Η αυγή του 2026 βρήκε έναν κόσμο να φλέγεται και μάλιστα με νέες, επικίνδυνες εστίες που αποκαλύπτουν ακόμα περισσότερο ένα σύστημα που μαστίζεται από τις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς του, ένα σύστημα που σαπίζει και γίνεται όλο και πιο επικίνδυνο για την ίδια τη ζωή των λαών.

Η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Βενεζουέλα βάζει στο στόχαστρο συνολικά τους λαούς της ευρύτερης περιοχής, πρώτα και κύρια τον ήρωα κουβανικό λαό. Οι εξελίξεις απαιτούν επαγρύπνηση και ετοιμότητα από το εργατικό-λαϊκό κίνημα, το μόνο που μπορεί να χαλάσει τα αιματοβαμμένα ιμπεριαλιστικά σχέδια, να γυρίσει την πλάτη σε όλες τις δυνάμεις εκείνες που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στοιχίζονται στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που σπέρνουν τον όλεθρο, καταπατούν κυριαρχικά δικαιώματα, τσακίζουν τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα για να τροφοδοτούνται οι πολεμικές δαπάνες. Να καταδικάσει τη στάση της ΕΕ και όλων των κρατών-μελών που, αξιοποιώντας το πολύ βολικό διεθνές δίκαιο, δικαιολόγησαν την απαράδεκτη επέμβαση. Να καταδικάσει και όλες τις αστικές πολιτικές δυνάμεις, όπως το ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, που όπως ως κυβερνήσεις στήριξαν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ (με τους Δημοκρατικούς στην κυβέρνηση), του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, προωθώντας και προσυπογράφοντας 
ΝΑΤΟϊκής κοπής «Συμφωνίες των Πρεσπών» κ.ο.κ., όπως πριν ψέλλιζαν τα περί «δικαιώματος στην αυτοάμυνα» του Ισραήλ, κλείνοντας τα μάτια στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, έτσι και τώρα αναμασούν τα περί «ειρηνικής μετάβασης και δημοκρατικής νομιμότητας στη Βενεζουέλα».

Η άμεση μαζική αντίδραση των εργαζομένων στο κάλεσμα του ΚΚΕ για καταδίκη της ιμπεριαλιστικής επέμβασης, για απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο, για αλληλεγγύη στο λαό της Βενεζουέλας, στην Κούβα και σε όλους τους λαούς της περιοχής, ήταν η καλύτερη απάντηση απέναντι στην εμετική ευρωατλαντική προπαγάνδα, αλλά και απέναντι στις αυταπάτες ότι άλλοι ιμπεριαλιστικοί άξονες, όπως ο ευρασιατικός, μπορούν να προστατεύσουν τα συμφέροντα των λαών. Αναδείχτηκε ξανά ότι μόνο το εργατικό-λαϊκό κίνημα με την καθοριστική συμβολή της επαναστατικής πρωτοπορίας, του Κομμουνιστικού Κόμματος, μπορεί να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εκδηλώθηκε στην Ελλάδα ο πολυήμερος σημαντικός αγώνας των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων, κόντρα στους εκβιασμούς, τις απειλές και τις υποσχέσεις-ψίχουλο της κυβέρνησης, απέναντι στην πολιτική που τους ξεκληρίζει και έχει στον πυρήνα της την ΚΑΠ της ΕΕ, τη θωράκιση της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που προσυπογράφουν η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα. Ένας αγώνας που έσπασε στην πράξη την προσπάθεια κοινωνικού αυτοματισμού, που και η κυβέρνηση της ΝΔ προσπάθησε να αξιοποιήσει όπως και όλες οι προηγούμενες, με το εργατικό-λαϊκό κίνημα να δείχνει τη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του, γιατί αφορά τις διατροφικές ανάγκες όλου του λαού. Έναν αγώνα που το ΚΚΕ στηρίζει με όλους τους τρόπους, αναδεικνύοντας πως η αγροτική παραγωγή μπορεί και πρέπει να ικανοποιεί τις διατροφικές ανάγκες του λαού και όχι τα κέρδη των ομίλων, σε σύγκρουση με το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης.

