Ο τίτλος που άρθρου δεν παρουσιάζει καμιά ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Οι επιθετικοί προσδιορισμοί -σταθερός, επίμονος, αδιάλλακτος κλπ.- περιγράφουν ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές αξίες και κομματικές αρετές των κομμουνιστών.

Η κατάκτησή τους, η καλλιέργειά τους, η συνεχής ενδυνάμωσή τους είναι μια από τις προϋποθέσεις σταθερής πορείας και επιτυχιών στον αγώνα του Κόμματος. Είναι μια υψηλή απαίτηση που απορρέει από τη θεωρία της ταξικής πάλης, από τη σκληρότητά της, από την πανουργία και αδιαλλαξία των πολιτικών και ταξικών αντιπάλων απέναντι στο επαναστατικό κίνημα.

Επιλέχθηκε αυτός ο τίτλος γιατί έχουμε την αίσθηση, δηλαδή, την πεποίθηση ότι το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον δε δέχεται μόνο την επίδραση των κομμουνιστών, αλλά συμβαίνει και το αντίθετο. Να επιδρά πάνω στη δράση και τη συμπεριφορά των κομμουνιστών -και όχι σπάνια- αρκετά έντονα, ποικιλότροπα. Μετά, στο κίνημα, στο Κόμμα, μπαίνουν συνεχώς νέες δυνάμεις με θέληση για αγώνα αλλά με περιορισμένες πολιτικές εμπειρίες και γνώσεις. Αλλωστε δεν είναι μυστικό ότι ο σημερινός αρνητικός συσχετισμός δύναμης δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες, τάσεις ηττοπάθειας, αποστράτευσης. Η φάση που περνάει το κίνημα έχει τις δικές της ιδιομορφίες, δεν είναι από τις καλύτερες. Το ΚΚΕ είναι στο μάτι του κυκλώνα. Υπάρχει επομένως αντικείμενο για συζήτηση και προβληματισμό πώς, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, θα αναζητήσουμε εκείνες τις δυνάμεις και τα όπλα που θα μας κάνουν πιο ανθεκτικούς, πιο επιθετικούς και κυρίως πιο σταθερούς, πιο επίμονους και πιο αδιάλλακτους στην επιτυχία των επιδιώξεων μας.

Σταθερή επιδίωξή μας είναι η δημιουργία του Μετώπου, η απόσπαση των πιο ριζοσπαστικών δυνάμεων, η χειραφέτηση ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων από την ιδεολογία και επιρροή αστικών κομμάτων και αντιλήψεων και η οργάνωσή τους σε ένα ισχυρό ρεύμα αγώνα και συμμαχίας για τη λαϊκή εξουσία και το σοσιαλισμό. Να παλεύουμε δηλαδή καθημερινά για το στόχο αυτό και όχι ευκαιριακά, αποσπασματικά. Κρίκος αποφασιστικός για την επιτυχία αυτής της επιδίωξης είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ. Και πάλι, δε φτάνει να μιλάμε γενικά για Μέτωπο και Ισχυρό ΚΚΕ, αν δεν εξασφαλίζουμε και δε λύνουμε σε σταθερή και μόνιμη βάση, τον προσανατολισμό όλων των κομματικών και κνίτικων δυνάμεων στην οικοδόμηση και ανάπτυξη γερών και μαζικών οργανώσεων στους χώρους δουλιάς, στην αύξηση της συνδικαλιστικής και πολιτικής επιρροής και δύναμης στην εργατική τάξη.

Αυτή την περίοδο, μπροστά στις εκλογές, το Κόμμα έχει ως κεντρικό στόχο του την ισχυροποίησή του πανελλαδικά, αλλά και σε κάθε ξεχωριστό Νομό. Στόχος που η επίτευξή του θα έχει ισχυρή επίδραση και άμεσα και κυρίως μακροπρόθεσμα στις στρατηγικές του επιδιώξεις.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ

Για να μπούμε κάπως πιο ουσιαστικά και πιο βαθιά στο ζήτημα που ανοίξαμε, να συμφωνήσουμε κατ’ αρχήν τι σημαίνει ισχυρό ΚΚΕ. Χωρίς ενιαία αντίληψη στο θεμελιακό αυτό ζήτημα δεν είναι εύκολη η ενιαία πάλη στον ίδιο στόχο. Ενα παράδειγμα.

