Οι εργασίες του 33ου Συνεδρίου του ΕΚΑ πραγματοποιήθηκαν στις 7-8 Φλεβάρη και οι αρχαιρεσίες στις 14-15 Φλεβάρη. Νομιμοποιήθηκαν 275 σωματεία που έχουν 237.054 εγγεγραμμένα μέλη, με 144.557 οικονομικά τακτοποιημένους και 111.023 ψηφίσαντες για αντιπροσώπους στο ΕΚΑ. Οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι ήταν 1.483 και ψήφισαν οι 1.393, ενώ στις εργασίες συμμετείχαν πάνω από 700. Είναι το μαζικότερο συνέδριο από το 2013 και αυτό στο οποίο το ψηφοδέλτιό μας καταγράφτηκε ξανά πρώτο, αλλά και με άνοδο σε ψήφους και ποσοστό, από 371 σε 459 και από 31,4 % σε 33,3%, παίρνοντας 11 έδρες ενώ είχαμε 9.

Το αποτέλεσμα του συνεδρίου είναι θετικό. Σε αυτό συνδυαστικά συνέβαλαν το αυξημένο κύρος του Κόμματος, η προσπάθεια για την αφομοίωση και υλοποίηση των αποφάσεων για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, η παρέμβαση και βελτίωση της ικανότητας καθοδήγησης κινημάτων, της επεξεργασίας της γραμμής συσπείρωσης και αντιπαράθεσης, η προετοιμασία και ετοιμότητα των δυνάμεών μας σε αγώνες και σε αρχαιρεσίες σωματείων, η ίδρυση νέων. Έχει επίδραση σε ευρύτερα τμήματα των οργανωμένων εργατοϋπαλλήλων, αρκετός κόσμος πήρε κουράγιο, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τη συζήτηση που συνεχίστηκε και μετά τη λήξη του συνεδρίου.

Επιβεβαιώθηκε ότι στην Αττική αποτελούμε την πιο συγκροτημένη και μαζικά συσπειρωμένη δύναμη στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, που αναγνωρίζεται ευρύτερα. Εκφράστηκε σε πολλά σωματεία, στο ίδιο το συνέδριο του ΕΚ Αθήνας, καθώς και στις αρχαιρεσίες του ΕΚ Πειραιά, όπως και σε μεγάλες Ομοσπονδίες του Δημοσίου που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για την εξέλιξη στην ΑΔΕΔΥ· δείχνοντας και την ενίσχυση του ρεύματος αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής που τον πυρήνα του συγκροτεί η επιρροή του Κόμματος στην εργατική τάξη και που «πρέπει να εντείνουμε τη μάχη για να αποκτήσει ο πυρήνας ταξική, ιδεολογικοπολιτική αντοχή και μαχητικότητα απέναντι στις πολύμορφες παρεμβάσεις του κεφαλαίου, απέναντι στις αστικές πολιτικές δυνάμεις και τον οπορτουνισμό, απέναντι στη γραμμή των κοινών εθνικών συμφερόντων σε συνθήκες πολέμου»¹.

Αυτή η μάχη εμπεριέχει την αναμέτρηση με το σχέδιο που βρίσκεται σε εξέλιξη από τις αστικές πολιτικές δυνάμεις, με μπροστάρη το μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, για να αντιμετωπίσουν και να αντιπαρατεθούν πιο αποφασιστικά με τις δυνάμεις μας στην Αττική, που έχει ειδικό βάρος πανελλαδικά. Επιβεβαιώθηκε και στο συνέδριο του ΕΚΑ ο στόχος τους να αντιστρέψουν την κατάσταση, να ανακόψουν τη συμπόρευση εργαζόμενων με το Κόμμα, που παίρνει και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στο κίνημα, με ανανέωση των ψηφοδελτίων μας, τη βελτίωση συσχετισμών σε ΔΣ, τη συμπόρευση σωματείων και εκλεγμένων συνδικαλιστών με το ΠΑΜΕ, την απόσπαση εκλεγμένων με άλλα ψηφοδέλτια.

Το συνέδριο του ΕΚΑ αποτέλεσε γεγονός για τους εκατοντάδες εργαζόμενους που συμμετείχαν, αλλά και για χιλιάδες ακόμα μέσα στα σωματεία και όχι μόνο. Τμήματα του κεφαλαίου, η κυβέρνηση, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, κλιμάκωσαν το σχέδιο παρέμβασής τους μπροστά στο συνέδριο, το οποίο αντικειμενικά πήρε και πρωτοφανή δημοσιότητα λόγω των εξελίξεων με τον ελεγχόμενο για ξέπλυμα μαύρου χρήματος Παναγόπουλο, ενώ στη Βουλή συζητιόταν η «κοινωνική συμφωνία» για τις συλλογικές συμβάσεις. Αναμετρηθήκαμε με την προσπάθεια να ξεπλύνουν τη βασική αιτία που δημιουργεί αυτά τα φαινόμενα, τη γραμμή του κοινωνικού εταιρισμού, του συμβιβασμού και της στήριξης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και της πολιτικής που την υπηρετούν, ενώ γίνονταν παρεμβάσεις και μέσα στην ΠΑΣΚΕ και στους αντιπροσώπους του συνεδρίου για το αν θα εκλεγεί ή όχι αντιπρόσωπος στη ΓΣΕΕ ο Παναγόπουλος, σε μια προσπάθεια αστικών δυνάμεων να ανανεώσουν το μηχανισμό της ΓΣΕΕ ώστε να μπορεί να χειραγωγεί με μεγαλύτερη ευκολία τους εργαζόμενους, γεγονότα που πόλωσαν την κατάσταση.

Ήταν μια δύσκολη, απαιτητική μάχη, η οποία δόθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα κόντρα σε ισχυρούς μηχανισμούς της εργοδοσίας, της κυβέρνησης, της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού, κόντρα στην κυρίαρχη πολιτική, απέναντι σε ισχυρά διλήμματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι. Από αυτήν τη σκοπιά προκύπτουν συμπεράσματα, θετικά και αρνητικά, που απαιτείται να αφομοιωθούν στην καθοδηγητική δουλειά και που μπορούν να συμβάλουν ώστε να μετρήσουμε ακόμα περισσότερα βήματα στην προσπάθεια για τη βελτίωση της δράσης του Κόμματος με βάση τον προσανατολισμό που θέσαμε στο 22ο Συνέδριο. Χωρίς να χάνουμε μια βασική εκτίμηση, ότι «παρά τα βήματα που έχουν γίνει από το 21ο Συνέδριο, η κατάσταση προσομοιάζει με “κινούμενη άμμο”. Η παρέμβασή μας χρειάζεται να αποκτήσει το απαραίτητο ιδεολογικό πολιτικό βάθος, για να κατοχυρώσουμε θετικά βήματα που κατακτήσαμε και να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο πισωγυρίσματος μπροστά στην τεράστια πίεση που θα ασκηθεί αντικειμενικά τα επόμενα χρόνια στο πλαίσιο και της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας και με δεδομένη την ανασύνταξη των αστικών πολιτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα της σοσιαλδημοκρατίας».

Πρόκειται για αποτέλεσμα που οι προϋποθέσεις του διαμορφώθηκαν την προηγούμενη τριετία, σε συνέχεια της προσπάθειας που γινόταν και που αποτυπώνει βήματα στο να δουλεύουμε με όρους ανασύνταξης του κινήματος, σε αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.