Οι εξελίξεις φανερώνουν ότι έχουμε μπει για τα καλά σε μια εποχή γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας με επίδικο το μοίρασμα των αγορών, τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, αλλά και των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας. Η πολεμική προετοιμασία επιταχύνεται, ακολουθώντας και υποδαυλίζοντας τις εντεινόμενες αντιθέσεις όχι μόνο ανάμεσα στο ευρωατλαντικό και το ευρασιατικό στρατόπεδο αλλά και εντός τους. Στα μέσα Δεκέμβρη ο ΓΓ του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε προειδοποίησε ότι «πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για την κλίμακα πολέμου που έζησαν οι παππούδες ή οι προπαππούδες μας».

Άλλωστε, πριν την ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, είχαν προηγηθεί η αναδιάταξη των δυνάμεών τους στη Λατινική Αμερική με στόχο την αναχαίτιση της αυξανόμενης επιρροής της Κίνας και της Ρωσίας στην περιοχή, οι επί βδομάδες στρατιωτικές επιχειρήσεις στα ανοικτά της Βενεζουέλας και ο ναυτικός αποκλεισμός της, για να ακολουθήσει η στρατιωτική επίθεση στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας και σε άλλες μεγάλες πόλεις, η σύλληψη του Μαδούρο και της συζύγου του και η μεταφορά τους στις ΗΠΑ. Τα σαθρά προσχήματα της κυβέρνησης των ΗΠΑ περί καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών, της «ναρκοτρομοκρατίας», δεν μπορούν να κρύψουν τις πραγματικές επιδιώξεις για αμερικανικό έλεγχο στον ενεργειακό πλούτο της χώρας και ευθυγράμμιση της περιοχή με τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ, με θύματα τους λαούς της περιοχής. Δεν μπορούν να κρύψουν και τις τεράστιες ευθύνες ΕΕ και Μ. Βρετανίας που έσπευσαν να στηρίξουν την επέμβαση, αναπαράγοντας τα προσχήματα της αμερικανικής στρατιωτικής επίθεσης στη Βενεζουέλα και ζητώντας «ειρηνική μετάβαση». Είναι οι ίδιοι που στηρίζουν το απαράδεκτο εμπάργκο των ΗΠΑ κατά της Κούβας εδώ και δεκαετίες, όπως και τις νέες απειλές που εκτοξεύονται ανοιχτά και προκλητικά ενάντια στο λαό της Κούβας από τον Πρόεδρο και τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ.

Αποκαλύπτεται επίσης ότι το διεθνές δίκαιο αποτελεί στην ουσία εργαλείο νομιμοποίησης των ιμπεριαλιστικών στοχεύσεων, που «κόβεται και ράβεται» ανάλογα με τις αντιθέσεις και τα συμφέροντα ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα. Ταυτόχρονα αξιοποιείται για να δημιουργήσει ψεύτικα διλήμματα και να εξασφαλίσει τη στοίχιση του λαϊκού παράγοντα με αυτές τις επιδιώξεις.

Αλλά και οι ευρύτερες εξελίξεις μετά τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα προδιαγράφουν νέα επικίνδυνη κλιμάκωση, όπως με την –για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία– κατάσχεση ρωσικού πλοίου από αμερικανικές δυνάμεις, ενώ οι αντιδράσεις στην επαναφορά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ των σχεδίων για προσάρτηση της Γροιλανδίας, όπως και στην περίπτωση της Ουκρανίας, των εμπορικών δασμών και της πράσινης μετάβασης, αποκαλύπτουν τις οξυμμένες αντιθέσεις μεταξύ ΗΠΑ - ΕΕ. Εκδόθηκε κοινό ανακοινωθέν από Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Ιταλία, Ισπανία, Πολωνία και Δανία, ενώ η πρωθυπουργός της Δανίας Μ. Φρέντρικσεν δήλωσε πρόσφατα ότι «αν οι ΗΠΑ επιτεθούν σε μια άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, τα πάντα τελειώνουν».

