Αρχειακό υλικό: Από την ομιλία στη Βουλή του σ. Χ. Φλωράκη για την επανένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ


(…)

Αλλά τι είχε διακηρύξει η κυβέρνηση προεκλογικά; Ότι δεν θα επιστρέψει στο ΝΑΤΟ αν δεν αρθούν οι αιτίες της αποχώρησης και σαν πρώτη αιτία εννοούσε την αμερικανόπνευστη τουρκική εισβολή, και απαιτούσε την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Καμιά απ’ αυτές τις προϋποθέσεις, κανένας απ’ αυτούς τους όρους, μέχρι σήμερα, όπως είναι γνωστό, δεν πραγματοποιήθηκε. Τα τουρκικά στρατεύματα εξακολουθούν να βρίσκονται σαν στρατεύματα κατοχής στην Κύπρο. Το μόνο καινούργιο είναι ότι προστέθηκαν και αμερικανικά στρατεύματα, αφού έχει καταγγελθεί ότι οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο χρησιμοποιούνται και από το αμερικάνικο Πεντάγωνο.

Γ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ: Μα υπήρχαν.

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Ακόμα το χειρότερο.

Το να σβήνει κανείς τόσο εύκολα αυτές τις προϋποθέσεις, αυτούς τους όρους και μάλιστα με το αιτιολογικό ότι «ξέρετε, δεν επιτεύχθηκαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα», στην καλύτερη περίπτωση σημαίνει αναγνώριση των τετελεσμένων γεγονότων στην Κύπρο.

Θα ήθελα και με την ευκαιρία του τηλεγραφήματος της Κυπριακής Βουλής να διαβεβαιώσω από μέρους του ΚΚΕ τον κυπριακό λαό, ότι κατά τη δική μας εκτίμηση, αυτή η πολιτική της ελληνικής κυβέρνηση, είναι ξένη προς τα αισθήματα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Και πιστεύει το ΚΚΕ ότι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αντλεί επιπρόσθετη δύναμη και κουράγιο στον αγώνα της ενάντια στη ΝΑΤΟϊκή πολιτική, στην πολιτική του ατλαντισμού, γιατί καταλαβαίνει ότι ο αγώνας αυτός είναι στενά δεμένος με την ίδια την απελευθέρωση του κυπριακού λαού.

Το τέταρτο, στο οποία ήθελα να αναφερθώ, είναι το επιχείρημα για την ενίσχυση της εθνικής μας άμυνας. Κατά τη δική μας εκτίμηση, η επανένταξη στο ΝΑΤΟ σημαίνει υποβάθμιση της αμυντικής θωράκισης της χώρας. Γιατί; Η κυβέρνηση ομολόγησε χτες το βράδυ, ότι εγκατέλειψε οριστικά τις λεγόμενες «ειδικές σχέσεις». Μιλάει πάλι για ειδικές σχέσεις επανένταξης, που όμως δεν είναι το ίδιο μ,’ εκείνες τις ειδικές σχέσεις, που διακήρυσσε ο τότε αρχηγός της «Νέας Δημοκρατίας», με τις οποίες υποτίθεται ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις θα τελούσαν κάτω από εθνικό έλεγχο. Ποιες είναι αυτές οι νέες, τάχα, «ειδικές σχέσεις», δεν ειπώθηκε καθαρά. Ο κ. υπουργός Εθνικής Άμυνας κάτι είπε. Ο υπουργός των Εξωτερικών χτες το βράδι μίλησε για «χαμηλότερο βαθμό υπαγωγής» και για κάτι άλλα πράγματα, που είναι ακατανόητα για όσους δεν είναι μυημένοι σ’ αυτή την ορολογία. Ποια είναι όμως η ουσία της υπόθεσης; Ένα τμήμα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων θα είναι στη διάθεση του Ρότζερς. Ένα άλλο τμήμα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων θα είναι σε ετοιμότητα και στην πρώτη ζήτηση θα διατεθούν στο Ρότζερς. Και ένα τμήμα θα είναι στη διάθεση της κυβέρνησης.

