Η έκδοση του 6ου τεύχους 2010 μετατέθηκε κατά μία βδομάδα, λόγω της διεξαγωγής του α΄ γύρου των εκλογών στις 7 Νοέμβρη για την ανάδειξη κρατικών περιφερειακών και τοπικών οργάνων.
Η 7η Νοέμβρη είναι ημέρα διαχρονικής σημασίας για το επαναστατικό εργατικό - το κομμουνιστικό - κίνημα στην πάλη για την κατάργηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, για τη σοσιαλιστική-κομμουνιστική οικοδόμηση. Η συγκυρία έφερε να συμπέσει αυτή η συμβολική ημέρα με το αποτέλεσμα της πολιτικής μάχης των εκλογών στη χώρα μας, η οποία ανέδειξε τα ψηφοδέλτια που πανελλαδικά στήριξε το ΚΚΕ με τον τίτλο «Λαϊκή Συσπείρωση» σε ανερχόμενη δύναμη. Χιλιάδες νέοι ψήφοι προστέθηκαν στις ψήφους μελών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, με αποτέλεσμα να αναγνωρίζεται ότι το Κόμμα είναι η μοναδική πολιτική δύναμη που αύξησε την επιρροή της σε ψήφους κατά 70.000 και το ποσοστό +3,31% συγκριτικά με τις βουλευτικές του 2009.
Η Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για την πρώτη εκτίμηση των αποτελεσμάτων του α΄ γύρου εκτιμά ότι:
«Η αύξηση των ψήφων και του ποσοστού του ΚΚΕ περικλείει σημαντικά ποιοτικά στοιχεία, καθώς σημειώνει μεγαλύτερη αύξηση του μέσου όρου στα μεγάλα αστικά κέντρα και μεγάλες περιφέρειες, με κύριο στοιχείο την αύξηση στις εργατικές, λαϊκές γειτονιές, σε λαϊκές περιοχές με οξυμένα προβλήματα, στους μικρούς επιχειρηματίες και αγρότες, εκεί δηλαδή που υπάρχουν αυξημένες προϋποθέσεις να διαμορφωθεί και να αποκτήσει γερά θεμέλια το κοινωνικοπολιτικό μέτωπο συμμαχίας της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους και τη μικρομεσαία αγροτιά.
Η αύξηση της δύναμης του ΚΚΕ στις τοπικές εκλογές περικλείει σημαντική δυναμική, σηματοδοτεί μια νέα πορεία συσπείρωσης ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων εναντίον της πολιτικής που εδώ και πάνω από 20 χρόνια οδήγησε στην επιδείνωση της ζωής του λαού, συνέβαλε στην όξυνση της κρίσης και οδήγησε στη σύναψη του βάρβαρου Μνημονίου που θα έχει διάρκεια και στη φάση της κρίσης και στη φάση της ανάκαμψης, όταν αυτή έλθει, που έτσι και αλλιώς θα είναι αναιμική και θα τη διαδεχτεί νέο κύμα κρίσης. Δυναμώνει το ρεύμα της αντιμονοπωλιακής αντιιμπεριαλιστικής συσπείρωσης, κερδίζει έδαφος η εναλλακτική πρόταση διεξόδου με στόχο τη λαϊκή εξουσία, οικονομία».
Η δυναμική που περικλείει το αποτέλεσμα αντανακλά το ξεκίνημα διαφοροποιήσεων στις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις που στο προηγούμενο διάστημα έδωσαν σημαντικές απεργιακές και άλλες κινητοποιήσεις με φορέα το ΠΑΜΕ, με βήματα προώθησης του συμμαχικού μετώπου μεταξύ ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΜΑΣ - ΟΓΕ. Αντανακλά την ανάγκη και την προοπτική να διευρυνθεί και να εκφραστεί πιο μαζικά, δυναμικά, πολύπλευρα και σταθερά η οργάνωση των λαϊκών δυνάμεων και οι αγώνες τους σε γραμμή αντεπίθεσης, ρήξης και ανατροπής των μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών ενώσεών τους, της πολιτικής εξουσίας τους, ανεξάρτητα από τη μορφή του πολιτικού συστήματος και κυβερνητικού σχήματος με τα οποία εκφράζεται.
