Tο 9ο Συνέδριο της ΚΝΕ ανέθεσε στο Κεντρικό Συμβούλιο της οργάνωσης την πιο συγκεκριμένη εξέταση της δράσης της ΚΝΕ στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα, με στόχο να ισχυροποιηθεί η πολιτική, ιδεολογική παρέμβαση και επιρροή της ΚΝΕ στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ.

Με τη δράση μας επιδιώκουμε να αναπτυχθεί η ταξική και πολιτική συνείδηση των φοιτητών και σπουδαστών που προέρχονται από εργατικές και λαϊκές οικογένειες. Να συνειδητοποιηθεί η ταξικότητα της επιστήμης, δηλαδή ότι η έρευνα και τα αποτελέσματά της κατευθύνονται για τη διατήρηση και διεύρυνση της εκμετάλλευσης της μισθωτής εργασίας, ακόμη και της επιστημονικά εξειδικευμένης. Επιδιώκουμε, στη βάση της μαρξιστικής - κομμουνιστικής γνώσης και αφομοίωσης της ιστορικής εμπειρίας της ταξικής πάλης, να αποκτώνται αντισώματα απέναντι στους μηχανισμούς χειραγώγησης και εξαγοράς συνειδήσεων που λειτουργούν στα ΑΕΙ και ΤΕΙ σε συνδυασμό με τους αντίστοιχους μηχανισμούς των μονοπωλίων γενικότερα, της καπιταλιστικής εργοδοσίας, του αστικού πολιτικού συστήματος και των μηχανισμών της ΕΕ. Στόχος της αναβάθμισης της παρέμβασης της ΚΝΕ είναι να ισχυροποιηθεί το ρεύμα ρήξης ενάντια στη στρατηγική της ΕΕ και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Να διαμορφώσει η λαϊκή πλειοψηφία των φοιτητών - σπουδαστών, μέσα και από την πείρα της, συνείδηση του αντικειμενικού συμφέροντός της, να παλέψει για μια άλλη οργάνωση της οικονομίας, της κοινωνίας. Το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα, μαζί με άλλα λαϊκής προέλευσης τμήματα της νεολαίας, μέσα από την υιοθέτηση αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών στόχων πάλης, να αποκτά δραστήρια θέση στο πλευρό της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, για την οικοδόμηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου πάλης. Να ενστερνισθούν περισσότεροι νέοι τις αξίες και τα ιδανικά για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για τη σοσιαλιστική-κομμουνιστική κοινωνία.

Σήμερα είμαστε πιο ώριμοι να ανταποκριθούμε στο συγκεκριμένο καθήκον. Οι κινητοποιήσεις που αναπτύχθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, έπαιξαν ρόλο στην ενημέρωση των εργαζομένων για την πραγματική κατάσταση στο χώρο της παιδείας, συνέβαλαν στις θετικές διεργασίες που αναπτύχθηκαν στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, σε συνδυασμό με τις γενικότερες εργατικές και λαϊκές κινητοποιήσεις του ίδιου διαστήματος.

Σήμερα είναι πιο επιτακτική η ανάγκη το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα να περάσει σε αντεπίθεση, να συμβάλει, με πολυμορφία και σταθερότητα, όχι μόνο στην εναντίωση και αντίσταση απέναντι στις αναδιαρθρώσεις που προωθούνται στην τεχνική και ανώτατη εκπαίδευση, αλλά και στην πάλη για να αλλάξουν οι κοινωνικοί και πολιτικοί όροι που παρεμποδίζουν την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της πλειοψηφίας των μαθητών - σπουδαστών - φοιτητών, των οικογενειών τους, των λαϊκών δυνάμεων γενικότερα.

Ορος για την αποτελεσματικότητα αυτών των διεργασιών, για την υλοποίηση των στόχων που θέτουμε, είναι η πλατιά συστηματική προβολή των ιδεολογικών θέσεων και της πολιτικής πρότασης εξουσίας του ΚΚΕ, η ισχυροποίηση της ίδιας της νεολαίας του, της ΚΝΕ.

Υστερα από χρόνια, το 2006 αναπτύχθηκαν μαζικές κινητοποιήσεις από τους φοιτητές και τους σπουδαστές. Εδαφος γι’ αυτές τις κινητοποιήσεις ήταν η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, συνέχεια της πολιτικής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, η κατάθεση του νόμου-πλαίσιο, η προώθηση των στρατηγικών κατευθύνσεων της ΕΕ για την παιδεία, οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη εναρμόνιση με τις αναδιαρθρώσεις στις εργασιακές σχέσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις κτλ. Η πάλη για την καταδίκη των αλλαγών αυτών, που στόχο έχουν την πιο αποτελεσματική αξιοποίηση της παιδείας για τις ανάγκες του μονοπωλιακού κεφαλαίου, απέκτησε μαζικότερα χαρακτηριστικά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Ανώριμες και άπειρες πολιτικά μάζες φοιτητών και σπουδαστών συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, ιδιαίτερα την περίοδο κατάθεσης του νομοσχεδίου για τη ανώτατη εκπαίδευση, γεγονός θετικό.

Η ΚΝΕ βρέθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης των φοιτητών - σπουδαστών, στην πρώτη γραμμή της πάλης ενάντια στις κατευθύνσεις της «Λισσαβόνας», της «Μπολόνια». Καμιά άλλη πολιτική δύναμη, εκτός από το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, δε συνέβαλε στην προετοιμασία του εδάφους για να μπορέσουν οι φοιτητές και σπουδαστές να ενημερωθούν και να κατανοήσουν το χαρακτήρα των αναδιαρθρώσεων, να ορθώσουν εμπόδια απέναντι στην εφαρμοζόμενη πολιτική των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Η ΚΝΕ, με το Κόμμα στο πλευρό της, προετοιμάστηκε έγκαιρα, αξιοποιώντας την επεξεργασία αιτημάτων, στόχων πάλης εκ μέρους του Κόμματος, έδωσε όλες τις δυνάμεις της για την αποτελεσματικότερη έκβαση της πάλης αλλά και για την ανάδειξη στη μεγάλη πλειοψηφία των νέων, του βάθους της στρατηγικής της αστικής τάξης και των στόχων της.

Κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων έπαιξε καταλυτικό ρόλο στον προσανατολισμό και την οργάνωση της πάλης σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, στη σύνδεση των κινητοποιήσεων με το εργατικό και γενικότερο λαϊκό κίνημα. Η συμβολή της ΚΝΕ αναγνωρίστηκε από πλατιά τμήματα φοιτητών και σπουδαστών, αποτυπώθηκε ως ένα βαθμό και στα ανοδικά ποσοστά της «Πανσπουδαστικής» την τελευταία διετία στις εκλογές στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.

Η δράση της νεολαίας του ΚΚΕ και η διευρυνόμενη επιρροή του Κόμματος στους κόλπους των φοιτητών-σπουδαστών δεν άφησε τον αντίπαλο ασυγκίνητο. Εγκαιρα επεξεργάστηκε σχέδιο εγκλωβισμού των φοιτητών και των σπουδαστών σε κανάλια ανώδυνα για την πολιτική του, μακριά από την επιρροή του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Πρόθυμος σύμμαχος στο πλευρό του οι δυνάμεις του οπορτουνισμού, ο ΣΥΝ και η συμμαχία του ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και διάφορες «αριστερίστικες» δυνάμεις, που ανέλαβαν σε μεγάλο βαθμό την εργολαβία του αντικομμουνισμού μέσα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Η υπερπροβολή τους από τον αστικό τύπο και μερίδα των εκδοτικών συγκροτημάτων είχε και έχει στόχο τόσο την προβοκατόρικη παρέμβαση στο κίνημα των φοιτητών - σπουδαστών, όσο και τη συκοφάντηση, την απομόνωση των δυνάμεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, την αναχαίτιση της δυναμικής αύξησης της επιρροής τους.

Και σήμερα συνεχίζεται η ίδια τακτική. Είναι κομμάτι της ίδιας τακτικής το στημένο σκηνικό πολέμου τον περασμένο Μάιο στο ξεκίνημα της υλοποίησης του νόμου-πλαίσιο με τη διεξαγωγή των πρυτανικών και προεδρικών εκλογών, με πρωταγωνιστές τον ΣΥΝ, τα σχήματα των ΕΑΑΚ και τις τυχοδιωκτικές τους κινήσεις (κυνήγι καλπών, προβοκατόρικες κινητοποιήσεις σε συγκλήτους).

Οι δυνάμεις της ΚΝΕ, αλλά και οι φοιτητές - σπουδαστές που γύρισαν την πλάτη σε αυτή την τακτική, επιδιώκουν να συνεχιστεί με επιμονή η πάλη σε αυτή τη νέα φάση που βρίσκεται σήμερα μπροστά τους. Από την πρώτη στιγμή καταγγείλαμε την προβοκατόρικη δράση των δυνάμεων του «δεξιού» και «αριστερού» οπορτουνισμού, που όχι τυχαία συγκλίνανε εκείνη την περίοδο, αποκαλύψαμε το ρόλο τους, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος των φοιτητών - σπουδαστών να τους γυρίσει την πλάτη.

Και χθες και σήμερα η παρέμβαση της ΚΝΕ είναι αποφασιστική για να μην εκφυλλιστεί ο αγώνας σε αντιδεξιά ρηχά συνθήματα, αφήνοντας στο απυρόβλητο την ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής και τους ενόχους. Να μην είναι ένας αγώνας που «βγάζει λάδι» το ΠΑΣΟΚ, που έχει εξίσου τεράστιες ευθύνες με τη ΝΔ. Να κυριαρχήσουν τα αιτήματα και τα συνθήματα καταδίκης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΕΕ.

Σήμερα οι ευθύνες της ΚΝΕ είναι αυξημένες. Γι’ αυτό και χρειάζεται η ποιοτικά αναβαθμισμένη παρέμβασή της, με στόχο την οργανωτική συγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος των φοιτητών και των σπουδαστών, τη μαζικοποίηση και το βαθύτερο αντιμονοπωλιακό - αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό τους. Απ’ όλα αυτά θα προκύψει η αναζωογόνηση του φοιτητικού κινήματος, ως αποτέλεσμα της αυξημένης δράσης και επιρροής της ΚΝΕ ως νεολαιίστικης οργάνωσης του ΚΚΕ.

Η ζωή των νέων που σπουδάζουν και που προέρχονται από εργατικές, φτωχές λαϊκές οικογένειες χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Σε αυτό φυσικά ρόλο δεν παίζουν μόνο οι αναδιαρθρώσεις στην παιδεία, που έτσι κι αλλιώς δεν είναι τίποτε άλλο από εξειδίκευση των γενικότερων αναδιαρθρώσεων που προωθούνται. Το σύνολο των εξελίξεων επιδεινώνει τη ζωή των οικογενειών αυτών και βεβαίως και των παιδιών τους που βρίσκονται στη διαδικασία της εκπαίδευσης.

Η περαιτέρω εμπορευματοποίηση της παιδείας, οι νέοι ταξικοί φραγμοί, ο περιορισμός του πραγματικού εργατικού και λαϊκού εισοδήματος είναι οι αιτίες που αυξάνεται το ποσοστό των φοιτητών και σπουδαστών που εγκαταλείπουν τις σπουδές τους και αφορά κυρίως παιδιά λαϊκών οικογενειών, συχνά ήδη εργαζόμενα.

