Αλλη μια χρονιά προστέθηκε στην ιστορία της κοινωνικής εξέλιξης. Μια ιστορία που υπάρχει και αναπτύσσεται αδιάκοπα μέσα από τη διαρκή πάλη των τάξεων. Για άλλη μια χρονιά ο ιμπεριαλισμός, σύμφωνα πάντα με τη φύση του, δεν έπαψε να τρομοκρατεί, να εκβιάζει, να προκαλεί και να διεξάγει επιθετικούς πολέμους. Οι λαοί δεν έπαψαν να αντιστέκονται και σε περιπτώσεις να καταφέρνουν να ακυρώνουν ή να αναβάλουν ή να δυσκολεύουν τα σχέδια του ιμπεριαλισμού.
Για παράδειγμα, δεν πέρασαν για την ώρα, χάρη στην ένοπλη πάλη του λαού, τα ιμπεριαλιστικά σχέδια στο Λίβανο, αν και ουσιαστικά βρίσκονται σε εξέλιξη για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή. Η Ιρακινή αντίσταση συνεχίζει να δυσκολεύει την επικράτηση της κατοχής των ιμπεριαλιστών, αν και η προβοκατόρικη, διασπαστική, τρομοκρατική τακτική των κατοχικών δυνάμεων δημιουργεί ακόμα πιο αιματηρές προοπτικές για το λαό. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός σκόνταψε σοβαρά στη Βενεζουέλα, όπου ο Πρόεδρος Ούγκο Τσάβες επανεκλέχτηκε με το εντυπωσιακό ποσοστό του 63%, αν και εκεί δεν έχει επέλθει ακόμα η ριζική σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Ωστόσο ένας άνεμος αντίστασης μοιάζει να έχει αρχίσει να φυσά για ολόκληρη τη Λατινική Αμερική, χωρίς να μας διαφεύγει ότι ζητούμενο είναι η επαναστατικοποίηση του αγώνα, η πάλη μεταξύ της αστικής εκσυγχρονιστικής τάσης και της επαναστατικής εργατικής.
Η διεκδίκηση πηγών και δρόμων μεταφοράς ενέργειας προκαλεί όξυνση των αντιθέσεων αλλά και συμμαχίες, πρόσκαιρες ισορροπίες και αναδιατάξεις δυνάμεων. Κυοφορούνται όλο και περισσότερες προκλήσεις και πιθανές εστίες συγκρούσεων για τους λαούς. Με τον ένα ή άλλο τρόπο επιχειρείται να στρωθούν καινούρια πεδία αναμετρήσεων (π.χ. ΛΔ Κορέας, Ιράν, Συρία, Υποσαχάρεια Αφρική κ.α.). Για παράδειγμα, τα μονοπώλια των ΗΠΑ και της ΕΕ δεν έχουν ακόμα ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς τους με την περιοχή των Βαλκανίων (π.χ. προωθείται με ιδιαίτερη επιμονή παρά τις αντιστάσεις η λεγόμενη ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου).
Στο εσωτερικό των κρατών-μελών το κεφάλαιο, ανάλογα με τους συσχετισμούς και τη θέση στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, φέρνει σε «δύσκολη» θέση τις δικές του κυβερνήσεις, πιέζοντας για πιο γρήγορες συνταγματικές και νομοθετικές ρυθμίσεις στα πλαίσια της απελευθέρωσης των αγορών, της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, συνταξιοδότησης και όρων πληρωμής της μισθωτής εργατικής δύναμης σύμφωνα με τους νέους όρους του κεφαλαιακού ανταγωνισμού. Αντικειμενικά υπάρχει η τάση όξυνσης των λαϊκών προβλημάτων, επομένως και η σπίθα όξυνσης της εργατικής και λαϊκής δυσαρέσκειας με την αστική πολιτική που ακόμη εξασφαλίζει την εργατική και λαϊκή συναίνεση. Για παράδειγμα, αυτή την εποχή στη χώρα μας έχουν βρεθεί στο στόχαστρο οι τομείς της Παιδείας και της Υγείας, τα εργασιακά δικαιώματα στις υπό πλήρη ιδιωτικοποίηση πρώην ΔΕΚΟ (π.χ. ΟΤΕ), ΟΛΠ, ΟΛΘ, στις Τράπεζες κ.ά.