Ζήσαμε μετά το 16ο Συνέδριο δύο μεγάλες, κορυφαίες εργατικές και λαϊκές κινητοποιήσεις. Η μία ενάντια στα αντιασφαλιστικά μέτρα της κυβέρνησης και η άλλη ενάντια στον πόλεμο του Ιράκ. Βρεθήκαμε μπροστά σε ένα παλλαϊκό κίνημα μαζών. Το Κόμμα έπαιξε οπωσδήποτε πρωταγωνιστικό ρόλο. Αποκαλύφθηκε όμως ταυτόχρονα πολύ χειροπιαστά και τι Κόμμα χρειαζόμαστε.

Κόμμα ικανό να οδηγεί, ακριβώς στη φάση που οι λαϊκές μάζες βρίσκονται στους δρόμους, ένα βήμα μπροστά σε συνείδηση, σε οργάνωση, σε σταθερές συμμαχίες με σαφή προσανατολισμό και προοπτική βαθιές αντιμονοπωλιακές αντιιμπεριαλιστικές αλλαγές.

Κόμμα με γερούς δεσμούς αλλά και σε θέση να ισχυροποιεί και να διευρύνει τους δεσμούς του με την εργατική τάξη, τη νεολαία, τα λαϊκά στρώματα μέσα στο καμίνι του αγώνα. Με σταθερότητα, με ενότητα θέλησης και δράσης, μέλη που βρίσκονται το καθένα στο πόστο του, ηγέτες μαζών και όχι παρατηρητές ή μεταφορείς συνθημάτων και προπαγανδιστικού υλικού, παράγοντες που δίνουν κύρος και δύναμη.

Κόμμα με αποφασιστικότητα αλλά και ικανότητα να αποσπά συμμάχους, να εξουδετερώνει τις τρικλοποδιές των αντιπάλων.

Κόμμα τελικά ικανό να μετατρέπει κάθε λαϊκή διαμαρτυρία, μικρή ή μεγάλη, σε συνειδητή και οργανωμένη πάλη. Τι εννοούμε συνειδητή, οργανωμένη πάλη; Χειραφέτηση λαϊκών μαζών, απόσπαση λαϊκών μαζών από την ιδεολογία και επιρροή των αστικών κομμάτων, του κεφαλαίου, και των οπορτουνιστικών και συμβιβαστικών αντιλήψεων. Διαμόρφωση αντικαπιταλιστικής συνείδησης.

Τις απαιτήσεις αυτές, αλλά και τις αδυναμίες μας, τις ζήσαμε πολύ έντονα.

Η περίοδος αυτή μας έδωσε ή καλύτερα επιβεβαίωσε τρία μεγάλα διδάγματα της ταξικής πάλης.

Πρώτο, οι εξελίξεις για ριζοσπαστικές, επαναστατικές αλλαγές θα προέλθουν μέσα από τέτιες μεγάλες, παλλαϊκές, λαϊκές κινητοποιήσεις και εξεγέρσεις και όχι από τετραετία σε τετραετία μέσα από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Η περίοδος που διανύουμε θα «γεννά» αναπόφευκτα τέτια μεγάλα, κατά κύματα λαϊκά ξεσπάσματα.

Δεύτερο, καθοριστικός παράγοντας επιτυχίας κάθε μεγάλης λαϊκής κινητοποίησης είναι ο βαθμός οργάνωσης και συμμαχίας των λαϊκών δυνάμεων σε μια σταθερή γραμμή πάλης με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό. Συμμαχία που η σταθερότητά της κρίνεται καθοριστικά από το βαθμό οργάνωσης και συνειδητότητας της εργατικής τάξης.

Τρίτο, τα παραπάνω δεν μπορούν να γίνουν χωρίς ένα κόμμα με δύναμη και κύρος. Δύναμη και κύρος που απορρέουν από την ακλόνητη αφοσίωσή του στα συμφέροντα της εργατικής τάξης, στην υπόθεση του σοσιαλισμού, από την ορθότητα της πολιτικής του, από τους στενούς και σταθερούς δεσμούς του με την εργατική τάξη και το πνεύμα αυτοθυσίας των μελών και οπαδών του. Κόμμα δηλαδή με σταθερότητα, επιμονή, αδιαλλαξία στην επιδίωξη των σκοπών του.

Αυτή είναι η καρδιά, η διαλεκτική της ταξικής πάλης όπου καθοριστικός, αναντικατάστατος παράγοντας είναι ο πρωτοπόρος καθοδηγητικός ρόλος του Κόμματος.

