Πιστεύουμε ότι αυτό που προέχει είναι να γίνει πιο διεξοδική συζήτηση ανάμεσα στα Κομμουνιστικά και Εργατικά κόμματα πάνω σε προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Να αναζητήσουμε ένα όσο γίνεται κοινό πλαίσιο αναφορών που θα σηματοδοτούν τη στάση μας απέναντι τόσο στα παλιά όσο και στα νέα προβλήματα που προέκυψαν μετά τις 11 Σεπτέμβρη 2001. Ιδιαίτερα μετά τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά του Ιράκ και το σχεδιασμό να πληγούν αραβικές χώρες, η Κούβα και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας.

Το ότι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας και η Κούβα είναι στο προσκήνιο αποδείχνει ότι ο στόχος είναι ακόμα πιο ολοκληρωμένος και καθαρός, να χτυπηθεί ό,τι ριζοσπαστικό κινείται και πάνω απ’ όλα να κλείσει η υπόθεση του σοσιαλισμού για τους λαούς.

Βεβαίως αυτή η υπόθεση όχι μόνο δεν κλείνει, αντίθετα κατά την γνώμη μας αποκτά επικαιρότητα η αναζωογόνηση της συζήτησης για την προσφορά του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, η αντικειμενική του κριτική που μας κάνει πιο ισχυρούς στην πάλη κατά του καπιταλισμού. Πρέπει να αναδειχτούν πιο έντονα τα ιστορικά όρια του καπιταλισμού, η αναγκαιότητα πάλης για το σοσιαλισμό.

Κατά την εκτίμηση μας, τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα βρέθηκαν πολύ καλύτερα προετοιμασμένα στο να αντιμετωπίσουν την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα και να δραστηριοποιηθούν έντονα κατά του νέου άδικου ιμπεριαλιστικού πολέμου ενάντια στο λαό του Ιράκ, τόσο πριν το ξέσπασμα του, κατά τη διάρκεια του, όσο και μετά.

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Η ανάπτυξη αυτού του κινήματος κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου δεν είναι ευθύγραμμη και μέσα στους κόλπους του αναπτύσσονται και δυνάμεις με διαφορετικές πολιτικές απόψεις και αντιλήψεις και μάλιστα δυνάμεις που δεν κρύβουν την εχθρότητά τους προς τους κομμουνιστές και την κοσμοθεωρία τους.

Στην προηγούμενη συνάντησή μας, από την πλευρά μας είχαμε επισημάνει τις προσπάθειες που γίνονταν από μια σειρά δυνάμεις να αποκλείονται γενικά από μια σειρά συναντήσεις και κινητοποιήσεις τα κόμματα -και πιο ειδικά τα κομμουνιστικά- ή να μπαίνουν εμπόδια, ώστε οι κομμουνιστές να βάλουν νερό στο κρασί τους και να μην εκθέτουν το σύνολο των σκοπών τους στον αγώνα κατά του καπιταλισμού και του ιμπεριαλιστικού συστήματος, την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού. Επισημαίναμε επίσης την προσπάθεια αντικατάστασης των αναφορών στον ιμπεριαλισμό και το ιμπεριαλιστικό σύστημα με αναφορές στην «παγκοσμιοποίηση» από μια αταξική θεώρηση ή σε αναφορές στο μονοπολισμό και τον ηγεμονισμό των ΗΠΑ, σαν θέσεις που υποτιμούσαν σκόπιμα ή παραγνώριζαν τη συνευθύνη των άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και διακρατικών ενώσεων. Την προσπάθεια υιοθέτησης, επίσης, μιας σειράς θέσεων και διεκδικήσεων που στην ουσία προσπαθούν να δώσουν ένα «πιο ανθρώπινο πρόσωπο» στο απάνθρωπο σύστημα της εκμετάλλευσης.

ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ

Μια σειρά οργανώσεις που εκφράζονται από το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ πρόβαλαν το σύνθημα «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός». Στη γενικότητά του μπορεί να ακούγεται ωραίο, αλλά ποιος άλλος κόσμος είναι πράγματι εφικτός; Ενας ωραιοποιημένος καπιταλισμός που τροφοδοτεί με αυταπάτες μια μερίδα νεολαίας και εργαζόμενων που συμμετείχαν κάτω από αυτό το σύνθημα στις διαδηλώσεις ή πράγματι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός: ο σοσιαλισμός; Σύνθημα που ανοίγει την προοπτική των διεκδικήσεων συγκεκριμένα;

Το ίδιο ισχύει για το σύνθημα «ο άνθρωπος πάνω από τα κέρδη». Πώς θα πάνε οι άνθρωποι πάνω από τα καπιταλιστικά κέρδη όταν διαιωνίζεται η εκμετάλλευσή τους που αποφέρει κέρδη και υπερκέρδη στον καπιταλιστή; Και ακόμα: οι άνθρωποι γενικά πάνω από τα κέρδη; Και ο καπιταλιστής δηλαδή; Ενα σύνθημα συγκάλυψης στην ουσία της ταξικής εκμεταλλευτικής κοινωνίας.

ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΕΝΔΟΪΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ

Οι αντιθέσεις που εκδηλώθηκαν ήταν ενδοϊμπεριαλιστικές και δεν είχαν καμιά σχέση με μια συνεπή πολιτική υπεράσπισης της ειρήνης, ούτε με την υπεράσπιση του ρόλου του ΟΗΕ και των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Αντί της πολεμικής επέμβασης που ήθελαν οι ΗΠΑ - Βρετανία και Αυστραλία, την ανατροπή του καθεστώτος και την αναμόρφωση του Ιράκ σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, η Γαλλία, Γερμανία και Ρωσία υποστήριζαν ένα διεθνή έλεγχο του Ιράκ υπό τον ΟΗΕ χωρίς καθεστωτική αλλαγή, γιατί αυτό απαιτούσαν τα συμφέροντά τους και η κατοχύρωσή τους.

Τι πιο αποκαλυπτικό για τη φύση και το χαρακτήρα της ΕΕ από την προθυμία της να δεχτεί όλα τα αιτήματα του κ. Μπους και να υπογράψουν από κοινού τη δυνατότητα έκδοσης κρατουμένων ή υπόπτων στις ΗΠΑ, ακόμα και αν στη χώρα τους έχουν υποστεί ποινή ή και ακόμα έχουν κριθεί αθώοι. Το πιο σοβαρό είναι ότι η ΕΕ δέχτηκε πρόθυμα ότι από κοινού με τις ΗΠΑ μπορούν να χρησιμοποιήσουν την στρατιωτική βία όταν τα λεγόμενα διπλωματικά μέσα δεν υλοποιούνται με βάση τα συμφέροντα της ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων.

Οι αντιθέσεις αυτές θα μπορούσαν, παρ’ όλα αυτά, να αξιοποιηθούν από το κίνημα κατά του πολέμου για να πιεστούν όλες οι κυβερνήσεις και στην Ευρώπη οι κυβερνήσεις των χωρών μελών της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, ώστε να μη συμμετέχουν με κανένα τρόπο στις πολεμικές επιχειρήσεις. Να μην επιτρέψουν να χρησιμοποιηθεί το έδαφός τους και οι στρατιωτικές βάσεις στη χώρα τους κλπ.

Στην Ευρώπη σημειώνονται επίσης σημαντικές εξελίξεις. Προχωρά ακόμα περισσότερο η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ με τη δημιουργία δικού της σώματος στρατού που θα επεμβαίνει εκεί όπου δε θα αναλαμβάνει δράση το ΝΑΤΟ, ενώ προχωρά και η πρωτοβουλία των «4» (Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο) για τη δημιουργία ενός πιο σκληρού στρατιωτικού πυρήνα που θα έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις αυτές. Οι αντιθέσεις ανάμεσα στις ηγετικές χώρες της ΕΕ αυξάνονται και σε σχέση με τις ΗΠΑ, αλλά και με τη διεύρυνσή της με νέες χώρες, διαδικασία που εντείνει την ανισόμετρη ανάπτυξη και οξύνει τον ανταγωνισμό ανάμεσα τους. Η ΕΕ από 15 χώρες το 2004 θα αριθμεί 25 και παράλληλα το ΝΑΤΟ με τη νέα διεύρυνση που αποφασίστηκε στην Πράγα τον Νοέμβρη του 2002 από 19 μέλη θα αριθμεί 26.