Αντίστοιχα, η πολεμική προετοιμασία προχωράει με γρήγορους ρυθμούς εντός ΕΕ όπου, εκτός από τις αυξημένες πολεμικές δαπάνες και επενδύσεις, προτάσσονται η εξασφάλιση της χρηματοδότησης της Ουκρανίας, η οποία προβλέπεται να ξεμείνει από χρήματα τους πρώτους μήνες του 2026, και η συμφωνία για τις λεγόμενες «εγγυήσεις ασφαλείας», με συμμετοχή και δέσμευση των ΗΠΑ, στη βάση του άρθρου 5 της Συνθήκης του ΝΑΤΟ 
περί «συλλογικής άμυνας». Ταυτόχρονα, πληθαίνουν οι αναφορές για επερχόμενο γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, εκτός από τις οδηγίες και τα κιτ επιβίωσης. Ενδεικτικά, το Νοέμβρη ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Γαλλίας δήλωσε ότι «πρέπει να αποδεχτούμε ότι θα χάσουμε τα παιδιά μας». Το Δεκέμβρη ο αρχηγός των βρετανικών ενόπλων δυνάμεων επεσήμανε ότι η ασφάλεια «δεν μπορεί να ανατίθεται αποκλειστικά στις ένοπλες δυνάμεις» και η επικεφαλής των βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών είπε ότι η Ευρώπη ζει «σε ένα χώρο ανάμεσα στην ειρήνη και τον πόλεμο».

Παράλληλα, στη Γερμανία τον Δεκέμβρη προωθήθηκαν νέες αλλαγές στη στρατολόγηση: από το 2026 όλοι οι 18χρονοι θα απαντούν σε ερωτηματολόγιο καταγραφής της διάθεσής τους να υπηρετήσουν και από το 2027 θα περνούν ιατρική εξέταση, ώστε να δημιουργηθεί μια «δεξαμενή» δεδομένων για το ποιοι θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν. Στη Γαλλία, ο Μακρόν ανακοίνωσε πρόγραμμα 10μηνης, εθελοντικής στρατιωτικής υπηρεσίας για νέους 18-25 ετών, που θα ξεκινήσει το 2026 (η υποχρεωτική θητεία καταργήθηκε το 1997), η οποία θα είναι αμειβόμενη, πατώντας προκλητικά πάνω στην άθλια κατάσταση που έχει δημιουργήσει για τον εργαζόμενο λαό η αντιλαϊκή πολιτική και των γαλλικών κυβερνήσεων. Στη Σουηδία, σε φυλλάδιο που μοιράζεται σε όλους τους πολίτες, ξεκαθαρίζεται ότι από τα 16 έως τα 70 οι πολίτες αποτελούν μέρος της «ολικής άμυνας» και υποχρεούνται να υπηρετήσουν σε περίπτωση πολέμου ή απειλής πολέμου.

Ταυτόχρονα με την πολεμική προετοιμασία οξύνονται οι αντιθέσεις και εντός ΕΕ, στο πλαίσιο των διευθετήσεων μπροστά στο ενδεχόμενο ΗΠΑ και Ρωσία να καταλήξουν σε ένα προσωρινό συμβιβασμό, μια συμφωνία «διευθέτησης» για την ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία, με βάση συνομιλίες που ενισχύθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Επιβεβαιώνεται ότι ακόμα και ένας τέτοιος προσωρινός συμβιβασμός στην Ουκρανία, στην πραγματικότητα θα συσσωρεύει κι άλλη καύσιμη ύλη για μια ακόμα πιο γενικευμένη στρατιωτική σύγκρουση, αφού θα επηρεάσει συνολικότερα το γεωπολιτικό συσχετισμό δυνάμεων σε Ανατολική Ευρώπη, Βαλτική και Μαύρη Θάλασσα. Έτσι, από τη μια ΕΕ και Βρετανία εξοπλίζονται και ετοιμάζονται ανοιχτά για πόλεμο με τη Ρωσία, από την άλλη, στην πρόσφατη συνδιάσκεψη του «Συνασπισμού των Προθύμων» για την επόμενη μέρα στην Ουκρανία, υπογράφηκε από Γαλλία, Βρετανία και Ουκρανία η λεγόμενη «Διακήρυξη του Παρισιού» για την ανάπτυξη πολυεθνικής στρατιωτικής δύναμης στην Ουκρανία, μετά την επίτευξη «εκεχειρίας» και τη δημιουργία «στρατιωτικών hubs» (σ.σ. κόμβων) στη χώρα. Οι 35 χώρες του «Συνασπισμού» επικύρωσαν τη «Διακήρυξη του Παρισιού», η οποία περιγράφει λεπτομερώς «ισχυρές εγγυήσεις ασφαλείας». Οι ΗΠΑ δεν προσυπέγραψαν τη Διακήρυξη, ενώ η Ρωσία έχει ήδη τονίσει ότι διαφωνεί με οποιαδήποτε παρουσία δυτικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Ουκρανία, οι οποίες και θα θεωρούνται «νόμιμος στόχος».