Με άλλα λόγια, Κόμμα που θα διακρίνεται για τη συνέπεια λόγων και έργων, θεωρίας και πράξης. Η αντιστοίχιση θεωρίας και πράξης είναι ζήτημα που λύνεται καθημερινά σε κάθε φάση του αγώνα, καταχτιέται στην πρακτική δράση για τη λύση του κύριου καθήκοντος. Την οργάνωση, προετοιμασία και διαπαιδαγώγηση της εργατικής τάξης, των συμμάχων της για την απαλλαγή τους και ταυτόχρονα όλης της κοινωνίας από τη βάρβαρη εξουσία μιας μικρής μειοψηφίας. Είναι ένας διαρκής αγώνας και αποτελεί τον πυρήνα, το κύριο περιεχόμενο της καθοδηγητικής δουλειάς. Να φέρνει δηλαδή σε διαρκή αντιστοιχία τους σκοπούς της πολιτικής πάλης του Κόμματος με αντικειμενικές απαιτήσεις των εξελίξεων αλλάζοντας, προσαρμόζοντας και βελτιώνοντας συνεχώς τις μεθόδους καθοδήγησης.

Είναι ένα από τα κεντρικά καθήκοντα που έχει θέσει το 16ο Συνέδριο. Να βρεθεί δηλαδή το Κόμμα στο ύψος των απαιτήσεων, έχοντας ως μετρήσιμο κριτήριο αποτελεσματικότητας, τη συσπείρωση δυνάμεων και συμμαχιών σε αντιιμπεριαλιστική, αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης.

Στα χρόνια αυτά το Κόμμα μας έκανε πρόοδο, έχει δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις για την κατάκτηση και εδραίωση αυτών των γνωρισμάτων.

Οι μάχες που έχουμε άμεσα μπροστά μας, εθνικές εκλογές και ευρωεκλογές, μας δίνουν τη δυνατότητα να κάνουμε ένα παραπέρα ουσιαστικό βήμα στην ισχυροποίηση του Κόμματος και πάνω απ' όλα να κάνουμε ένα ουσιαστικό βήμα στην εδραίωση των κομματικών αρετών που προαναφέραμε, που είναι μια προϋπόθεση και ένα πρόσθετο κριτήριο της ισχυροποίησης του Κόμματος. Η μάχη έχει αρχίσει και το αποτέλεσμά της κρίνεται σε μεγάλο βαθμό στη φάση αυτή και όχι στις 30 μέρες που διαρκεί η επίσημη προεκλογική καμπάνια.

Αν δούμε από τη σκοπιά αυτή την οργάνωση της εκλογικής μάχης θα δημιουργήσουμε οπωσδήποτε καλές προϋποθέσεις για πιο πλατιά και πιο βαθιά επίδραση του κόμματος στις μελλοντικές εξελίξεις. Στοχοπροσήλωση σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά με συγκεκριμένους όμως στόχους και κριτήρια.

Η αύξηση του Κόμματος σε ψήφους και σε ποσοστά είναι οπωσδήποτε ένας κεντρικός στόχος και ένα από τα κριτήρια της αποτελεσματικότητας της δουλιάς μας. Δε θα είμαστε συνεπείς στο στόχο ισχυρό ΚΚΕ, σύμφωνα με τους σκοπούς, το χαρακτήρα του Κόμματος και τους νόμους της ταξικής πάλης, αν περιορίσουμε τους στόχους και τα κριτήριά μας μόνο στην ψήφο.

Ας ξεκαθαρίσουμε καλύτερα αυτό το κρίσιμο ζήτημα.

Κατ' αρχήν, γιατί θα ψηφίσουν το Κόμμα εργατικά, λαϊκά στρώματα, νέοι, κλπ.; Τι προϋποθέσεις απαιτούνται; Φτάνει η δυσαρέσκεια, η αγανάκτηση, η χειροτέρευση της θέσης και τα αδιέξοδα στην καθημερινή ζωή που ζει η εργατική, λαϊκή οικογένεια για να μετατραπεί η ψήφος της αυτόματα σε ψήφο καταδίκης των υπεύθυνων για τα βάσανά τους;

Είναι λάθος και αυταπάτη να πιστεύει κανείς σε μια τέτια εξέλιξη. Θα ψηφίσουν το Κόμμα γιατί έχουν πειστεί με την πείρα τους ότι το ΚΚΕ, η πολιτική και η πρακτική του δράση αντιπροσωπεύει τα συμφέροντά τους, ότι οι ιδέες και οι προτάσεις του αποτελούν κάτι διαφορετικό από τα αστικά και μικροαστικά κόμματα, ότι ο δρόμος που προτείνει για την ικανοποίησή τους είναι ρεαλιστικός και προϋποθέτει και τη δική τους συμβολή και συμμετοχή.