Από το προηγούμενο συνέδριο του ΕΚΑ αναπτύχθηκαν παραπέρα βήματα στην καθοδήγηση της παρέμβασής μας και της οργάνωσης της πάλης εναντίωσης στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην εμπλοκή του αστικού κράτους και αλληλεγγύης σε δοκιμαζόμενους λαούς, καθώς και στις κινητοποιήσεις, απεργίες κλπ. που ξεκίνησαν λίγες μέρες μετά από το προηγούμενο συνέδριο το Φλεβάρη του 2023, με το που έγινε το έγκλημα στα Τέμπη, και εξελίχτηκαν με πιο ποιοτικά χαρακτηριστικά στις φετινές συγκεντρώσεις. Στην οργάνωση των πανελλαδικών απεργιών εναντίωσης στα σχέδια του κεφαλαίου για την επέκταση του εργάσιμου χρόνου και την ευελιξία, στο νόμο για το 13ωρο κλπ. Στην προσπάθεια που έγινε μέσα στους χώρους δουλειάς για να μαζικοποιηθούν τα σωματεία, για να οργανωθεί αγώνας και διεκδίκηση σε σύγκρουση με τους αντεργατικούς νόμους που βρίσκονται σε εφαρμογή και εμπλουτίζονται στο πλαίσιο της πολεμικής οικονομίας. Εκφράστηκαν επίσης στην πάλη ενάντια στους πλειστηριασμούς, για τη διασφάλιση ποιοτικής δημόσιας και δωρεάν υγείας και παιδείας κ.ά. Έως και στον προσανατολισμό δράσης των συνδικάτων στις μεγαλύτερες αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων χρόνων, όπου εκφράστηκε μαζικά η αλληλεγγύη των εργαζομένων και του λαού, άνοιξε δρόμο για να δυναμώσει η κοινή δράση, η συμμαχία με τα φτωχά στρώματα των αγροτών βιοπαλαιστών.

Μια σειρά μάχες δόθηκαν με έντονη ιδεολογική και πολιτική διαπάλη για το τι κίνημα, τι συμμαχία χρειάζεται, τον προσανατολισμό του, για το αν θα υποταχτεί στη σταθερότητα της κυβερνητικής πολιτικής και στη στοίχιση στη ΓΣΕΕ που προσπαθούσαν συνεχώς να επιβάλουν οι συνδικαλιστές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ή αν θα μετατραπεί σε σκαλοπάτι της κυβερνητικής εναλλαγής στο οποίο έσπρωχναν συνεχώς οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας (τμήμα της ΠΑΣΚΕ και οι παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ) και του οπορτουνισμού (ΑΤΕ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Με συνεχή αντιπαράθεση που είχε απαιτήσεις στην επεξεργασία, απέναντι σε διλήμματα που έμπαιναν, στο «να φύγει ο Μητσοτάκης», για το χαρακτήρα του αστικού κράτους, της «δικαιοσύνης», το ρόλο της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, για μια «φιλειρηνική» γραμμή στο κίνημα και άλλα.

Χωρίς να ξεπεραστούν ανεπάρκειες και αδυναμίες, συγκεντρώθηκε πείρα καθοδήγησης και επεξεργασίας, κλιμάκωσης αγωνιστικών διεργασιών, βήματα αλλαγής συσχετισμών σε σωματεία, δημιουργίας νέων, αποκτήσαμε δυνάμεις σε σωματεία που δεν είχαμε παρέμβαση. Εκφράστηκε και ως δυνατότητα ώστε να μεγαλώνει η στεφάνη σωματείων γύρω από το ΠΑΜΕ δυναμώνοντας εστίες σε σημαντικά μέτωπα πάλης. Έπαιξε σημαντικό ρόλο σε αυτήν την κατεύθυνση η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ το 2024, το περιεχόμενο που δουλεύτηκε για την οργάνωση της αντιπολεμικής πάλης, όπως και για τον εργάσιμο χρόνο, η διευρυμένη συμμετοχή σωματείων της Αθήνας, όπως και οι συσκέψεις που γίνονταν σε επίπεδο Αττικής ώστε να αναπτύσσεται η δράση από τα συνδικάτα.

Συνέβαλε η προσπάθεια και μέσα στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΚΑ –αξιοποιώντας την κατάσταση που διαμορφωνόταν μέσα στους χώρους δουλειάς και τα σωματεία, τις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, την έκφρασή τους στις συνδικαλιστικές δυνάμεις των αστικών κομμάτων, την πίεση που διαμορφωνόταν από τη δράση των σωματείων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ– να εξασφαλίζονται ορισμένες αποφάσεις στη διοίκηση του ΕΚΑ που αξιοποιήθηκαν από τα συνδικάτα στη δράση τους και για να διαμορφώνεται μέτωπο απέναντι στη γραμμή και τη στάση της ΓΣΕΕ.

Μέσα από αυτήν την παρέμβαση, βελτιώθηκαν συσχετισμοί σε σωματεία και έγινε σημαντικό βήμα στην οργάνωση νέων δυνάμεων στο κίνημα, ιδιαίτερα στη συγκρότηση 21 νέων συνδικάτων, εκ των οποίων 17 επιχειρησιακά και 2 εργοταξιακά.

Σωματεία στήθηκαν στις Τηλεπικοινωνίες (6), στις Κατασκευές (2), στις Ταχυμεταφορές (2), στην Πρόνοια (1), στο Φάρμακο (2), στα Τρόφιμα (1), στις ΜΚΟ (1), στον ΕΟΔΥ (1), στους Καλλιτέχνες (1), στους Λογιστές (1), στη ΔΕΗ (1), στον Τουρισμό (1) –για την ακρίβεια δεν είναι καινούργιο, αλλά τώρα εγγράφηκε στο ΕΚΑ– και σε Τουριστικό Πρακτορείο (1).

Αυτά τα σωματεία είναι αποτέλεσμα της δουλειάς που έκαναν τα αντίστοιχα ΤΓ που δούλεψαν στοχοπροσηλωμένα με καθοδηγητική βοήθεια σε κομματικά μέλη και μέλη της ΚΝΕ που έπιασαν δουλειά σε αυτούς τους χώρους. Σε ορισμένες περιπτώσεις εμπιστευτήκαμε εργαζόμενους που γνωρίσαμε μέσα στην πάλη, με ορισμένα μαχητικά χαρακτηριστικά, που πήραν την ευθύνη να φτιάξουν σωματείο, κι έπαιξε ρόλο η βοήθεια που πήραν από τα κομματικά στελέχη που ήταν διαταγμένα γι’ αυτήν τη δουλειά.

Είναι σημαντική και θετική η πείρα από μια πιο αθόρυβη προσπάθεια που γινόταν όλα αυτά τα χρόνια σε διάφορους χώρους δουλειάς, με τη συγκρότηση ΚΟΒ, τη στήριξη κομματικών πυρήνων σε χώρους και την πρωτοπόρα δράση κομματικών μελών και άλλων εργαζομένων που συνέβαλαν αποφασιστικά στην ενίσχυση των υποδομών μας και στο κίνημα.

Τέτοιο παράδειγμα είναι το σωματείο της ΔΕΛΤΑ που συγκροτήθηκε και κατάφερε να κατοχυρώσει εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα σε ένα χώρο που μέχρι να συγκροτηθεί η ΚΟΒ θεωρούνταν και από τις δυνάμεις μας «άβατο», ότι είναι εργοστάσιο καλοπληρωμένων εργαζομένων που δεν κινητοποιούνται κ.ά. Είναι η διάταξη στελεχών, μέλους της ΚΕ και η συγκρότηση ΚΟΒ και η ίδρυση του σωματείου στο Ελληνικό, που από τη μέρα της ίδρυσής του οργάνωσε μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις, δράση που εκφράστηκε και με 7 νέους αντιπροσώπους στο συνέδριο. Επέδρασε θετικά και στην προσπάθεια που έγινε για τη μαζικοποίηση του σωματείου των Ηλεκτρολόγων, σε συνδυασμό με τον καλό συντονισμό και τη συμβολή των εδαφικών οργανώσεων. Αντίστοιχα θετική είναι η πείρα από τη συγκρότηση σωματείων σε τηλεφωνικά κέντρα (π.χ. WEBHELP) όπου τα κομματικά μέλη πρωτοστάτησαν και καταξιώθηκαν στους αγώνες που ξέσπασαν πριν δυο χρόνια. Κάθε χώρος προσφέρει μια πολύτιμη πείρα που χρειάζεται να μελετηθεί και να αφομοιωθεί.

