Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκε στις 7 Δεκέμβρη 2013 στην έδρα της ΚΕ στον Περισσό. Με βάση την εισήγηση της ΚΕ προηγήθηκε τρίμηνη διαδικασία εσωκομματικής συζήτησης σε όλα τα καθοδηγητικά όργανα του ΚΚΕ, τις Κομματικές Οργανώσεις Βάσης, καθώς και τα ανώτερα καθοδηγητικά όργανα της ΚΝΕ. Η εισήγηση της ΚΕ υπερψηφίστηκε απ’ όλες τις Επιτροπές Περιοχών, τις Τομεακές Επιτροπές και τις ΚΟΒ του ΚΚΕ, το Κεντρικό Συμβούλιο και τα Συμβούλια Περιοχών της ΚΝΕ.

Η Συνδιάσκεψη συζήτησε και κατέληξε στην παρούσα απόφαση, η οποία περιλαμβάνει κατευθύνσεις και συγκεκριμένα μέτρα για την ανάπτυξη της δράσης του Κόμματος στη νεολαία, όπως καθόρισε το 19ο Συνέδριο με την πολιτική του απόφαση.

Η Συνδιάσκεψη επισημαίνει ότι αποκτά επείγοντα χαρακτήρα το καθήκον να μπει σε δρόμο αντιμετώπισης το ζήτημα της γρήγορης ανανέωσης, της ποσοτικής και ποιοτικής αύξησης του κομματικού δυναμικού με νεότερες ηλικίες, ιδιαίτερα από την εργατική τάξη. Η υλοποίηση αυτού του καθήκοντος προϋποθέτει τη διεύρυνση των ιδεολογικοπολιτικών δεσμών του Κόμματος με τις νέες ηλικίες, την προώθηση σε αυτές των πολιτικών σκοπών και των αξιών του, της αξίας της οργανωμένης ζωής και της ταξικής πάλης σε αντίθεση με τις κοινωνικές και πολιτικές προκαταλήψεις, με κάθε θεωρία ή ιδεολόγημα που επιδιώκει να εγκλωβίζει τη νεολαία στην άγνοια, την αδράνεια, την υποταγή στο σύστημα της εκμετάλλευσης.

Η Συνδιάσκεψη θεωρεί ως πρωταρχικό και στρατηγικής σημασίας καθήκον για όλο το Κόμμα να συγκεντρώσει το κύριο μέρος της δουλειάς του στη νεολαία της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, να ανοίξει δρόμους, με δική του ευθύνη, προκειμένου να προσελκύσει νέες ηλικίες στον αγώνα για την επαναστατική αλλαγή, στο καθήκον της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της λαϊκής συμμαχίας, στην κομματική οικοδόμηση και τη διαπαιδαγώγηση της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης, του επαναστατικού κινήματος. Αποτελεί προϋπόθεση ώστε το Κόμμα να ανταποκριθεί και στην ευθύνη καθοδήγησης της ΚΝΕ, προκειμένου η νεολαία του Κόμματος να επιτελέσει το δικό της καθήκον: Την εξειδίκευση της στρατηγικής και τακτικής του Κόμματος στις νεότερες ηλικίες, την επεξεργασία του σχεδίου δράσης της, παίρνοντας υπόψη ό,τι καινούργιο εμφανίστηκε τα τελευταία χρόνια. Η απόφαση της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης δίνει τη δυνατότητα στην ΚΝΕ να μελετήσει καλύτερα τα καθήκοντά της, να τα προωθήσει με τα πιο κατάλληλα μέτρα, ιδιαίτερα μέχρι την πραγματοποίηση του 11ου Συνεδρίου της, στο τέλος του 2014.

Αναμφισβήτητα μετά την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2005 έγινε σημαντική πρόοδος κυρίως στον τομέα καθοδήγησης της ΚΝΕ, που ήταν πολύ αδύναμος πριν. Η πρόοδος εκφράστηκε:

• Στη βελτίωση της καθοδηγητικής βοήθειας στην ΚΝΕ στο επίπεδο των οργάνων, ιδιαίτερα στην προσπάθεια αφομοίωσης της στρατηγικής και των θέσεων του Κόμματος, με άξονα το Πρόγραμμα και το Καταστατικό. Όλα τα βασικά κομματικά ντοκουμέντα από τα συνεδριακά υλικά, αποφάσεις της ΚΕ, το Δοκίμιο της ιστορίας, κείμενα διαλέξεων συζητήθηκαν με τη βοήθεια του Κόμματος ως τις ΟΒ της ΚΝΕ, μελετήθηκε η γνώμη των μελών της, οι παρατηρήσεις τους.

• Στην ιδεολογικοπολιτική μόρφωση ενός μεγάλου μέρους στελεχών της ΚΝΕ με τη συμμετοχή τους στο σύστημα των κομματικών σχολών, σεμιναρίων, διαλέξεων.

• Στη συμμετοχή της ΚΝΕ δίπλα στο Κόμμα στους αγώνες, στην πολιτική δράση, σε όλες τις αναμετρήσεις.

• Στην επεξεργασία από την ΚΕ και τα Τμήματά της θέσεων και αιτημάτων συσπείρωσης και πάλης που αφορούν την εργαζόμενη νεολαία, τους ανέργους, τα νέα ζευγάρια, την παιδεία, τον αθλητισμό, τον ελεύθερο χρόνο και τα ναρκωτικά.

• Στη συστηματική δουλειά από τα καθοδηγητικά όργανα του Κόμματος για να βοηθηθούν τα αντίστοιχα όργανα της ΚΝΕ, ιδιαίτερα εκεί που υπάρχει αντιστοιχία, να δράσουν με βάση τις κατευθύνσεις του Κόμματος. Να προσπαθήσουν να εξειδικεύσουν τη δουλειά τους στη νεολαία, βέβαια με αδυναμίες ακόμα και ελλείψεις.

• Στην εξειδικευμένη δράση της ΚΝΕ στις μικρότερες ηλικίες.

Ωστόσο τα βήματα αυτά -αν και οπωσδήποτε σημαντικά- δε στάθηκαν ικανά να εξασφαλίσουν αυτό που η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2005 και το 18ο Συνέδριο έθεταν: Να συνειδητοποιηθεί η πρωταρχική, αυτοτελής ευθύνη του Κόμματος ν’ απευθύνεται και ν’ αναπτύσσει άμεσους δεσμούς με τη νεολαία, με όλα τα τμήματά της και πριν απ’ όλα με τους νέους, τις νέες που προέρχονται, ανήκουν ή προσεγγίζουν την εργατική τάξη λόγω της ένταξης της οικογένειάς τους.

Δεν έγινε δυνατό, εξαιτίας αυτού του προβλήματος, να αποκτηθεί η απαιτούμενη ικανότητα βοήθειας προς την ΚΝΕ ώστε να βαθαίνει και να εμπλουτίζει με δημιουργικό τρόπο τις κομματικές κατευθύνσεις, να αναπτύσσει πρωτοβουλία στην εξειδίκευση ως περιεχόμενο, μορφές και τρόπους δουλειάς στη συσπείρωση νέων γύρω της και στη συσπείρωση μέσα στο εργατικό κίνημα, στο μαθητικό, φοιτητικό, σπουδαστικό, στη γειτονιά, ιδιαίτερα στις εργατικές λαϊκές γειτονιές, στην ύπαιθρο.

Η ΚΥΡΙΑ ΑΙΤΙΑ είναι ότι δεν καταφέραμε να διαμορφωθεί ένα ενιαίο πρόγραμμα δουλειάς Κόμματος και ΚΝΕ στην εργατική τάξη, από την ΚΕ και το ΚΣ ως τις ΚΟΒ-ΟΒ.

Δεν καταφέραμε παντού να γίνει πράξη το ενιαίο πρόγραμμα δουλειάς σε κάθε δραστηριότητα του Κόμματος (πολιτική καμπάνια και κάθε μορφής πολιτική δραστηριότητα, παρέμβαση στο μαζικό κίνημα και πριν απ’ όλα στο εργατικό κλπ.), να περιλαμβάνονται ζητήματα που αφορούν τη νεολαία και την αντίστοιχη βοήθεια προσανατολισμού και οργανωτικών μέτρων που στηρίζουν τη δράση του Κόμματος και τη βοήθεια στην ΚΝΕ.

Πιο οξυμμένο εμφανίζεται το πρόβλημα σε εκείνες τις περιπτώσεις που υπάρχουν και αντικειμενικές δυσκολίες και ιδιαιτερότητες, όπως είναι η οικοδόμηση στα σχολεία που βρίσκονται στην ευθύνη των εδαφικών οργανώσεων και συγκεντρώνουν μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας.