Η αστική εξουσία ανησυχεί από την αδυναμία των κύριων πολιτικών - κυβερνητικών εκφραστών της, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, να χειραγωγούν τις εργατικές και λαϊκές δυνάμεις στην ίδια έκταση που το πετύχαιναν για χρόνια. Επεξεργάζεται εναλλακτικές κομματικές και κυβερνητικές λύσεις που επενδύονται με νέα διλήμματα χειραγώγησης, εκφοβισμού. Τέτοια προβλήθηκαν ήδη το βράδυ της 7ης Νοέμβρη: «Το μήνυμα δυσαρέσκειας αφορά όλα τα κόμματα, το πολιτικό σύστημα της 35ετίας», «αυτό το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα δε δίνει αξίες», «το μήνυμα αφορά τους θεσμούς της δημοκρατίας», «πλήττεται η τοπική αυτοδιοίκηση» και άλλα. Ολα στοχεύουν στη συγκάλυψη της σαπίλας του καπιταλιστικού συστήματος, που εκφράζεται στις οικονομικές και όλες τις κοινωνικές του σχέσεις, στη ιδεολογία, στους θεσμούς του, γιατί έρχονται σε αντίθεση με τις ανάγκες της λαϊκής πλειοψηφίας και με τις δυνατότητες να ικανοποιηθούν αυτές οι σύγχρονες ανάγκες. Το «ανέφικτο» στην ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών προβάλλεται ως «ουτοπία» στις προγραμματικές θέσεις του ΚΚΕ ή ως στενότητα στην πολιτική συμμαχιών του. Ετσι συγκαλύπτεται το κύριο, ότι το «εφικτό» σχετίζεται με το δρόμο της αλλαγής του συσχετισμού στη δράση των εργατικών και λαϊκών δυνάμεων ενάντια στον ταξικό τους αντίπαλο, αφορά την οργάνωση και πάλη μέσα από τις εργατικές οργανώσεις, τις αγροτικές κλπ., που ο προσανατολισμός της σχετίζεται και με τη χειραφέτηση από τους αστικούς ιδεολογικούς και πολιτικούς εκβιασμούς. Ο μεγαλύτερος ιδεολογικοπολιτικός εκβιασμός πραγματοποιείται μέσω των προκαταλήψεων που διαμορφώνονται ενάντια στο ΚΚΕ, στην κομμουνιστική ιδεολογία, στην ιστορία της ταξικής πάλης.
Το ΚΚΕ, ανταποκρινόμενο στις εργατικές και λαϊκές ανάγκες, είναι έτοιμο να συνεχίσει τον ιδεολογικό - πολιτικό αγώνα, την πρωτοπόρα δράση για την οργάνωση των εργατικών - λαϊκών δυνάμεων πιο αποτελεσματικά, αντιμετωπίζοντας αδυναμίες και καθυστερήσεις υποκειμενικού χαρακτήρα.
Η ανάγκη να μην χάνεται πολύτιμος χρόνος αφορά και το ΚΚΕ αλλά και ευρύτερες δυνάμεις μισθωτών, ανέργων, αγροτών και επαγγελματιών στις πόλεις που συνθλίβονται από τους βιομήχανους, τους μεγαλέμπορους, τις τράπεζες, την κρατική φορολογία κ.ά.
Χωρίς αμφιβολία, είτε το ΠΑΣΟΚ παρατείνει την κυβερνητική του θητεία είτε προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές είτε ανασυντεθούν άμεσα τα αστικά πολιτικά κόμματα και ως συμπληρώματά τους τα διαφόρων χρωμάτων -και ροζ- αναχώματα είτε με ευρύτερη αστική πολιτική συναίνεση για κυβέρνηση, το εργατικό και λαϊκό εισόδημα και επίπεδο διαβίωσης θα δεχτεί νέα επίθεση, ο λαός θα υποστεί τις συνέπειες του καπιταλιστικού ανταγωνισμού για το μοίρασμα των αγορών. Θα βρεθεί μπροστά στους κινδύνους της μοιρασιάς του φυσικού - ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου, που σήμερα παίρνει τη μορφή της εκμετάλλευσής του σε συνεργασία με την Τουρκία, με την ομπρέλα των ΗΠΑ και με το τίμημα της απεμπόλησης κυριαρχικών δικαιωμάτων εκ μέρους του ελληνικού αστικού κράτους. Θα οξυνθούν οι αντιθέσεις στο Αιγαίο, περιοχή με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία. Η αστική τάξη της Ελλάδας αναπτύσσει αντιφατικές σχέσεις ανταγωνισμού και συνεργασίας με την αστική τάξη της Τουρκίας, λαμβάνοντας υπόψη την ισχυροποίησή της στο διεθνές συσχετισμό δύναμης. Ετσι προκρίνει ως πιο συμφέρουσες τις κοινές επενδύσεις εκμετάλλευσης πετρελαίου, φυσικού αερίου στο Αιγαίο, συμβιβαζόμενη με την αποστρατικωποίηση των νησιών, την απεμπόληση του καθορισμού ΑΟΖ (Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών) για τα ελληνικά νησιά σύμφωνα και με το ισχύον διεθνές δίκαιο.