Σε όλη αυτήν την πορεία, αναδείχτηκαν δεκάδες νέα συνδικαλιστικά στελέχη, που μέχρι και οι αντίπαλες δυνάμεις αναγνώριζαν αυτήν την πρόοδο στη σύνθεση του συνεδρίου, στους ομιλητές που ήταν εκλεγμένοι από δικά μας ψηφοδέλτια. Κυρίως επιβεβαιώθηκε αυτό που τίθεται και στην Απόφαση του 22ου Συνεδρίου, ότι «ο βασικός προσανατολισμός μας πρέπει να βρίσκεται στην επιδίωξη να οργανώνονται οι εργαζόμενοι με βάση το χώρο δουλειάς, ως βασική προϋπόθεση για την ενίσχυση της κλαδικής οργάνωσης, ενότητας και κοινής δράσης των εργαζόμενων σε επίπεδο περιοχής και σε επίπεδο κλάδου. Η πείρα επιβεβαιώνει ότι η συμμετοχή των εργαζόμενων, η εξασφάλιση της συλλογικής δράσης, συζήτησης και απόφασης μέσα στους χώρους δουλειάς, σε συνδυασμό με το σωστά επεξεργασμένο πλαίσιο πάλης, είναι που εξασφάλισαν την αύξηση της εγγραφής και συμμετοχής των εργαζόμενων στα επιχειρησιακά και κλαδικά σωματεία, τη συνέχεια του αγώνα, τη διαμόρφωση εστιών αντίστασης».

Η σημασία αυτής της εκτίμησης επιβεβαιώνεται και από τη σημασία που δίνουν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις στη συγκρότηση και λειτουργία μεγάλων επιχειρησιακών σωματείων που στο ΕΚΑ αποτελούν τη βασική υποδομή των παρατάξεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού σε κρίσιμους χώρους, όπως το Μέταλλο, η ΔΕΗ και άλλες επιχειρήσεις της Ενέργειας, ο ΟΤΕ, τα ΕΛΤΑ, οι αστικές συγκοινωνίες, οι μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι στην ιδιωτική υγεία, τα μεγάλα σούπερ μάρκετ, οι τράπεζες και οι μεγάλες ασφαλιστικές εταιρίες.

Οπωσδήποτε τα κριτήρια με τα οποία αξιολογούμε τη δουλειά μας αποτυπώνονται στην Απόφαση του 22ου Συνεδρίου, στον προσανατολισμό που πρέπει να κατακτάμε ώστε να υπάρχουν οργανωμένες δυνάμεις μέσα στους χώρους δουλειάς ως βασικός όρος για την παρέμβασή μας, για την ανάπτυξη αγώνων, για την πολιτική επίδραση στους εργαζομένους. Να βελτιωνόμαστε στην καθοδηγητική προσπάθεια για την εξειδίκευση της διαπάλης με βάση και τη μελέτη του χώρου, που να διαπερνά αυτήν τη διαπάλη και τη διαμόρφωση των πλαισίων πάλης, ως όρος για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Από αυτήν τη σκοπιά ξεχωρίζουμε ορισμένα ζητήματα.

Με εξαίρεση τα βήματα που κάνουμε σε μεγάλο μονοπωλιακό όμιλο στον κρίσιμο χώρο του Μετάλλου, είμαστε πολύ αδύναμοι. Δεν υπάρχουν σωματεία σε μεγάλους χώρους δουλειάς. Το παράρτημα του συνδικάτου στην Αθήνα υπολειτουργεί, είναι έξω από μεγάλους χώρους δουλειάς, ειδικά από την αμυντική βιομηχανία.

Αντίστοιχη υστέρηση υπάρχει στους κλάδους της Μεταποίησης, στα εκατοντάδες εργοστάσια της Αθήνας όπου παραμένει η μεγάλη μάζα των ανοργάνωτων εργατών. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί οι κλάδοι αποτελούν την πιο μικρή ομάδα στη σύνθεση των αντιπροσώπων του ΕΚΑ.

Εξαιρετικά αδύναμοι είμαστε στον κλάδο τον Χειριστών, που είναι κρίσιμος κρίκος για τη λειτουργία μεγάλων υποδομών, εργοστασίων, μεγάλων εργοταξίων. Η αδυναμία να παρέμβουμε σε αυτόν το χώρο, παρά τη μεγάλη δύναμη των οικοδόμων, δείχνει έλλειψη προσανατολισμού, επεξεργασίας της παρέμβασής μας, σχεδιασμένης διάταξης κομματικών μελών.

Αντίστοιχα, σε χώρους κρίσιμους όπως η Ενέργεια και οι Μεταφορές. Οι αδυναμίες στην επεξεργασία της πολιτικής μας παρέμβασης, όπως και στο να δουλέψουμε με επεξεργασμένα πλαίσια πάλης ξεπερνώντας λαθεμένες αντιλήψεις για τη δουλειά των κομμουνιστών στο συνδικαλιστικό κίνημα, μας κρατάνε πίσω.

Αυτά τα εξετάζουμε σε συνδυασμό με τις υποδομές που έχει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, και ιδιαίτερα την άμεση παρέμβαση της εργοδοσίας σε μεγάλα επιχειρησιακά σωματεία, όπως στους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους της υγείας και στα σούπερ μάρκετ. Τα βήματα όμως που κάνουμε σε ορισμένους χώρους, όπως σε μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ, φανερώνουν δυνατότητες. Γιατί πρόκειται για χώρους με τεράστια εντατικοποίηση και χαμηλούς μισθούς, με δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους που υποφέρουν και υπάρχουν καλύτερες δυνατότητες παρέμβασης εάν συγκεντρώσεις κομματικές δυνάμεις, δουλέψεις με κομματικούς πυρήνες στους μεγάλους χώρους, επεξεργαστείς τη γραμμή και το πλαίσιο διεκδικήσεων για να παρέμβεις αγωνιστικά και με ετοιμότητα σε ό,τι δημιουργεί το καθεστώς της εκμετάλλευσης.

Βέβαια υπάρχει ένα συνολικότερο ζήτημα που πρέπει πιο αποφασιστικά να αντιμετωπίσουμε και αφορά το κατά πόσο καθοδηγούνται όλες μας οι δυνάμεις με ενιαία αντίληψη και δράση ως καθοδηγητές και οργανωτές μαζών, που εκφράζεται και στη δράση στα σωματεία, όπως και στην οργάνωση και προετοιμασία γενικών συνελεύσεων, αρχαιρεσιών, σε κινητοποιήσεις κλπ.

Σημαντική πλευρά τέτοιων αδυναμιών είναι το ότι δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να αντιμετωπίσουμε την απαραίτητη καθοδήγηση σημαντικού μέρους κομματικών μελών σε συνδυασμό με τον κατάλληλο συντονισμό εδαφικών και κλαδικών οργανώσεων, καταμερισμού δυνάμεων, προσανατολισμού της παρέμβασης όσων είναι ενταγμένοι σε εδαφικές οργανώσεις και μέλη σωματείων και που δεν εντάσσονται οργανικά στη δράση των σωματείων, ορισμένες φορές ούτε καν των αρχαιρεσιών των σωματείων τους, παρά μόνο για να ψηφίσουν. Τέτοιες αδυναμίες εκφράστηκαν περισσότερο σε σωματεία που αντικειμενικά έχουν στην ευθύνη τους μεγάλους κλάδους και διάσπαρτα κομματικά μέλη σε εδαφικές, από τον κλάδο του Επισιτισμού, τους Ιδιωτικούς Υπαλλήλους, τους Ιδιωτικούς Εκπαιδευτικούς, τους Λογιστές κ.ά.

Η έγκαιρη προετοιμασία του ΓΠ της ΚΟΑ και της Κομματικής Ομάδας συνέβαλε ώστε να σταθεροποιηθεί ο σχεδιασμός και ο έλεγχος της δουλειάς, ανοίγοντας πλατιά συζήτηση μέσα στους χώρους, προετοιμάζοντας καλά τις αρχαιρεσίες των σωματείων, ανοίγοντας πιο επίμονα το ζήτημα του συνεδρίου του ΕΚΑ και την ανάγκη για την αλλαγή των συσχετισμών, μέσα στους αγώνες και τη διαπάλη που εξελισσόταν. Ήταν σημαντικό ότι η Κομματική Ομάδα είχε όλη την τριετία τον έλεγχο των αρχαιρεσιών, ξεκίνησε την προετοιμασία πολύ πιο νωρίς, από το Νοέμβρη του 2024. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σχέση με το 2023 είχαμε σημαντική άνοδο, 25% στην εκλογή αντιπροσώπων από τα ψηφοδέλτια που συγκρότησαν οι κομμουνιστές και άλλοι πρωτοπόροι αγωνιστές. Αυτοί οι αντιπρόσωποι προέρχονται από 127 σωματεία (το 2023 είχαμε εκλέξει από 96), εκ των οποίων τα 21 είναι τα καινούργια σωματεία που συγκροτήσαμε.