Το ίδιο συμβαίνει με το πώς συνειδητοποιείται η ευθύνη του Κόμματος στη νυχτερινή εκπαίδευση, στα δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ, στις σχολές ΟΑΕΔ, όπου δεν φαίνεται στη μεγάλη πλειοψηφία των ΚΟ να υπάρχει διακριτός κρίκος ευθύνης. Θα ενισχυθεί τα επόμενα χρόνια η τάση αύξησης των νέων και των παιδιών που συγκεντρώνονται στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, σε συνδυασμό με τις άθλιες εργασιακές σχέσεις στο όνομα της μαθητείας, της απόκτησης δεξιοτήτων, της επανειδίκευσης. Άρα πρέπει να καταπολεμηθεί το φαινόμενο η δουλειά στους χώρους αυτούς να καθοδηγείται κυρίως ή κατά κύριο λόγο από το αντίστοιχο καθοδηγητικό όργανο των οργανώσεων της ΚΝΕ, ιδιαίτερα εκεί που δεν υπάρχει αντίστοιχη κομματική οργάνωση και οι κομματικές δυνάμεις είναι ελάχιστες. Ανάλογο πρόβλημα υπάρχει και στην καθοδήγηση από την πλευρά του Κόμματος των οργανώσεων της ΚΝΕ στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Στους παραπάνω χώρους ο αριθμός των νέων είναι κατά πολύ μεγαλύτερος, αντικειμενικά αναντίστοιχος με τις δυνάμεις των εργαζομένων και ακόμα πιο αναντίστοιχος με τις οργανωμένες δυνάμεις του Κόμματος.

O βασικός λόγος για τον οποίο η δράση στη νεολαία και το κίνημά της δεν αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος της συνολικής και κατά τομέα δουλειάς του Κόμματος είναι ο εξής: Δεν εδραιώθηκε με συστηματική δουλειά και κυρίως με οργανωμένο έλεγχο μέσα στο Κόμμα, ξεκινώντας από την ίδια την ΚΕ και τα άλλα καθοδηγητικά όργανα, κατά συνέπεια στην κάθε ΚΟΒ, η από θέση αρχών αντίληψη ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα έχει ευθύνη με βάση την ιδεολογία και το πρόγραμμά του να διεξάγει αυτοτελώς ολοκληρωμένη δουλειά, επικοινωνία, παρέμβαση στη νεολαία με κοινωνικοταξικά κριτήρια, ώστε να προσελκύεται η νεολαία στην ταξική πάλη, στην επαναστατική δράση, να βελτιώνεται η κοινωνική σύνθεση των γραμμών του Κόμματος και των οργάνων. Παράλληλα το Κόμμα να καθοδηγεί και να ενισχύει την ΚΝΕ ως οργάνωσή του στο χώρο της νεολαίας, με βοήθεια προς αυτήν ώστε να εξειδικεύει τη στρατηγική του στις συγκεκριμένες ηλικίες.

Η νεολαία δε συνιστά ιδιαίτερη τάξη ή στρώμα. Είναι αναπόσπαστο στοιχείο της κοινωνικοταξικής διάρθρωσης. Επομένως, το μαθητικό, το σπουδαστικό-φοιτητικό κίνημα δεν μπορούν να προβάλλουν αυτοτελή πολιτική πρόταση, δηλαδή δεν μπορεί να υπάρχει κίνημα της νεολαίας με δικό του ξεχωριστό στόχο εξουσίας. Οι δυνατότητες των νέων προκαθορίζονται κυρίως από την τάξη που τους γέννησε, από την εξέλιξη της ταξικής διάρθρωσης και από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης στο κοινωνικό σύστημα. Με βάση την ταξική διάρθρωση της ελληνικής καπιταλιστικής κοινωνίας, η οποία αποτυπώνεται στις θέσεις του 19ου Συνεδρίου, το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας προέρχεται, ανήκει ή προσεγγίζει την εργατική τάξη.

Η ένταξη της νεολαίας στη συνολική ταξική διάρθρωση της κοινωνίας, όπως υπογράμμιζε και η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2005, δεν πρέπει να μας οδηγήσει να παραγνωρίσουμε και ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά που απορρέουν από το νεαρό της ηλικίας, όπως είναι: Η μεταβατικότητα και κινητικότητα, η αστάθεια και ρευστότητα, ορισμένα χαρακτηριστικά στην ψυχολογία, στις αναζητήσεις, στον τρόπο ζωής, σε συνδυασμό με την επεξεργασμένη ειδική επίθεση που δέχεται από την αστική ιδεολογία, το ρεφορμισμό και οπορτουνισμό, την έξαρση του αντικομμουνισμού-αντισοσιαλισμού, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, της ιμπεριαλιστικής πολιτικής για τη διανομή των αγορών και των σφαιρών επιρροής.

Ταυτόχρονα πρέπει να υπολογίσουμε ότι υπάρχουν διαφοροποιήσεις και ανά ηλικιακή ομάδα και θέση στις βαθμίδες της εκπαίδευσης, οι οποίες στη συνέχεια εμφανίζονται και στη διαδικασία αναζήτησης κι ένταξης στην παραγωγή.

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της νεολαίας δεν μπορούν από μόνα τους να γεννήσουν θετικά αποτελέσματα για την ίδια τη νεολαία και την κοινωνία αν δε συνδεθούν με τον αγώνα σε αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, τον αγώνα για την επίλυση του προβλήματος της εξουσίας προς όφελος της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, αν δε συνδεθούν με την πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Το πραγματικά καινοτόμο και ανατρεπτικό υπάρχει, δυναμώνει εκεί που αναπτύσσεται η ταξική πάλη, εκεί που αρχίζει η συνειδητή δράση για την αλλαγή στο επίπεδο της εξουσίας.

Σε αυτή τη βάση είναι αναγκαίο και επιτακτικό όσο ποτέ άλλοτε, το Κόμμα να διαθέτει σταθερό συγκροτημένο σχέδιο και στόχους που να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης των νέων ανθρώπων, στην κατάκτηση σωστού προσανατολισμού αγώνα που σε τελευταία ανάλυση είναι αντικαπιταλιστικός.

Στην επεξεργασία και συγκεκριμενοποίηση των κατευθύνσεων παίρνουμε υπόψη τις εκτιμήσεις του 19ου Συνεδρίου για τη θετική πορεία της ΚΝΕ, όπως ήδη αναφέρθηκαν, αλλά συγκεντρώνουμε την προσοχή μας σε ορισμένα προβλήματα που εκδηλώνονται στις συγκεκριμένες συνθήκες.

Σήμερα έχει αναδειχτεί μια γενιά στελεχών της ΚΝΕ που είναι πιο ώριμη σε σύνθετες συνθήκες να αναλάβει αντίστοιχα καθήκοντα και ευθύνες περνώντας στο Κόμμα. Είναι γενιά αγωνιστικά διαπαιδαγωγημένη, καθώς έχει σχετικά βελτιώσει την πολιτική της μόρφωση και την πείρα από μεγάλες αναμετρήσεις. Ήδη ένας σημαντικός αριθμός κομματικών μελών που αναδείχτηκαν στα όργανα της ΚΝΕ έχει περάσει στο Κόμμα και έχει ανανεώσει και βελτιώσει την ηλικιακή σύνθεση των οργάνων.

Ωστόσο, με πρώτη ευθύνη της ΚΕ, πρέπει να συγκεντρωθεί η προσοχή σε ένα υπαρκτό πρόβλημα που έχει ως αιτία κυρίως αντικειμενικούς παράγοντες. Πρόκειται για το γεγονός ότι οι αλλαγές που έχουν συμβεί εδώ και πολλά χρόνια, ως συνέπεια της καπιταλιστικής ανάπτυξης και των αναγκών της, αλλά και νέα ζητήματα που έφερε η κρίση, δυσκολεύουν τα μέλη αλλά και τα στελέχη της ΚΝΕ να αποκτούν μια ορισμένη κοινωνική πείρα. Πείρα που βοηθάει να δουλεύουν μέσα στη νεολαία και να επιδιώκουν τη συσπείρωση δυνάμεων, να δουλεύουν βαθιά στις μάζες χωρίς να χάνουν τον προσανατολισμό, αλλά και χωρίς να παραβλέπουν τους παράγοντες που απαιτούνται για συσπείρωση. Πολλά μέλη ακόμα και στελέχη της ΚΝΕ έχουν σημαντική δράση αλλά δεν έχουν πείρα αγωνιστικών κινητοποιήσεων, είτε γιατί είναι έξω από την παραγωγή είτε γιατί στο χώρο τους δεν έχουν δημιουργηθεί προϋποθέσεις κλπ. Έτσι, περνώντας στην κομματική δουλειά, ακόμα και όταν αξιοποιούνται ως στελέχη, ενώ έχουν ένα ανεβασμένο ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο, έχουν δώσει θετικά δείγματα γραφής στην ιδεολογικοπολιτική διαπάλη, δυσκολεύονται να ανταποκριθούν ως καθοδηγητές και οργανωτές της ταξικής πάλης, των αγώνων, έστω κάποιας μορφής συσπείρωσης.

