ρεύμα που να διαπερνά την εσωτερική λειτουργία της ΚΝΕ, με θετικό αντίκτυπο και επίδραση στους νεολαιίστικους χώρους.
Στόχος της ιδεολογικοπολιτικής μόρφωσης είναι να αποκτήσουν τα στελέχη της ΚΝΕ και τα μέλη της μιαν ορισμένη κοσμοθεωρητική γνώση, σε συνδυασμό με την αφομοίωση της στρατηγικής του Κόμματος. Διαφορετικά, η ΚΝΕ δε θα μπορέσει να αναπτύξει τη δική της δυναμική και πρωτοβουλία, να έχει αποτελέσματα αντίστοιχα με τη δράση της και τις δυνατότητες που υπάρχουν.
Η ιδεολογικοπολιτική μόρφωση βοηθά την ΚΝΕ να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης ιδεολογικής πάλης, ενάντια στα διάφορα αστικά και μικροαστικά ρεύματα που εκδηλώνονται στους χώρους της Παιδείας.
Ταυτόχρονα αποτελεί το έδαφος για να πραγματοποιηθεί με ευθύνη των ίδιων των Οργάνων της ΚΝΕ, το καθήκον που καθόρισε το 8ο Συνέδριό της, να αναπτυχθεί στις γραμμές της ένα ισχυρό μορφωτικό ρεύμα. Το Κόμμα να εξασφαλίσει τις βάσεις αυτής της προσπάθειας με την κατάλληλη κομματική καθοδήγηση. Το μορφωτικό ρεύμα να είναι στοιχείο της δράσης της κομμουνιστικής νεολαίας, σταθερό, μόνιμο, χωρίς να εγκαταλείπεται κάτω από τις τρέχουσες απαιτήσεις. Απαλλαγμένο από κάθε πνεύμα ερασιτεχνισμού και προχειρότητας.
- Να βοηθηθεί η ΚΝΕ, στην πραγματοποίηση του στόχου της, να γίνει γερή και μαζική. Τα μέλη της να αποκτούν συνείδηση των καθηκόντων της. Να πείθονται για τη σημασία τους και για την ατομική ευθύνη στην εκπλήρωση των κοινών στόχων. Να ξεπεραστεί η τάση για καμπανιακού χαρακτήρα δραστηριότητα.
- Τα κομματικά καθοδηγητικά όργανα να σκύψουν με μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης στο μεγάλο ζήτημα της ζωντανής, δημιουργικής λειτουργίας των ΟΒ, που πρέπει να προκαλεί ενδιαφέρον, να προσελκύει. Αν και έχει βελτιωθεί η λειτουργικότητα των ΟΒ, ακόμα υπάρχουν προβλήματα. Πολλά από αυτά οφείλονται στην έλλειψη ελεύθερου χρόνου, ιδιαίτερα των μαθητών, αλλά και των φοιτητών, σπουδαστών, στη δυσκολία που έχουν αυτές οι ηλικίες να αντιληφθούν σωστά την οργανωμένη ζωή, τη σωστή οργάνωση του χρόνου.
Ολα τα μέλη καθοδηγητικών οργάνων του Κόμματος, τα στελέχη που είναι αναδειγμένα σε μαζικές οργανώσεις και κινήματα, πρέπει να ξέρουν να προσεγγίζουν τη νέα γενιά με βάση τα προβλήματά της, αλλά και με βάση τα ενδιαφέροντα και τις ιδιαιτερότητές της. Δε νοείται κομματικό στέλεχος, ανεξάρτητα από ηλικία, που να μην προσπαθεί να κατακτήσει αυτήν την τέχνη και ικανότητα.
Το κάθε στέλεχος, προσωπικά, να νιώθει ευθύνη για την πορεία ανάπτυξης πριν απ' όλα των στελεχών της ΚΝΕ, για τα προβλήματα της ζωής της, της μόρφωσης, για την πολιτική και ιδεολογική της κατάρτιση, για το επίπεδο της πολιτιστικής της ανάπτυξης.