Ο στόχος που έμπαινε εξαρχής ήταν να εκφραστεί όλη η δουλειά των προηγούμενων χρόνων και στο 33ο Συνέδριο του ΕΚΑ. Υπήρχε συνείδηση των δυσκολιών και σωστή εκτίμηση για το σχεδιασμό και το στόχο των άλλων πολιτικών δυνάμεων. Όπως και στο να βάλουν εμπόδια στην εξέλιξη να κατακτήσουμε σημαντική πλειοψηφία στα τρία μεγαλύτερα συνδικάτα της Αττικής, σε μαζικότητα και σε κύρος, δηλαδή στο ΕΚΑ, στο ΕΚΠ και στην ΑΔΕΔΥ. Αυτό εκφράστηκε ως το τέλος με άμεσες παρεμβάσεις εργοδοτών, κυβερνητικών στελεχών, ώστε να μη συγκροτηθεί αναλογικό-αντιπροσωπευτικό προεδρείο στο ΕΚΑ, αλλά να εκλεγεί πρόεδρος από την ΠΑΣΚΕ.

Απαιτήθηκε επίμονη καθημερινή καθοδηγητική βοήθεια, ειδικά τις μέρες του συνεδρίου, από επιτελείο του Γραφείου Περιοχής της ΚΟΑ, του Τμήματος της ΚΕ για την εργατική - συνδικαλιστική δουλειά και της Κομματικής Ομάδας του ΕΚΑ που διευρύνθηκε και από άλλα στελέχη. Δεν ήταν δεδομένο το αποτέλεσμα, το συνέδριο του ΕΚΑ ήταν μια απαιτητική πολιτική μάχη.

Έγκαιρα συζήτησαν τα ΤΓ των κλαδικών και των εδαφικών οργανώσεων και οι κομματικές ομάδες των κλαδικών από το Μάη του 2025. Πραγματοποιήθηκαν συσκέψεις της Κομματικής Ομάδας με τους εργατικούς υπευθύνους των κλαδικών και των εδαφικών οργανώσεων. Στην τελική ευθεία του συνεδρίου πραγματοποιήθηκαν 2 συσκέψεις των αντιπροσώπων που είχαν καλή συμμετοχή και προσανατολισμό.

Σημαντικό ζήτημα στην προετοιμασία της μάχης αποτέλεσε η καλή παρακολούθηση των διεργασιών σε σωματεία και στις άλλες πολιτικές δυνάμεις και η επεξεργασία της ιδεολογικής και πολιτικής διαπάλης, ενισχύοντας την κύρια γραμμή της αντιπαράθεσης για το τι κίνημα χρειάζεται μέσα στις συνθήκες που διαμορφώνονται και θα αντιμετωπίσουμε και γιατί πρέπει να αλλάξει ο συσχετισμός στο ΕΚΑ, σε συνδυασμό και με τη σωστή εκτίμηση που είχαμε για τις δυνατότητες που υπάρχουν για την απόσπαση δυνάμεων. Η γραμμή αντιπαράθεσης εξειδικεύτηκε και αποτυπώθηκε στο Κάλεσμα της ΔΑΣ που ήταν το βασικό υλικό που δουλέψαμε πλατιά και με το οποίο στηρίξαμε όλη την προπαγάνδα μας.

Αξιοποιήσαμε και την κατάσταση που ήδη είχε διαμορφωθεί με ευθύνη της πλειοψηφίας της απερχόμενης διοίκησης με το κτήριο του ΕΚΑ, με την έξωση των σωματείων από το ΕΚΑ πριν ενάμισι χρόνο και με τη μετακόμισή του σε ένα μικρό κτήριο για να στεγάσει μόνο τα μέλη της διοίκησης και το προσωπικό. Θέτοντας στην πράξη το ζήτημα της λειτουργίας των σωματείων, το τι σωματεία και τι Εργατικό Κέντρο χρειάζεται, τη σημασία της διά ζώσης συμμετοχής, τις συλλογικές διαδικασίες, την ανταλλαγή πείρας από τις μάχες των σωματείων, αντιπαρατεθήκαμε με την προσπάθεια οι εργαζόμενοι να μπαίνουν στο περιθώριο, να αποστρατεύονται, να κυριεύει η μοιρολατρία και ο συμβιβασμός. Αντιπαράθεση που είχε θετική επίδραση στη σκέψη και στη συνείδηση πολλών αντιπροσώπων και είναι παρακαταθήκη για τη συνέχεια.

Την περίοδο του συνεδρίου βρισκόταν σε εξέλιξη ο κυβερνητικός σχεδιασμός για την ψήφιση του νόμου για τις ΣΣΕ «Κοινωνική Συμφωνία», που τον στήριξαν όλες οι συνδικαλιστικές δυνάμεις των αστικών κομμάτων μέσα στη διοίκηση της ΓΣΕΕ. Οξύνθηκε η αντιπαράθεση για το χαρακτήρα του εργατικού - συνδικαλιστικού κινήματος ως «κοινωνικού εταίρου», «συνομιλητή», που οδηγεί στη λογική της «γεφύρωσης συμφερόντων», του «τώρα τα κεφάλια μέσα», καλλιεργώντας τη γραμμή του «εθνικού συμφέροντος», της «κοινωνικής ειρήνης» και της ταξικής συνεργασίας. Οδηγεί στον περιορισμό των απαιτήσεων στους εργαζόμενους, για την εξασφάλιση της κερδοφορίας των καπιταλιστών, στο υποτιθέμενο κοινό συμφέρον στη λογική «όλοι στην ίδια βάρκα είμαστε», στη γραμμή της «ασφάλειας του ΝΑΤΟ», του «εξανθρωπισμού» του και τη γραμμή της αποδοχής των εξοπλισμών ως «αμυντική ενίσχυση» της χώρας.

Ταυτόχρονα, οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας και του οπορτουνισμού δούλεψαν πιο έντονα με θέσεις όπως την επαναφορά των αιτημάτων για «επανακρατικοποίηση» δημόσιων υπηρεσιών, για μέτρα ενάντια στην ακρίβεια ως εναλλακτική προοδευτική πολιτική, βάζοντας ως λύση την εναλλαγή στην κυβέρνηση, το «να φύγει ο Μητσοτάκης».

Σ’ αυτές τις συνθήκες αναμετρηθήκαμε με το σχέδιο των άλλων δυνάμεων, ειδικά της ΠΑΣΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, που σήκωσαν το βάρος της αντιπαράθεσης. Πώς εξελίχτηκε αυτό το σχέδιο: Το τελευταίο εξάμηνο πριν το συνέδριο όξυναν την αντιπαράθεση και τον αντικομμουνισμό, αρνήθηκαν αγωνιστικές αποφάσεις στο ΔΣ, υπερασπίστηκαν την «Κοινωνική Συμφωνία». Ταυτόχρονα επιδίωξαν να νοθεύσουν το ίδιο το συνέδριο με σωματεία μαϊμούδες και διπλοψηφίες. Τελικά στο ΔΣ κόπηκαν αντιπρόσωποι που προέρχονταν από σωματεία-μαϊμούδες και διπλοψηφίες.

