Φυσικά, ένα τμήμα κατοίκων που έμεναν σε αυτό το κομμάτι, στην περιοχή της γεωγραφικής Μακεδονίας, μιλούσαν μια σλαβική διάλεκτο την οποία συνεχίζουν να μιλούν και σήμερα βεβαίως, που συνήθως προσδιοριζόταν –κι έτσι είναι– ως σλαβομακεδονική. Κι αυτό δεν το λέμε τώρα, το λέγαμε πάντα. Και όπως αυτήν τη γλώσσα την μάθαιναν τα παιδιά, την μιλούσαν τα παιδιά και στην Τασκένδη, που ανιστόρητα είπε ο κ. πρωθυπουργός και όπου αλλού ζούσαν παιδιά που μιλούσαν τα σλαβομακεδονικά ή ήταν Σλαβομακεδόνες.
Οπότε αυτά που λέγατε πριν, κ. Τσίπρα, αν ακούτε τώρα, γιατί δεν είστε μέσα στην αίθουσα... «άνθρακες ο θησαυρός»! Όλα αυτά όμως είναι κάτι διαφορετικό από την ύπαρξη, τον ισχυρισμό για ύπαρξη «μακεδονικής» γλώσσας.
Το ίδιο ισχύει για τη θέση περί «μακεδονικού» έθνους. Η θέση αυτή δεν πατάει στην πραγματικότητα, γιατί δεν πληροί στην ενότητά τους τα κριτήρια που τονίζουν πως το έθνος, ως ιστορικά διαμορφωμένη σταθερή κοινότητα ανθρώπων, εμφανίστηκε πάνω στη βάση της κοινότητας της γλώσσας, του εδάφους, της οικονομικής ζωής και της ψυχοσύνθεσης που εκδηλώνεται στην κοινότητα του πολιτισμού.
Το κυρίαρχο έθνος που υπάρχει στη FYROM συγκροτήθηκε μετά από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη βάση αυτών των όρων, με την οντότητα όμως που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, ενώ υπάρχουν πολλά δεδομένα, πολλά στοιχεία, πως, μέχρι μια περίοδο, ως προσδιορισμός χρησιμοποιούνταν η σλαβική καταγωγή.
Και αφήστε βέβαια, κ. Τσίπρα και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ήσυχο τον Λένιν. Γιατί πολύς Λένιν και Μαρξ έπεσε κι αυτές τις μέρες, όπως συνήθως κάνετε, αρλουμπολογώντας εδώ μέσα, στο κτήριο της Βουλής. Για την αυτοδιάθεση από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα με στόχο τη σοσιαλιστική επανάσταση μιλούσε κι έγραφε ο Λένιν, και όχι για την αυτοδιάθεση, όπως λέτε εσείς, εντός των ιμπεριαλιστικών κέντρων, εντός των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.
Σας τα είπαμε και κατ’ ιδίαν στις συναντήσεις μας, σας τα είπαμε και από το βήμα της Βουλής το περασμένο καλοκαίρι, θα τα επαναλάβουμε με τα ίδια ακριβώς λόγια, που σήμερα τα έχουν υιοθετήσει ως θέσεις και ευρύτερες δυνάμεις μέσα στον ελληνικό λαό.
Σας το είπαμε από την πρώτη στιγμή που πήραμε στα χέρια μας το κείμενο της Συμφωνίας, ότι έχει το σπέρμα του αλυτρωτισμού. Όχι για το όνομα, στο οποίο εντελώς λαθεμένα επικεντρώνεστε όλοι σας οδηγώντας έτσι σε συνεχείς συμβιβασμούς και αποπροσανατολίζοντας το λαό. Το όνομα μπορεί να έχει γεωγραφικό προσδιορισμό erga omnes, όμως αυτό το ανατρέπετε σε μεγάλο βαθμό, με την αποδοχή και κατοχύρωση των εννοιών του «μακεδονικού» λαού, του «Μακεδόνα» πολίτη, της «μακεδονικής» γλώσσας.
Από το καλοκαίρι ακόμα σας είχαμε ρωτήσει από αυτό το βήμα: Αφού προσδιορίστηκε –όπως λέτε– αυστηρά γεωγραφικά η ονομασία, ως Βόρεια Μακεδονία, ποιος λόγος συντρέχει να μην ονοματίζεται και ο υπήκοος αυτής της χώρας με αυτόν τον τρόπο και στα επίσημα έγγραφά του; Ως πολίτης δηλαδή του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας, άρα Βορειομακεδόνας, και η γλώσσα του ως η γλώσσα του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας, άρα βορειομακεδονική;
Ή γιατί δεν κάνατε το αυτονόητο, όπως το παρουσιάζετε, αφού μάλιστα λέτε ότι το αποδέχτηκαν στα Σκόπια –αλλά σε άλλο σημείο ξεχωριστά, σε άλλο άρθρο της Συμφωνίας– ότι η γλώσσα τους είναι σλάβικη ή, όπως λένε, ανήκει στην κατηγορία των νότιων σλαβικών γλωσσών;
Σας ξαναρωτάμε, γιατί δεν προσδιορίζονται στη Συμφωνία, έστω για παράδειγμα, ως Σλαβομακεδόνες; Γιατί δεν ονομάζεται η γλώσσα ως σλαβομακεδονική; Κι επειδή μερικοί από σας λέτε ότι κάποιοι μιλάνε και την αλβανική, σας απαντάμε λοιπόν ότι ας πρόσθεταν ότι ομιλείται και η αλβανική, αφού το 25% είναι Αλβανοί. Κάποιες τέτοιες διατυπώσεις δε θα άφηναν ζωντανό και το σπέρμα του αλυτρωτισμού για να αξιοποιηθεί στο μέλλον απ’ οποιονδήποτε.
Λέτε ότι δεν έγινε, γιατί έτσι γίνονται οι αμοιβαίοι συμβιβασμοί. Αλλά κι έτσι να είναι, παραμένει στο διά ταύτα: Συμφωνία και συμβιβασμοί για ποιο στόχο; Κι απαντάτε με τα λόγια και τις πράξεις σας, βεβαίως ξεκάθαρα, συμφωνία και συμβιβασμοί για το ΝΑΤΟϊκό στόχο, με ενεργητικό ρόλο της Ελλάδας.
Και μετά απ’ όλα αυτά, έχετε το θράσος να μας λέτε πως η Συμφωνία σας βάζει τέλος στον εθνικισμό και τον αλυτρωτισμό!