Οι διεργασίες δεν είναι μια ευθύγραμμη ανοδική πορεία, περικλείουν παγίδες και ζιγκ-ζαγκ. Στοιχείο της λαϊκής δυσαρέσκειας είναι ακόμη και η στενά αντικυβερνητική υποδαύλισή της από το ΠΑΣΟΚ καθώς και η ανώδυνη αντινεοφιλελεύθερη παρέμβαση του ΣΥΝ και των συμμάχων του. Αλλωστε δεν είναι τυχαίος ο συντονισμός τους ακόμη και σε προσπάθειες διαμόρφωσης νέων δομών ενσωμάτωσης, σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Οι δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου ανέδειξαν τις παραπάνω τάσεις. Σε αυτό το τεύχος της ΚΟΜΕΠ δημοσιεύεται η Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ με τα συμπεράσματα, που ολοκληρώθηκαν μετά από τη συζήτηση σε ολόκληρο το Κόμμα αλλά και με συνεργαζόμενες δυνάμεις. Στην Απόφαση, ανάμεσα στ' άλλα, σημειώνεται η αναγκαιότητα το κόμμα να κατακτήσει την απαιτούμενη ικανότητα -στο έδαφος της πολύμορφης ιδεολογικοπολιτικής και μαζικής πάλης για τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα- για σταθερή δουλειά στη συσπείρωση δυνάμεων, στην οργάνωση μαζών, στον προσανατολισμό των αγώνων, σε τελευταία ανάλυση με στόχο την ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης, να αποκτούν οι εργαζόμενοι εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους, να αντέχουν στις δυσκολίες στην πορεία του αγώνα. Για να γίνουν θετικές διεργασίες και ανακατατάξεις χρειάζεται να διαμορφώνεται ένα διακριτό και δυναμικό εργατικό και λαϊκό ρεύμα, αποφασισμένο να έρθει σε ρήξη, να καταθέσει θυσίες και να οδηγήσει στην ανατροπή του σημερινού πολιτικού συσχετισμού, στην αμφισβήτηση της σημερινής πολιτικής, υπέρ μιας αντικειμενικά διαφορετικής, φιλολαϊκής εξουσίας. Γι' αυτό το ζητούμενο είναι η διεύρυνση των δεσμών του κόμματος με τις λαϊκές δυνάμεις που αναζητούν διέξοδο, με γνώμονα την οργάνωση της πάλης, αλλά και την ανάπτυξη πείρας που οδηγεί στη συνειδητοποίηση της ανάγκης για αντεπίθεση, ρήξη, δημιουργία Μετώπου με στόχο την επίλυση του προβλήματος της εξουσίας.
Κατά την προηγούμενη χρονιά, η ΚΟΜΕΠ αφιέρωσε σελίδες της στην πάλη όχι μόνο με την αστική ιδεολογία αλλά και με τις μικροαστικές εκφράσεις της, με τα διάφορα οπορτουνιστικά ρεύματα. Σε αυτό το τεύχος συνεχίζουμε με το σύγχρονο «αριστερό» οπορτουνισμό ή «αριστερισμό» και ιδιαίτερα έτσι όπως εμφανίζεται στη χώρας μας και μέσα από τις θέσεις του «Νέου Αριστερού Ρεύματος». Η Συντακτική Επιτροπή της ΚΟΜΕΠ έχει δεσμευθεί να συνεχίσει με την ιδεολογική πάλη στα ΑΕΙ, κατά επιστημονικό αντικείμενο. Στο παρόν τεύχος φιλοξενούμε ένα άρθρο νέων επιστημόνων, που αφορά στην ιδεολογική αντιπαράθεση στις φυσικές επιστήμες. Με το συγκεκριμένο άρθρο επιχειρούμε να ανοίξουμε το θέμα, που όμως προϋποθέτει ιδιαίτερες γνώσεις θετικών επιστημών. Οι ειδικοί επιστήμονες και σπουδαστές θα αναγνωρίσουν ορολογίες και σχετική βιβλιογραφία. Ο μη ειδικός θα μυηθεί, έστω ίσως με κάποια δυσκολία, στη σύγκρουση που γίνεται σε φιλοσοφικό επίπεδο. Βρισκόμαστε στην αρχή ακόμα της αναζήτησης και παρουσίασης τέτοιου τύπου προβληματισμού και ελπίζουμε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε.