Η ιστορία του καπιταλισμού επιβεβαιώνει ότι τέτοιες συμμαχίες δεν εξαλείφουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, ότι η διεθνής ενότητα του κεφαλαίου ενάντια στη διεθνή εργατική τάξη διασπάται στο μοίρασμα των αγορών, αφού ο νόμος του ανταγωνισμού είναι αμείλικτος.
Η πορεία της καπιταλιστικής οικονομίας σε διεθνές επίπεδο δείχνει ότι έχει μπει ανεπίστρεπτα σε μια νέα περίοδο αμείλικτου ανταγωνισμού, ανακατατάξεων στο συσχετισμό μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών. Αυτή η εκτίμηση επιβεβαιώνεται και από τις πρόσφατες εκτιμήσεις ιμπεριαλιστικών κέντρων, του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ, του χρηματοοικονομικού ομίλου IN GIM. Ολοι προβλέπουν αναιμικούς ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 1-2,5% για ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνία και δυναμικότερους ρυθμούς της τάξης του 6-8% για κράτη όπως Κίνα, Ρωσία, Βραζιλία κλπ. για το 2011, που πρακτικά σημαίνει: Νέα αύξηση της ανεργίας, νέα μείωση μισθών και συντάξεων, νέος περιορισμός κρατικών κοινωνικών δαπανών στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες, στο όνομα της νέας διεύρυνσης του δημόσιου χρέους τους, των εμπορικών ελλειμμάτων τους, ακόμα και με εμπορικά πλεονάσματα (π.χ. Γερμανία), με μνημόνιο (π.χ. Ελλάδα) ή χωρίς (π.χ. Γαλλία), με δυνατότητα να αυτοδανείζεται (π.χ. κοπή χρήματος στις ΗΠΑ) ή όχι (π.χ. Ελλάδα), με αναδιαπραγμάτευση του κρατικού χρέους ή όχι, όπου σε καμιά μα καμιά περίπτωση δε συνοδεύτηκε από βελτίωση της θέσης των μισθωτών.
Αυτή η πραγματικότητα σημαίνει ότι στη βάση και νέων εμπειριών για τις λαϊκές δυνάμεις, πρώτ’ απ’ όλα τις εργατικές, τους νεότερης ηλικίας μισθωτούς, διαμορφώνεται έδαφος για ανάπτυξη της ταξικής πολιτικής συνείδησης. Βέβαια αυτή η δυνατότητα γίνεται πραγματικότητα με την πιο αποτελεσματική, άμεση και αποδεικτική ιδεολογική - πολιτική δράση του ΚΚΕ. Αστική εξουσία σημαίνει και ισχυρά μέσα χειραγώγησης, επίδρασης και εγκλωβισμού, διλήμματα εκφοβισμού, παθητικότητας, αποπροσανατολιστικών ιδεολογημάτων («φταίνε όλα τα κόμματα - όλο το παλιό πολιτικό σύστημα», «το ΚΚΕ δεν μπορεί να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα», «η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι παρωχημένο δόγμα ή ουτοπία»).