Να υπάρχει ενδιαφέρον και βοήθεια στο πώς τα νεαρά μέλη της ΚΝΕ ανταποκρίνονται στα καθήκοντα της μόρφωσης, πώς δίνουν την προσωπική τους μάχη με τα αντικειμενικά εμπόδια που συναντούν στην καθημερινή ζωή.
Τα μέλη της ΚΝΕ, στο βαθμό που ανταποκρίνονται στο σύνθημα ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΣΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ - ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, θα αποκτούν ικανότητες, δυνατότητες, να ανταποκρίνονται στα σύνθετα καθήκοντα του αγώνα, στις υποχρεώσεις τους στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον. Θα αποκτούν ικανότητες και δυνατότητες σύνδεσης με τις πλατιές μάζες της νεολαίας.
- Το βάρος πέφτει στη δράση του Κόμματος στους νέους και νέες, εργατοϋπαλλήλους, στους άνεργους και άνεργες, στα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, που βιώνουν οξύτερα προβλήματα και έχουν σχετικά περισσότερες προϋποθέσεις να συνειδητοποιήσουν την αναγκαιότητα της οργανωμένης πάλης και της ρήξης με την κυρίαρχη πολιτική. Ιδιαίτερη προσοχή στη δουλειά στα ΤΕΕ, στην κατάρτιση.
- Βάρος να ριχτεί στις κλαδικές ΟΒ των εργαζομένων, με στόχο τον πολλαπλασιασμό και την ανάπτυξή τους. Οι συνοικιακές ΟΒ να έχουν κύριο προσανατολισμό στην εργαζόμενη νεολαία, με προγραμματισμό. Τα προβλήματα των νέων ζευγαριών, των νέων που ετοιμάζονται για τη δημιουργία οικογένειας, πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο ενδιαφέροντος του Κόμματος σε συντονισμό με την ΚΝΕ.
- Για να υλοποιηθεί ευχερέστερα ο εργατικός προσανατολισμός, χρειάζεται να μελετηθεί η σύνθεση των συνοικιακών ΟΒ και να αξιοποιηθεί η πείρα του Κόμματος, δηλαδή να μεταφερθούν σε κλαδικές ΟΒ οι εργαζόμενοι ΚΝίτες και ΚΝίτισσες της συνοικίας.
Μια τέτοια διάταξη δυνάμεων, προσωρινά και μόνο, θα φέρει δυσκολία στη δουλειά κατά δήμο, συνοικία. Τελικά, θα αποβεί πολύ θετική, γιατί το δυνάμωμα της εργατικής νεολαιίστικης δράσης θα δώσει πνοή και αέρα, δυναμική, στη συνολική δουλειά της ΚΝΕ.
- Η δράση στη μαθητική, φοιτητική και σπουδάζουσα νεολαία πρέπει να αποκτήσει ταξικά χαρακτηριστικά. Στον τομέα αυτό χρειάζεται μεγαλύτερη εξειδίκευση της καθοδηγητικής δουλειάς. Να ανοιχτεί συστηματικό ιδεολογικό, πολιτικό και γενικότερο μορφωτικό μέτωπο με το περιεχόμενο σπουδών και γενικότερα με την πλήρη εμπορευματοποίηση - αγοραιοποίηση της Παιδείας. Και όσον αφορά το κόστος, αλλά και τις ιδέες που προάγει, καθώς υποτάσσονται τα πάντα στην επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα.
- Για τη φοιτητική και σπουδάζουσα νεολαία της ΚΝΕ τίθεται πιο έντονα το θέμα μαρξιστικής παιδείας, και γενικά, αλλά και στο αντικείμενο που σπουδάζουν. Διαφορετικά, θα είναι ευάλωτοι στις αστικές θεωρίες και στην αντιεπιστημονική μεθοδολογία. Ο προσανατολισμός αυτός είναι μέρος της βοήθειας για να ανταποκριθούν ως αγωνιστές, κομμουνιστές επιστήμονες. Ειδικός σχεδιασμός απαιτείται για τα μέλη και στελέχη της ΚΝΕ που περνάνε τις μεταπτυχιακές σπουδές.