Θα ψηφίσουν το ΚΚΕ, σε τελευταία ανάλυση, όταν έχει χρεοκοπήσει στα μάτια τους η πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και η πολιτική ανοχής, συμβιβασμού με τις κυρίαρχες πολιτικές, δηλαδή η οπορτουνιστική αντίληψη, για ένα καπιταλισμό, για μια Ευρωπαϊκή Ενωση με ανθρώπινο πρόσωπο.

Τα αστικά κόμματα ΠΑΣΟΚ, ΝΔ θα ήταν λάθος να θεωρείται ότι ενδιαφέρονται μόνο για την απόσπαση ψήφου. Ενδιαφέρονται το ίδιο έντονα και παλεύουν με όλη τους την πανοπλία ταυτόχρονα, ανεξάρτητα από τους ανταγωνισμούς τους, να θωρακίζουν το σύστημα από κάθε άμεση και μελλοντική απειλή. Απειλή για το σύστημα δεν αποτελεί ο ΣΥΝ και οι όποιες συμμαχίες του, οι οπαδοί της Ευρωαριστεράς. Απειλή είναι η συσπείρωση στη συμμαχία για την ανατροπή αυτών των πολιτικών και δυνάμεων. Προοπτική αντιπροσωπεύει το ΚΚΕ.

Η απόσπαση επομένως δυνάμεων από την επιρροή τους δεν είναι μια απλή υπόθεση.

Θα ήταν λάθος να υποτιμήσουμε τη δύναμη των ιδεολογικών επιρροών που ασκούν για να παγιδεύουν τις λαϊκές μάζες. Θα ήταν μεγάλη απλούστευση της πολιτικής πάλης αν θεωρήσουμε ότι κερδίζουν την εμπιστοσύνη των μαζών γιατί κάνουν ορισμένες ψευτοπαροχές ή γιατί χρησιμοποιούν το ρουσφέτι, τον εκβιασμό, κλπ.

Η απόσπαση έστω και προσωρινά, ως ψήφο διαμαρτυρίας, δυνάμεων από την επιρροή τους προϋποθέτει σοβαρούς κλονισμούς στο επίπεδο της συνείδησης, ανατροπή πολλών στερεότυπων που έχουν ριζώσει σε συνειδήσεις. Προϋποθέτει την ανατροπή και χρεοκοπία στη συνείδησή τους της ιδεολογικής και πολιτικής βάσης, με την οποία τα κόμματα αυτά κρατούν δέσμιες λαϊκές μάζες, με επιχειρήματα, με τέχνη και επίμονη σταθερή δουλιά, άνθρωπο τον άνθρωπο.

Μετά, το Κόμμα δεν ενδιαφέρεται μόνο για μια προσωρινή ψήφο, αλλά για την ανάπτυξη του κινήματος, για την οργάνωση της ταξικής πάλης, για τη μετατόπιση της λαϊκής ενότητας που σήμερα κινείται γύρω από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, σε μια λαϊκή ενότητα έξω από αυτά τα όρια.

Επομένως, προϋποθέσεις για την απόσπαση ψήφων και δυνάμεων είναι η πλατιά εκλα?κευση της πολιτικής και των θέσεων του Κόμματος, η ισχυρή ιδεολογική πάλη για την αποκάλυψη της πολιτικής εξαπάτησης από το ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και των μικροαστικών κομμάτων που αποτελούν μια πρόσθετη δύναμη πίεσης και σύμμαχό τους. Απαιτείται ταυτόχρονα και μια ορισμένη πολιτική ταξική πείρα που αποκτιέται μέσα στους αγώνες.

Σε τελευταία ανάλυση, η απόσπαση ψήφων και η μετατόπιση δυνάμεων, η αλλαγή συσχετισμού δύναμης, και μπροστά στις εκλογές και μετά, θα είναι αποτέλεσμα σφοδρής σύγκρουσης πριν απ’ όλα στο επίπεδο γενικής πολιτικής, ιδεών και στρατηγικών επιλογών.

Ας δούμε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με τί συνθήματα και τί πολιτικές παγιδεύουν και εξαπατούν τις λαϊκές μάζες.

-ž Ισες δυνατότητες για όλους, ίσες ευκαιρίες, ευημερία για όλους.

-ž Κράτος στην υπηρεσία του πολίτη.

-ž Ανταγωνιστικότητα και σύγκλιση με τις χώρες της ΕΕ.

-ž Κοινωνική συνοχή.

Αναγνωρίζουν προβλήματα, δυσκολίες στη λαϊκή οικογένεια, δίνουν μερικά ψίχουλα, προσπαθούν να περιορίσουν ή να συγκρατήσουν την εξαθλίωση, αλλά κυρίως καλλιεργούν αυταπάτες ότι είναι δυνατό να αλλάξει η θέση τους χωρίς να αμφισβητηθεί η πολιτική τους, οι βάσεις του συστήματος.