Μαζί με τη μαζικοποίηση των σχολών, που συντελέστηκε τα προηγούμενα χρόνια, προχωρά χέρι-χέρι η ποσοστιαία μείωση των παιδιών των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, της εργατικής τάξης, ιδιαίτερα στις πιο αναβαθμισμένες σχολές. Εντείνεται η κοινωνική διαφοροποίηση μεταξύ σχολών των ΑΕΙ και ακόμη περισσότερο μεταξύ των ΑΕΙ-ΤΕΙ, ως αποτέλεσμα των ταξικών φραγμών.

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα οξυμένη στα ΤΕΙ, καθώς μεγάλο κομμάτι των σπουδαστών μπαίνει από την αρχή στην παραγωγή και τα ποσοστά διαρροής είναι μεγαλύτερα. Οι μισοί περίπου σπουδαστές εγκαταλείπουν τις σπουδές τους. Ενώ μεγάλο μέρος των σπουδαστών «μετράει μέρες» για να πάρει το πτυχίο και να βρει δουλειά, καθώς δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο κόστος των σπουδών, η προοπτική είναι η ακατοχύρωτη επαγγελματική εξειδίκευση, η ετεροαπασχόληση και η ανεργία. Με την ισχνή χρηματοδότηση των ΤΕΙ τα ιδρύματα είναι στην κυριολεξία επί ξύλου κρεμάμενα.

Ακόμη πιο έντονα είναι τα προβλήματα στα τμήματα εκείνα που είχαν δημιουργηθεί στα πλαίσια των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων «Εκπαίδευσης και Αρχής Επαγγελματικής Κατάρτισης» (ΕΠΕΑΕΚ) της ΕΕ, καθώς η παύση της χρηματοδότησης οδήγησε σε οικονομικό στραγγαλισμό και άμεση περικοπή βασικών εκπαιδευτικών λειτουργιών. Αποδείχτηκε στην πράξη ότι η περιβόητη «ανωτατοποίηση» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο δεν έλυσε τα χρόνια προβλήματα των ΤΕΙ, αλλά αντίθετα τα διόγκωσε.

Ταυτόχρονα στα ίδια τα ιδρύματα αυξάνεται ο ασφυκτικός έλεγχος των μονοπωλιακών συγκροτημάτων μέσω της χρηματοδότησης. Η ΕΕ, μέσω των κοινοτικών κονδυλίων και των μηχανισμών ελέγχου που προωθεί, κατευθύνει την έρευνα στις ανάγκες του καπιταλιστικού ανταγωνισμού. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλο και πιο πυκνά βλέπουν το φως της δημοσιότητας μεταπτυχιακά προγράμματα ή και διπλωματικές ασκήσεις που το περιεχόμενό τους είναι πλήρως κατευθυνόμενο, αλλά και αξιοποιήσιμο από ανάλογα ευαγή ιδρύματα (όπως πρόσφατα αποκαλύφθηκε για το ΝΑΤΟ), ενώ για παράδειγμα μια σειρά τμήματα ανθρωπιστικών - κοινωνικών σπουδών μαραζώνουν κάτω από το βάρος της λειψής χρηματοδότησης.

Το Πανεπιστήμιο προσαρμόζεται στις νέες απαιτήσεις, στρατεύεται στις στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης με μεγαλύτερη ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, απαιτήσεις που συνίστανται σε: Αύξηση του κόστους των σπουδών, συρρίκνωση της θεωρητικής γνώσης, της γενικότερης μόρφωσης που καλλιεργεί και την κρίση, αποσπασματική μετάδοση γνώσεων για την άμεση ενίσχυση δεξιοτήτων με στόχο το ταχύτερα καταρτιζόμενο εργατικό δυναμικό για τη μαζικότερη χρησιμοποίηση των μέσων νέας τεχνολογίας.

Οι πιέσεις και τα εκβιαστικά διλήμματα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι νέοι κάτω από την επίδραση των συνεπειών της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης αυξάνονται και θα διογκωθούν ακόμη περισσότερο το επόμενο διάστημα, κυρίως θα εκφραστούν στη διαδικασία να βρουν δουλειά. Γι’ αυτό είναι ουσιαστικό να καλλιεργηθεί στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα η ανάγκη προσέγγισης με το ταξικά προσανατολισμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Ηδη η συσσωρευμένη πείρα των νέων είναι μεγαλύτερη. Μπορούν πιο εύκολα να συνειδητοποιήσουν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ, ότι αποτελεί τη μήτρα για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ΑΕΙ και ΤΕΙ με σκοπό την κερδοφορία του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, με την επέκταση της εκμεταλλευτικής μισθωτής εργασιακής σχέσης στη μάζα των νέων επιστημόνων.

Σήμερα υπάρχουν καλύτερες προϋποθέσεις να κατανοήσουν με όρους πείρας ότι η συνολική εναντίωση και ρήξη με την ΕΕ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, η συστράτευση με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ απαντά στις σύγχρονες ανάγκες τους, ανοίγει δρόμο στην αναβάθμιση της ζωής των ίδιων και των οικογενειών τους.

Γι’ αυτό και σήμερα από τις δυνάμεις της ΚΝΕ απαιτείται μεγαλύτερη ικανότητα στη διαφώτιση, την οργάνωση της πάλης των φοιτητών και των σπουδαστών, προκειμένου να κερδίζονται με την πολιτική του ΚΚΕ αλλά και να ανασυγκροτείται το ίδιο το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα.

Σήμερα η ΚΝΕ, με το Κόμμα στο πλευρό της, είναι πιο ώριμη για να ανταποκριθεί στα καθήκοντα που της αναλογούν. Μπορεί με καλύτερους όρους να συμβάλει αποφασιστικά, ώστε να βρουν έκφραση οι θετικές διεργασίες που υπάρχουν σε μερίδα των φοιτητών και σπουδαστών που βιώνουν σήμερα πολύ πιο οξυμένα προβλήματα.