Η διείσδυση στην Ανώτατη Παιδεία των επιχειρήσεων, οι καθορισμένοι στόχοι που υπηρετούν τα κοινοτικά κονδύλια, δηλαδή η εξαγορασμένη και υποταγμένη έρευνα στα κέρδη, αποτελεί μέγιστο κίνδυνο και για τη μόρφωση και κατάρτιση των φοιτητών και σπουδαστών, αλλά και για τους κοινωνικοπολιτικούς προσανατολισμούς της, για τη διαπαιδαγώγησή της, γενικότερα.
Οι δυσκολίες πολλαπλασιάζονται, διότι στους χώρους της έχουν ενσωματωθεί σημαντικές δυνάμεις του επιστημονικού δυναμικού. Αλλοι γιατί η σημερινή κατάσταση τούς προσφέρει οικονομικά οφέλη και άλλοι κάτω από την πίεση και την ελπίδα της εξέλιξης.
- Να συγκροτηθεί πόλος συσπείρωσης και αντίστασης σε ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι το άμεσα ζητούμενο. Να εκλαϊκεύεται συστηματικά η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ για το ρόλο και τη συνεισφορά του κινήματος της Παιδείας στη συγκρότηση του ΑΑΔΜ. Το ζήτημα αυτό χρειάζεται να αντιμετωπιστεί μελετημένα μετά την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη και στην πορεία προς το Συνέδριο της ΚΝΕ. Η σημερινή κατάσταση των φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων είναι τέτοια που δεν μπορεί να δώσει καμία εγγύηση για ενωτικό ριζοσπαστικό κίνημα. Να αναπτυχθεί ένας συστηματικός προβληματισμός μέσα και έξω από τις γραμμές της ΚΝΕ, με νεολαίους που ανησυχούν για την επίλυση της κρίσης που μαστίζει το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα.
Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ
21. Η ΚΕ εκτιμά θετικά τις δραστηριότητες και τις προσπάθειες της ΚΝΕ στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην Παγκόσμια Οργάνωση Δημοκρατικών Νεολαιών, στη Διεθνή Ενωση Φοιτητών, στο θεσμό των παγκόσμιων Φεστιβάλ της Νεολαίας και Φοιτητών. Εχει αναλάβει σημαντικό μερίδιο ευθύνης, και από υπεύθυνη μάλιστα θέση, για ξεπέρασμα της κρίσης στο εσωτερικό της ΠΟΔΝ, την επαναδραστηριοποίηση πολλών οργανώσεων και μελών, τον πολλαπλασιασμό των μελών της.
Η ΚΝΕ, με τη βοήθεια του Κόμματος, πρέπει να συνεχίσει τη δημιουργική της προσπάθεια για το σωστό προσανατολισμό του δομημένου πρωτοποριακού νεολαιίστικου κινήματος στη διαπάλη που συνεχίζεται ανάμεσα στις δυνάμεις που υπερασπίζονται τον αντιιμπεριαλιστικό, αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό του και σε εκείνους που ενδιαφέρονται να το μετατρέψουν σε μιαν άχρωμη οργάνωση στο όνομα της διεύρυνσής του.
Οι διεθνείς εξελίξεις, η απροκάλυπτη ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, σε συνδυασμό με τη συνεπή δράση των οργανώσεων της κομμουνιστικής νεολαίας πολλών χωρών, έχουν αποδείξει τη δυναμική και την ορθότητα της μάχης για τον προσανατολισμό του διεθνούς κινήματος της νεολαίας, έχουν φέρει πιο ισχυρές αυτές τις δυνάμεις.