Πολύτιμη βοήθεια στην παγίδευση της εργατικής τάξης και άλλων στρωμάτων προσφέρουν εδώ διάφορα μικροαστικά κόμματα, όπως ο ΣΥΝ, που υιοθετούν πολλά από τα συνθήματα αυτά προκαλώντας συγχύσεις, ταλαντεύσεις, κλπ.

Το Κόμμα, έχοντας ως ισχυρό όπλο τη δικαίωση της πολιτικής του, των προβλέψεών του και τη συμβολή του στους λαϊκούς αγώνες, μπορεί σήμερα από καλύτερες θέσεις να παλέψει και να προωθήσει τις θέσεις του υπολογίζοντας προσεκτικά, συγκεκριμένα την πείρα που έχουν συγκεντρώσει διάφορα τμήματα εργαζομένων, ψηφοφόρων. Με μια όμως προϋπόθεση: ότι θα δώσουμε τη μάχη στο δικό μας έδαφος και όχι στο έδαφος των αντιπάλων. Δηλαδή, δε θα περιοριστούμε στο να πείσουμε αν είναι λίγες ή όχι οι παροχές του ΠΑΣΟΚ ή οι υποσχέσεις της ΝΔ.

Να ανοίξουμε τη συζήτηση και να οργανώσουμε την αντιπαράθεση στην καρδιά των προβλημάτων.

Είναι δυνατόν να υπάρξουν ίσες δυνατότητες, ίσες ευκαιρίες, ευημερία για όλους;

Αν δεν ανοίξουμε σφοδρό μέτωπο σε αυτές τις υποκριτικές αντιλήψεις και δεν αποκαλύψουμε το μέγεθος της εξαπάτησης που επιχειρείται, δεν κλονίζουμε συνειδήσεις.

Πώς μπορεί να εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις όταν τα βασικά μέσα παραγωγής είναι ιδιοκτησία λίγων και μάλιστα επεκτείνονται και στον τομέα των κοινωνικών υπηρεσιών και η διατήρηση αυτής της ιδιοκτησίας προϋποθέτει διαρκή αφαίρεση εισοδήματος και πόρων από τους πολλούς, συνεχή αφαίρεση δικαιωμάτων και κατακτήσεων, ένταση της καπιταλιστικής εκμετάλλευση και καταπίεσης;

Είναι δυνατό το κράτος να είναι στην υπηρεσία του πολίτη όταν είναι στην υπηρεσία του κεφαλαίου, στρατηγείο και φύλακας των συμφερόντων του;

Μπορεί να γίνει σύγκλιση εισοδημάτων και ευκαιριών μέσα σε ένα τέτιο σύστημα που βρίσκεται μάλιστα σε μια πορεία βαθιάς κρίσης, σαπίσματος σε εθνική και ευρωπαϊκή κλίμακα;

Η πολιτική στήριξης της ανταγωνιστικότητας και η κοινωνική συνοχή, δηλαδή η ταξική συμφιλίωση που προβάλλεται ως κύριος άξονας του πολιτικών ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, αλλά και ΣΥΝ, πολιτική που υπηρετεί ευθέως και άμεσα τις στρατηγικές επιδιώξεις του κεφαλαίου, μπορεί να μείνει στο απυρόβλητο και να εξαντλείται η πάλη στο ύψος των επιδομάτων;

Μετά, τί εννοούν λαϊκή ευημερία;

Τη βελτίωση της μερικής απασχόλησης και των επιδομάτων ανεργίας με την αύξηση της απλήρωτης δουλιάς για τους πολλούς, διατηρώντας όλα τα προνόμια που έχει η αστική τάξη για τις οικογένειές τους;

Μόνο αν ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση δεμένη ζωντανά με τις σημερινές συνθήκες ζωής και εμπειρίες του λαού, προβάλλοντας το Πρόγραμμα του ΚΚΕ είναι δυνατό να δημιουργήσουμε το κατάλληλο έδαφος για απόσπαση ψήφων, για αλλαγή συνειδήσεων, συσπείρωση δυνάμεων και συμμαχίες για μια πολιτική υπέρ της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Μόνο σε αυτή τη γραμμή πάλης μπορεί το ΚΚΕ να αποσπά ψήφους, να ανεβάζει το κύρος του, τη δύναμή του και να κατακτά έδαφος στη συνείδηση των λαϊκών μαζών.