Η ισχυροποίηση της ΚΝΕ είναι βασικός όρος για τα παραπάνω. Οσο θα αυξάνεται η ικανότητα της ΚΝΕ, τόσο θα πυκνώνουν τις γραμμές της νέες πρωτοπόρες δυνάμεις που θα εμφανίζονται. Οσο θα αυξάνεται η επάρκειά της στην καθοδήγηση των αγώνων, τόσο θα επηρεάζει θετικά τους νέους που φοιτούν, τους αυριανούς μισθωτούς με την πολιτική του ΚΚΕ. Οσο θα προπαγανδίζει, θα μπολιάζει σε χιλιάδες φοιτητές και σπουδαστές την πολιτική πρόταση του Κόμματος, ως τη μόνη ρεαλιστική λύση σήμερα, τόσο θα συμβάλλει στη χειραφέτηση τους, τόσο θα εμποδίζει να καρποφορούν τα διάφορα σενάρια αναδιάταξης και ανασύνθεσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, που αφορούν και τη χειραγώγηση και κολακεία της νεολαίας.

Σε αυτή την προσπάθεια κάθε φοιτητής και σπουδαστής, ιδιαίτερα αυτοί που ανήκουν στις οικογένειες των πιο φτωχών τμημάτων της εργατικής τάξης και των αυτοαπασχολούμενων, πρέπει να μας βρουν δίπλα τους. Η δράση της ΚΝΕ πρέπει ταξικά προσανατολισμένη, στοχευμένη σε προτεραιότητες, να είναι πολύπλευρη στις μορφές δράσης και αποτελεσματική.

Η διάδοση της ιδεολογίας και της πολιτικής του ΚΚΕ, των θέσεών του για τα μεγάλα λαϊκά προβλήματα, η προβολή του σοσιαλισμού, η απάντηση στον αντικομμουνισμό να συνδέεται:

Με την προσπάθεια οργάνωσης και κινητοποίησης των φοιτητών - σπουδαστών γύρω από στόχους πάλης και αιτήματα που συσπειρώνουν κατά σχολή, κατά ίδρυμα, σε πανελλαδικό επίπεδο, με την επεξεργασία αντιμονοπωλιακών-αντιιμπεριαλιστικών αιτημάτων-κρίκων πάλης σε κάθε φάση που ενώνουν αγωνιστικά την πλειοψηφία των φοιτητών και σπουδαστών.

Με την προβολή της αντίληψής μας για την επιστήμη, για το ρόλο της στην εξυπηρέτηση του λαού και της κοινωνίας σε αντίθεση με τα συμφέροντα της αγοράς και των επιχειρηματιών.

Με την αξιοποίηση μορφών επικοινωνίας, με βάση τα ενδιαφέροντα της νεολαίας, στα θέματα του αθλητισμού, πολιτισμού, ελεύθερου χρόνου, φτηνών διακοπών, στην αποκάλυψη των αιτιών και στη διεκδίκηση κοινωνικών μέτρων αποκατάστασης από αντικοινωνικές συμπεριφορές, όπως της χρήσης ναρκωτικών κτλ.

Η καταξίωση της ΚΝΕ θα γίνεται πιο πλατιά και πιο στέρεη, όταν με την ίδια της την πράξη δείχνει την υπεροχή της κομμουνιστικής ιδεολογίας και της ταξικής πάλης. Σήμερα δεν αρκεί η ενασχόληση με τα οξυμένα προβλήματα που βιώνουν οι φοιτητές και σπουδαστές. Απαιτείται από την ΚΝΕ να αναπτύσσει ολοκληρωμένη ιδεολογικοπολιτική, πολιτιστική και μαζική δουλειά στη νεολαία, ώστε οι νέοι να πείθονται ότι έχουν άμεσο συμφέρον να προσεγγίζουν το ΚΚΕ, να υιοθετούν τη διαφορετική προοπτική που αυτό εκφράζει.

Το καθήκον αυτό θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από την ικανότητα της ΚΝΕ να απαντήσει και με όρους ιδεολογικής αντεπίθεσης μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία να αποκαλύπτει τον προσωρινό χαρακτήρα της άμβλυνσης σε ατομικό επίπεδο κάποιου οξυμένου προβλήματος που μπορεί να καταφέρουν μηχανισμοί χειραγώγησης πανεπιστημιακών αρχών ή νεολαιίστικοι μηχανισμοί των αστικών κομμάτων και με την οπορτουνιστική στήριξη.

Η ιδεολογική πάλη εξακολουθεί να είναι η πιο καθοριστική στο χώρο των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Μέσα στα αμφιθέατρα καλλιεργείται η αποδοχή της πολιτικής και της ιδεολογίας του συστήματος. Ο εξωραϊσμός της φτώχειας και της ανεργίας, η δικαιολόγηση άδικων πολέμων, ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, η ανάγκη της ανταγωνιστικότητας και της ελευθερίας του κεφαλαίου σε διαχρονικές κοινωνικές νομοτέλειες και πανεθνικές αξίες, το αντιδραστικό χαλκευμένο «ξαναγράψιμο» της Ιστορίας, συνιστούν το αντιδραστικό ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο συνθλίβεται η επιστημονική γνώση και κρίση των νέων επιστημόνων. Οι ιδεολογικοί υπηρέτες του συστήματος «ανάγουν σε επιστήμη» τη χειραγώγηση των φοιτητών - σπουδαστών στις αξίες και τα συμφέροντα του κεφαλαίου, στην ψευδαίσθηση ότι είναι ζήτημα προσωπικών ικανοτήτων η επιχειρηματικότητα. Η πάλη για τη χειραφέτηση από την αντιδραστική ιδεολογία της αστικής τάξης απαιτεί να ανυψωθεί η ιδεολογική στάθμη της ΚΝΕ, όλων των στελεχών και μελών της, η πολιτική ικανότητά της απέναντι στα σύγχρονα ιδεολογήματα του ιμπεριαλισμού, στις αριστερόμορφες παραλλαγές τους, όπως της παγκοσμιοποίησης, που διαδίδονται είτε από καθέδρας είτε μέσω διάφορων προγραμμάτων σπουδών, σεμιναρίων που λειτουργούν στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ.