Συνολικά σωστά αντιμετωπίσαμε το θέμα των ηλεκτρονικών ψηφοφοριών και του ηλεκτρονικού συνεδρίου. Τα αντιμετωπίσαμε ξεχωριστά. Το θέμα του ηλεκτρονικού συνεδρίου ήταν ένα νέο ποιοτικό βήμα εκφυλισμού που δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό· άλλωστε με αυτόν τον τρόπο θα αλλοιωνόταν και η σύνθεση του συνεδρίου. Την απόφαση αυτή στήριξαν στο ΔΣ όλες οι άλλες δυνάμεις (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΕΝΟΤΗΤΑ, ΣΥΡΙΖΑ). 
Η ΔΑΣ την κατήγγειλε με ανακοίνωση από την πρώτη στιγμή, ακολούθησαν δεκάδες καλέσματα σωματείων, υπήρξε αρθρογραφία στο Ριζοσπάστη και στο 902, έγινε συστηματική δουλειά να μη λείψει κανείς αντιπρόσωπος από το συνέδριο. Το θέμα έγινε γνωστό, πίεσε τις άλλες δυνάμεις, διαμορφώθηκαν ρήγματα στις γραμμές τους, δεν μπορούσαν να το δικαιολογήσουν. Οι δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ που διαφωνούσαν με τον Παναγόπουλο, για τους δικούς τους λόγους, δήλωσαν ότι θα έρθουν κανονικά στο συνέδριο, το ίδιο και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, με μεγάλη καθυστέρηση και αμηχανία στο τέλος και οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τελικά σχεδόν το επιβάλαμε και η μαζική παρουσία πάνω από 700 αντιπροσώπων τη μέρα του συνεδρίου ήταν καθοριστική.

Σωστά αντιμετωπίσαμε και το θέμα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Αξιώσαμε ότι το συνέδριο δεν μπορεί να γίνει ένα «ηλεκτρονικό τσίρκο», χωρίς διά ζώσης παρουσία, διαπάλη, συλλογικές αποφάσεις και αντίστοιχες ψηφοφορίες. Δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε ένα μικρό αριθμό ηλεκτρονικών ψηφοφοριών στις αρχαιρεσίες για το ΔΣ, ώστε να μην κινδυνέψει η νομική υπόσταση του συνεδρίου.

Οι δυο παρατάξεις της ΝΔ έκαναν πέντε τοποθετήσεις και επί της ουσίας έθεσαν το ζήτημα της προσαρμογής των διεκδικήσεων του κινήματος «στη νέα εποχή της τεχνολογίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης», στα όρια των αντοχών της οικονομίας, ως μονόδρομο για τους εργαζόμενους, ανοίγοντας την αντιπαράθεση κυρίως με τις δυνάμεις της ΠΑΣΚΕ γύρω από τις διεργασίες και την κατάσταση με τον Παναγόπουλο. Ξεχώρισε όμως η τοποθέτηση ενός στελέχους που προερχόταν από το ΠΑΣΟΚ και τώρα ήταν με τη ΔΑΚΕ, που επί της ουσίας έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και επισήμανε την ανάγκη να διαμορφωθεί ενιαίο μέτωπο όλων των άλλων απέναντί μας.

Η ΠΑΣΚΕ έκανε μόλις δυο τοποθετήσεις, όπου προσπάθησε να υπερασπιστεί τον Παναγόπουλο και τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Για άλλη μια φορά έβαλε ως αντιπαραθετική γραμμή το «ρεαλισμό», τη διαχείριση, τη λογική του «αδέσμευτου» από κομματικές γραμμές κινήματος.

Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής ένα διαγραμμένο από το Κόμμα έκαναν τέσσερις τοποθετήσεις και έβαλαν πιο ανοιχτά το ζήτημα της κυβερνητικής εναλλαγής και το να «πέσει ο Μητσοτάκης», τη γραμμή των «επανακρατικοποιήσεων», την «ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων», αντιπαραθετικά με τη δική μας γραμμή, με τη γενική αναφορά για δίκαιη αναδιανομή του πλούτου. Ο Φωτόπουλος ζήτησε την παραίτηση Παναγόπουλου για το σκάνδαλο με τα προγράμματα προσπαθώντας να βγάλει την ουρά του απ’ έξω, αλλά και να αποπροσανατολίσει για τη στήριξη που έδωσε στην «Κοινωνική Συμφωνία».

Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και συνολικά του οπορτουνισμού με πολλές τοποθετήσεις έβαλαν πιο επίμονα την αντιπαράθεση με το Κόμμα, το ζήτημα των «επανακρατικοποιήσεων» και τον «εργατικό έλεγχο», ως άμεσο και εφικτό στόχο. Επανέφεραν την επιχειρηματολογία κόντρα στο 
ΠΑΜΕ λέγοντας ότι ως η πιο συγκροτημένη δύναμη θα έπρεπε να μπει μπροστά για πιο «μαχητικούς αγώνες», διαστρεβλώνοντας τις κεντρικές πρωτοβουλίες του ΠΑΜΕ ως προσπάθεια ξεφουσκώματος των αγώνων.

Από την πλευρά μας, η ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεσή μας αξιοποίησε την πείρα και τη διαπάλη από τις μάχες σε χώρους δουλειάς και σε κεντρικό επίπεδο, μπροστά στην οργάνωση της πάλης ενάντια στα αντεργατικά νομοσχέδια, μπροστά στις πανελλαδικές απεργίες που οργανώθηκαν και άλλες εστίες πάλης και αντιπαράθεσης, αναδεικνύοντας την ανάγκη να δυναμώσει η αντικαπιταλιστική-αντιμονοπωλιακή συσπείρωση και πάλη. Επιμείναμε πολύ στα θέματα της κλιμάκωσης της πολεμικής εμπλοκής και προετοιμασίας, αξιοποιώντας στην κατεύθυνση της πάλης την απεργία που οργανώθηκε σε λιμάνια της Ευρώπης και της Μεσογείου στις 6 Φλεβάρη, και σε ζητήματα που σχετίζονται με τις αιτίες για την αύξηση της εντατικοποίησης, της έντασης της εργοδοτικής επίθεσης, με πρόσφατο το εργοδοτικό έγκλημα στη «Βιολάντα», τη φωτιά στα Καζάνια του Περάματος κ.ά., διευρύνοντας τα μέτωπα και ενοχοποιώντας τους υπεύθυνους.

Η μάχη δόθηκε ενάντια στους σχεδιασμούς εγκλωβισμού της δυσαρέσκειας, στο αν θα εκφραστεί και πώς στο ΕΚΑ το ρεύμα αμφισβήτησης απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική ή αν θα στραφεί πιο αποφασιστικά στη γραμμή της συναίνεσης, του συμβιβασμού, της εναλλαγής και της διαχείρισης, του κοινωνικού εταιρισμού. Γραμμή που αποτελεί και τη μήτρα που γεννά τα φαινόμενα της σήψης και της σαπίλας, της συνδιαλλαγής, που εκφράστηκε με το σκάνδαλο Παναγόπουλου. Η πολιτική αντιπαράθεση με αυτές τις δυνάμεις έγινε πάνω στα κεντρικά πολιτικά ζητήματα που καθορίζουν τη ζωή των εργαζομένων, με προσπάθεια να αποκαλύπτεται σταθερά ο ρόλος τους στην ενσωμάτωση, η στρατηγική επιλογή τους να στηρίζουν τις αστικές επιδιώξεις, ακόμα και σε επιμέρους ζητήματα, να αποκαλύπτεται ο υπονομευτικός και διαβρωτικός τους ρόλος μέσα στο κίνημα, με το θάψιμο των μαζικών συλλογικών διαδικασιών, τις γενικές συνελεύσεις, προβάλλοντας τη γραμμή των κοινών συμφερόντων με τους εκμεταλλευτές.

Έγινε προσπάθεια να αναδείξουμε το γιατί πρέπει να ενισχυθεί η ΔΑΣ, την ανάγκη αλλαγής σελίδας στον προσανατολισμό και τη λειτουργία του Εργατικού Κέντρου. Για ένα Εργατικό Κέντρο Αθήνας ανοιχτό, ζωντανό, μαχητικό, στα χέρια αυτών που παλεύουν καθημερινά για τη ζωή και την αξιοπρέπειά τους, και όχι στα χέρια των δυνάμεων που συμβιβάζονται με την αδικία και την εκμετάλλευση. Για να μην είναι το Εργατικό Κέντρο στήριγμα στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και των εργοδοτών, όπως θέλουν οι παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Για ένα κίνημα που δε θα υποτάσσεται στη στρατηγική των αστικών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ· στους στόχους του κεφαλαίου, που τους βαφτίζει «εθνικούς στόχους» και υπηρετούν την αναπαραγωγή των κερδών από την εκμετάλλευση και το αίμα των εργαζόμενων.