Μόνο σε αυτή την κατεύθυνση μπορεί να οικοδομείται το Κόμμα σε στέρεες βάσεις, να μη χάνει την προοπτική του, αξιοποιώντας σωστά μικρές ή μεγάλες μάχες.

Αποκτά επομένως πρωταρχική σημασία να μη χάνεται από μπροστά μας η δύναμη που αντιπροσωπεύει η θεωρία μας, οι ιδέες μας, το πρόγραμμά μας παραμένοντας σταθερά στη θεωρητική αρχή ότι το «ρόλο του πρωτοπόρου αγωνιστή μπορεί να εκπληρώσει μόνο ένα Κόμμα που καθοδηγείται από πρωτοπόρα θεωρία».

Το πρακτικό και επείγον ζήτημα, από την άποψη της καθοδήγησης, είναι να κατακτηθεί ως καθημερινό στυλ δουλιάς όλου του Κόμματος, όλων των ΚΟΒ, η προτεραιότητα που έχει η ιδεολογική και πολιτική πάλη για τη χειραφέτηση της εργατικής τάξης, γενικότερα του λαού και τη συσπείρωσή του σε μια νέα ενότητα. Στο αντιιμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό μέτωπο.

Η εκλογική μάχη μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε ένα βήμα μπροστά και να κατακτήσουμε μια νέα ποιότητα στην καθημερινή μας δράση, αλλά και άμεσα να επιτύχουμε διεύρυνση, επαφές με πλατιές δυνάμεις που θα εκφραστεί πρακτικά σε ψήφους, σε νέους οπαδούς, σε νέα μέλη, σε εδραίωση και ανάπτυξη συμμαχιών.

Να συνεχίσουμε την άλλη μέρα των εκλογών από άλλες θέσεις, από άλλη αφετηρία. Αλλά, χωρίς στοχοπροσήλωση, επιμονή, σταθερότητα και αδιάλλακτη πάλη τα πράγματα δε θα ’ναι εύκολα.

Τα άλλα κόμματα, εκσυγχρονίζοντας όσο μπορούν την τακτική τους και τις μεθόδους παγίδευσης και εξαπάτησης των λαϊκών μαζών και γενικά και μπροστά στις εκλογές, θεωρούν ως ανώτερο επιτρεπτό νόμιμο όπλο λαϊκής δράσης την ψήφο στις εκλογές και πάλι με μια προϋπόθεση. Δε θα μπαίνει υπό αμφισβήτηση η κυρίαρχη πολιτική, τα ιερά και τα όσια του συστήματος. Η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Στη γραμμή αυτή εκσυγχρονίζουν διαρκώς τις μεθόδους παγίδευσης των λαϊκών μαζών. Αξιοποιούν και ενισχύουν κάθε οπορτουνιστική αντίληψη, στηρίζουν και προσπαθούν να αναγεννούν κάθε δύναμη που μπορεί να είναι χρήσιμη στην αμφισβήτηση, συκοφάντηση και υπονόμευση της σοσιαλιστικής προοπτικής, της αντιιμπεριαλιστικής, αντιμονοπωλιακής γραμμής πάλης, του ΚΚΕ και της ιστορίας του.

Το ΚΚΕ έχει μια ριζικά διαφορετική αντίληψη και στάση. Εχει ως πρωταρχικό σκοπό της πάλης του τη λαϊκή οργάνωση και χειραφέτηση. Δε διεκδικεί απλά την ψήφο το λαού για να διαχειριστεί τα προβλήματά του, αλλά για να μπορέσει από καλύτερες θέσεις να παλέψει για να γίνει ο λαός κυρίαρχος της τύχης του.

Αξιοποιεί τις εκλογές ως μια από τις δυνατότητες για να ενισχύσει τους δεσμούς του με το λαό και τη συνειδητοποίησή του ως υποκείμενο των εξελίξεων.

Υπάρχει ουσιαστική διαφορά από τα αστικά και μικροαστικά κόμματα. Επομένως, η εκλογική στήριξη του ΚΚΕ, θα είναι πιο σταθερή, πιο πλατιά όταν δείχνει στην πράξη αυτή τη διαφορά και στις εκλογικές αναμετρήσεις αλλά και καθημερινά.

Στην πολιτική του ΚΚΕ, στις σχέσεις του με την εργατική τάξη και τους συμμάχους της δεν υπάρχει, δεν πρέπει να υπάρχει τίποτα το τυπικό, το ευκαιριακό, το πρόχειρο. Τη διαφορά αυτή μπορούν εύκολα να τη διακρίνουν οι εργαζόμενοι, εφόσον υπάρχει όχι μόνο στις διακηρύξεις αλλά και στην πράξη. Αν δεν μπορεί να διακρίνει αυτή τη διαφορά δεν είναι εύκολο να αλλάξει και συμπεριφορά και να δώσει δύναμη στο ΚΚΕ. Δεν αρκούν οι διακηρύξεις όσο κι αν είναι σωστές.