Όσον αφορά την Αεροπορία δεν γίνεται λόγος, θα είναι ολόκληρη.

Ι. ΖΙΓΔΗΣ: Το τρίτο τμήμα θα είναι υπό τον Ροτζερόπουλο…

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Όσον αφορά το Ναυτικό, σχεδόν το ίδιο. Μα είναι σοβαρά πράβματα να λέμε ότι εμάς, αν μας συμφέρει, θα δόσουμε τόσο, αν δεν μας συμφέρει δεν θα δόσουμε, ή, όταν βλέπουμε ότι κινδυνεύουν τα εθνικά μας συμφέροντα θα τα αποσύρουμε. Μα, τότε, γιατί μας ήθελαν στη συμμαχία; Αν μας θέλουν στη συμμαχία, μας θέλουν γι’ αυτές τις δυνάμεις και για τις βάσεις και για τον τόπο μας. Ας φέρουν δω τα στοιχεία. Θα αποδειχθεί ότι οι πιο επίλεκτες δυνάμεις έχουν διατεθεί στο Ρότζερς. Να γιατί υποβαθμίζεται η αμυντική μας θωράκιση. Επίσης το ΝΑΤΟ θα καθορίζει τη συγκρότηση, τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των ενόπλων δυνάμεων. Ακόμα με βάση το πώς εκτιμά το ΝΑΤΟ τη στρατηγική και την τακτική κατάσταση κατάσταση θα κανονίζει και τη διάταξη των ελληνικών μονάδων. Κι αυτή –δεν θα πρέπει να έχουμε καμιά αμφιβολία– θα προσαρμόζεται ολοκληρωτικά στις στρατηγικές απαιτήσεις του ΝΑΤΟ. Όσο για τα επιχειρήματα ότι εμείς μπορούμε, αν δεν μας αρέσει, ή αν διατρέχουμε εθνικό κίνδυνο, να αλλάζουμε τη διάταξη των Ενόπλων Δυνάμεων, ας θυμηθούμε το καθεστώς του 1974 που τότε δεν είχε το δικαίωμα η κυβέρνηση να μετατοπίσει ούτε τμήμα για παρέλαση χωρίς την έγκριση του ΝΑΤΟ. Υπογραμμίζω ότι ο Κάρτερ, χαιρετίζοντας την απόφαση της επανένταξης, τη χαρακτήρισε «ουσιαστικό μέτρο για την άμυνα της νότιας Ευρώπης». Αν κοντά σ’ αυτά προστεθεί και το γεγονός ότι οι μονάδες αυτές υφίστανται και τον ταχτικό έλεγχο και την αξιολόγηση από μικτές επιτελικές μονάδες, στις οποίες πιθανά θα συμμετέχουν και οι Τούρκοι, αλλά και αν δεν συμμετέχουν τα αποτελέσματα αυτού του τακτικού ελέγχου και της αξιολόγησης ανακοινώνονται σ’ όλα τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, καταλαβαίνετε τι απομένει στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης.

Και εδώ δεν πρέπει να έχουμε καμιά αυταπάτη. Όταν οι ένοπλες δυνάμεις μιας χώρας ελέγχονται από ξένα κέντρα, δεν είναι συνετό και σοβαρό να μιλάμε για εθνική ανεξαρτησία και εθνική κυριαρχία.

Αλλά πέρα απ’ αυτό η κατάσταση αυτή έχει σοβαρές επιπτώσεις και στους ίδιους τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων. Τι νοοτροπία αποχτούν οι αξιωματικοί μας, όταν υποχρεώνονται να γίνονται ενεργούμενα ξένων εντολών και αποφάσεων;

Όλη αυτή η κατάσταση που επικρατούσε με το καθεστώς του 1974, που τόσο το εκθειάζει η κυβέρνηση, ήταν που παραμόρφωνε το ρόλο των ενόπλων δυνάμεων που δημιουργούσε το κατάλληλο έδαφος για τη δημιουργία και την ανάπτυξης της γνωστής αμερικανόφιλης και χουντικής νοοτροπίας.