Μέσα από τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών συνεχίζεται το μοίρασμα του κόσμου. Τη μερίδα του λέοντος εξακολουθεί να την παίρνει μέχρι στιγμής ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός. Νέοι πόλεμοι ετοιμάζονται.

Ο δρόμος λοιπόν θα είναι μακρύς. Και η αποτελεσματικότητα της παρέμβασης αυτού του κινήματος θα κριθεί, τόσο από τη σύνθεσή του όσο και από τον προσανατολισμό του. Βλέπουμε ότι το κίνημα αυτό αναπτύσσεται από τη συνειδητοποίηση της ανάγκης να προβληθεί μια ισχυρή αντίσταση στην επιθετικότητα του ιμπεριαλισμού. Είναι ένα κίνημα που πάει να μορφοποιηθεί με κάποια αντιπολεμικά, αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά, συνολικά είναι ένα κίνημα που θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε σαν ένα κίνημα αντίστασης στη σημερινή κατάσταση πραγμάτων.

Σταθερός στόχος -κατά τη γνώμη μας- πρέπει να είναι μέσα σε αυτό το ανερχόμενο διεθνές κίνημα, το δυνάμωμα των αντιιμπεριαλιστικών, αντιμονοπωλιακών, δημοκρατικών χαρακτηριστικών του που να αμφισβητεί το σημερινό σύστημα και να πατά γερά στα κινήματα που αναπτύσσονται σε εθνικό επίπεδο και τα οποία αποτελούν και τον κύριο τροφοδότη του.

Διαφορετικά, πολύ φοβούμαστε ότι θα ενσωματωθεί και θα αφομοιωθεί από τις δυνάμεις εκείνες που μπαίνουν σε αυτό το κίνημα με καιροσκοπισμό για να το ρυμουλκήσουν προς άλλες κατευθύνσεις.

Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΗ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ

Στις σημερινές συνθήκες παραπέρα διεθνοποίησης της πάλης μας αποκτούν εκ των πραγμάτων ιδιαίτερη σημασία τα ζητήματα των συμμαχιών, του συντονισμού των δυνάμεων μας.

Το Κόμμα μας πάντα -και σήμερα ακόμα πιο πολύ- προσδίδει στρατηγική σημασία στο διεθνή συντονισμό και στην κοινή δράση, στη διεθνοποίηση της ταξικής πάλης, του αγώνα των λαών. Περιμέναμε και τα ξεσπάσματα και τις κινητοποιήσεις. Τις εκτιμήσαμε, τις αξιολογήσαμε, τις χαιρετίσαμε, χωρίς όμως να επαναπαυτούμε και να θεωρήσουμε ότι έχει διαμορφωθεί κι ένα ισχυρό παγκόσμιο κίνημα με προσανατολισμό που να αμφισβητεί τα θεμέλια του συστήματος. Το αντίθετο. Εκτιμάμε ότι πρέπει να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η πολιτικό-ιδεολογική παρέμβαση των κομμουνιστών, ο συντονισμός των ενεργειών κλπ. ανάμεσα στα Κομμουνιστικά και Εργατικά κόμματα.

Η διεθνοποίηση της ταξικής πάλης, της αλληλεγγύης, της κοινής δράσης των λαών, δε θα είναι μια εύκολη υπόθεση και κυρίως δεν μπορεί να υλοποιηθεί μόνο μέσα από την εκδήλωση των διεθνών κινητοποιήσεων με τη μορφή των αντι-συνόδων. Γιατί, λόγου χάρη, δεν είναι ώριμο σήμερα να ξεκινήσει μια πιο συστηματική δραστηριότητα για συντονισμένες κλαδικές, περιφερειακές και διεθνείς απεργίες και άλλες δυναμικές μορφές πάλης; Μαζικές και δυναμικές εκδηλώσεις αλληλεγγύης σε περιοχές που εκδηλώνεται άμεσα η πολεμική επιθετικότητα;