Αστική εξουσία σημαίνει και συνειδητή στρέβλωση των θέσεων, της ιστορίας του ΚΚΕ, του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, του σοσιαλισμού στον 20ό αιώνα, σημαίνει προβοκάτσια, ένταση της βίας και της τρομοκρατίας. Χαρακτηριστικά είναι τα αντικομμουνιστικά ντοκιμαντέρ που προβλήθηκαν λίγες μέρες πριν τις εκλογές από την κρατική ΕΡΤ, που σταθερά προβάλλονται από κρατικούς και ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς. Χαρακτηριστικό είναι και το πρόσφατο ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης που προωθεί σχετική νομοθεσία για κρατική παρέμβαση ενάντια στις αρχές οργάνωσης και δράσης του κόμματος της εργατικής τάξης.
Ολα αυτά είναι μέσα εκφοβισμού και ηττοπάθειας, αλλά και όλα αυτά μπορούν να γίνουν ερείπια από την ορμή της εργατικής και λαϊκής αντεπίθεσης. Αυτή η δυνατότητα είναι επιβεβαιωμένη από την ιστορία και του καπιταλισμού και όλης της κοινωνικής προόδου.
Η ΚΟΜΕΠ, ως θεωρητικό - πολιτικό όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ, προσπαθεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ιδεολογικού αγώνα, να αποδομήσει τα αστικά και οπορτουνιστικά ιδεολογήματα, την παραχάραξη της ιστορίας της ταξικής πάλης στον 20ό αιώνα.
Η ύλη του παρόντος τεύχους είναι αφιερωμένη σε ζητήματα που αφορούν το «Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα» (ΔΚΚ), για την ανασυγκρότηση του οποίου έχει ευθύνη κάθε ΚΚ στη χώρα του, αντιπαλεύοντας με σταθερότητα και τον ταξικό αντίπαλο αλλά και τον οπορτουνισμό.
Κάθε ουσιαστική ισχυροποίηση ΚΚ στην οργάνωση και στον προσανατολισμό του εργατικού κινήματος στη χώρα του, στην αντιμονοπωλιακή - αντιιμπεριαλιστική λαϊκή συμμαχία, έχει επίδραση στην ιδεολογική - στρατηγική ενότητα και ανάπτυξη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Στην κατεύθυνση αυτή δημοσιεύονται στο παρόν 6ο τεύχος 2010 της ΚΟΜΕΠ ιστορικά και σύγχρονα κείμενα και άρθρα, στελεχών του ΚΚΕ αλλά και ΚΚ άλλων χωρών.
Το κείμενο με τίτλο «Σκέψεις για μια νέα Διεθνή» αποτελεί προδημοσίευση παρέμβασης εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ, που θα πραγματοποιηθεί στις 27-28 Νοέμβρη 2010 στην Κωνσταντινούπολη σε σεμινάριο που διοργανώνει το Μαρξιστικό - Λενινιστικό Κέντρο Ερευνών προς τιμήν των 90 χρόνων του Τουρκικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Το κείμενο αναδεικνύει την αντικειμενική βάση για την ενότητα της επαναστατικής εργατικής πάλης σε περιφερειακό, ηπειρωτικό και διεθνές επίπεδο, καθώς και την υλική βάση πάνω στην οποία πραγματοποιείται η διάσπαση της εργατικής τάξης σε εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Σε αυτή τη βάση ερμηνεύεται η επίδραση του οπορτουνισμού και η ανάπτυξη του αναθεωρητισμού στις γραμμές του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Επισημαίνονται τα θεωρήματα και ιδεολογήματα του σύγχρονου αναθεωρητισμού που σε μεγάλο βαθμό αποτελούν αναπαλαίωση προγενέστερων αναθεωρητικών ρευμάτων (π.χ. περί «παγκοσμιοποίησης», «περί τέλους της εργατικής τάξης», «νέων υποκειμένων της κοινωνικής προόδου» κλπ.). Το κείμενο παίρνει θέση υπέρ της ιδεολογικής - στρατηγικής ενότητας του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος ως προϋπόθεση για την έκφραση της οργανωτικής ενότητάς του. Θίγει προβλήματα στρατηγικής από την ιστορία του ΔΚΚ αλλά και σημερινά και ανιχνεύει τις αιτίες τους.
Το κείμενο περιλαμβάνει θέσεις και ορισμένους προβληματισμούς του ΚΚΕ στην κατεύθυνση διαμόρφωσης της ιδεολογικής - στρατηγικής και οργανωτικής ενότητας του ΔΚΚ.