Και κάτι ακόμα για να τελειώνουμε με το θέμα αυτό: Ήθελα να διατυπώσω μια γνώμη για κάτι που ειπώθηκε εδώ μέσα χτες το βράδι, αλλά και προχτές, και επαναλήφθηκε και σήμερα από τον κ. Μαύρο.

Ο πρόεδρος κ. Π. Κανελλόπουλος, αναφερόμενος στην κυβερνητική ανακοίνωση, είπε: «Με εξένισε και μένα, αγαπητέ κ. πρόεδρε της κυβερνήσεως ήδη προχτές η ανακοίνωση, η κυβερνητική, που έλεγε ότι η κυβέρνηση έχει την ομόφωνη γνώμη της ανώτατης ηγεσίας. Αυτό έπρεπε να λείψει. Πρώτον, δεν υπάρχει όργανο της Πολιτείας που να ονομάζεται ανώτατη στρατιωτική ηγεσία».

Δεν μπορώ να καταλήξω ποιο είναι το ολοκληρωμένο νόημα αυτής της φράσης του προέδρου κ. Κανελλόπουλου.

Π. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ: Η διατύπωση θα έπρεπε να είναι ορθότερα ως εξής: Δεν αποτελεί λειτουργικό όργανο του πολιτεύματος. Βεβαίως υπάρχει στρατός, υπάρχει ηγεσία. Όργανα λειτουργικά του πολιτεύματος είναι μόνο η Βουλή, η Κυβέρνηση και τα Ανώτατα Δικαστήρια. Φυσικά και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Χαίρομαι ιδιαίτερα για την εξήγηση αυτή, επίσης για την τοποθέτηση του προέδρου κ. Μαύρου. Γιατί είναι, ίσως, το πιο επικίνδυνο πράγμα αυτό που περιέχεται στην κυβερνητική ανακοίνωση. Το να πηγαίνει η κυβέρνηση να συναποφασίζει πολιτικά με την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, σημαίνει τελικά δυαδική εξουσία. Ας κοιτάξουμε που οδήγησε στη γειτονική Τουρκία. Γιατί μπορεί νά ’ρθει κάποια μέρα που να αποφασίσει πολιτικά και μόνη της η ηγεσία του στρατεύματος, όταν τη συνηθίζουμε να συμμετέχει στη λήψη των πολιτικών αποφάσεων της κυβέρνησης σας ισότιμο μέλος.

Κύριοι συνάδελφοι, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είναι το μόνο κόμμα που το 1952 τάχθηκε ενάντια στην ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Τότε η θέση αυτή χαρακτηρίστηκε προδοτική και αντεθνική και μάλιστα και από προσωπική πείρα σας λέω, ότι αποτελούσε ένα επιπρόσθετο στοιχείο κατηγορίας σ’ αυτό που ασκούνταν σε βάρος των μελών και στελεχών του Κόμματος για την πολιτική τους δράση.

Η ζωή έδειξε ότι το Κομμουνιστικο΄Κόμμα Ελλάδας είχε δίκιο, φυσικά, θα έλεγα κατά τραγικό τρόπο. Κι ακόμα έδειξε τι πρόσφερε το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα: Προσβολές στην εθνική μας ανεξαρτησία και την αυτοτέλεια, εθνικές παραχωρήσεις και ταπεινώσεις, τεράστιες οικονομικές επιβαρύνσεις, πραξικοπήματα, διχτατορίες και συμφορές, που σημαδεύουν την πορεία αυτού του τόπου.

Καλά είναι να θυμηθούμε ορισμένα πράγματα από το παρελθόν, γιατί είναι αρκετά επίκαιρα.