Το ζήτημα δεν μπορούμε να το δούμε μοιρολατρικά. Καταρχήν μέσα από αυτήν τη «μονομέρεια» εκδηλώνονται και υποκειμενικές δυσκολίες καθοδήγησης από την πλευρά του Κόμματος, της ΚΝΕ, αλλά και οι δυσκολίες και παραλείψεις που εκφράζονται στην κομματική δουλειά στις μαζικές οργανώσεις στα συνδικάτα, στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους, στους χώρους της μόρφωσης ως προς τη συνεχή και επίμονη δουλειά τα προβλήματα της νεολαίας να ενταχθούν εκεί που πραγματικά ανήκουν, δηλαδή στα προβλήματα της εργατικής τάξης, της εργατικής λαϊκής οικογένειας. Εκφράζουν ακόμα την κομματική αδυναμία να γίνεται συστηματική δουλειά μετάδοσης της ζωντανής κομματικής πείρας, της προετοιμασίας των μελών και στελεχών της ΚΝΕ να περάσουν στο Κόμμα.

Τα τελευταία χρόνια έγινε προσπάθεια, ωστόσο δεν ήταν συστηματική, δεν έγινε υπόθεση όλου του Κόμματος, δεν έφτασε στις ΚΟΒ.

Σήμερα στην ΚΝΕ, παρά την πρόοδο που έγινε στην επεξεργασία των κριτηρίων στρατολογίας και δοκιμασίας πριν ενταχθούν στο Κόμμα, εμφανίζονται προβλήματα όπως:

• Οι καθυστερημένοι ρυθμοί στρατολογίας σε σχέση με τις ανάγκες ιδιαίτερα στους χώρους δουλειάς που απασχολούν μικρότερες ηλικίες, αλλά και στα σχολεία, ΤΕΙ, πανεπιστήμια. Το πρόβλημα των χαμηλών ρυθμών στρατολογίας μαθητών από τα σχολεία είναι κρίσιμο, καθώς καθορίζει την ανάπτυξη της ΚΝΕ παραπέρα.

• Επίσης διαπιστώνεται η αναντιστοιχία με τις σημερινές ανάγκες και απαιτήσεις συνεχούς προσπάθειας αφομοίωσης παλαιότερων και νέων μελών, ενώ εξακολουθεί να υπάρχει και προχειρότητα στη στρατολογία. Αυτά τα προβλήματα αποτελούν πηγές αιμορραγίας δυνάμεων κάτω και από την πίεση των οξυμμένων δυσκολιών που συναντούν οι πολύ νέοι άνθρωποι.

• Ακόμα δεν έχει αποκτήσει τον απαιτούμενο επιτελικό χαρακτήρα η προσέγγιση, κοινή δράση, η ιδεολογικοπολιτική προετοιμασία στους μαθητές, στη μαθητεία, στις τεχνικές σχολές.

Η μη επίλυση προβλημάτων -από την πλευρά του Κόμματος- δυσκολεύει τη διεύρυνση του αγωνιστικού περίγυρου της ΚΝΕ, την κνίτικη οικοδόμηση, άρα και τη διεύρυνση των πηγών στρατολογίας στο Κόμμα, από τις οποίες πηγές μια πολύ βασική είναι η Κομμουνιστική Νεολαία.

Σε σύγκριση με το 2005 που πραγματοποιήθηκε η προηγούμενη πανελλαδική συνδιάσκεψη με θέμα τη δουλειά του Κόμματος στη νεολαία και τη βοήθεια στην ΚΝΕ, έχουμε νέα στοιχεία που προκαλούν νέες δυσκολίες, αλλά και ορισμένες δυνατότητες που πρέπει να εντοπίσουμε στην προσέγγιση του Κόμματος και στην επίδραση της επαναστατικής πολιτικής μέσα στη νεολαία. Οι δυσκολίες σχετίζονται με τις συνθήκες ζωής, εργασίας και μόρφωσης: νέες εργασιακές σχέσεις, δραματική αύξηση της ανεργίας και της προσωρινής απασχόλησης, κινητικότητα, αναδιαρθρώσεις στην παιδεία. Εμφανίζονται νέες δυσκολίες στο ιδεολογικό μέτωπο απέναντι στο οπλοστάσιο που χρησιμοποιεί η αστική τάξη, ο ρεφορμισμός και οπορτουνισμός σε συνθήκες συνεχών εξελίξεων στο αστικό πολιτικό σύστημα και διαμόρφωσης του νέου διπολισμού με επίκεντρο τη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ. Σημαντικό υπόβαθρο σε όλα τα παραπάνω αποτελούν οι μακροχρόνιες συνέπειες της νίκης της αντεπανάστασης.

Στους παράγοντες που διαμορφώνουν νέες συνθήκες για τις νεότερες και μικρές ηλικίες επισημαίνουμε τους πιο σημαντικούς:

Σημαντικό τμήμα νέων από εργατικές και λαϊκές οικογένειες σε προηγούμενες δεκαετίες ζούσε σ’ ένα περιβάλλον με έντονο το στοιχείο της ενσωμάτωσης των γονιών τους, λόγω της δυνατότητας που είχε η αστική τάξη να διαμορφώνει μια πιο ευέλικτη πολιτική συμμαχίας με σημαντικά τμήματα μεσαίων στρωμάτων και να εξαγοράζει ένα τμήμα της εργατικής τάξης. Τα παραπάνω -για μια σειρά λόγους που έχουμε αναλύσει στο 18ο και 19ο Συνέδριο- διαμόρφωσαν δυνατότητες κοινωνικής ανέλιξης νέων εργατικής και λαϊκής καταγωγής που γεννούσαν ελπίδες αλλά και σημαντικές αυταπάτες για το άμεσο μέλλον τους.

Σήμερα η γενική τάση είναι τα παιδιά της εργατικής τάξης και ενός μεγάλου -πολύ μεγαλύτερου από προηγούμενα- μέρους των μισθωτών και των αυτοαπασχολουμένων να αντιμετωπίζουν το παρόν και το άμεσο μέλλον με πολύ χειρότερους όρους απ’ ό,τι οι γονείς τους. Οι εξελίξεις, από τη μια διαμορφώνουν όρους μειωμένων απαιτήσεων, τάση υποταγής και συμβιβασμού, καλλιεργούν τον άκρατο ατομισμό, από την άλλη μπολιάζουν με την προσδοκία της ανάκαμψης, έτσι όπως αυτή προπαγανδίζεται από τα κόμματα του συστήματος που στηρίζουν τη μια ή την άλλη συνταγή. Στο έδαφος αυτής της πορείας επιδείνωσης της θέσης των νέων από λαϊκές οικογένειες, δεν αποκλείεται να παρουσιαστούν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και ριζοσπαστικές διαθέσεις που μπορούν να αξιοποιηθούν με τη σχεδιασμένη παρέμβασή μας.

• Η μεγαλύτερη αντίφαση που πρέπει να παρθεί υπόψη στη δράση μας σχετίζεται με το γεγονός ότι η ανεργία και η προσωρινή απασχόληση με τις μορφές που γνωρίζουμε, η μεγάλη «κινητικότητα» που έχει κυριαρχήσει ως μέτρο αντιμετώπισης της ανεργίας αλλά και ως μέσο ενσωμάτωσης και καλλιέργειας νέων αυταπατών, η αύξηση των προγραμμάτων απασχόλησης ως μία από τις κύριες μορφές εισόδου των νέων στην παραγωγική διαδικασία, δυναμώνουν τα εμπόδια για την ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης που έρχεται ως αποτέλεσμα της ενότητας ιδεολογικοπολιτικής δουλειάς και οργανωμένης μαζικής δράσης.