Από τις σελίδες της ενότητας Ιδεολογία - Ιστορία δημοσιεύουμε την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα κατά την εκδήλωση τιμής στους μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) που οργανώθηκε από την ΚΕ του ΚΚΕ στην έδρα της στον Περισσό, με αφορμή τα 60 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ. Η αταξική και ιδεαλιστική προσέγγιση της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας χαρακτηρίζει το περιεχόμενο σπουδών της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, αλλά και πληθώρα νέων εκδόσεων βιβλίων ιστορίας και δημοσιεύσεων σε επιστημονικά περιοδικά. Σε αυτό το τεύχος δημοσιεύουμε άρθρο σχετικά με τα θέματα της αντιδραστικής αστικής ιστοριογραφίας που βρίσκονται στην επικαιρότητα και στο επίκεντρο της ιδεολογικής διαπάλης, αποκαλύπτουμε πλευρές παλιών και νέων μύθων των αστικών ρευμάτων της ιστοριογραφίας, τα οποία θέτουν στο στόχαστρο τους την αντικειμενική και επομένως υλιστική-διαλεκτική αντίληψη και ερμηνεία της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.
Είναι γνωστό πως μια από τις μορφές της επιχείρησης «ξαναγράψιμο της Ιστορίας», που ξεκίνησε κύρια μετά την ανατροπή του σοσιαλιστικού συστήματος, είναι η προσπάθεια συκοφάντησης και διαστρέβλωσης της πραγματικής συνείδησης και εσωτερικής συγκρότησης μεγάλων δημιουργών του πολιτισμού και της τέχνης. Από μια τέτοια προσπάθεια από μέρους της αντίδρασης δεν μπορούσε να ξεφύγει ούτε ο μεγάλος Σοβιετικός μουσικοσυνθέτης Ν. Σοστακόβιτς που την περασμένη χρονιά συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννησή του. Δημοσιεύουμε άρθρο με την πρόθεση μιας πρώτης απάντησης στις διαστρεβλώσεις, αλλά και ένα κίνητρο για τους εργαζόμενους και τη νεολαία να έρθουν σε επαφή και να γνωριστούν με την πραγματικά επαναστατική μουσική του μεγάλου δημιουργού. Το γεγονός ότι ο συγγραφέας του άρθρου ασχολείται ερασιτεχνικά με την τέχνη, δείχνει τη δυνατότητα του κομμουνιστή και της κομμουνίστριας να αναπτύσσεται πολύπλευρα.
Στο τεύχος δημοσιεύονται τα ντοκουμέντα του Κόμματος για τη χρονική περίοδο από 17.10.2006 έως 16.12.2006. Τέλος μαζί με τις αγωνιστικές ευχές μας σε κάθε συνδρομητή και συνδρομήτρια, σε κάθε αναγνώστη και αναγνώστρια για το νέο έτος, ζητάμε την κατανόηση στην ανάγκη αύξησης της τιμής τεύχους και ετήσιας συνδρομής του περιοδικού. Από το υστέρημα των μισθωτών και των συνταξιούχων καλύπτονται τα έξοδα των εκδόσεων της Κομμουνιστικής Επιθεώρησης (ΚΟΜΕΠ). Οι πολλαπλές αυξήσεις μάς υποχρεώνουν να διαμορφώσουμε την τιμή πώλησης του τεύχους στα 5 ευρώ, της ετήσιας συνδρομής εσωτερικού στα 25 ευρώ (δίνοντας κίνητρο εγγραφής) και της ετήσιας συνδρομής εξωτερικού στα 50 ευρώ.