Ένα κίνημα απαλλαγμένο από τη συμβιβαστική αντίληψη της κυβερνητικής εναλλαγής και της αναζήτησης «σωτήρων», οι οποίοι θα συνεχίσουν την ίδια ληστρική πολιτική του κεφαλαίου και καλλιεργούν την αποστράτευση, την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία. Ένα κίνημα διεκδικητικό, αγωνιστικό, που θα βάζει στο στόχαστρο τις πραγματικές αιτίες της βαρβαρότητας, το καπιταλιστικό κέρδος, την πολιτική στήριξης των μονοπωλίων που απογειώνει την εκμετάλλευση, το άδικο κράτος που υπηρετεί το κεφάλαιο.

Προβάλλοντας το βασικό πλαίσιο πάλης και αιτημάτων, ως συνέχεια και της διαπάλης που ανοίξαμε μέσα στη ΓΣΕΕ και μετά με την ψήφιση της «Κοινωνικής Συμφωνίας» για τις ΣΣΕ, με αποκάλυψη και αποδόμηση της επιχειρηματολογίας της κυβέρνησης και των δυνάμεων ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ που το ψήφισαν. Η αποδόμηση της «Κοινωνικής Συμφωνίας» ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, κυβέρνησης και η αποκάλυψη της στάσης του ΣΥΡΙΖΑ ενίσχυσε τη γραμμή αντιπαράθεσης με αυτές τις δυνάμεις, επέδρασε σε τμήμα των αντιπροσώπων, σε συνδυασμό με τη μαχητική μας στάση και την καλή παρουσία των αντιπροσώπων μας κατά τη διάρκεια, μέσα και έξω από την αίθουσα, στάση που υπηρέτησε τον κύριο σκοπό μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση βοήθησε και η εισηγητική μας τοποθέτηση και τα ψηφίσματα που είχαμε ετοιμάσει, όπου σωστά πήραμε την πρωτοβουλία και θέσαμε το ψήφισμα για την 24ωρη απεργία για τα Τέμπη με το αντίστοιχο περιεχόμενο που ήταν καλά δουλεμένο.

Αντίστοιχα ενισχύθηκαν με ακόμα πιο καλά επεξεργασμένα επιχειρήματα σύντροφοι που έβγαιναν για δημόσιες δηλώσεις στα μέσα, τα οποία είχαν σχέδιο να παίζουν το ζήτημα προωθώντας τη γραμμή του ΠΑΣΟΚ μέσω της ανακοίνωσης που έβγαλε, περιορίζοντας το ζήτημα στο αν θα παραιτηθεί ο Παναγόπουλος ή όχι και να κρύψουν την ουσία.

Το θέμα της διαμόρφωσης δυο ψηφοδελτίων από την ΠΑΣΚΕ δεν το αντιμετωπίσαμε με παθητικότητα, είχαμε έγκαιρη πρόβλεψη και προσπάθεια παρέμβασης σε δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ, είτε να μας ψηφίσουν είτε να μην έρθουν. Όμως σε τέτοια θέματα θα μπορούσαμε και καλύτερα· δείχνει τις αδυναμίες που έχουμε σε μεγάλους χώρους.

Σωστά πήραμε υπόψη το νέο δεδομένο σχετικά με το ότι το συνέδριο θα μεταδιδόταν ζωντανά μέσω του καναλιού του ΕΚΑ στο YouTube και δόθηκε η κατεύθυνση να προσαρμοστούν οι τοποθετήσεις, αποφεύγοντας το να περιοριστεί η αντιπαράθεση με τις άλλες δυνάμεις σε επιμέρους ζητήματα τα οποία δε θα βοηθούσαν να κατανοηθεί το κύριο από εργαζόμενους άπειρους, που δεν έχουν παρακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια την αντιπαράθεση.

Σημαντικό στοιχείο είναι ότι καταφέραμε και αποσπάσαμε δεκάδες αντιπροσώπους που ήταν εκλεγμένοι από άλλα ψηφοδέλτια (περισσότερους απ’ ό,τι το 2023). Οι επαφές και η συζήτηση με τους περισσότερους από αυτούς τους αντιπροσώπους αλλά και άλλους που δεν έκαναν τελικά το βήμα να μας ψηφίσουν δεν είναι αποτέλεσμα μιας δουλειάς των τελευταίων ημερών, αλλά μιας πορείας μέσα σε αυτά τα χρόνια, με κοινή δράση σε μεγάλα μέτωπα πάλης, σε αγώνες στους χώρους δουλειάς και τους κλάδους τους, με προσπάθεια για συχνή διαφώτιση από τις δυνάμεις μας.

Καταφέραμε να ανανεώσουμε σε μεγάλο βαθμό το ψηφοδέλτιό μας, να περιλαμβάνει εργαζόμενους από πολύ περισσότερους χώρους δουλειάς, συμπορευόμενους που αποσπάσαμε από άλλες δυνάμεις (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ), δεκάδες γυναίκες συνδικαλίστριες, ενώ ήταν το μόνο ψηφοδέλτιο που είχε μετανάστες εργαζόμενους. Τα βήματα αυτά εκφράστηκαν όχι μόνο στην κάλπη του ΔΣ, αλλά και στην κάλπη της ΓΣΕΕ όπου μαζί και με όσους αποσπάσαμε καταγράψαμε μια σημαντική άνοδο 4 αντιπροσώπων για τη ΓΣΕΕ (10 από 6).

Αυτή η δυνατότητα, που εκφράστηκε και σε επίπεδο αντιπροσώπων ενός συνεδρίου όπως στο ΕΚΑ, φανερώνει τις διεργασίες και την ανησυχία που είναι μεγαλύτερη μέσα στους εργαζόμενους, σε σωματεία, όπως και την ανάγκη για ακόμα πιο πλατύ πολιτικό άνοιγμα μέσα στους χώρους δουλειάς, με το βλέμμα στη μάζα των εργαζομένων και σε αυτούς που είναι ακόμα ανοργάνωτοι. Είναι δυνατότητες που πατάνε και σε αντικειμενικές συνθήκες που διαμορφώνονται λόγω της όξυνσης των αντιθέσεων του συστήματος, στο αυξημένο κύρος του Κόμματος, στην αναγνώριση από σημαντική μάζα εργαζομένων στην Αττική για τη σταθερή και αταλάντευτη υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, για τη συνολική στάση και δράση του. Που μπορούν να εκφραστούν πιο σταθερά μέσα σε σημαντικούς κλάδους και χώρους δουλειάς, στο βαθμό που μετράμε αποτελέσματα στην κομματική οικοδόμηση και στρατολογία, στην αναβάθμιση της ιδεολογικής και πολιτικής παρέμβασης των ΤΟ και των ΚΟΒ.

Με βάση το αποτέλεσμα που διαμορφώθηκε, τις 11 έδρες στο ΔΣ και τη μεγάλη απόσταση από το δεύτερο ψηφοδέλτιο, αλλά με κύριο κριτήριο την εκτίμηση ότι μπορούμε να αξιοποιήσουμε τη θέση μας στο προεδρείο του ΕΚΑ για να δουλέψουμε πιο αποφασιστικά στο άνοιγμα σε νέες εργατικές δυνάμεις και σε νέα σωματεία, πήραμε την απόφαση να προτείνουμε αντιπροσωπευτικό-αναλογικό προεδρείο στο ΕΚΑ. Δε θα είναι εύκολη υπόθεση, αλλά θα παλέψουμε επιδιώκοντας έναν ισχυρό αγωνιστικό πόλο συνδικάτων στην Αττική σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας και εμπλοκής της χώρας στις επεμβάσεις, αλλά και έντασης της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων, αξιοποιώντας τις θέσεις που έχουμε κατακτήσει στο ΕΚΑ, στο ΕΚΠ και στην ΑΔΕΔΥ. Χωρίς κυρίως να παραγνωρίζουμε τον πραγματικό συσχετισμό δύναμης και τη σκληρή διαπάλη που απαιτείται, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι διαμορφώνεται μια πιο σκληρή πραγματικότητα και με μεγαλύτερες καθοδηγητικές απαιτήσεις στο περιεχόμενο της παρέμβασής μας και στον προσανατολισμό.