Το αστικό κράτος στις σημερινές συνθήκες επιδιώκει με διάφορους τρόπους να ενσωματώσει νέους και νέες που ανήκουν στην εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, έχοντας διασφαλίσει ένα επίπεδο μειωμένων απαιτήσεων. Ένα σημαντικό τμήμα νέων που είναι άνεργοι, είτε δεν έχουν βρει καθόλου δουλειά είτε απολύθηκαν ύστερα από ολιγόμηνη δουλειά. Η πείρα που έχουμε ως τώρα δείχνει ότι η μετακίνηση δεν είναι σε κάθε περίπτωση από κλάδο σε κλάδο, από περιοχή σε περιοχή, αλλά κυρίως εμφανίζεται εσωτερικά στον ίδιο κλάδο, ιδιαίτερα στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, του επισιτισμού, των υπηρεσιών, του εμπορίου, εναλλάσσοντας την ολιγόμηνη εργασία με την ανεργία. Σε ορισμένους κλάδους, όπως στις κατασκευές, στη μεταποίηση, η ουσιαστικά μισθωτή εργασία εμφανίζεται με τη μορφή αυτοαπασχόλησης με μπλοκάκι, μοιρασμένη συχνά σε 2-3 διαφορετικές επιχειρήσεις. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τη μικρή συγκέντρωση εργατικού δυναμικού σε ορισμένους χώρους εργασίας από αυτούς τους κλάδους, δυσκολεύουν την απόκτηση δεσμών με το κλαδικό σωματείο, επιδρούν ανασταλτικά στην ανάγκη συνδικαλιστικής οργάνωσης, άρα και στη διαμόρφωση άμεσων διαύλων επικοινωνίας με τη δουλειά του Κόμματος στην εργατική τάξη και το κίνημά της. Η πείρα μας από την προσέγγιση παιδιών, νέων της εργατικής οικογένειας, των φτωχών αυτοαπασχολούμενων και της φτωχής αγροτιάς στον τόπο κατοικίας περιορίζεται στην εξόρμηση στην κατοικία, υπολείπεται σε χώρους μη εργασιακής απασχόλησης, χώρους ψυχαγωγίας και άθλησης των νέων. Πρέπει να δώσουμε βάρος και σε αυτήν την κατεύθυνση, πράγμα που προϋποθέτει την ύπαρξη ενός πιο αποτελεσματικού και πιο επεξεργασμένου -με κλιμάκωση- σχεδίου προσέγγισης, ώστε να συμβάλουμε στην καλλιέργεια της σημασίας της οργάνωσης, του ξεπεράσματος αυταπατών για τη δυνατότητα βελτίωσης της ζωής των νέων της εργατικής τάξης χωρίς σύγκρουση, στην ανάπτυξη ταξικής συνείδησης, στην κατανόηση της σημασίας που έχει η διαμόρφωση αγωνιστικών δεσμών με την εργατική τάξη και τους συμμάχους της σε αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

• Είναι οξυμμένο το πρόβλημα της εξάρτησης των νέων ανθρώπων και ιδιαιτέρως των νέων ζευγαριών από την οικογένεια, από τους ηλικιωμένους και ήδη εξουθενωμένους συνταξιούχους. Όσοι άνεργοι μένουν μόνοι τους είναι γιατί το προηγούμενο διάστημα απέκτησαν κατοικία είτε από κληρονομιά, γονική παροχή είτε με δάνειο. Η έντονη πίεση, η ανασφάλεια, η απειλή της πείνας, αλλά και η χλιαρή ψυχολογική στήριξη, οδηγούν τους ανέργους σε πολύ μεγάλο ποσοστό να μην κάνουν καμία διαπραγμάτευση για το μισθό, ημερομίσθιο, το ωράριο και την ασφάλιση της εργασίας τους.

Δυναμώνει η τάση ανόδου των ηλικιακών ορίων των νέων ζευγαριών που αποκτούν υποχρεώσεις και ευθύνες για γέννηση, ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Τα νέα ζευγάρια, ανεξαρτήτως ηλικίας, χάνουν πιο γρήγορα τα νεανικά χαρακτηριστικά, λόγω των αυξημένων αναγκών και υποχρεώσεων.

• Εντάθηκε μετά το 2005 η επίθεση στο Κόμμα. Αυτό εκφράστηκε τόσο στην προπαγάνδα περί «συστημικού» κόμματος, η οποία έχει ως στόχο να πλήξει το ηθικό του κύρος, να το βάλει στο ίδιο τσουβάλι με τα αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα, όσο και στην προβολή του ως κόμματος ενός αποτυχημένου σοσιαλιστικού παρελθόντος.

Σήμερα το Κόμμα αντικειμενικά έχει προγραμματική υπεροχή ως προς το χαρακτήρα της κοινωνίας για την οποία παλεύει, ωστόσο το να πειστούν πιο μαζικά νέοι και νέες της εργατικής τάξης προσκρούει στην αρνητική εμπειρία από τη νίκη της αντεπανάστασης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Πρόκειται για γενιές που βιώνουν μεγάλες απώλειες και στερήσεις σε σχέση με τις ανάγκες τους, αισθάνονται μεν απέχθεια προς το αστικό πολιτικό σύστημα με τη μια ή την άλλη μορφή του, αλλά ταυτόχρονα επηρεάζονται από το κλίμα της αντεπανάστασης. Είναι γενιά της περιόδου των αντεπαναστατικών ανατροπών.

Σε αυτά τα πλαίσια βρίσκει έδαφος και η επίδραση της ναζιστικής «Χρυσής Αυγής» (ΧΑ). Οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν πλήρως τη θέση του Κόμματος ότι η ΧΑ είναι γέννημα-θρέμμα του καπιταλιστικού συστήματος, ακραία φωνή του αστικού πολιτικού συστήματος. Η ΝΔ αξιοποιεί τη δράση της ΧΑ με τη θεωρία των δύο άκρων, θεωρία που με ανάλογο τρόπο αξιοποιήθηκε την περίοδο του Μεσοπολέμου για να τσακιστεί το γερμανικό εργατικό κίνημα. Ο άλλος πόλος, ο ΣΥΡΙΖΑ, περιχαρακώνει την εγκληματική δράση της οργάνωσης αυτής στην αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση με τη ΝΔ για την εναλλαγή στην αστική διαχείριση και τον εγκλωβισμό της νεολαίας και γενικότερα του εργατικού κινήματος στην υπεράσπιση της αστικής δημοκρατίας.

• Η αντεπανάσταση είχε ως συνέπεια και τη συντηρητική και οπορτουνιστική αναδίπλωση εργατικών λαϊκών μαζών και στην Ελλάδα. Ένα σημαντικό μέρος που μετείχε από τις γραμμές του Κόμματος και γενικότερα του κινήματος στους αγώνες των προηγούμενων χρόνων (κι έχει αποστασιοποιηθεί μετά το 1991) βρίσκεται κάτω από την επίδραση του οπορτουνισμού, του ρεφορμισμού ή έχει υποταχθεί πλήρως, φτάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις και σε στάση αντιπαλότητας προς το ΚΚΕ, τη σοσιαλιστική οικοδόμηση. Αποτελούν και αυτοί ως γονείς, δάσκαλοι, καθηγητές, έναν πρόσθετο αρνητικό παράγοντα, ένα υπολογίσιμο εμπόδιο στην προσπάθεια των νέων να αναζητήσουν ή να γνωρίσουν ριζοσπαστικές, ταξικές ιδέες, να προσεγγίσουν το Κόμμα, να στρατολογηθούν στην ΚΝΕ.

• Το αστικό κράτος, με παλαιούς και νέους μηχανισμούς, η εργοδοσία, παλιά και νέα αστικά κόμματα, με επεξεργασμένη και πλατιά ιδεολογική και πολιτική παρέμβαση, φυτεύουν το σπόρο της πολιτικής απάθειας, της αντίληψης της ανάθεσης σε άλλους για την επίλυση των προβλημάτων, του πολιτικού μηδενισμού, της ενσωμάτωσης, της φοβίας, της φασιστικής δράσης, του αντικομουνισμού και της αντισοσιαλιστικής προπαγάνδας, ενώ υποβοηθιούνται σε αυτό από τα οπορτουνιστικά κόμματα και τη δράση αναρχοαυτόνομων ομάδων. Αυτό που προσθέτει νέα προβλήματα στις συγκεκριμένες συνθήκες είναι ότι, όσο περνάνε τα χρόνια, τόσο απομακρύνονται μεγάλες μάζες της νεολαίας από το κίνημα, τόσο μεγαλώνει η απόσταση από την περίοδο επίδρασης της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, των πολιτικών και ταξικών αναμετρήσεων προηγούμενων χρόνων.

Το σημερινό επίπεδο του εργατικού συνδικαλιστικού και λαϊκού κινήματος, το διαλυμένο ουσιαστικά και τυπικά μαθητικό, σπουδαστικό και φοιτητικό κίνημα, ο αρνητικός συσχετισμός δυνάμεων, δυσκολεύει ακόμα περισσότερο να υπάρχει ένας ισχυρός και ελκυστικός πόλος συσπείρωσης. Σήμερα είναι πιο δύσκολο σε σύγκριση με το παρελθόν, ιδιαίτερα με τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, να προσεγγιστούν από το Κόμμα και την ΚΝΕ οι νέες και μικρές ηλικίες, καθώς δεν έχουν τη δυνατότητα να δεχτούν τα πρώτα «μαθήματα δράσης και πείρας» στον τόπο δουλειάς, στον κλάδο, στο σχολείο, στο ΤΕΙ, στο πανεπιστήμιο. Δεν είναι εύκολο να πάρουν, ιδιαίτερα όσοι είναι στα «θρανία», το βάπτισμα του πυρός, πριν περάσουν στη φάση της ζωής τους που αναζητούν δουλειά και επιθυμούν να διαμορφώσουν τη δική τους οικογένεια. Είναι πιο δύσκολο, ειδικά στο χώρο της νεολαίας και ακόμα περισσότερο στο χώρο της μόρφωσης και του πολιτισμού, να υπάρχουν μεγάλες αγωνιστικές στιγμές ή φάσεις, ώστε να αναδειχτούν αγωνιστές ως ένα βαθμό με κάποια δοκιμασία, που θα ανανεώσουν τις γραμμές του Κόμματος και της ΚΝΕ, θα βελτιώσουν την κοινωνική σύνθεση των γραμμών και των οργάνων με μέλη και στελέχη από την εργατική τάξη, από τα εργοστάσια, από κλάδους που συγκεντρώνουν σήμερα, με κάθε μορφής απασχόληση, νεότερες ηλικίες. Ως πρόσθετη δυσκολία συναντούν μορφές κινητοποιήσεων σε αταξική βάση σε αντιπαράθεση με το εργατικό λαϊκό κίνημα, όπως τα λεγόμενα «κινήματα πολιτών», «κινήματα των πλατειών», «κινήματα» τύπου αιγυπτιακής και τυνησιακής «άνοιξης», των διαδηλώσεων στην Τουρκία ή «κινημάτων» αναρχικών διάφορων παραλλαγών που προσελκύουν νέους που ανήκουν σε ανώτερα τμήματα της εργατικής τάξης και κυρίως σε μεσαία στρώματα.