Η εργατική τάξη, η αγροτιά, κλπ., μπορούν ενδεχόμενα να έχουν τις επιφυλάξεις τους, τις ταλαντεύσεις τους για τις προγραμματικές θέσεις του ΚΚΕ, είναι όμως σε θέση να κρίνουν την αξιοπιστία και το φιλολαϊκό χαρακτήρα του Κόμματος αν το αισθάνονται δίπλα τους καθημερινά, ανυποχώρητα ως οργανωτή, καθοδηγητή και εμψυχωτή της λαϊκής ενότητας και συσπείρωσης.

Η ιδέα το Λαϊκού Μετώπου που αποτελεί ανώτερη έκφραση οργάνωσης και ταξικής συνειδητοποίησης είναι, πρέπει να είναι η ουσία της δουλιάς με τις λαϊκές μάζες. Η προώθηση αυτού του έργου δε συμβιβάζεται με δουλιά μπούγιου, με τυπικότητα, καμπανιακή, ευκαιριακή δουλιά. Απαιτείται σχεδιασμένη πολιτικο-ιδεολογική και οργανωτική δουλιά, προγραμματισμένα, με συνοχή, με σύστημα και συνέχεια. Δηλαδή απαιτείται μεγάλη υπομονή, αντοχή, σταθερότητα, ανυποχώρητη στάση μπροστά στις δυσκολίες, πρωτοβουλία και ικανότητα να αντλούμε πείρα και δυνάμεις από τη σύνδεσή μας με τους εργαζόμενους γενικεύοντας -βήμα το βήμα- κάθε πρόοδο στην κατεύθυνση αυτή. Μέσα στους κόλπους της εργατικής τάξης, στα άλλα εργαζόμενα τμήματα υπάρχουν δυνάμεις, ταλέντα που μπορούν να αποτελέσουν γερά στηρίγματα στις προσπάθειες του Κόμματος. Το κύριο στο σχεδιασμό δεν είναι η επιλογή ημερομηνιών και η καταγραφή ενεργειών, τόσες περιοδείες ή συγκεντρώσεις, αλλά ενέργειες για την απόσπαση δυνάμεων, για την οργάνωση και συγκέντρωση δυνάμεων στη γραμμή της ρήξης με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό. Ενέργειες για τη διεύρυνση του κύκλου των ανθρώπων που παλεύουν για το σκοπό αυτό.

Μπροστά στις εκλογές οι εκλογικές επιτροπές, η οργανωμένη ενεργοποίηση οπαδών, φίλων, ψηφοφόρων είναι ένα βήμα σε αυτή την κατεύθυνση. Είναι μέθοδοι για συγκέντρωση ψήφων, αλλά και μορφές λαϊκής οργάνωσης για πιο πλατιά, πιο βαθιά, πιο σταθερή σύνδεση του Κόμματος με την εργατική τάξη, τη νεολαία, κλπ.

Η πείρα δείχνει ότι για να μπουν νέες δυνάμεις στον αγώνα, να οργανωθούν στις διάφορες μορφές λαϊκής οργάνωσης από τα συνδικάτα, στις διάφορες κινήσεις και μέτωπα ως το Κόμμα, που είναι η ανώτερη μορφή οργάνωσης, χρειάζεται ένας ορισμένος βαθμός πολιτικής ωριμότητας και ταξικής συνειδητότητας πράγματα που κατακτούνται μέσα από μια συνεχή διαφώτιση, σταθερή οργανωτική δουλιά. Αρα, η ανάπτυξη της λαϊκής πρωτοβουλίας, αυτενέργειας και οργάνωσης είναι βασικό κριτήριο αποτελεσματικότητας. Εδώ ακριβώς κρίνεται ο ρόλος του Κόμματος ως πρωτοπορία όχι μόνο στις ιδέες, αλλά και στην οργάνωση, προετοιμασία και διαπαιδαγώγηση της εργατικής τάξης κλπ., για αυτοτελή πολιτική πάλη ως την κατάκτηση της εξουσίας. Η δημιουργία του ΠΑΜΕ, για παράδειγμα, είναι ένα σημαντικό βήμα σε αυτή την κατεύθυνση.