Η διαπάλη αναπτύσσεται ανάμεσα στις αντιιμπεριαλιστικές και κομμουνιστικές νεολαίες με τις δυνάμεις του συμβιβασμού, της συναίνεσης και της ηττοπάθειας στο επίπεδο της Ευρώπης, που εκφράζουν οι δυνάμεις αυτές που κινούνται γύρω από τη "Δημοκρατική Αριστερά", το Φόρουμ της Ευρωπαϊκής Νέας Αριστεράς και το Ευρωπαϊκό Αριστερό Κόμμα. Η διαπάλη αυτή εξελίσσεται θετικά για τις συνεπείς αγωνιστικές δυνάμεις.
Η πραγματοποίηση του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών στη Βενεζουέλα τον Αύγουστο του 2005 ανοίγει μια νέα θετική περίοδο. Δίνει νέα ώθηση στο θεσμό, στον αντιιμπεριαλιστικό του χαρακτήρα.
Η Διεθνής Ενωση Φοιτητών δείχνει εικόνα πλήρους διάλυσης. Εχει χάσει την παλιά της αίγλη, έχει εξελιχθεί σε φορέα, μηχανισμό, προσωπικής ανέλιξης αυτών που απαρτίζουν την ηγεσία της. Στις γραμμές της εκφράζονται οι γενικότερες δυσκολίες των φορέων του διεθνούς φοιτητικού κινήματος, οι συνέπειες από το αδυνάτισμα του ρόλου των κομμουνιστικών νεολαιών.
Η κατάσταση στο διεθνές κίνημα των κομμουνιστικών νεολαιών αντικατοπτρίζει τη γενικότερη κρίση που περνάει το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα. Οι περισσότερες κομμουνιστικές νεολαίες κατάφεραν να ανασυγκροτηθούν, ξεπερνώντας την κατάσταση διάλυσης, που οδήγησε ορισμένες στην κρίση των αρχών της 10ετίας του '90. Αρκετές από αυτές είναι σε αντιπαράθεση με τη δεξιά στροφή ορισμένων ηγεσιών των κομμουνιστικών κομμάτων τους. Οι δυνάμεις των κομμουνιστικών νεολαιών βασικά συγκεντρώνονται σε φοιτητές και μαθητές, λιγότερο σε εργαζομένους.
Θετικό επίσης είναι ότι οι συναντήσεις των κομμουνιστικών νεολαιών της Ευρώπης εξελίσσονται σε θετική προσπάθεια, που καθιερώνεται σε ετήσια βάση και πρέπει να ενισχυθεί. Χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με πρόγραμμα αλληλεγγύης και κοινής δράσης η επίθεση που αντιμετωπίζουν οι κομμουνιστικές νεολαίες σε μια σειρά χώρες, ιδιαίτερα της πρώην ΕΣΣΔ, στην ανατολική Ευρώπη, στα Βαλκάνια, στις ΗΠΑ και αλλού.
Η ΚΕ του ΚΚΕ πρέπει πιο αποφασιστικά να εντάξει στη διεθνή δράση της, στο συντονισμό και την κοινή δράση με τα κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα, και τα προβλήματα της νεολαίας, του νεολαιίστικου κινήματος. Να στηρίξει την προσπάθεια της ΚΝΕ για συντονισμό των κομμουνιστικών νεολαιών. Τη δράση της στο διεθνές κίνημα της νεολαίας να την εντάξει στην προσπάθειά της για τη συγκρότηση ιδιαίτερου κομμουνιστικού πόλου που θα συμβάλει με τη σειρά του στη γενικότερη συσπείρωση δυνάμεων.
Η διεθνής δράση του Κόμματος για την ανάπτυξη διεθνούς εργατικού κινήματος, διεθνούς αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, χρειάζεται να συμπεριλάβει τα προβλήματα της εργαζόμενης νεολαίας, το συντονισμό δράσης σε κλάδους που απασχολούν μεγάλο μέρος της νεολαίας, σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο.
Από κοινού με κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα, να μελετήσει πιο επισταμένα τις εξελίξεις στη ζωή της νεολαίας σε σχέση με τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, ιδιαίτερα αυτές που προωθούνται στο ευρωπαϊκό επίπεδο.