Την ίδια στιγμή, στη Λωρίδα της Γάζας, μετά τη συμφωνία στη βάση της «πρώτης φάσης» του απαράδεκτου σχεδίου Τραμπ για «εκεχειρία», στα μέσα Οκτώβρη, συνεχίζονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ, οι δολοφονίες Παλαιστινίων και η συνέχιση της γενοκτονίας μέσα από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης που προκάλεσε η επί δυο χρόνια επιδρομή του Ισραήλ. Σύμφωνα με σχετική έκθεση του ΟΗΕ «η Γάζα έχει καταστεί μία ανθρωπογενής άβυσσος» που «θα χρειαστεί αρκετές δεκαετίες για να επιστρέψει στα προπολεμικά επίπεδα». Αλλά και στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη «η βία, η επιτάχυνση της εξάπλωσης των εποικισμών και οι απαγορεύσεις στην κίνηση (σ.σ. Παλαιστίνιων) εργαζομένων» έχουν οδηγήσει «στη χειρότερη οικονομική ύφεση αφότου η UNCTAD άρχισε να διατηρεί σχετικά αρχεία το 1972».

Στην ευρύτερη περιοχή, το Ισραήλ συνεχίζει τις επιθέσεις σε Λίβανο και Συρία. Οξύνεται και η γεωπολιτική κόντρα ΗΠΑ και Ισραήλ με το Ιράν, στη βάση και των μαζικών διαδηλώσεων που πραγματοποιούνται από τις 28 Δεκέμβρη, με το Ιράν να προειδοποιεί για αντίδραση «που θα ξεπερνά ποιοτικά εκείνη που επιφύλαξε κατά τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις του περασμένου Ιούνη».

Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει να πρωτοστατεί ως σημαιοφόρος των συμφερόντων του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή, φτάνοντας στο σημείο να «καλύψει» πλήρως την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα, υιοθετώντας τα προσχήματα των ΗΠΑ. Αντίστοιχα, προωθώντας τους στόχους της αστικής τάξης για αναβάθμιση του ρόλου της στους ενεργειακούς σχεδιασμούς σε Ανατολική Μεσόγειο και Νοτιοανατολική Ευρώπη, υπέγραψε στις αρχές Νοέμβρη δέσμη συμφωνιών, με βασική τη συμφωνία για το «Οικόπεδο 2» στο Ιόνιο μεταξύ της Exxon Mobil, της Energean και της HELLENiQ ENERGY, η οποία ανοίγει το δρόμο για ερευνητική υπεράκτια γεώτρηση και επαναφέρει την Ελλάδα στις έρευνες υδρογονανθράκων έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια. Η ενίσχυση του ρόλου της Ελλάδας στο σχεδιασμό απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο και στη χάραξη νέων διαδρόμων μεταφοράς αμερικανικού LNG αποκαλύφθηκε και στη Σύνοδο της Διατλαντικής Συνεργασίας για την Ενέργεια (P-TEC), που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα την ίδια περίοδο, καθώς και στη συμφωνία που υπογράφηκε στον τομέα της εμπορίας φυσικού αερίου, όπου η κοινοπραξία ATLANTIC - SEE LNG TRADE, με τη συμμετοχή της ΔΕΠΑ Εμπορίας και του Ομίλου AKTOR, υπέγραψε με την αμερικανική VentureGlobal το πρώτο μακροχρόνιο συμβόλαιο προμήθειας LNG στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, με 20ετή διάρκεια, ώστε οι ποσότητες που θα φτάνουν στην Ελλάδα θα εξάγονται προς χώρες όπως η Ρουμανία και η Ουκρανία. Συνεχίζει να εμπλέκει δηλαδή τη χώρα όλο και βαθύτερα στον ενεργειακό πόλεμο και στους επικίνδυνους σχεδιασμούς, με απρόβλεπτες συνέπειες, όπως φάνηκε από την ουκρανική επίθεση με drone σε δεξαμενόπλοιο ρωσικών συμφερόντων σε απόσταση μόλις 64 ναυτικών μιλίων (περίπου 120 χιλιόμετρα) από την Κρήτη.