Αυτό το στοιχείο αξιολόγησαν και οι άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις, γι’ αυτό και προσπάθησαν να διαμορφώσουν προεδρείο χωρίς εμάς, με πρωτεργάτες την κυβέρνηση και την ΠΑΣΚΕ του Παναγόπουλου. Οι οξυμένες αντιθέσεις στο εσωτερικό τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ, αλλά και της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ / Νέας Αριστεράς, έπαιξαν ρόλο στο να μην τα καταφέρουν, τουλάχιστον σε αυτήν τη φάση. Τελικά πήραμε τις θέσεις που μας αναλογούσαν στο προεδρείο, του προέδρου, του οργανωτικού γραμματέα και του αναπληρωτή γραμματέα.

Χρειάζεται πλέον ακόμα μεγαλύτερη ετοιμότητα και συνειδητοποίηση ότι το επόμενο διάστημα η δουλειά μας θα δυσκολέψει, παίρνοντας υπόψη το μέτωπο αυτών των δυνάμεων, συνολικά του συστήματος, απέναντι στο Κόμμα. Θα δυναμώσει ο αντικομμουνισμός, η διαπάλη και η πολιτική αντιπαράθεση και ανεβαίνουν οι απαιτήσεις ώστε στο επίκεντρο να βρίσκονται τα στρατηγικά ζητήματα και μέτωπα πάλης, η πολιτική αντιπαράθεση με τις κυβερνήσεις, την εργοδοσία, τους πολιτικούς υπεύθυνους, τη γραμμή των κοινών «εθνικών συμφερόντων» σε συνθήκες πολεμικής εμπλοκής, με το βλέμμα στραμμένο στο βαθμό οργάνωσης μέσα στους χώρους δουλειάς, στη λειτουργία των σωματείων, την αλλαγή συσχετισμών στα συνδικάτα, την αύξηση της συμμετοχής στους αγώνες, δυναμώνοντας τον αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό της πάλης.

Οι δυνάμεις της ΝΔ συνολικά έπεσαν σε ποσοστό, κράτησαν όμως αθροιστικά σε ψήφους 132 από 145, με την ΕΝΟΤΗΤΑ να έχει αύξηση, ενώ η ΔΑΚΕ έπεσε σημαντικά. Αφορά εσωτερικό ανακαταμερισμό ψήφων, καθώς η ΝΔ κρατάει ισχυρές δυνάμεις σε όλες σχεδόν τις πρώην ΔΕΚΟ, στη ΔΕΗ, στις Τράπεζες, στις αστικές συγκοινωνίες κ.α.

Η ΠΑΣΚΕ διασπάστηκε σε δύο ψηφοδέλτια. Το ένα στηρίχτηκε από συνδικαλιστές που συσπειρώνονται γύρω από τον Παναγόπουλο κρατώντας και την ονομασία. Την ΠΑΣΚΕ στήριξε τελικά και η ομάδα των δυο διαγραμμένων συνδικαλιστών από τα Τρόφιμα, που θα αξιοποιηθούν το επόμενο διάστημα στην αντι-ΚΚΕ και αντι-ΠΑΜΕ επίθεση, ο ένας από αυτούς βγήκε πρώτος αναπληρωματικός στη διοίκηση του ΕΚΑ. Γεγονός που επιβεβαιώνει το σχεδιασμό που υπήρχε και την εκτίμηση που έχουμε κάνει.

Το άλλο ονομάστηκε «ΕΝΩΤΙΚΟ» και συγκροτήθηκε κυρίως με συνδικαλιστές από τα Σούπερ Μάρκετ και ιδιαίτερα στο μεγαλύτερο όμιλο, τον Σκλαβενίτη και στο My Market, με τη συμμετοχή και αντιπροσώπων από την Εθνική Τράπεζα και την Πειραιώς.

Η ΠΑΣΚΕ έλαβε 218 ψήφους από 230 και ποσοστό 15,8% από 19,5%, με 5 έδρες από 6. Το «ΕΝΩΤΙΚΟ» έλαβε 142 με ποσοστό 10,3% και καταγράφηκε πρώτη φορά, ενώ είχαν και μεγάλη αύξηση ως σωματεία στις αρχαιρεσίες. Την προηγούμενη φορά δυνάμεις από τα Σούπερ Μάρκετ είχαν στηρίξει το ΣΥΡΙΖΑ. Οι αντιθέσεις παραμένουν. Παρ’ όλα αυτά και υπολογίζοντας την προσπάθεια της συνολικής αναμόρφωσης που γίνεται στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, δεν πρέπει να υποτιμηθεί η άνοδός τους, παρά τα εσωτερικά προβλήματα.

Οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς κατέβηκαν σε κοινό ψηφοδέλτιο, ενώ στο προηγούμενο είχαν κατέβει σε 2 ξεχωριστά, και πήραν 192 από 219 που είχαν λάβει προσθετικά. Είναι δύναμη με ανοιχτό το μέτωπο απέναντί μας, συγκρατιούνται ιδιαίτερα στους μεγάλους χώρους δουλειάς (π.χ. τράπεζες, ΔΕΗ, Ιδιωτική Υγεία) με τη βοήθεια μηχανισμών της εργοδοσίας και του κράτους.

Βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι ότι όλες οι συνδικαλιστικές δυνάμεις των αστικών κομμάτων αντλούν τη δύναμή τους από μεγάλους χώρους δουλειάς και κλάδους στρατηγικής σημασίας με ισχυρό μηχανισμό του κεφαλαίου, χώρους όπου μισθολογικά κάποια σημαντικά τμήματα εργαζόμενων βρίσκονται πάνω από το μέσο όρο και όπου διαπλέκονται οι μηχανισμοί των αστικών κομμάτων και του κράτους. Από αυτούς τους χώρους προέρχεται και ένα μεγάλο μέρος των αντιπροσώπων, που φτάνει περίπου το 40% του σώματος. Ταυτόχρονα δεν έχουν ξεκοπεί από τα προβλήματα των εργαζομένων υπογράφοντας ΣΣΕ ή διεκδικώντας με τη γραμμή του συμβιβασμού και του κοινωνικού εταιρισμού διάφορα ζητήματα, όπως μέτρα για την ακρίβεια, τη στέγη, επιδόματα κ.ά., δουλεύοντας εξειδικευμένα τη γραμμή της ενσωμάτωσης.

Σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητο να βελτιώσουμε την παρέμβασή μας και να δουλέψουμε ακόμα καλύτερα το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης πάνω στον κύριο άξονα της γραμμής μας στον κάθε χώρο, με ενιαία συστηματική παρέμβαση, ιδεολογική, πολιτική, μαζική, οργανωτική. Σε αυτήν την κατεύθυνση να κρατήσουμε την επαφή που πιάσαμε με τους αντιπροσώπους που είχαν εκλεγεί από τα ψηφοδέλτιά τους, με όσους είχαν πει ότι θα μας ψηφίσουν, ανεξάρτητα αν στο τέλος το έκαναν, να βελτιώσουμε την πληροφόρηση για τις διεργασίες στο εσωτερικό τους.

Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ διασπάστηκαν σε τρία ψηφοδέλτια, όμως και αθροιστικά σημείωσαν πτώση, δεν έβγαλαν έδρα στο ΔΣ, έχασαν έναν αντιπρόσωπο για τη ΓΣΕΕ. Σημαντικό ήταν το γεγονός ότι αποσπάμε κόσμο στις αρχαιρεσίες των πρωτοβάθμιων σωματείων όλη αυτήν την περίοδο, όμως συνεχίζουν να ανανεώνουν το δυναμικό τους, δε θέλουν υποτίμηση, παραμένουν μια αντι-ΚΚΕ και αντι-ΠΑΜΕ οργανωμένη δύναμη στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, με σκοπό –παρά τις επιμέρους διαφωνίες τους– να ασκήσουν πίεση σε ριζοσπαστικές δυνάμεις που συσπειρώνονται γύρω από τη δράση και παρέμβαση των κομμουνιστών, στην κατεύθυνση της κυβερνητικής εναλλαγής.