Αναδείχνεται η ανάγκη, κατά τη γνώμη μας, των πιο στενών διμερών αλλά και πολυμερών συναντήσεων ανάμεσα στα κόμματά μας με σκοπό τη συζήτηση και τη συνεργασία στα ζητήματα που ανακύπτουν, παίρνοντας ακριβώς υπόψη ότι το κίνημα αυτό δεν αναπτύσσεται ευθύγραμμα ότι υπάρχουν ανισομετρίες στην ανάπτυξη των εθνικών κινημάτων, ιδιαιτερότητες και ιδιομορφίες.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ

Το ζήτημα της διακριτής παρουσίας των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων είναι αναγκαίο να αναδειχτεί, γιατί δεν είναι πάντα εύκολο από το εθνικό επίπεδο να πάμε σε περιφερειακή και σε παγκόσμια κοινή δράση. Τόσο σαν συντονισμός και κοινή δράση των Κομμάτων μας, όσο και σαν συντονισμός και κοινή δράση ευρύτερων Δημοκρατικών Αντιμονοπωλιακών Αντιιμπεριαλιστικών Πατριωτικών Δυνάμεων.

Από την πείρα που έχει συσσωρευτεί, και την πιο πρόσφατη, επισημαίνουμε τους προβληματισμούς που υπάρχουν ότι χρειάζονται συναντήσεις σε περιφερειακό επίπεδο και κατά ήπειρο, καθώς και κατά ομάδες κινημάτων. Θα μπορούσαμε να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση πιο δραστήρια και πιο συλλογικά, επεξεργαζόμενοι προτάσεις που θα έχουν ως στόχο:

α) Συναντήσεις Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων κατά περιφέρεια όπου θα εξετάζονται πιο εξειδικευμένα ζητήματα.

β) Συναντήσεις των κομμάτων μας μπροστά σε μεγάλα διεθνή γεγονότα, αξιοποιώντας την πείρα που αποκτήθηκε το προηγούμενο διάστημα (όπως συνάντηση ΚΚ στο Μοντεβίδεο, πριν το Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε και άλλες).

γ) Επιδίωξη ευρύτερων συναντήσεων με αντιιμπεριαλιστικές, αντιμονοπωλιακές δυνάμεις κατά περιφέρεια.

Υπάρχουν επίσης μια σειρά προτάσεις, όπως αυτή του ΚΚ Καναδά, καθώς και η δημιουργία ενός μηχανισμού αλληλεγγύης ανάμεσα στα κόμματά μας που γίνονται για να διευκολύνουν το συντονισμό και την κοινή δράση και που θα μπορούσαν να συζητηθούν στο δεύτερο θέμα της συνάντησης.

Δίνουμε μεγάλη σημασία στη διεθνοποίηση της πάλης, στη μαζική συμμετοχή και τη στήριξη κινητοποιήσεων, που στρέφονται κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι προσπάθειές μας για ανταλλαγή πείρας με τη διοργάνωση συναντήσεων ανάμεσα σε κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα. Η στήριξη και η συμβολή μας στην πραγματοποίηση συναντήσεων, ανάμεσα στις αγωνιζόμενες αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ώστε να ανεβεί σε ανώτερο επίπεδο ο συντονισμός, η κοινή δράση.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Συνεχίζονται οι διώξεις, οι περιορισμοί και οι απαγορεύσεις στη δράση κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων σε όλο τον κόσμο. Ιδιαίτερα οξυμένη παρουσιάζεται η κατάσταση στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Αλλά ταυτόχρονα επισημαίνουμε την επέμβαση του Ισραηλινού στρατού στα γραφεία του Κόμματος του Λαού της Παλαιστίνης στη Ραμάλα, την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που κηρύχτηκε στο Περού, την κατάσταση στην Κολομβία και τις επιθέσεις με τη βοήθεια του αμερικανικού ιμπεριαλισμού κατά των λαϊκών απελευθερωτικών δυνάμεων, τον περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών σε πάρα πολλές χώρες με πρώτη τις ΗΠΑ, στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Επισημαίνουμε με την ευκαιρία τις αντικομμουνιστικές κορώνες που περιέχονται όλο και πιο συχνά σε τοποθετήσεις των Μπους, Ράμσφελντ και άλλων παραγόντων καθώς και Ευρωπαίων πολιτικών. Δεν είναι κατά τη γνώμη μας τυχαίο.