Σήμερα είμαστε ικανότεροι να δώσουμε αυτή τη μάχη και στα αμφιθέατρα, στο μάθημα. Υπάρχουν προϋποθέσεις να ξεχωρίζουν οι νέοι την ιδεολογική και θεωρητική ανωτερότητα του επιστημονικού σοσιαλισμού-κομμουνισμού, του μαρξισμού-λενινισμού, να προβληματίζονται απέναντι στην ιδεολογική σκουριά που τους διδάσκουν οι άνθρωποι των επιχειρήσεων.

Ενάντια στη στάση «πατώντας επί πτωμάτων», «φιλώντας κατουρημένες ποδιές», «εξασφαλίζοντας την καριέρα, τον ατομικό πλουτισμό», να αναδείξουμε τη δυνατότητα η επιστήμη, τα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα, οι επιστήμονες και υψηλής ειδίκευσης τεχνικοί να ενσωματωθούν στον κεντρικό σχεδιασμό με στόχο την κοινωνική ευημερία που στηρίζεται στην κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, του πλούτου. Γιατί τότε θα μπορούν οι άνθρωποι με την επιστήμη στο πλευρό τους να περιορίζουν τις ανεξέλεγκτες φυσικές δυνάμεις, να ζουν καλύτερα, να εξαλείφονται τα εργατικά ατυχήματα, να βελτιώνεται η ποιότητα της ανθρώπινης ζωής.

Η ιδεολογικο-πολιτική παρέμβαση της ΚΝΕ, με τη στήριξη του Κόμματος, θα πρέπει να προβάλλει πιο αποτελεσματικά την αντίληψή μας για τη σχέση οικονομίας-επιστήμης-εργασίας. Να συνδέονται οι αλλαγές στην επαγγελματική προοπτική των αποφοίτων των διάφορων σχολών με τις εξελίξεις που πραγματοποιούνται στους διάφορους κλάδους της οικονομίας. Να προβάλλονται οι θέσεις και οι προτάσεις του Κόμματος για μια σειρά κλάδους στα πλαίσια του Κεντρικού Σχεδιασμού, της σοσιαλιστικής παραγωγής. Να αντιμετωπίζεται η επίδραση των μικροαστικών αντιλήψεων, των οργανωμένων φορέων του οπορτουνισμού (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ) και των «αριστεριστών» που ασκούν μεγάλη επιρροή σε σχολές των ΑΕΙ.

Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να ενταθεί από πλευράς μας η υπεράσπιση της πρώτης προσπάθειας του ανθρώπου να σπάσει τα δεσμά της εκμετάλλευσης, των σχέσεων που εμποδίζουν να γίνει πράξη η απελευθέρωση όλων των δυνατοτήτων που υπάρχουν σήμερα. Η υπεράσπιση του σοσιαλισμού είναι όχι μόνο αναγκαία, αλλά και επίκαιρη. Η πείρα δείχνει ότι οι φοιτητές και σπουδαστές αντιμετωπίζουν με ενδιαφέρον και θετική διάθεση τις πρωτοβουλίες της ΚΝΕ να γνωριστούν με την ιστορία της προσφοράς, των κατακτήσεων του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα.

Καθήκον της ΚΝΕ είναι να αναπτύξει, μέσα από δεκάδες εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες, την επαφή των νέων με την ιστορία της Οκτωβριανής επανάστασης στη Ρωσία, τα επιτεύγματα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, την ιστορία του ΚΚΕ και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Η πλατιά συζήτηση των θέσεων του ΚΚΕ για τις αιτίες νίκης της αντεπανάστασης στη Ρωσία και γενικότερα είναι διαδικασία αναζωογόνησης της σοσιαλιστικής προοπτικής, αποκάθαρσής της από την αστική και οπορτουνιστική βρωμιά, στρέβλωση και συκοφάντηση. Οι Κνίτες και οι Κνίτισσες να αναδειχθούν ικανοί μαζικοί διαφωτιστές ανάμεσα στους νέους και τις νέες.

Η κατάσταση στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα είναι σήμερα διαλυτική. Σε μεγάλο βαθμό επιδρούν σε αυτό οι αρνητικοί συσχετισμοί που έχουν διαμορφωθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΔΑΠ, η παράταξη της ΝΔ στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, παραμένει σταθερά πρώτη δύναμη τα τελευταία 22 χρόνια. Μεγάλος αριθμός νέων εγκλωβίζεται σε αυτή, ενώ σημαντικός είναι και ο αριθμός των νέων που προέρχεται από εργατικές λαϊκές οικογένειες, ιδιαίτερα στα ΤΕΙ. Η κρίση της ΚΝΕ και του ΚΚΕ στις αρχές της δεκαετίας του 1990, συνολικά η αλλαγή συσχετισμών στο κίνημα σε παγκόσμιο επίπεδο, έδωσε το χώρο ώστε να επικρατήσει η ηττοπάθεια και η μοιρολατρία, τη βάση για να κυριαρχήσουν οι ΔΑΠ - ΠΑΣΠ. Αυτή τη βάση πλάτυναν αντικειμενικά οι ιδέες και η δράση των «αριστεριστών» και οπορτουνιστών, που συνέβαλαν στη διαλυτική κατάσταση στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα, στην πολύχρονη κρίση του.

Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν τρεις γενιές φοιτητών και σπουδαστών δεν έχουν γνωρίσει πανελλαδικά όργανα στο κίνημα, η πλειοψηφία δε γνωρίζει καν την ύπαρξη της ΕΦΕΕ και της ΕΣΕΕ. Κάτω από την απουσία των τριτοβάθμιων οργάνων των φοιτητών και σπουδαστών χάνεται η ενιαία έκφραση, περιορίζεται η δυνατότητα αντιπαράθεσης και πάλης του φοιτητικού κινήματος σε κεντρικό επίπεδο, ενισχύεται ο συντεχνιασμός κάτω και από την επίδραση των υπόλοιπων παρατάξεων. Ταυτόχρονα, τα εκλεγμένα όργανα απαξιώνονται, τα διοικητικά συμβούλια δε λειτουργούν. Κυριαρχούν φαινόμενα παραταξιοποίησης που δεν εξυπηρετούν μόνο τα στενά συμφέροντα των φοιτητικών παρατάξεων. Οι μηχανισμοί των ΔΑΠ - ΠΑΣΠ, που στηρίζονται σε μέσα όπως οι ρουσφετολογίες, οι εκβιασμοί κλπ., διαμορφώνουν μέσα από τις φοιτητικές - σπουδαστικές εκλογές τέτοιους συσχετισμούς που μεταλλάσσουν το φοιτητικό - σπουδαστικό κίνημα, το μετατρέπουν σε ενεργό υποστηρικτή των αντιλαϊκών πολιτικών των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και της ΕΕ, σε παράγοντα που θα διαμορφώνει τις διοικήσεις από τη σκοπιά των συμφερόντων του μονοπωλιακού κεφαλαίου στα ιδρύματα. Παράλληλα προωθούνται πρακτικές διαπαραταξιακών συνελεύσεων που παρουσιάζονται ως «αμεσοδημοκρατικές» λειτουργίες, ενώ στοχεύουν να απομακρύνουν την πλειοψηφία των φοιτητών και σπουδαστών από τις συλλογικές διαδικασίες, ώστε να αποφασίζουν οι «πεφωτισμένες ηγεσίες» του κινήματος στο όνομα ευκαιριακών συσχετισμών. Τέτοιες αντιλήψεις και πρακτικές από τα δεξιά και από τα αριστερά σήμερα επιφέρουν χτυπήματα στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα.

Ιδιαίτερα σε περιόδους ανόδου των διαθέσεων των φοιτητών και σπουδαστών, η έλλειψη αξιόπιστου οργανωμένου κινήματος φαίνεται περισσότερο, γι’ αυτό όλο και περισσότεροι φοιτητές και σπουδαστές εγκρίνουν τις πρωτοβουλίες που πήραμε για συντονισμό σε αγωνιστική κατεύθυνση. Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι απέναντι σε αυτές τις πρωτοβουλίες στάθηκαν ενάντια σύσσωμες οι υπόλοιπες παρατάξεις, με στάση κατασυκοφάντησης, με επιδίωξη να ακυρώσουν με νύχια και με δόντια την πιθανή οργάνωση των φοιτητών σε πανελλαδικό ή περιφερειακό επίπεδο. Επιδιώκουν να αφοπλίσουν τους σπουδαστές και φοιτητές από το σημαντικό όπλο της οργανωμένης πάλης ενάντια στις στρατηγικού χαρακτήρα αναδιαρθρώσεις που προωθούνται σήμερα.

Σήμερα, κάτω από το βάρος της επιδείνωσης των όρων που ζει, σπουδάζει αλλά και θα εργαστεί η νεολαία, είναι ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη της ανασυγκρότησης, της αναζωογόνησης του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος. Κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορούν οι φοιτητές και σπουδαστές να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους; Πώς θα ορθώσουν εμπόδια στα αντιλαϊκά μέτρα που επιδρούν και στη ζωή των ίδιων; Ποια χρειάζεται να είναι η συμβολή της ΚΝΕ σε αυτή την κατεύθυνση; Υπάρχει πείρα σήμερα που μπορεί να βοηθήσει στην απάντηση αυτών των ερωτημάτων.

Οι δυνάμεις μας αναγνωρίζονται για τη συνέπεια και την ανιδιοτέλειά τους στο πλευρό των νέων που αγωνίζονται. Σήμερα όμως δεν αρκεί αυτό. Χρειάζεται σταθερός προσανατολισμός της ΚΝΕ για να κατανοηθούν οι πολιτικοί όροι που απαιτούνται για να μπορέσουν οι φοιτητές και σπουδαστές να υπερασπιστούν και να διεκδικήσουν το δίκιο τους.

Στο αυξανόμενο κομμάτι των νέων που χειροτερεύει η ζωή τους, η ΚΝΕ χρειάζεται να προβάλει πιο έντονα την ταξική ουσία των αναδιαρθρώσεων, τα οικονομικά και πολιτικά αίτιά της. Στο βαθμό που θα κατανοείται ο αντιδραστικός ρόλος της ΕΕ, οι στρατηγικές της επιδιώξεις στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μονοπωλίων και του ελληνικού κεφαλαίου, θα γίνεται συνείδηση η απαίτηση να αυξηθούν οι αντιστάσεις, ο βαθμός οργάνωσης, θα είναι πιο ορατά τα αντιδιαμετρικά συμφέροντα που υπάρχουν ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα παιδιά της με τα μονοπώλια και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Θα κατανοείται από πλατύτερες μάζες η ανάγκη για ανυπακοή, απειθαρχία με τις κατευθύνσεις της ΕΕ, για συνολική ρήξη με την πολιτική της.