Ταυτόχρονα, ενισχύεται συνολικά η αντιλαϊκή επίθεση, με αιχμή την ψήφιση ενός ακόμα ταξικού, αντιλαϊκού προϋπολογισμού που αποτύπωσε τις προτεραιότητες της κυβέρνησης για στήριξη των επενδύσεων και χρηματοδότηση υποδομών που υπηρετούν τους σχεδιασμούς των επιχειρηματικών ομίλων, για προσαρμογή στο αντιλαϊκό ευρωενωσιακό πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης, αποτελώντας –όπως πάντα– εργαλείο αναδιανομής από τους πολλούς στους λίγους. Το βεβαιώνουν άλλωστε οι προβλέψεις του Προϋπολογισμού για τα φορολογικά έσοδα, όπου με κλιμάκωση της φοροεπιδρομής στους εργαζομένους και τα λαϊκά στρώματα μέσω της πρόβλεψης φορολογικών εσόδων ύψους 73,6 δισεκατομμύρια για το 2026, με διατήρηση του ΕΝΦΙΑ. Την ίδια στιγμή, οι δαπάνες για μισθούς, κοινωνικές δαπάνες ή για υποδομές που έχει ανάγκη ο λαός, όπως αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής, αντισεισμικής προστασίας παραμένουν παγωμένες. Ο προϋπολογισμός, που έρχεται να προστεθεί στην αυξανόμενη ακρίβεια, την προσπάθεια εφαρμογής του 13ωρου, την απαράδεκτη συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης, 
εργοδοσίας και ΓΣΕΕ σχετικά με τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αποτελεί έναν ακόμα κρίκο στην αλυσίδα των αντεργατικών νόμων που έχουν ψηφιστεί διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ.

Το γεγονός ότι συνοδεύτηκε από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης για την εκλογή Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup και την προσπάθεια ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ να διεκδικήσουν μερίδιο της ...επιτυχίας λόγω των υπηρεσιών τους στην ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας αποτελεί μια ακόμα απόδειξη της στρατηγικής σύμπλευσης των αστικών κομμάτων, αλλά και της διαχρονικής πολιτικής όλων των αστικών κυβερνήσεων στην εφαρμογή της «ευρωπαϊκής κανονικότητας».

Αυτή η «κανονικότητα» κρύβεται 
πίσω και από τα σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, για το οποίο είναι σε εξέλιξη η Εξεταστική Επιτροπή. Μόνο μέσα από τις παρεμβάσεις των βουλευτών του ΚΚΕ αποκαλύπτεται όχι μόνο η προσπάθεια συγκάλυψης από πλευράς της κυβέρνησης, αλλά και η πραγματική αιτία που αναγεννά και τροφοδοτεί συνεχώς τα σκάνδαλα: το σύστημα της εκμετάλλευσης, της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της ΕΕ, της «νομιμότητας» που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις, με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ 
να αποτελεί το σύμπτωμά της. Αυτόν τον πραγματικό ένοχο, επιδιώκουν να αθωώσουν και οι υπόλοιπες αστικές πολιτικές δυνάμεις, εμμένοντας αποκλειστικά στις ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ.

Σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, η αντιλαϊκή επίθεση απαιτεί και τη μεγαλύτερη ένταση της καταστολής, τόσο μέσα από την περαιτέρω θωράκιση του νομοθετικού οπλοστασίου όσο και με την ανοιχτή κρατική βία, όπως εκδηλώθηκε απέναντι στα μπλόκα των αγροτών. Είναι αποκαλυπτικό το νομοσχέδιο για τις Ένοπλες Δυνάμεις, που προωθεί αλλαγές στις δομές των Ενόπλων Δυνάμεων με βάση τις απαραίτητες προσαρμογές που απαιτούν οι ανάγκες του ΝΑΤΟ, της ατζέντας ΝΑΤΟ 2030, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για δυνάμεις ταχείας επέμβασης παντού. Ταυτόχρονα, επαναφέρονται αντιδραστικές διατάξεις για αφαίρεση της ιθαγένειας που αξιοποιήθηκαν από όλες τις κυβερνήσεις μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για δεκαετίες απέναντι στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, στο ΚΚΕ.

Παράλληλα, επιταχύνεται και η προσπάθεια αναμόρφωσης σε όλο το φάσμα του αστικού πολιτικού συστήματος, προκειμένου να διαμορφωθεί η κατάλληλη κυβερνητική «εναλλακτική» για τον εγκλωβισμό της διογκούμενης λαϊκής δυσαρέσκειας. Ειδικά στη σοσιαλδημοκρατία, ενισχύονται οι αναζητήσεις για τη δημιουργία εναλλακτικού «προοδευτικού» πόλου, οι διεργασίες για το ποιος και με ποιο σχήμα θα καταφέρει να ανακτήσει την αξιοπιστία της για την αστική διαχείριση μαζί με την ικανότητα χειραγώγησης λαϊκών δυνάμεων, με επίκεντρο την παρουσίαση του βιβλίου του Α. Τσίπρα και τους όρκους πίστης στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και σε διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα, από τα οποία ζητάει ξανά το χρίσμα της αστικής διακυβέρνησης, όπως και την υπεράσπιση της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που φόρτωσε ένα ακόμα μνημόνιο και εκατοντάδες αντιλαϊκούς νόμους, ματωμένα πλεονάσματα, τσακισμένους μισθούς και συντάξεις στις πλάτες του λαού, για να στηριχτεί η κερδοφορία του κεφαλαίου και να ξεπεραστεί η καπιταλιστική οικονομική κρίση.

Την ίδια στιγμή ενισχύονται μέσω παλαιότερων αλλά και νέων προσώπων και κομμάτων, όπως της Καρυστιανού, τα γνωστά και χρεοκοπημένα διλήμματα περί «κάθαρσης», «ακομμάτιστου» και «τήρησης της νομιμότητας», που καταλήγουν στην αθώωση και τελικά υπεράσπιση του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Ειδικά τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα υπάρχει συσσωρευμένη πείρα από δεκάδες κόμματα και «προσωπικότητες» (που εμφανίστηκαν με διάφορους πολιτικούς προσδιορισμούς – δεξιά, κεντροδεξιά, κεντροαριστερά, αριστερά, κεντρώα, ακροδεξιά κ.ά.) και τελικά υπηρέτησαν, με πολλούς τρόπους, σχεδιασμούς σε βάρος των συμφερόντων του λαού.

Αναδεικνύεται ξανά ότι η ελπίδα βρίσκεται στην πάλη των λαών με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες τους. Από τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, στις αντιδράσεις των εργαζομένων απέναντι στην αντιλαϊκή επίθεση που δέχονται σε όλη την ΕΕ, με πιο πρόσφατες αυτές των αγροτών στη Γαλλία, μέχρι την αταλάντευτη στάση των στρατευμένων στη χώρα μας που διατρανώνουν την αντίθεσή τους στην πολεμική εμπλοκή για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τις σφοδρότατες αντιδράσεις των εν ενεργεία αλλά και απόστρατων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων με τις μαζικότατες κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος, την ιστορική πρωτιά της ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ και τις κινητοποιήσεις απέναντι στο 13ώρο, στον αντιλαϊκό προϋπολογισμό, αποκαλύπτεται ότι οι λαοί δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη.

Διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις ώστε τη νέα χρονιά να δυναμώσει αποφασιστικά ο οργανωμένος αγώνας που θα βάζει στο επίκεντρο τον πραγματικό αντίπαλο, ισχυροποιώντας ακόμα περισσότερο τον αντικαπιταλιστικό αντιμονοπωλιακό χαρακτήρα της κοινωνικής πάλης, ανοίγοντας το δρόμο για το πραγματικά νέο, το σοσιαλισμό. Το μόνο δρόμο ώστε όχι μόνο να αντιστοιχηθεί το επίπεδο ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών με το επίπεδο των δυνατοτήτων, αλλά, ταυτόχρονα, να εκτοξευθούν, να επιταχυνθούν ακόμα περισσότερο αυτές οι δυνατότητες για τη συνολική κάλυψη των διευρυνόμενων κοινωνικών αναγκών.

Όπως σημειώνει η ΚΕ του ΚΚΕ στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά της:

«Η αισιοδοξία μας για το 2026 και για τα χρόνια που έρχονται πηγάζει από τη στέρεη και επιστημονικά τεκμηριωμένη πίστη μας ότι, σε έναν κόσμο που “φλέγεται”, σε ένα σύστημα που σαπίζει και βουλιάζει όλο και περισσότερο μέσα στα αδιέξοδά του, οι λαοί έχουν τη δύναμη να γίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές των εξελίξεων, να φέρουν τα πάνω - κάτω προς όφελος της ζωής τους, των αναγκών τους και της ίδιας της κοινωνικής εξέλιξης.

Εκεί βρίσκεται η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας, αυτός είναι ο μόνος δρόμος στον οποίο αξίζει να κατατεθεί ο πιο αποφασιστικός αγώνας και κάθε θυσία.»

Σε αυτό το δρόμο το ΚΚΕ, στην τελική ευθεία για το 22ο Συνέδριό του, καταθέτει όλες του τις δυνάμεις.

Το παρόν τεύχος της ΚΟΜΕΠ περιλαμβάνει:

 

Στην ενότητα ΟΙΚΟΝΟΜΊΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΉ:

– Ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στη συζήτηση στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό. Αναδεικνύεται ο ταξικός, αντιλαϊκός χαρακτήρας του Προϋπολογισμού, η σημασία της έντασης της πάλης για τις σύγχρονες ανάγκες, η πρόταση του ΚΚΕ.

– Άρθρο του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Εξελίξεις στην ελληνική ακτοπλοΐα». Επιχειρεί μια συνολική προσέγγιση της ελληνικής ακτοπλοΐας, αναδεικνύοντας την επίδραση των στρατηγικών της ΕΕ στη διαμόρφωση των ακτοπλοϊκών ναύλων, καθώς και το ρόλο της κρατικής πολιτικής στην όξυνση του ανταγωνισμού και στην προώθηση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου στον κλάδο, σε κάθε φάση αναδιάρθρωσης, στη στήριξη της καπιταλιστικής εφοπλιστικής κερδοφορίας.

– Άρθρο του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής της ΚΕ με τίτλο «Ευλογιά του προβάτου: Ποιος σκοτώνει τα κοπάδια;». Περιλαμβάνει αναλυτική παρουσίαση της κατάστασης στην κτηνοτροφία, με πολλά ενημερωτικά στοιχεία, με επίκεντρο τη διαχείριση της επιδημίας ευλογιάς των αιγοπροβάτων και τις συνέπειές της. Αποτυπώνει τις τεράστιες ευθύνες της ΕΕ, της ΚΑΠ και διαχρονικά των αστικών κυβερνήσεων στην Ελλάδα, επιβεβαιώνοντας και σε αυτή την περίπτωση ότι η όποια πολιτική διαχείρισης μιας επιδημίας είναι υποταγμένη στον παράγοντα του κέρδους, ο οποίος και αποτελεί το βασικό κίνητρο της παραγωγής. Ταυτόχρονα, φωτίζει τις προϋποθέσεις ώστε να μπορέσουν να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, όχι μόνο για τον έλεγχο των επιδημιών αλλά συνολικότερα για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών.