Η εφημερίδα «Έθνος» –ξέρετε σε ποια παράταξη ανήκε– στις 23.9.1955 έγραφε: «Αν δεν θέλωμεν να ντρεπόμαστε διά τον εαυτόν μας και να ντρέπωνται τα παιδιά μας διά λογαριασμόν των πατέρων των, πρέπει να φύγωμεν από το ΝΑΤΟ. Μόνο αν είμεθα λαός μισθοφόρων, οι οποίοι ενδιαφέρονται αποκλειστικώς διά την είσπραξιν μερικών δολλαρίων, θα εξακολουθήσωμεν να παραμένωμεν εις έναν οργανισμόν όπου υφιστάμεθα παντός είδους αδικίας, καταστροφάς, ταπεινώσεις και εξευτελισμούς».

Ι. ΖΙΓΔΗΣ: Πότε το έγραψε αυτό;

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Στις 23 Σεπτέμβρη 1955.

Ι. ΖΙΓΔΗΣ: Μετά τα γεγονότα της Κωνσταντινουπόλεως… Έχει σημασία αυτό.

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Είναι μόνο αυτά τα γεγονότα;…

Ι. ΖΙΓΔΗΣ: Και τον εξευτελισμό των αξιωματικών μας στην Σμύρνη.

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Η εφημερίδα «Ελευθερία» έγραφε: «Η χώρα μας κατήντησε προτεκτοράτο. Οι Ένοπλες Δυνάμεις κατευθύνονται από τους Αμερικάνους. Εις τα περισσότερα των Υπουργείων είναι εγκατεστημένοι Αμερικάνοι, χωρίς την έγκριση των οποίων τίποτε δεν μπορεί να γίνει… Ο “Συναγερμός” τους παραχωρεί βάσεις και τους αναγνωρίζει το δικαίωμα της ετεροδικίας. Μιας είναι η οδός της σωτηρίας: Η αποκατάστασις της εθνικής ανεξαρτησίας».

Η εφημερίδα «Καθημερινή» έγραφε: «Τα δολλάρια αυτά είναι κατάρα Θεού. Η βοήθεια που μας έδωσε η Αμερική μετά την Γερμανικήν Κατοχήν και η προστασία των μεγάλων μας “συμμάχων”, μετέβαλαν την Ελλάδα εις το αθλιέστερον προτεκτοράτον». Ημερομηνία 23.9.1955.

Τον αρνητικό αυτό και επιζήμιο ρόλο του ΝΑΤΟ τον αναγνώρισε και η ίδια η «Νέα Δημοκρατία», το κόμμα της «Νέας Δημοκρατίας». Έτσι, το 1974 ο τότε αρχηγός της «Νέας Δημοκρατίας» διακήρυξε επίσημα τις ευθύνες που έχει το ΝΑΤΟ για την κατάσταση στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Χαρακτήρισε η κυβέρνηση το γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ κ. Λουνς, σαν ανεπιθύμητο πρόσωπο για την Ελλάδα. Ακόμα είχαμε και το περίφημο εκείνο για την «οριστική και αμετάκλητη» αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.

Βέβαια, οι μετέπειτα εξελίξεις μαρτυρούν ότι οι διακηρύξεις εκείνες τουλάχιστον δεν ήταν ειλικρινείς. Και δεν είναι η αιτία ότι μεταβλήθηκαν τα πράγματα, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Εδώ επρόκειτο –τώρα φαίνεται καθαρά– για ένα παραπλανητικό ελιγμό, για μια εκτόνωση της λαϊκής οργής και αγανάκτησης που είχε αγκαλιάσει το σύνολο του ελληνικού λαού. Χρησιμοποίησαν τότε αυτό το μέσο, και όταν νόμισαν ότι μειώθηκε κάπως αυτή η λαϊκή οργή, μας ξαναμάντρωσαν. Αλλά κάνουν λάθος. Μπορεί να φάνηκε ότι εκτονώθηκε κάπως η οργή, αλλά όμως δεν εκτονώθηκε ούτε στο ελάχιστο η εκτίμηση που έχει ο ελληνικός λαός όσον αφορά το ρόλο του ΝΑΤΟ και των αμερικάνων στη χώρα μας. Και πριν απ’ όλα, σε τίποτα δεν μειώθηκε η θέλησή του να αγωνιστεί για να απαλλαγεί όχι μόνο από το ΝΑΤΟ και τις αμερικανικές βάσεις, αλλά και από την πολιτική της Νατοϊκή, του ατλαντισμού και της εξυπηρέτησης των ξένων συμφερόντων. Αυτό έχει γίνει πιο συνείδηση στο λαό και δεν είναι λίγες οι φωνές που το διαδηλώνουν, όπως ειπώθηκε εδώ. Είναι πολλές χιλιάδες και όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.