Στο βαθμό που θα χειραφετείται το κίνημα από τις λογικές του ευρωμονόδρομου, θα είναι πιο κατανοητός και ο ρόλος των κομμάτων που χρόνια υπηρετούν αυτά τα συμφέροντα στη χώρα μας. Ο ρόλος της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, η ενιαία στρατηγική που υπηρετούν, πρέπει να βρεθούν με ακόμη μεγαλύτερη αποδεικτικότητα στο στόχαστρο της μαζικής πολιτικής δράσης της ΚΝΕ. Ο απεγκλωβισμός δυνάμεων, ιδιαίτερα των παιδιών που προέρχονται από εργατικές λαϊκές οικογένειες, από την επιρροή και τον έλεγχο που σήμερα ασκούν πάνω τους τα δυο αυτά κόμματα είναι ουσιαστικός όρος, όχι μόνο για να ορθωθούν εμπόδια στην προωθούμενη πολιτική τους, αλλά και για να μπορέσει το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα να βρεθεί σε θέση αντεπίθεσης, στο πλευρό του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Με βάση αυτά, οι στόχοι πάλης που έχει επεξεργαστεί το Κόμμα δίνουν στην ΚΝΕ τη δυνατότητα να συσπειρώσει πλατιές δυνάμεις σε αυτή την κατεύθυνση. Σήμερα τέτοια πείρα υπάρχει. Απαιτείται σωστή ιεράρχηση των αιτημάτων που μπορούν να συγκινήσουν ευρύτερες μάζες, με ταυτόχρονη προβολή του συνόλου των αντιμονοπωλιακών - αντιιμπεριαλιστικών αιτημάτων, των στόχων πάλης. Μέσα από αυτή την υπομονετική δουλειά θα γίνεται αντιληπτό ότι η πάλη για αλλαγές στο χώρο της παιδείας συνδέεται με την πάλη για γενικότερες αλλαγές, προϋποθέτει αλλαγή πολιτικών συσχετισμών. Με την πρωτοπόρα δράση της ΚΝΕ στην οργάνωση των αγώνων που θα αναπτύσσονται, θα μετριούνται και βήματα στη ριζοσπαστικοποίηση του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος.

Η ένταση της διαπάλης στο φοιτητικό - σπουδαστικό κίνημα απαιτεί συγκεκριμένο μέτωπο με τις άλλες δυνάμεις που δρουν σε αυτό. Μέτωπο που να απαντά στο ρόλο, τις θέσεις και τις πολιτικές επιλογές τους. Αποκάλυψη των τακτικών περί δήθεν ουσιαστικής διαφοροποίησης των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα, από τα κόμματα ή τις πολιτικές νεολαίες τους. Να αποκαλύπτουμε πειστικά ότι η σημερινή υπεροχή τους στηρίζεται στην κυρίαρχη αντιδραστική ιδεολογία, στην ίδια τη διδασκαλία στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, στη μοιρολατρία και την ηττοπάθεια που παράγουν. Στηρίζεται στους εκβιασμούς, στο έδαφος των διλημμάτων και αδιεξόδων που διαμορφώνει η πολιτική των κομμάτων τους. Να αποκαλύπτουμε τους μηχανισμούς διασύνδεσής τους με μερίδα των καθηγητών, όπου ανθίζουν τα λουλούδια των ρουσφετιών, της διαφθοράς, των εκβιασμών, που οδηγούν στον εγκλωβισμό χιλιάδων νέων, ιδιαίτερα στα ΤΕΙ. Την ευθύνη τους για τη διάλυση των οργάνων του φοιτητικού κινήματος. Η αποκαλυπτική διαφωτιστική δύναμη της ΚΝΕ θα συμβάλει στο μαζικό απεγκλωβισμό νέων από τις δύο αυτές παρατάξεις, από τα κόμματά τους.

Ιδιαίτερα στο κίνημα των φοιτητών και σε μικρότερο βαθμό των σπουδαστών δρουν οπορτουνιστικές δυνάμεις, που εμφανίζονται με «αριστερό» προσωπείο και βασική επιδίωξη την αναχαίτιση της δυναμικής της ΚΝΕ και της πολιτικής επιρροής του ΚΚΕ. Πρωτοστατώντας στον αντικομμουνισμό, χαίρουν υπερπροβολής από μερίδα του Τύπου, που για τους δικούς του λόγους θέλει να εμφανίσει ελεγχόμενες κινητοποιήσεις στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ. Είναι οι δυνάμεις του ΣΥΝ και των ΕΑΑΚ. Ολο το προηγούμενο διάστημα μπήκαν μπροστά στον εξωραϊσμό της πολιτικής της ΕΕ, προβάλλοντας αιτήματα που ουσιαστικά αφόπλιζαν το ίδιο το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα, αφού ουσιαστικά προωθούσαν καλυμμένα τις επιδιώξεις της πλουτοκρατίας και της ΕΕ. Η τακτική τους στο κίνημα ήταν κομμένη και ραμμένη στην προσπάθεια να εμποδιστεί η οργάνωση των φοιτητών και σπουδαστών, αλλά και να συκοφαντηθεί ο ίδιος ο αγώνας στα μάτια των εργαζόμενων λαϊκών στρωμάτων που πρέπει να βρίσκονται δίπλα στα παιδιά τους. Ιδιαίτερα το διάστημα των τελευταίων ετών είναι αποκαλυπτικό των σκοπών τους. Η προθυμία τους να πάρουν ενεργό μέρος στο σκηνικό που στήθηκε μπροστά στις πρυτανικές και προεδρικές εκλογές, προκειμένου να αποσπαστεί η συναίνεση του λαού και των φοιτητών για την εφαρμογή του νόμου, είναι χαρακτηριστική. Η τωρινή τους στάση δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Είναι συνέχεια της λογικής και της πρακτικής που έχουν τόσα χρόνια, της σοβαρής ευθύνης τους για τη διαλυτική κατάσταση που επικρατεί. Απ’ αυτό απορρέει το καθήκον της ΚΝΕ να ισχυροποιήσει πιο αποφασιστικά το μέτωπο στον αναρχοσυνδικαλισμό, τον «αριστερό» οπορτουνισμό και τις ομάδες του που δρουν κυρίως στα ΑΕΙ. Ο αφοπλισμός τους, η μείωση της επιρροής τους, είναι όρος για την ίδια την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος.