 

Στην ενότητα ΠΑΙΔΕΊΑ:

– Άρθρο του Τμήματος Παιδείας & Έρευνας της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Για τις νομοθετικές εξαγγελίες της κυβέρνησης της ΝΔ για το “Εθνικό Απολυτήριο”». Παρουσιάζονται οι επιδιώξεις ΕΕ και κυβέρνησης γύρω από το «Εθνικό Απολυτήριο» καθώς και οι βασικές πλευρές κριτικής, με βάση τα έως τώρα δεδομένα, απέναντι στην προσπάθεια συναίνεσης που επιδιώκει η κυβέρνηση της ΝΔ και τα αστικά κόμματα. Αναδεικνύει την πρόταση διεξόδου του Κόμματος, με επίκεντρο τις θέσεις για το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο. Αποτελεί σημαντικό εφόδιο για την αναγκαία, ολόπλευρη πολιτική-ιδεολογική και οργανωτική ετοιμότητα του Κόμματος και της ΚΝΕ.

 

Στην ενότητα ΤΈΧΝΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΜΌΣ:

– Άρθρο της Ελένης Μηλιαρονικολάκη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνης του Τμήματος Πολιτισμού, με τίτλο «Τέχνη και στράτευση», βασισμένο σε ομιλία της στην εκδήλωση στο πλαίσιο του 51ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ με θέμα «Υπάρχει στρατευμένη Τέχνη; Η πείρα από τη λογοτεχνία στα χρόνια της θύελλας (1940-1950)». Τονίζει τη σημασία του πρωτοπόρου, προοδευτικού επαναστατικού έργου, σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, που εντείνεται ο αντικομμουνισμός, η προσπάθεια υποταγής στα συμφέροντα του κεφαλαίου, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και μέσα από την Τέχνη και τον Πολιτισμό. Φωτίζει την πείρα από τη λογοτεχνία της δεκαετίας του ’40 και τη σημασία της στάσης των καλλιτεχνών με το έργο και τη δράση τους, το ρόλο του ΚΚΕ ώστε ο κόσμος της τέχνης και των γραμμάτων να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του για να ξεσηκωθεί ο λαός, να φωτιστεί και να διεκδικηθεί το δίκιο. Αναδεικνύει δηλαδή τη στρατευμένη τέχνη και την αξεπέραστη αξία της.

 

Στην ενότητα ΑΘΛΗΤΙΣΜΌΣ:

– Άρθρο του Τμήματος Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού της ΚΕ του ΚΚΕ με τίτλο «Τάσεις και κατευθύνσεις στην ανάπτυξη του Αθλητισμού στην Ελλάδα με επίκεντρο το αθλητικό σωματείο». Στέκεται στις τάσεις και κατευθύνσεις του κρατικού πλαισίου για τον αθλητισμό στην Ελλάδα, με βάση και νέα στοιχεία καταγραφής, όπως η ηλεκτρονική πλατφόρμα «e-kouros». Φωτίζει πλευρές και αναδεικνύει τα βαθύτερα αίτια για την απαξίωση αθλημάτων, υποδομών καθώς και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα αθλητικά σωματεία.

 

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΊΑΣΗ:

Η έκδοση «Για το Σοβιετικό Σύνταγμα από το 1918 έως το 1936». Περιλαμβάνεται ολόκληρος ο πρόλογος της έκδοσης, που υπογράφεται από το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Αναδεικνύει τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και το ρόλο του υποκειμενικού παράγοντα, στέκεται στην πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην ΕΣΣΔ και ειδικότερα στο πώς η διαμόρφωση και ανάπτυξη των νέων σχέσεων παραγωγής στο πεδίο της οικονομίας βρήκε την αντανάκλασή της στα διαδοχικά συνταγματικά κείμενα της περιόδου 1918-1936, φωτίζοντας τη σημασία της μελέτης της ιστορικής πείρας του 20ού αιώνα.

 

Τέλος, στο τεύχος περιλαμβάνεται Προσυνεδριακός Διάλογος για το 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ, τα Κομματικά Ντοκουμέντα της περιόδου από 17.9.2025 μέχρι 31.12.2025 και τα Περιεχόμενα του 2025.