Τα βήματα που έγιναν το προηγούμενο διάστημα και που εκφράστηκαν στο συνέδριο του ΕΚΑ είναι αποτέλεσμα της δράσης των κομμουνιστών μέσα στους χώρους δουλειάς, της καθοριστικής συμβολής τους στη δράση του ΠΑΜΕ και των συνδικάτων που, αν δεν υπήρχε, η κατάσταση θα ήταν πολύ χειρότερη.

Ταυτόχρονα παραμένουν σημαντικές αδυναμίες, οι οποίες αφορούν την ιδεολογική-πολιτική αναβάθμιση της παρέμβασής μας, την κομματική οικοδόμηση σε κρίσιμους κλάδους και χώρους δουλειάς, την οργανωτική συγκρότηση και λειτουργία των κομματικών ομάδων, τη βελτίωση της καθοδήγησης των εκλεγμένων μας στα σωματεία. Κυρίως πρέπει να ξεχωρίσουμε δύο ζητήματα:

Πρώτο: Στην Απόφαση του 22ου Συνεδρίου τίθεται «η ανάγκη να ξεπεραστεί η αδύναμη συζήτηση και αφομοίωση βασικών συμπερασμάτων από τους αγώνες, ως προς τις μορφές κινητοποίησης και δράσης, αλλά κυρίως ως προς το περιεχόμενο της ιδεολογικοπολιτικής προετοιμασίας τους και αντιπαράθεσης με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και παρατάξεις μέσα στο κίνημα, με την εργοδοσία, με το αστικό κράτος, με τις αστικές κυβερνήσεις».

Δεύτερο: Στην Εισήγηση της Συνδιάσκεψης της ΚΟΑ επισημαίνεται «για να επιδράσουμε στην ακόμα πιο γρήγορη άνοδο του βαθμού οργάνωσης των εργαζόμενων, κατ’ επέκταση της προώθησης της στρατηγικής μας, πρέπει να λύσουμε ένα κύριο και βασικό μας πρόβλημα που είναι η κακή κατάσταση στη λειτουργία των ΔΣ και τη δράση των σωματείων που είναι στην ευθύνη μας».

Ο ρόλος της νέας Κομματικής Ομάδας στο ΕΚΑ το επόμενο διάστημα είναι να αποτελέσει κρίκο, ώστε να εξειδικεύονται και να σχεδιάζονται όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένα οι αποφάσεις της ΕΠ και του Γραφείου της, για την προώθηση της γραμμής μας στα σωματεία-μέλη του ΕΚΑ, για την καθοδήγηση των αγώνων ως επιτελείο μάχης. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να αναβαθμιστεί η λειτουργία της Κομματικής Ομάδας, ξεκινώντας από τη σταθερή συνεδρίασή της και την καλή προετοιμασία της όσον αφορά τη θεματολογία και την ιδεολογική και πολιτική συζήτηση.

Καθοριστικός παράγοντας για να υλοποιούνται οι στόχοι για την ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος είναι η ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση του Κόμματος, η κομματική οικοδόμηση μέσα στους κρίσιμους χώρους δουλειάς και στους κλάδους στρατηγικής σημασίας. Βασικά στοιχεία της λειτουργίας της ΚΟ για την προώθηση αυτών των στόχων είναι η καλή συνεργασία με τη βοηθητική Εργατική Επιτροπή για τη μελέτη και παρακολούθηση των κλάδων, της κατάστασης των εργασιακών συνθηκών και σχέσεων εργασίας, σε συνδυασμό με την παρακολούθηση και σύνδεση με τις γενικότερες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, το βαθμό επίδρασής τους σε αυτές.

Να συμβάλλει ώστε να υλοποιείται το σχέδιο των κομματικών ομάδων για τη μαζικοποίηση των σωματείων, την αλλαγή συσχετισμών δύναμης και την προετοιμασία των αρχαιρεσιών, τη δημιουργία νέων σωματείων. Να επεξεργάζεται το πλαίσιο πάλης και αιτημάτων με την ανάπτυξη κρίσιμων μετώπων, βασισμένο στην ολοκληρωμένη γνώση των χώρων δουλειάς και της συνολικής κατάστασης, μαζί με τα απαραίτητα μέτρα για τη ζύμωση, την προβολή, τη συζήτηση, ώστε να υιοθετείται από τους εργαζόμενους ως διαδικασία προετοιμασίας του κάθε αγώνα. Να ξεχωρίζει και να επεξεργάζεται σχέδιο για την ανάπτυξη αγώνων σε κρίσιμα μέτωπα πάλης που μπορούν να συσπειρώσουν πιο ενιαία τα σωματεία και μαζικά τους εργαζόμενους. Μέτωπα που μπορούν να συμβάλουν στην προώθηση της κοινής δράσης των εργαζόμενων με τους αυτοαπασχολούμενους του κάθε κλάδου και κεντρικά.

Να διαμορφώνει σχέδιο για την εκκίνηση και την ανάπτυξη αγώνων - κινητοποιήσεων - απεργιακών μαχών σε κεντρικό επίπεδο, με μέτρα κλιμάκωσης, για την καθοδήγησή τους κατά τη διάρκεια με επιτελεία ευθύνης και καθοδήγησης. Να παίρνει οργανωτικά μέτρα για την κομματική οικοδόμηση, την εξασφάλιση στόχων στρατολογίας από τα εκλεγμένα κομματικά μέλη και στελέχη, ξεχωρίζοντας τους πρωτοπόρους εργαζόμενους που ξεχωρίζουν μέσα στο κίνημα. Πρόκειται για δουλειά που συνολικά προϋποθέτει να σχεδιάζεται ακόμα πιο ολοκληρωμένα και σταθερά η παρέμβασή μας στο μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο.

Μπροστά μας έχουμε την Πανελλαδική Σύσκεψη του ΠΑΜΕ, που αποτελεί το βασικό προσανατολισμό της δουλειάς μας τις επόμενες μέρες, και δίνουμε τη μάχη να εκφραστεί η δουλειά που έγινε μέχρι και το συνέδριο του ΕΚΑ. Αποτελεί απάντηση πάνω στο μεγάλο προβληματισμό που δυναμώνει μέσα στους εργαζόμενους και στα σωματεία για το τι πρέπει να γίνει, μπροστά στο ενδεχόμενο μεγάλης κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πόλεμου και των συνεπειών της. Η σύσκεψη του ΠΑΜΕ μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο νέων, ακόμα πιο μαζικών αγώνων, στην κατεύθυνση της αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής.

Αυτή η δουλειά θα συμβάλει ώστε να διαμορφωθεί μαχητικό κλίμα μπροστά και στο συνέδριο της ΓΣΕΕ, θα συμβάλει ώστε να δυναμώσει ακόμα πιο πολύ η συζήτηση για το τι κίνημα χρειάζεται, για την αλλαγή των συσχετισμών μέσα στο κίνημα, μπροστά και στις αρχαιρεσίες που συνεχίζονται στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις Ομοσπονδίες.

Βασικός αγωνιστικός σταθμός για το επόμενο διάστημα είναι η προετοιμασία για την απεργία της Πρωτομαγιάς, όπου στο επίκεντρο θα είναι το ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και η πάλη ενάντια στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, ο αγώνας για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου και την αύξηση των μισθών, ενάντια στους αντεργατικούς νόμους που ψήφισαν οι αστικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα και που στήριξαν οι δυνάμεις των αστικών κομμάτων και του κεφαλαίου μέσα στο κίνημα. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να εξασφαλίσουμε τη συσπείρωση και τη συμμετοχή σωματείων στην απεργιακή συγκέντρωση, να εξασφαλίσουμε το απαραίτητο σχέδιο και την τακτική μας για να υπηρετήσουμε αυτόν το στόχο με τους κατάλληλους τρόπους και μορφές.

Συμπληρώνονται 140 χρόνια από την εξέγερση του Σικάγο και 90 χρόνια από το Μάη του ’36 και συμπίπτει με τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών των 200 συντρόφων που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του ’44 στην Καισαριανή. Ήδη έχει ξεκινήσει η προετοιμασία για την επιτυχία του αγώνα δρόμου προς τιμή των 200, που αποφασίστηκε από το ΕΚΑ και το ΕΚΠ, πρωτοβουλία που φέτος μπορεί να είναι αναβαθμισμένη και να επιδράσει σε ακόμα περισσότερους εργαζόμενους.