• Μεγάλα τμήματα της εργατικής νεολαίας, απόφοιτοι ΑΕΙ και ΤΕΙ έχουν σήμερα κάποια μεγαλύτερα γνωστικά εφόδια σε σχέση με παλαιότερα, καθώς η τάση μέχρι πριν λίγο ήταν να αυξάνει ο αριθμός των παιδιών που ολοκληρώνοντας το λύκειο συνέχιζαν τις σπουδές τους. Η ανάγκη αυτή συνδεόταν με τις απαιτήσεις που διαμόρφωνε η καπιταλιστική ανάπτυξη στην Ελλάδα, αλλά και με τη θεαματική άνοδο του μέτρου των σύγχρονων αναγκών και αντίστοιχων απαιτήσεων από τις οικογένειες και τα ίδια τα παιδιά, στην οποία συνεισέφερε μεταξύ άλλων παραγόντων και η σοσιαλιστική οικοδόμηση. Η τάση αυτή αρχίζει να αντιστρέφεται, καθώς ολοένα και περισσότερο αυξάνεται ο αριθμός των παιδιών που δεν ολοκληρώνουν το λύκειο, τελειώνουν μόνο αυτό ή στην πορεία διακόπτουν τις σπουδές τους, στρέφονται στην επαγγελματική κατάρτιση, στη γρήγορη απόκτηση ορισμένων «δεξιοτήτων», σύμφωνα με τις απαιτήσεις των αλλεπάλληλων καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και στην παιδεία. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι σήμερα ισχύει ότι περισσότερα παιδιά φτάνουν στα ΑΕΙ και ΤΕΙ παρά το γεγονός ότι το πτυχίο που παίρνουν δε δίνει διέξοδο από την ανεργία, ενώ οι δυνατότητες των γονιών καθορίζουν αποφασιστικά μέχρι πού θα φτάσει ο νέος, ακόμα και αν θα πάει σε σχολή μακριά από τον τόπο κατοικίας.

Ανεξάρτητα από αυτά τα αντιφατικά φαινόμενα που είναι σύμφυτα με τον καπιταλισμό, η διάθεση για μόρφωση και απόκτηση τεχνικής, επιστημονικής ή καλλιτεχνικής ειδίκευσης αποτελεί μια βάση διαμόρφωσης αγωνιστικών διαθέσεων. Η κατεύθυνση και η σταθερότητα αυτών των διαθέσεων εξαρτώνται από την κατάσταση του εργατικού κινήματος, από τη δράση του Κόμματος και της ΚΝΕ στις δοσμένες συνθήκες. Είναι σημαντικό η προσπάθεια απόκρουσης της επίθεσης της αστικής τάξης και του οπορτουνισμού-ρεφορμισμού να ξεκινά από το Κόμμα και την ΚΝΕ πολύ έγκαιρα, απ’ όσο γίνεται μικρότερη ηλικία, καθώς το σύστημα κάνει οργανωμένη και μελετημένη παρέμβαση από την προσχολική ακόμα ηλικία, από το δημοτικό, αλλά και στο γυμνάσιο-λύκειο κλπ. Το αστικό πολιτικό σύστημα έδωσε το δικαίωμα ψήφου στα 18, συνεπώς είναι ανάγκη οι νέοι να διαμορφώνουν έγκαιρα κριτήρια ψήφου και μέσα από τη δική τους πείρα.

• Από τους επιχειρηματικούς ομίλους και γενικότερα από τους ιδεολογικούς και πολιτικούς μηχανισμούς της αστικής τάξης αλλά και του ρεφορμισμού-οπορτουνισμού εντείνεται η παρέμβαση μέσω αθλητικών φορέων και δραστηριοτήτων, πολιτιστικών και ψυχαγωγικών, των διάφορων μορφών «κοινωνικής δικτύωσης». Προωθούνται διάφορες θεωρίες αιτιολόγησης ή ανοχής μορφών ναρκομανίας, για την πολλαπλότητα του σεξουαλικού προσανατολισμού. Επίσης διαδίδονται αταξικές θεωρίες για την ελευθερία και ατομικότητα, για την «κοινωνική αλληλεγγύη» κατά της φτώχειας, με στόχο την υποταγή και ενσωμάτωση των νέων από την παιδική ακόμα ηλικία. Η αστική τάξη, το πολιτικό της σύστημα και οι κρατικοί μηχανισμοί, αλλά και άλλα κόμματα του συστήματος, δεν περιορίζονται στα μέσα προπαγάνδας και σε εκδηλώσεις. Διαμορφώνουν ένα πλέγμα υποδομών ώστε η παρέμβασή τους να είναι συνεχής και αδιάλειπτη, π.χ. μέσω πολιτιστικών πολυχώρων και στεκιών, ομάδων «φιλάθλων», αξιοποιώντας ιδιωτικές και δημοτικές αθλητικές και άλλες εγκαταστάσεις κλπ. Βέβαια δεν πρόκειται για νέο φαινόμενο, αλλά για πιο συστηματική και επεξεργασμένη τακτική, δοκιμασμένη σε περίοδο όπου το αστικό πολιτικό σύστημα δέχεται πλήγματα, οξύνονται οι εσωτερικές του αντιθέσεις, αναζητεί μορφές αναμόρφωσής του.

• Ειδικό ζήτημα σήμερα είναι και η επίδραση του ελληνικού εθνικοσοσιαλισμού-ναζισμού, φασισμού με προχωρημένο φυλάκιο τη «Χρυσή Αυγή», αλλά και άλλων θυλάκων αντικομουνιστικής εθνικιστικής δράσης που υπάρχουν.

• Ειδικό παράγοντα αποτελεί η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, της λεγόμενης «κοινωνικής δικτύωσης», όχι μόνο ως μέσου ιδεολογικής χειραγώγησης και προπαγάνδας, αλλά και ως μέσου οργάνωσης και δράσης της νεολαίας κάτω από την κατεύθυνση κύκλων της αστικής τάξης, αστικών κρατών, κρατικών και παρακρατικών υπηρεσιών, με στόχο τη χρησιμοποίηση της νεολαίας για τη διευθέτηση των ενδοαστικών και ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, τη δημιουργία προσχημάτων και ευκαιριών για το τσάκισμα του εργατικού και λαϊκού κινήματος, του μαθητικού-φοιτητικού, την αποξένωση των ανθρώπων, την ενίσχυση του ατομισμού, τη διαφθορά των κοινωνικών σχέσεων.

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για την αξιοποίηση του διαδικτύου στις παρακολουθήσεις, στο φακέλωμα και σε άλλες δράσεις από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, της ΕΕ, των καπιταλιστικών κρατών γενικότερα, δίνουν πολύ συγκεκριμένα στοιχεία για τις πρωτοφανείς δυνατότητές τους να χρησιμοποιούν την «κοινωνική δικτύωση» για συγκέντρωση ατομικών στοιχείων, με τα χαρακτηριστικά του φακελώματος και για αποπροσανατολισμό. Αρκετά μέλη της ΚΝΕ αλλά και νεότερων ηλικιών μέλη του Κόμματος, συνηθισμένα από μικρή ηλικία στη χρήση διάφορων εφαρμογών του διαδικτύου, γνωστών ως «μέσων κοινωνικής δικτύωσης» (twitter, facebook κλπ.) αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη τη θέση του Κόμματος για τη μη ατομική χρήση των συγκεκριμένων εφαρμογών. Χρειάζεται καλύτερη εξήγηση της θέσης μας. Το Κόμμα είναι αντίθετο όχι γενικά στην αξιοποίηση του διαδικτύου, αλλά στις εφαρμογές του που χρησιμοποιούνται στην αναζήτηση και επικοινωνία συναγωνιστών, συντρόφων, συναδέλφων, φίλων. Είναι αντίθετο γιατί αυτή η επικοινωνία είναι εκτεθειμένη στα διεθνή μονοπώλια πληροφορικής, που αποδεδειγμένα διασυνδέονται με κρατικές και διακρατικές υπηρεσίες παρακολούθησης. Π.χ. δεν είναι καθόλου αθώα η διευκόλυνση στην αναζήτηση-επικοινωνία με βάση τα ενδιαφέροντα. Είναι κατευθυνόμενη με στόχο τη χειραγώγηση, ενώ είναι σε βάρος της πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνίας, της συλλογικότητας, σημαντικών στοιχείων για να αναπτυχθεί κίνημα. Άλλωστε και γι’ αυτόν το λόγο προβλήθηκαν ως «κοινωνικές μορφές» σε αντίθεση με μορφές κοινωνικής οργάνωσης όπως τα σωματεία, οι σύλλογοι κλπ. Σε τελευταία ανάλυση, αυτό που θέτει το Κόμμα είναι βασικό ζήτημα επαγρύπνησης-περιφρούρησης, σε σχέση με τη χρήση όλων των μέσων μαζικής επικοινωνίας, μεταξύ αυτών και της σταθερής, της κινητής τηλεφωνίας κ.ά.