Συνοψίζοντας:

Σήμερα επείγει κατά τη γνώμη μας να αναπτύξουμε πιο συντονισμένα τις παρεμβάσεις σε μια σειρά ζητήματα όπως:

Στην καταδίκη των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων που γίνονται με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Στην υποστήριξη ιδιαίτερα του αγώνα που γίνεται για τα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες σε μια σειρά χώρες όπου η κατάσταση είναι ιδιαίτερα οξυμένη.

Στο δυνάμωμα της πάλης μας κατά της καθιέρωσης ενός νέου διεθνούς δικαίου που αντανακλά το δίκαιο του ισχυρότερου.

Στην υπεράσπιση της αρχής της μη επέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις ανεξάρτητων κυρίαρχων κρατών και στην αρχή του σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας των κρατών.

Στην υπεράσπιση του δικαιώματος των λαών να επιλέγουν κυρίαρχα το δικό τους δρόμο διακυβέρνησης και ανάπτυξης και να καθορίζουν το μέλλον τους.

Να δυναμώσουμε την αντίθεσή μας στο ΝΑΤΟ και στις συνέπειες της επιθετικής του πολιτικής στην περιοχή, καθώς και σε κάθε προσπάθεια διεύρυνσής του προς Ανατολάς ή προς Νότο (Μεσόγειος).

Να αντιταχθούμε στη δημιουργία των δυνάμεων ταχείας επέμβασης και στη δημιουργία του ξεχωριστού στρατού της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Να αντιταχθούμε στη Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου Αμερικής (FTAA-ALCA), στο σχέδιο Κολομβία, στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ για την καθυπόταξη των οικονομιών των Αραβικών χωρών (Μάγκρεμπ-Μάσρεκ).

Να αναλάβουμε δραστήριες πρωτοβουλίες για το συντονισμό της δράσης μας, απομυθοποιώντας την «παγκοσμιοποίηση», παίρνοντας υπόψη και τα νέα κινήματα που αναπτύσσονται κατά της πολιτικής των ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων και των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Να εντείνουμε την πάλη μας και το συντονισμό μας κατά της πολιτικής και των αποφάσεων της G-8, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, που εκφράζουν την κυριαρχία των ιμπεριαλιστών και του μονοπωλιακού κεφαλαίου, που στρέφονται κατά των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και κατά χωρών και λαών που αντιστέκονται στα σχέδια τους.

Να αναπτύξουμε ένα πλατύ κίνημα υπεράσπισης των κατακτήσεων των εργαζόμενων, του δικαιώματος της υγείας και ασφάλισης για όλους, την αντιμετώπιση των ελαστικών μορφών εργασίας και της ανεργίας. Να αναπτύξουμε το συντονισμό και τη συνεργασία με τις ταξικές οργανώσεις των εργαζομένων που αντιστέκονται και παλεύουν την επίθεση του κεφαλαίου.

Μεγάλες είναι οι δυνατότητες να αναπτυχθεί ο συντονισμός με τις Κομμουνιστικές Νεολαίες των κομμάτων μας και με το κίνημα της νεολαίας και των γυναικών.

Το Κόμμα μας, σεβόμενο την αυτοτέλεια του κάθε κόμματος, σταθερά και με επιμονή προωθεί και στηρίζει κάθε προσπάθεια που συμβάλλει στην ενότητα, το συντονισμό και την κοινή δράση του κομμουνιστικού κινήματος, σε κάθε πρωτοβουλία που στόχο έχει την ανάπτυξη ενός μαχητικού, πλατιού και μαζικού αντιιμπεριαλιστικού και αντιμονοπωλιακού κινήματος κατά της επιθετικότητας και της βαρβαρότητας του ιμπεριαλισμού, για την αντιμετώπιση της πολιτικής του και τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την ειρηνική ανάπτυξη των λαών, την κοινωνική δικαιοσύνη και το σοσιαλισμό.