Και το να δηλώνουν οι υπουργοί της κυβέρνησης ότι «εμείς θα προχωρήσουμε χωρίς να δίνουμε σημασία στης εκδηλώσεις αυτές», δεν είναι συνετό. Αυτές τις φωνές και τις λαϊκές εκδηλώσεις κάπως αλλιώς τις έκφρασε ο λαός μας: «φωνή λαού, οργή λαού» (φωνές).

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Δεν το καταλάβαμε.

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Το καταλάβατε. Είναι «φωνή λαού, οργή θεού». Και εύχομαι να το καταλάβουν όσοι δεν το έχουν καταλάβει. (Θόρυβος).

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Δ. Παπασπύρου): Παρακαλώ, κύριοι βουλευτές, γιατί αυτός ο θόρυβος;

Ε. ΑΒΕΡΩΦ: Αλίμονο αν μας κάνετε να το ξανακαταλάβουμε καλά…

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Εσείς να βάλετε αυτί ν’ ακούσετε τη φωνή του λαού. Ν’ ακούσετε τι λέει και τι ζητάει. Και αν νομίζεται ότι είναι λίγες οι λαϊκές φωνές και δεν είναι πλειοψηφία, τότε κατεβείτε στις εκλογές αμέσως.

Κύριε πρωθυπουργέ, είχατε μια ιστορική ευκαιρία, για να ακολουθήσετε μια νέα πολιτική στο θέμα του ΝΑΤΟ, στο θέμα των αμερικανικών βάσεων, στο θέμα, εν πάση περιπτώσει, της απαλλαγής της χώρας μας από την εξάρτηση και την υποτέλεια. Την ευκαιρία αυτή την πετάξατε. Η επανένταξη της χώρας μας στο ΝΑΤΟ δεν εξυπηρετεί ούτε την άμυνα της χώρας, ούτε την εθνική της ασφάλεια, ούτε τα συμφέροντα του λαού. Δεν ενισχύει τη διεθνή της θέση, όπως ισχυριστήκατε. Τα μόνα συμφέροντα του υπηρετεί η πολιτική αυτή είναι τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών, τα συμφέροντα του ΝΑΤΟ και, πριν απ’ όλα, των αμερικάνων, καθώς και των κύκλων της ελληνικής πλουτοκρατίας, που τα συμφέροντά της είναι ταυτισμένα με τα συμφέροντα των ξένων ιμπεριαλιστών.

Και δεν δεχόμαστε τη λογική του κ. υπουργού των Εξωτερικών ότι πρέπει ν μπούμε σ’ ένα συνασπισμό, για να έχουμε ασφάλεια. Είπε χτες το βράδι ότι «δεν μπορεί, κάπου πρέπει να ακουμπήσουμε». Και θα ήθελα να ρωτήσω, η Σουηδία, η Ελβετία, η Αυστρία, η Γιουγκοσλαβία, η Φινλανδία, πού ακουμπάνε;

Ι. ΠΡΟΚΟΠΙΔΗΣ («ΝΔ»): Στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας!

Χ. ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Το δίλημμα αυτό «ή στο ΝΑΤΟ ή στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας» πρέπει να φύγει, είναι παραπλανητικό. Κανένας δεν ισχυρίστηκε ότι πρέπει να πάμε στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Εκείνο που λέω είναι να είμαστε ανεξάρτητοι (θόρυβος).