Συμπερασματικά: Η αποκαλούμενη «κοινωνική δικτύωση» ως ιδιοκτησία των καπιταλιστών προσφέρεται και χρησιμοποιείται ως μέσο συγκέντρωσης πληροφοριών και εκβιασμού σε βάρος νέων αγωνιστών, ως μέσο τελικά πλήρους χειραγώγησης, ως μέσο για την ανάπτυξη και ισχυροποίηση της παρέμβασης του ταξικού αντίπαλου μέσα στο Κόμμα και το ταξικό κίνημα. Υπάρχει λοιπόν μια σχετικά νέα απαίτηση, από το Κόμμα πριν απ’ όλα και με βοήθεια προς την ΚΝΕ, να αντιμετωπιστεί το ζήτημα από ταξική σκοπιά ως πρόβλημα ιδιοκτησίας και εξουσίας ώστε να μη δημιουργούνται μύθοι και παγίδες ότι οι νέες τεχνολογίες, ανεξάρτητα ποιος είναι ο ιδιοκτήτης και για ποιο σκοπό τις χρησιμοποιεί, μπορούν να εξασφαλίσουν ευημερία και ευτυχία. Ταυτόχρονα πρέπει και μπορεί να ενταθεί η ιδεολογική-πολιτική παρέμβαση του Κόμματος στο χώρο του διαδικτύου, η οποία δεν μπορεί να διεξάγεται στη βάση ατομικών πρωτοβουλιών, αλλά απαιτεί σχεδιασμό, κλιμάκωση, πολυμορφία.

Η ανάπτυξη της οργάνωσης και δράσης της νεολαίας γύρω από τα οξυμμένα προβλήματά της, η άνοδος του ρόλου της στην ταξική πάλη, στον αντιμονοπωλιακό αντικαπιταλιστικό αγώνα, εξαρτάται από το πόσο δυναμώνει το ταξικό της κριτήριο. Αυτή πρέπει να είναι η αφετηριακή μας ιδέα για την κομματική δουλειά στη νεολαία, τη βοήθεια στην ΚΝΕ, τη συσπείρωση παραγωγικών ηλικιών που θα συμβάλει και στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στην ενίσχυση και ισχυροποίηση της Λαϊκής Συμμαχίας. Να αντιστοιχήσουμε τη δράση μας με τις δυνατότητες, ξεπερνώντας ακόμα και αντικειμενικές δυσκολίες.

Συγκεκριμένα:

Να ξεμπερδεύουμε με λαθεμένες απόψεις που υποβαθμίζουν το ουσιαστικό περιεχόμενο της ευθύνης του Κόμματος απέναντι στη νεολαία, στις μικρότερες ηλικίες, το ότι το Κόμμα πρέπει ν’ ανοίγει δρόμο ώστε η ΚΝΕ να εκπληρώνει το σκοπό ύπαρξης και δράσης της.

Αυτό είναι δυνατό. Το Κόμμα έχει θέσεις, πολιτική για όλα τα ζητήματα της νεολαίας, τις εμπλουτίζει και με αυτές απευθύνεται στη νεολαία, καθοδηγεί την ΚΝΕ. Είναι θέμα καθοδήγησης, ιδεολογικής δουλειάς. Όμως, η ιδεολογική δουλειά μόνη της δε θα φέρει αποτελέσματα δίχως πρακτικό σχεδιασμό και συνεπή αυστηρό έλεγχο, ξεκινώντας από την ΚΕ και φτάνοντας έως την ΚΟΒ.

Ο σχεδιασμός αυτός πρέπει να ξεκινάει από τα πάνω, από την Κεντρική Επιτροπή και τις Επιτροπές Περιοχών και να προχωράει προς τα κάτω, κι όχι το αντίστροφο, να παραπέμπονται όλα προς τα κάτω, στις Τομεακές Επιτροπές και στις ΚΟΒ.

Το περιεχόμενο της βοήθειας του Κόμματος δεν πρέπει να περιορίζεται στον ιδεολογικοπολιτικό εξοπλισμό της ΚΝΕ, αλλά και να συμβάλλει στη συσπείρωση εργατών και άλλων νέων που ανήκουν ή προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα, στην κνίτικη οικοδόμηση, την κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση, την προετοιμασία στρατολογίας κνιτών στο Κόμμα, στην προσέλκυση στο εργατικό κίνημα πριν απ’ όλα, καθώς η μεγάλη πλειοψηφία των νέων σε παραγωγική ηλικία συγκεντρώνεται στις γραμμές της μισθωτής εργασίας.

ΠΕΔΙΑ ΚΑΙ ΤΟΜΕΙΣ ΔΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟ ΚΟΜΜΑ. Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΚΝΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΗ, ΠΛΗΡΗΣ, ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΟΙΝΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΟΥ 19ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ:

1. Στους νέους της εργατικής τάξης. Η ευθύνη του Κόμματος είναι πλήρης. Δεν υπάρχουν ηλικιακά στεγανά. Η δράση μας πρέπει να έχει στόχο την οργάνωση των νέων που δουλεύουν σταθερά, λιγότερο ή περισσότερο μόνιμα, για ορισμένο χρόνο, σε κλάδους και τόπους δουλειάς, δηλαδή να οργανωθούν στα εργατικά σωματεία. Δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά η κατεύθυνση πρέπει να είναι σταθερή. Ιδιαίτερη φροντίδα για τα εργαζόμενα ή άνεργα παιδιά των μεταναστών, πολιτικών προσφύγων.

2. Στις νεαρές και νεότερες ηλικίες που ανήκουν στα φτωχά λαϊκά στρώματα των αυτοαπασχολουμένων και της αγροτιάς. Προσανατολισμός για την οργάνωσή τους στους συλλόγους και τις ενώσεις με αντιμονοπωλιακή γραμμή πάλης, στην ΠΑΣΕΒΕ.

Οι νέοι αγρότες και κτηνοτρόφοι που απασχολούνται στον πρωτογενή τομέα είναι σχετικά λίγοι στο σύνολο της νεολαίας της υπαίθρου, όμως η παρέμβασή μας σε αυτούς είναι μεγάλης σημασίας και για το ίδιο το αγροτικό κίνημα, τη λαϊκή συμμαχία, αλλά και με στόχο τη στρατολόγηση των πιο πρωτοπόρων στο Κόμμα.

Να αντιπαλευτεί η πολιτική ενσωμάτωσης αυτών των νέων, η πολιτική εξωραϊσμού της ΕΕ και της ΚΑΠ μέσω των «πριμ εγκατάστασης» που δίνονται σε νέους της υπαίθρου ηλικίας 18-40 χρόνων υπό προϋποθέσεις στρεμματικής έκτασης και καλλιέργειας. Το πριμ κυμαινόταν ως τώρα από 20.000 έως 40.000 ευρώ, με τη δέσμευση να παραμείνουν στο επάγγελμα για 10 χρόνια από την ένταξη. Έτσι παγιδεύονται σε μια δεσμευτική δεκαετία, φορτωμένη με ψηλά επιτόκια δανεισμού, υψηλό κόστος παραγωγής κλπ. Οι ΚΟ να αναπτύξουν δεσμούς με τους νέους αγρότες που αποτέλεσαν το πιο μαχητικό κομμάτι των μπλόκων στις κινητοποιήσεις του 2009 και του 2012, να επιδιώξουν την οργάνωσή τους στους αγροτικούς συλλόγους και να εντείνουν την ιδεολογική-πολιτική δουλειά τους για την αποκάλυψη του μονοπωλιακού χαρακτήρα της ΕΕ. Να οργανωθεί η αυτοτελής κομματική δουλειά και ταυτόχρονα μέσα από τη δράση των κομμουνιστών να προσανατολιστούν και οι ομοσπονδίες, η ΠΑΣΥ και οι Λαϊκές Επιτροπές.