Το ενδιαφέρον για την ενότητα του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος έχει και μια ιδιαίτερη πλευρά, με δεδομένο ότι ΚΚ βρίσκονται στην εξουσία, όπως στην Κίνα και στο Βιετνάμ, αλλά ακολουθούν πολιτική που επεκτείνει και ενισχύει τις καπιταλιστικές σχέσεις, ενώ αναθεωρούν την αντίληψή τους για θεμελιώδεις σοσιαλιστικές σχέσεις, όπως του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας.
Η Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ έχει θέσει το καθήκον αυτοτελούς μελέτης αυτών των περιπτώσεων. Γι’ αυτό το σκοπό πραγματοποιούνται επισκέψεις σε αυτές τις χώρες, συναντήσεις-συζητήσεις με τα κόμματα εξουσίας, μελέτη κομματικών και κρατικών αποφάσεων κλπ. Με σκοπό την ενημέρωση και τον προβληματισμό των αναγνωστών της ΚΟΜΕΠ, δημοσιεύονται δυο σχετικά κείμενα.
Το πρώτο, «Ο διεθνής ρόλος της Κίνας», δημοσιεύεται με αφορμή τις επενδύσεις της Κίνας στην Ελλάδα και τη συζήτηση που προκάλεσαν για το ρόλο της Κίνας στη διαχείριση του κρατικού χρέους της Ελλάδας, στους ανταγωνισμούς και τις αντιθέσεις στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Αλλωστε υπάρχουν ΚΚ που θεωρούν ότι η περαιτέρω ενίσχυση της Κίνας στο G-20, στο ΔΝΤ, στον ΠΟΕ κλπ. μπορεί να βοηθήσει στο διεθνή συσχετισμό τις δυνάμεις του σοσιαλισμού, εκτίμηση την οποία δε συμμερίζεται το ΚΚΕ.
Οι αντιθέσεις ανάμεσα στην Κίνα και τις ΗΠΑ με κράτη-μέλη της ΕΕ, με τη Ρωσία, αναλύονται ως ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των διεθνών αγορών. Αξιοποιώντας την πείρα από την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και τα υπόλοιπα κράτη της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης, στο άρθρο επισημαίνεται η ανάγκη τα ΚΚ να βρίσκονται σε ετοιμότητα για αρνητικές εξελίξεις στην Κίνα.
Το δεύτερο κείμενο αποτελεί συνέντευξη των μελών της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ που επισκέφθηκε τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ τον Απρίλη του 2010. Η κομματική μας αντιπροσωπεία ενημερώνει για τις κομματικές θέσεις και την κυβερνητική πολιτική στο Βιετνάμ, για την ιδεολογική εξήγησή τους, όπως αναπτύσσονται από κομματικούς και κρατικούς εκπροσώπους του Βιετνάμ. Στο κείμενο περιλαμβάνονται προβληματισμοί και κριτικές παρατηρήσεις της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ, με βάση την επεξεργασία του 18ου Συνεδρίου του για το σοσιαλισμό. Από αυτή τη σκοπιά κρίνεται το θεωρητικό και πολιτικό σχήμα του Βιετνάμ για «οικονομία της αγοράς με σοσιαλιστικό προσανατολισμό».
Το άρθρο με τίτλο «Οι κομμουνιστές και ο λεγόμενος σοσιαλισμός του 21ου αιώνα», που υπογράφεται από στέλεχος του Κόμματος των Κομμουνιστών του Μεξικού, πραγματοποιεί κριτική από τη σκοπιά των θέσεων του μαρξισμού-λενινισμού στην οπορτουνιστική θεωρία του λεγόμενου «σοσιαλισμού του 21ου αιώνα», η οποία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στα κράτη της Λατινικής Αμερικής.
Η ενότητα «Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα» κλείνει με ένα κείμενο του Φρ. Ενγκελς, πρωτοδημοσιευμένο στην Ελλάδα στην έκδοση της ΚΕ του ΚΚΕ, Κ. Μαρξ - Φρ. Ενγκελς «Διαλεχτά Εργα» με τίτλο «Για την ιστορία της Ενωσης των Κομμουνιστών». Το άρθρο δημοσιεύεται αφιερωμένο στα 190 χρόνια από τη γέννηση του Φρ. Ενγκελς (28 Νοέμβρη 1820).