Σήμερα η ΚΝΕ, στο έδαφος της πάλης για την αλλαγή των συσχετισμών, χρειάζεται να μπει μπροστά, να πάρει πρωτοβουλίες για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Κίνημα άμορφο, χωρίς δομή, χωρίς οργάνωση, είναι κίνημα παραδομένο στις ορέξεις της ΕΕ και των βιομηχάνων. Σήμερα είναι επιτακτική η αγωνιστική οργάνωση από τα κάτω προς τα πάνω, κατά σχολή και συγκρότημα, είναι επιτακτική η πανελλαδική οργάνωση των φοιτητών και σπουδαστών. Στο βαθμό που η μάχη αυτή θα συνδέεται με την ανάδειξη αγωνιστικών πλειοψηφιών που αντιπαλεύουν τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, θα αυξάνεται η ικανότητα σχεδιασμού, συντονισμού, κοινής δράσης και με τα άλλα τμήματα του λαϊκού κινήματος.

Ανεξάρτητα από την ανασύσταση ή όχι της ΕΦΕΕ και της ΕΣΕΕ, δυναμώνει η ανάγκη για τη δημιουργία πόλου συσπείρωσης που θα παρεμβαίνει πανελλαδικά, με στόχους πάλης που θα στρέφονται ενάντια στις αναδιαρθρώσεις και στην επιχειρηματική δραστηριότητα και θα διεκδικούν ενιαία δημόσια και δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση. Η πείρα των συντονιστικών, των επιτροπών αγώνα, έτους και εξαμήνου, που υπάρχει από τα προηγούμενα χρόνια είναι μαγιά, πείρα για την υλοποίηση αυτού του στόχου.

Η επόμενη χρονιά πρέπει να είναι χρονιά που θα βρεθεί στο επίκεντρο της συζήτησης τι συλλόγους έχουν ανάγκη οι φοιτητές και οι σπουδαστές. Συλλόγους οι οποίοι θα είναι όργανα διεκδίκησης. Θα ασχολούνται με τις συνθήκες ζωής και σπουδών, με την ποιότητα της παρεχόμενης γνώσης, αλλά και με τον ελεύθερο χρόνο. Θα αναδεικνύουν τον κοινωνικό ρόλο της επιστήμης, κόντρα στη λογική του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας.

Αυτή τη μάχη δεν τη δίνουν μόνες τους οι δυνάμεις μας. Υπάρχουν χιλιάδες νέοι που προβληματίζονται. Πολλοί από αυτούς βρέθηκαν το προηγούμενο διάστημα στα ψηφοδέλτια της Πανσπουδαστικής. Ολοι αυτοί μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά στην αναζωογόνηση του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος, από κοινού μπορούμε να δουλέψουμε με όλους αυτούς τους νέους που αντικειμενικά οι περισσότεροι έχουν συμφέρον να δράσουν μαζί με την ΚΝΕ. Αυτή η κοινή προσπάθεια θα είναι παρακαταθήκη στο συνολικότερο κέρδισμα αυτών των ευρύτερων δυνάμεων στην προοπτική, στον αγώνα, για μια κοινωνία και οικονομία οργανωμένη με επίκεντρο τον εργαζόμενο και τις ανάγκες του.

Σήμερα η πάλη για την παιδεία της λαϊκής πλειοψηφίας δεν μπορεί να είναι υπόθεση μόνο των φοιτητών και των σπουδαστών. Αφορά την εργατική τάξη, το λαό στο σύνολό του. Η ΚΝΕ, νεολαία του ΚΚΕ, χρειάζεται να συμβάλει αποφασιστικά σε αυτή την κατεύθυνση. Οι πρωτοβουλίες ενημέρωσης σε χώρους δουλειάς ή και γειτονιές, ιδιαίτερα σε φάσεις ανόδου του κινήματος, συμβάλλουν όχι μόνο από τη σκοπιά της ενημέρωσης και της αλληλεγγύης, αλλά και από τη σκοπιά της κοινής πάλης.

Οσο αυτή η κοινή δράση προωθείται, ιδιαίτερα με τις δυνάμεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, με το ΠΑΜΕ, τόσο και το φοιτητικό - σπουδαστικό κίνημα θα αυξάνει τις αντοχές του και την αποτελεσματικότητά του.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία θα κατανοείται το κοινό συμφέρον των φοιτητών και σπουδαστών με το εργατικό και λαϊκό κίνημα. Από πλευράς ΚΝΕ απαιτείται να προβάλλεται ο κοινός ταξικός και πολιτικός αντίπαλος στο έδαφος της αντίθεσης κεφαλαίου - εργασίας με αιχμή τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, αλλά και το γενικότερο πολιτικό πρόβλημα που απαιτεί την ανατροπή και ρήξη στο επίπεδο της εξουσίας.

Τα 40 χρόνια της ΚΝΕ και τα 90 χρόνια του ΚΚΕ μπορούν να εγγυηθούν δύναμη, αντοχή, έμπνευση στις πρωτοβουλίες, στη δράση, στην πύκνωση των γραμμών της ΚΝΕ και στην τροφοδότηση του Κόμματος με μάχιμους, αφοσιωμένους, κομμουνιστικά διαπαιδαγωγημένους νέους επιστήμονες, συνδικαλιστές σε όλους τους κλάδους, σε όλα τα μέτωπα πάλης.