3. Στις νέες και νέους που δε δουλεύουν, δε σπουδάζουν ή έχουν τελειώσει την εκπαίδευση, ανήκουν στα εργατικά, λαϊκά στρώματα, είναι όμως δύσκολο να υπάρχει εύκολη επικοινωνία με αξίωση πολιτικής δουλειάς και δράσης. Αν εξασφαλιστεί ο προσανατολισμός να δράσουμε σε αυτούς τους νέους, αν λυθεί με μέτρα πολιτικής και πολύμορφης δράσης μέσα στο κίνημα, με άμεσες ή έμμεσες επαφές μέσα από τα σωματεία-συνδικάτα (είναι παιδιά εργαζομένων και ανάμεσά τους συνδικαλισμένων), με καλή γνωριμία όλων των χώρων που συχνάζουν, στη βάση κάποιων ενδιαφερόντων τους, τότε θα τους βρούμε. Μελετημένα μπορούμε να πιάσουμε νήμα γνωριμίας με στόχο την οργάνωσή τους στην πάλη.

4. Στους χώρους των σχολείων, στο δίκτυο της κατάρτισης, στα ΤΕΙ- ΑΕΙ. Σε όλους αυτούς τους χώρους χρειάζεται η πιο συγκεκριμένη, εξειδικευμένη δουλειά, με ευθύνη του Κόμματος και πολύ καλό συντονισμό και σχεδιασμό με την ΚΝΕ.

Στο χώρο της επαγγελματικής εκπαίδευσης και μαθητείας, η ευθύνη του Κόμματος είναι άμεση και αυτοτελής. Ορισμένες οργανώσεις του Κόμματος, όπως είναι οι εκπαιδευτικοί, οι εδαφικές ΚΟΒ που έχουν στο χώρο τους σχολεία, αναλαμβάνουν συγκεκριμένη ευθύνη για την ανάπτυξη κατάλληλων μορφών επικοινωνίας, δεσμών και περιεχομένου. Ειδικά να ενταθεί η δουλειά με τα μεταναστόπουλα, ως συστατικό της δουλειάς μας στις νέες ηλικίες της εργατικής τάξης.

Η δουλειά μας στην επαγγελματική εκπαίδευση να οργανωθεί σε συντονισμό με τις κομματικές ομάδες των ομοσπονδιών κλαδικών συνδικάτων. Η βάση πρέπει να είναι ο συντονισμός στο κομματικό επίπεδο στα πλαίσια του κοινού σχεδιασμού με την ΚΝΕ. Να ενταχθεί ο σχεδιασμός της κνίτικης οικοδόμησης στον αντίστοιχο κομματικό σχεδιασμό και έλεγχο για στήριξη.

Η καθοδηγητική ευθύνη στη δουλειά του Κόμματος δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο ή κυρίως στα προβλήματα των ταξικών φραγμών και του κόστους των σπουδών, στο φούντωμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης εκτός από τη γνωστή μορφή των φροντιστηρίων, με την εμφάνιση ιδιωτικών σχολών επαγγελματικής κατάρτισης και την ένταση της διείσδυσης επιχειρηματικών ομίλων στην ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση. Πριν απ’ όλα πρέπει να συμπεριλάβει πιο αποφασιστικά την πάλη για το περιεχόμενο της παιδείας, των μαθημάτων και των σπουδών όλων των βαθμίδων, το χαρακτήρα και τον προσανατολισμό της έρευνας, τις εξελίξεις στον κλάδο, στον τομέα της οικονομίας.

Να ανοίξει σε όλες τις βαθμίδες δράση στη βάση της ενότητας σχολείο - ιδεολογία, παιδεία - οικονομία - κοινωνία, δηλαδή με τη στρατηγική του Κόμματος.

Να υλοποιηθεί στον ανώτερο δυνατό βαθμό και χωρίς υποχωρήσεις στην καθοδηγητική δουλειά το καθήκον για το ρόλο του κομμουνιστή εκπαιδευτικού στη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς.

Πρόκειται για ζητήματα που σχετίζονται άμεσα με την ιδεολογική δουλειά του Κόμματος, τις σχετικές γενικές και ειδικές επεξεργασίες, αλλά και με την ένταξη του θέματος «περιεχόμενο μαθημάτων και σπουδών» στον τομέα της προπαγάνδας.

Στόχος είναι να δίνεται στήριξη και βοήθεια στα μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ που σπουδάζουν, προκειμένου να κατανοήσουν τη λειτουργία του αστικού πολιτικού συστήματος, το ρόλο του οπορτουνισμού, τα άμεσα και μελλοντικά προβλήματα των σπουδών και κυρίως της εργασίας τους. Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλουν σχεδιασμένες πρωτοβουλίες, εκδηλώσεις, από τα αρμόδια κομματικά όργανα, εσωκομματικές αλλά και δημόσιες.

Το καθήκον αυτό εντάσσεται αντικειμενικά στο σύστημα της εσωκομματικής μόρφωσης που προσαρμόζεται στις ειδικές απαιτήσεις των συντρόφων των συγκεκριμένων σχολών, το οποίο ξεκινά από το πρώτο έτος. Να αναβαθμιστεί η συζήτηση αρθρογραφίας της ΚΟΜΕΠ, η παρουσίαση του μαρξιστικού βιβλίου. Ανάλογες συζητήσεις να οργανώνονται με μαζικές εκδηλώσεις στις σχολές.

Συνεπώς προβάλλει η απαίτηση για διαμόρφωση προϋποθέσεων ένταξης περισσότερων κομματικών και κνίτικων δυνάμεων σε κομματικές ομάδες μελέτης και έρευνας, για ανάπτυξη των κλαδικών επεξεργασιών. Η επικαιροποίηση θέσεων του Κόμματος για τα οξυμμένα προβλήματα της νεολαίας που σπουδάζει βρίσκεται ήδη σε φάση ολοκλήρωσης: για το 12χρονο, τη φυσική αγωγή και αθλητισμό, τη δουλειά με μικρότερες ηλικίες.

5. Στα νέα ζευγάρια είναι πλήρης και άμεση η ευθύνη του Κόμματος στα πλαίσια της εργατικής δουλειάς. Η δουλειά αυτή πρέπει να γίνει υπόθεση πάλης του εργατικού κινήματος, της Λαϊκής Συμμαχίας, να διεισδύει παντού όπου υπάρχει μαζική οργάνωση, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες στο συσχετισμό δυνάμεων στις διοικήσεις.

Η δουλειά αναπτύσσεται σε σχέση με το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τόσο στο ξεκίνημα της ζωής τους, από την πρώτη στέγη τους, τη θέληση να κάνουν τη δική τους οικογένεια, τη γέννηση των παιδιών τους, μέχρι την όξυνση των προβλημάτων από την κατάργηση και μείωση των βρεφονηπιακών σταθμών, την εκ περιτροπής εργασία, τα ελαστικά ωράρια, την κατάργηση της Κυριακής - αργίας, την ανεργία κλπ.

Για να υπηρετήσει όμως τους γενικότερους στόχους του Κόμματος και της ΚΝΕ πρέπει να εδραιώνεται στην προβολή και διάδοση της αντίληψης του Κόμματος για την ταξική φύση του γυναικείου ζητήματος, να πολεμά μια σειρά παλιές και σύγχρονες αστικές και οπορτουνιστικές θεωρίες για το ζήτημα της ισοτιμίας και χειραφέτησης της γυναίκας, να πολεμά το λεγόμενο φυλετικό πόλεμο σε βάρος της ταξικής πάλης. Να αντιμετωπίζει αντιδραστικές θεωρίες που παράγονται στα προγράμματα σπουδών με σοβαρές παρενέργειες στον προσανατολισμό και στη στάση ζωής των σημερινών νέων και των αυριανών μεγαλύτερων ηλικιών, όπως η αντιεπιστημονική θεωρία ότι ο καθοριστικός παράγοντας προσδιορισμού του φύλου δεν είναι ο βιολογικός, αλλά είναι κοινωνικός, εκθειάζουν την ομοφυλοφιλία, προσδίδουν ριζοσπαστικό περιεχόμενο στο λεγόμενο κίνημα των ομοφυλοφίλων κλπ.

6. Η δουλειά στις μικρές ηλικίες. Έχει ιδιαίτερη σημασία η διαπαιδαγώγηση στην οργανωμένη ζωή ήδη από τις μικρές ηλικίες, η αξιοποίηση της πείρας άλλων κομμάτων και σε μορφές και σε περιεχόμενο. Το Κόμμα, ξεκινώντας κεντρικά με υποδομή που πρέπει να επεκταθεί και παρακάτω, με συμμετοχή και στελεχών της ΚΝΕ, έχει ήδη επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα δράσης που πρέπει να αποκτήσει σταθερότητα και συνέχεια, να ελέγχεται και να αναπροσαρμόζεται συνεχώς, με βάση τη μελετημένη κάθε φορά πείρα από τη δράση που θα προκύπτει. Η ΚΝΕ συμβάλλει στην αξιοποίηση και εξειδίκευση στελεχών της ώστε να έχουν ικανότητα επικοινωνίας με πολύ μικρότερες ηλικίες, να υλοποιούν συγκεκριμένα προγράμματα. Τα καθοδηγητικά όργανα όλου του Κόμματος και τα αντίστοιχα της ΚΝΕ, οι ΚΟΒ χρειάζεται άμεσα να ολοκληρώσουν τη συζήτηση και εξειδίκευση στο χώρο τους, με συνεχή έλεγχο και βελτιωτικές κινήσεις ανάπτυξης της δράσης στις μικρές ηλικίες, ενασχόληση που αφορά και το ταξικά προσανατολισμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, τις οργανώσεις των κινημάτων αυτοαπασχολούμενων και αγροτών.