Στο κείμενο που έχει γραφεί το 1885 συνοψίζεται η πείρα από την ίδρυση της «Ενωσης των Κομμουνιστών», το πρώτο στην ιστορία ΚΚ που υιοθέτησε ως πρόγραμμα του το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος», το οποίο συνέγραψαν οι Μαρξ και Ενγκελς το 1848.
Η δημιουργία του κόμματος της εργατικής τάξης σε εθνικό επίπεδο την περίοδο των πρώτων βημάτων συγκρότησης του επαναστατικού εργατικού κινήματος στηριζόμενου στον επιστημονικό σοσιαλισμό, διαπλέχθηκε με την αναγκαιότητα διεθνούς συγκρότησής της. Ετσι η Ενωση των Κομμουνιστών υπήρξε ταυτόχρονα και κόμμα του γερμανικού προλεταριάτου, αλλά και διεθνές κόμμα. Το κείμενο ιστορικά αναδεικνύει την ανάπτυξη της εργατικής τάξης από την καταστροφή των βιοτεχνών από το κεφάλαιο στον κλάδο του ιματισμού, ως διαδικασία που αφορούσε διαφορετικά κράτη, από την οποία προκύπτει και η διεθνής ενότητα της εργατικής τάξης, η αναγκαιότητα του πολιτικού της κινήματος. Για την ενότητα της εργατικής τάξης έχουν ιδιαίτερη σημασία οι «Διεκδικήσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Γερμανία». Ο Φρ. Ενγκελς αναδεικνύει τη διεθνή διάσταση της μαρξιστικής διδασκαλίας: «Η διδασκαλία που υποστήριξε η ένωση από το 1847 ως το 1852 και που την υποδέχτηκαν τότε οι σοφοί φιλισταίοι, σηκώνοντας τους ώμους σαν δημιουργήματα της φαντασίας ανισόρροπων εξτρεμιστών, σαν μυστική διδασκαλία μερικών σκόρπιων αιρετικών, αυτή η διδασκαλία έχει τώρα αναρίθμητους οπαδούς σ’ όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου, τόσο ανάμεσα στους κατάδικους των ορυχείων της Σιβηρίας, όσο και ανάμεσα στους χρυσωρύχους της Καλιφόρνιας».
Στην ενότητα «Σοσιαλισμός και τέχνη» δημοσιεύεται κείμενο με τίτλο «Για το σοσιαλιστικό ρεαλισμό», το οποίο στηρίζεται σε ομιλίες που πραγματοποιήθηκαν σε αναλόγου περιεχομένου συζήτηση στο 36ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ. Η τοποθέτηση του κειμένου ανοίγει τη μελέτη του θέματος, αναγνωρίζοντας ότι αποτελεί αντικείμενο βαθύτερης έρευνας και συζήτησης. Η ανάγκη μιας πρώτης θεμελιακής τοποθέτησης σε σχέση με το «σοσιαλιστικό ρεαλισμό» προκύπτει από την αντικομμουνιστική επίθεση και στρέβλωση του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, ιδιαίτερα στο χώρο των καλλιτεχνών. Επίσης προκύπτει απ’ την ανάγκη τουλάχιστον οι κομμουνιστές καλλιτέχνες να αφομοιώσουν δημιουργικά και να εκφράσουν μέσα από το έργο τους τη σχέση περιεχομένου - μορφής, αντανακλώντας με τα εκφραστικά μέσα της τέχνης την ταξική πάλη για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό.
Δυο νέες εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής» με υλικό από το «Αρχείο του ΚΚΕ» παρουσιάζονται στην ενότητα «Βιβλιοπαρουσίαση». Πρόκειται για την έκδοση «Η 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (1950) πρακτικά» και την έκδοση «Η 6η πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (1956)». Πρόκειται για εκδόσεις με απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ, με σκοπό να συμβάλουν στη μελέτη της ιστορίας του ΚΚΕ, στην πορεία πραγματοποίησης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για το Β΄ Τόμο του Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ που αφορά την περίοδο 1949-1968.
Στο τεύχος 6 του 2010 δημοσιεύονται κομματικά ντοκουμέντα της περιόδου από 16.8.2010 έως 8.11.2010, καθώς και τα περιεχόμενα του έτους 2010.