Η εκλογική μάχη, κατά συνέπεια, θα έχει αποτελέσματα για το Κόμμα, για την υπόθεση του Μετώπου αν δουλέψουμε κομμουνιστικά, αν δηλαδή δουλέψουμε με στόχους, με σχέδιο, με προοπτική για απόσπαση λαϊκών δυνάμεων από την επιρροή ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και μετατόπισή τους υπέρ της πολιτικής του ΚΚΕ, ανοίγοντας ταυτόχρονα ισχυρό μέτωπο στις ρεφορμιστικές και οπορτουνιστικές απόψεις. Μιλώντας για τον οπορτουνισμό είναι ανάγκη να παρακολουθούμε τις συνεχείς μεταμορφώσεις και προσαρμογές σε θέσεις και τακτικές.

Στις κομματικές οργανώσεις υπάρχουν άφθονα δείγματα πρωτοπόρας δουλιάς ΚΟΒ, μελών, στελεχών. Δείγματα που μπορούν να αποτελέσουν ζωντανό παράδειγμα για όλους. Είναι απόδειξη ότι είναι δυνατό να συνταχθούν όλες οι δυνάμεις σε αυτό το σχέδιο. Είναι ρεαλιστικό να υπερνικηθούν αρκετές αδυναμίες σε αυτό ακριβώς το κρίσιμο ζήτημα.

Είναι μέτωπο χωρίς αυταπάτες, πολύ σκληρό, με αντιπάλους καλά οργανωμένους και με βαθιά ριζωμένες συμβιβαστικές, ηττοπαθείς αντιλήψεις και προκαταλήψεις. Κάθε βήμα προόδου στην ανατροπή των σχεδίων του αντιπάλου και των αντιλήψεων αυτών θα είναι αποτέλεσμα της κατάκτησης, μέσα στον αγώνα, μιας υψηλής κομματικής συσπείρωσης και της εδραίωσης των κομματικών αρετών που θίξαμε στην αρχή του άρθρου. Αρετές που προϋποθέτουν μια διαρκή προσπάθεια βαθύτερης γνώσης και αφομοίωσης των θεωρητικών, ιδεολογικών και πολιτικών θέσεων του Κόμματος για το Μέτωπο και το πρόγραμμα του Κόμματος, σταθερό προσανατολισμό στη δουλιά στις μάζες, οργανωτικότητα και επίμονο έλεγχο.

Η εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ, η αύξηση της δύναμης, του κύρους του και της επιρροής του μέσα στους εργαζόμενους, τη νεολαία και τους συμμάχους του θα είναι αποτέλεσμα πολύ σκληρού αγώνα. Γενικότερα, η αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο και η συσπείρωση λαϊκών δυνάμεων στη γραμμή του Μετώπου, δεν είναι περίπατος. Δεν αρκεί ακόμα ούτε το ολοκληρωμένο σχέδιο, όπως το έχουμε επεξεργαστεί μέσα από τα Συνέδρια του Κόμματος, για να πάρει σάρκα και οστά το Μέτωπο. Δεν είναι ένας αγώνας για τη λύση ενός επιμέρους κοινωνικού ζητήματος. Είναι αγώνας για βαθιές ριζοσπαστικές αλλαγές ως το επίπεδο της εξουσίας. Είναι σκληρός, μακρόχρονος, ταξικός, πολιτικός αγώνας.

Η διεξαγωγή του από την πρωτοπορία απαιτεί υψηλό βαθμό συνειδητότητας, αφοσίωσης στην υπόθεση του σοσιαλισμού, σωστή στρατηγική και τακτική, στενούς και γερούς δεσμούς με την εργατική τάξη, με όλα τα λαϊκά στρώματα. Πρακτική έκφραση αυτών των γνωρισμάτων είναι το πνεύμα αυτοθυσίας, ετοιμότητας για συνεχή προσφορά, ετοιμότητα για προσωπικές θυσίες, που ποικίλουν ανάλογα με τη φάση του αγώνα, στο όνομα των ανθρώπων του μόχθου, στο όνομα της κοινωνικής προόδου. Χωρίς αυτό το στοιχείο δεν κερδίζεται κανένας αγώνας, πολύ περισσότερο η εμπιστοσύνη των εργατικών και λαϊκών μαζών. Η χρεοκοπία των αστικών πολιτικών και αντιλήψεων και των στηριγμάτων τους μέσα στο εργατικό κίνημα, του οπορτουνισμού, δεν μπορεί να μετατραπεί άμεσα και αυτόματα σε πολιτική στήριξη του ΚΚΕ, σε συσπείρωση σε γραμμή πάλης και ρήξης με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό, χωρίς τους παραπάνω όρους.