Στην ενότητα «90 χρόνια ΚΟΜΕΠ - Ιστορικό Υλικό» δημοσιεύονται δυο κείμενα από το αρχείο της ΚΟΜΕΠ που αφορούν την παρέμβαση των κομμουνιστών σε σχέση με το γυναικείο ζήτημα. Το πρώτο κείμενο είναι οι «Θέσεις για την προπαγάνδα στις γυναίκες των Κομμουνιστικών Κομμάτων», ντοκουμέντο που ενέκρινε το 3ο Συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς (22 Ιούνη - 12 Ιούλη 1921). Οι θέσεις πρωτοδημοσιεύτηκαν στο τεύχος 1 (Γενάρης) του 1922 της Κομμουνιστικής Επιθεώρησης.
Στο κείμενο των θέσεων αναδεικνύεται η σημασία που έχει για την πάλη της εργατικής τάξης στην κατεύθυνση της ανατροπής της αστικής εξουσίας, της εγκαθίδρυσης της δικτατορίας του προλεταριάτου και της σοσιαλιστικής οικοδόμησης η εξειδίκευση της δουλειάς στις γυναίκες και ιδιαίτερα στις εργάτριες. Επισημαίνεται ότι η ανισότιμη θέση των γυναικών στον καπιταλισμό έχει αρνητικές επιδράσεις στην ίδια την ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος. Γι’ αυτό το λόγο είναι αναγκαία η ιδιαίτερη δουλειά του ΚΚ, ώστε να ξεπερνώνται ή να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα που δημιουργεί η ανισότιμη θέση τους στην καπιταλιστική κοινωνία στην ένταξη των γυναικών στο κίνημα και την οργάνωσή τους. Αναδεικνύεται ότι το γυναικείο ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αταξικά και ότι μπορεί να τεθεί σε πορεία επίλυσης μόνο με την προϋπόθεση της κατάργησης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και την ανάπτυξη των κομμουνιστικών σχέσεων. Γι’ αυτό το λόγο η πάλη για τη χειραφέτηση της γυναίκας συνδέεται άμεσα με την πάλη για την επαναστατική κατάκτηση της εργατικής εξουσίας. Στο κείμενο αναπτύσσεται μέτωπο προς τις αστικές και οπορτουνιστικές απόψεις για το γυναικείο ζήτημα.
Οι θέσεις κάνουν φανερό ότι η ένταξη των γυναικών στο επαναστατικό κίνημα είναι ένα ζήτημα που απασχόλησε το κομμουνιστικό κίνημα από τα πρώτα βήματά του. Απασχόλησε ιδιαίτερα το πώς θα εντάσσονται οι γυναίκες στο Κομμουνιστικό Κόμμα, ξεπερνώντας προβλήματα που γεννά η ίδια η ανισότιμη θέση τους αλλά και προκαταλήψεις που υπάρχουν στο ανδρικό προλεταριάτο. Παρά τις διαφορές που υπάρχουν σε σχέση με το σήμερα, ιδιαίτερα όσον αφορά το πώς το ΚΚ συμβάλλει στην ανάπτυξη του ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος, οι θέσεις έχουν ιδιαίτερη επικαιρότητα.
Το δεύτερο κείμενο αφορά άρθρο της Αύρας Βλάσση (Παρτσαλίδου) που είχε πρωτοδημοσιευθεί στο τεύχος 7 (Απρίλης) του 1933 της ΚΟΜΕΠ.
Η Αύρα Παρτσαλίδου υπήρξε στέλεχος της ΟΚΝΕ τη δεκαετία του 1920 και από το 1933 στέλεχος του ΚΚΕ. Στο 7ο Συνέδριο (1945) εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ. Το 1953 έγινε τακτικό μέλος της ΚΕ μέχρι και το 11ο Συνέδριο του Κόμματος το 1982. Το διάστημα μετά το 1974 δούλεψε ως υπεύθυνη του Γυναικείου Τμήματος της ΚΕ και στη συνέχεια στη Συντακτική Επιτροπή της ΚΟΜΕΠ. «Εφυγε» από τη ζωή στις 15 Μάη 1993.
Το άρθρο αναφέρεται στην παρέμβαση του ΚΚΕ στις εργάτριες σε συνθήκες ανάπτυξης μεγάλων απεργιακών αγώνων στο έδαφος της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάγκη οργάνωσης των εργατριών στα συνδικάτα, αξιοποιώντας και ειδικές μορφές, όπως οι Βοηθητικές Επιτροπές Εργατριών, αλλά και των ανέργων γυναικών. Το κείμενο αναφέρεται στη δουλειά που πρέπει να γίνει για την ένταξη γυναικών σε άλλες μαζικές οργανώσεις. Στο άρθρο αναδεικνύεται η πλούσια εμπειρία σε ιδιαίτερες μορφές δουλειάς με τις γυναίκες ως στοιχείο της συνολικής δουλειάς του Κόμματος εκείνη την περίοδο για την οργάνωση της εργατικής τάξης, των φτωχών αγροτών, των εργατών γης, τόσο με βάση τον κλάδο και τον εργασιακό χώρο όσο και στον τόπο κατοικίας. Αναδεικνύει τα προβλήματα ασυνέχειας στη δουλειά όταν δε γίνεται συλλογική υπόθεση κάθε κομματικού αλλά και συνδικαλιστικού οργάνου. Επίσης αναδεικνύονται προβλήματα στη συμμετοχή των γυναικών και μέσα στο κόμμα, που απαιτούν ιδιαίτερη φροντίδα στην αντιμετώπισή τους. Προβλήματα όπως της εσωκομματικής λειτουργίας στην ανάδειξη γυναικείων στελεχών, που τηρουμένων των αναλογιών υφίστανται και σήμερα, η δε αντιμετώπισή τους αφορά όλο το Κόμμα, από την ΚΕ μέχρι την ΚΟΒ.