Σε αυτά τα πεδία δράσης θα γίνει πρόοδος στο βαθμό που αυξάνονται οι πρωτοβουλίες και από τα εργατικά σωματεία ως καθήκον των κομματικών ομάδων, των στελεχών και απλών μελών των σωματείων που είναι μέλη του κόμματος και της ΚΝΕ, αλλά και άλλων συσπειρώσεων, των γυναικείων συλλόγων κλπ.

7. Η επικοινωνία και η οργάνωση των ανέργων είναι σύνθετο ζήτημα. Θα χρειαστεί ευκινησία στις μορφές οργάνωσης και στο χώρο των κλάδων και ιδιαίτερα στον τόπο κατοικίας. Ήδη υπάρχει πείρα από επιτροπές ανέργων που δείχνει και τις δυσκολίες όταν οι επιτροπές συσπειρώνουν δυνάμεις που δέχονται κι άλλες ιδεολογικές-πολιτικές επιρροές. Ο τόπος κατοικίας μπορεί να είναι η αφετηρία της δράσης μας, χωρίς να χάνεται ο εργατικός συνδικαλιστικός προσανατολισμός. Ο πυρήνας δράσης πρέπει να είναι τα τοπικά σωματεία, οι τοπικές επιτροπές κλάδων, οι λαϊκές επιτροπές. Βέβαια, όταν στον τόπο κατοικίας λείπει η οργανωμένη έκφραση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ είναι δύσκολος ο σωστός προσανατολισμός και η σταθερότητα της οργάνωσης. Όμως δεν πρέπει να αναβάλλουμε την προσπάθεια το ίδιο το Κόμμα και όποια θετική μαζική έκφραση υπάρχει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες από τις οποίες μπορεί να προέλθει μια περισσότερο σταθερή συσπείρωση. Εδώ ισχύει ότι οι δυνάμεις μας πρέπει να διεισδύουν παντού όπου συσπειρώνονται νέοι, ανάμεσά τους πολλοί θα είναι άνεργοι, υποψήφιοι άνεργοι, κακοπληρωμένοι κλπ. Αν λυθεί το ζήτημα της κατεύθυνσης και του προσανατολισμού στο κομματικό και κνίτικο επίπεδο και στο επίπεδο του ΠΑΜΕ, τότε θα αναπτυχθούν πρωτοβουλίες και νέα πείρα.

Άμεσα να αντιμετωπιστεί συγκεκριμένα κατά οργάνωση το ζήτημα της καθοδήγησης των κομματικών και κνίτικων δυνάμεων στο χώρο της παιδείας, έως τα ΑΕΙ-ΤΕΙ, το μεταπτυχιακό και το διδακτορικό με βάση την εκτίμηση ότι υπάρχουν πρόσθετα προβλήματα που δυσκολεύουν την ανάπτυξη της καθοδηγητικής ευθύνης του Κόμματος και της αποφασιστικής βελτίωσης της βοήθειας της ΚΝΕ. Στους χώρους αυτούς η ΚΝΕ, λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης νεολαίας, έχει μια ιδιαίτερη ευθύνη στην εξειδίκευση, στη μελέτη και συγκέντρωση πείρας που από την πλευρά της θα βοηθάει στην καλύτερη γνώση των προβλημάτων από τα κομματικά καθοδηγητικά όργανα, τα οποία έχουν ν’ αντιμετωπίσουν όχι μόνο τη διάλυση του οργανωμένου σπουδαστικού φοιτητικού κινήματος, τον εκφυλισμό της λειτουργίας των οργάνων του μαθητικού κινήματος που καθορίστηκαν από τα κυβερνητικά επιτελεία και αποφασίστηκαν στο κοινοβούλιο, αλλά και την ισχυρή παρουσία του οπορτουνισμού σε όλη την κλίμακα της εκπαίδευσης, ιδιαίτερα στα γυμνάσια-λύκεια, στα ΑΕΙ. Ο χώρος της παιδείας έχει γίνει στόχος αλλεπάλληλων εκπαιδευτικών αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που ορθώνουν νέους ταξικούς φραγμούς, αλλά και προωθούν την πιο επιτελική ιδεολογική διάβρωση και υποταγή.

Να παρθεί υπόψη ότι και στο χώρο της παιδείας, οι αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις χρησιμοποιήθηκαν ως επιχείρημα έναντι μιας σειράς αρνητικών και εκφυλιστικών φαινομένων που είχαν επικρατήσει προ πολλού, με στόχο να πλασάρονται αυτές ως εκσυγχρονισμός για την αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων. Αξιοποιούνται επίσης αρνητικά και εκφυλιστικά φαινόμενα που υπάρχουν στο συνδικαλιστικό κίνημα και των τριών βαθμίδων της εκπαίδευσης, όπου ένα μερίδιο ευθύνης έχει ο οπορτουνισμός, δεξιός και «αριστερός», με αποτέλεσμα να προκαλούνται συγχύσεις και λαθεμένες απόψεις στους νέους και στα παιδιά, στην αγωνιστική στάση στο γονεϊκό κίνημα κλπ.

Το Κόμμα σε κάθε κρίκο να συγκεντρώσει σήμερα την προσοχή του στην κεντρική πυξίδα των αλλαγών που προωθούνται, με την προσπάθεια ενίσχυσης του προσανατολισμού προς μια υποβαθμισμένη επαγγελματική εκπαίδευση και ψευτοκατάρτιση. Οι αλλαγές στο τεχνικό λύκειο και η επιχειρούμενη αναδιάρθρωση στο χώρο της κατάρτισης αποτυπώνουν την αποφασιστική στροφή στην άτυπη εκπαίδευση, δηλαδή την ψευτοκατάρτιση και την πιστοποίηση μέσω της μαθητείας και της αγοράς. Συνολικά εντείνονται οι ταξικοί φραγμοί και σε μια πορεία η διαφοροποίηση των σχολικών μονάδων και σχολών.

8. Το Κόμμα έχει γενικότερη ευθύνη στα μέτωπα του αθλητισμού, του πολιτισμού και της πάλης κατά των ναρκωτικών. Η ΚΝΕ όμως έχει σοβαρό ρόλο στην καλύτερη εξειδίκευση της παρέμβασης στα παραπάνω μέτωπα, ενταγμένη στην πολιτική δραστηριότητα, στη μαζική δραστηριότητα και ιδιαίτερα στα πλαίσια του Φεστιβάλ.

Χρειάζεται να ξεπεραστεί η στάση υποτίμησης έως και αδιαφορίας που είναι αρκετά διαδεδομένη στις γραμμές μας και εμφανίζεται και σε στελέχη οργάνων, με αντιλήψεις ότι η παρέμβαση του Κόμματος στις αθλητικές, πολιτιστικές δραστηριότητες είναι μια δράση περιττή, άχρηστη και ασύνδετη με την προσέγγιση μαζών νεολαίας που υποφέρουν και μπορούν να αποκτήσουν ριζοσπαστικό προσανατολισμό. Όμως πρέπει τα μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ να μετέχουν στις δραστηριότητες αυτές όσο γίνεται καλύτερα εξοπλισμένα, για να πραγματοποιούν με κατάλληλο τρόπο, όπως απαιτεί η ιδιομορφία του χώρου, ιδεολογικοπολιτική και συσπειρωτική αγωνιστική δουλειά. Σε δήμους και γειτονιές υπάρχουν πολιτιστικοί και αθλητικοί σύλλογοι, ομάδες που συμβάλλουν στη συμμετοχή και στην παρέμβαση, μπορούν να γίνουν εστίες συλλογικής δράσης. Επίσης βοηθά η διαμόρφωση στεκιών νεολαίας με μορφωτική, πολιτιστική υποδομή και δραστηριότητες, δράση αλληλεγγύης σε συνεργασία με εργατικά σωματεία. Εδώ θα χρειαστεί ειδική βοήθεια στην ΚΝΕ, στήριξη των κοινών αποφάσεων.

9. Η ανάδειξη και ανάπτυξη της πάλης του Κόμματος γύρω από τα σοβαρά και οξυμμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει η στρατευμένη νεολαία, οι σπουδαστές στρατιωτικών σχολών, οι επαγγελματίες φαντάροι κλπ.

Σήμερα προέχουν τα οργανωτικά μέτρα (τα ίδια ή και εμπλουτισμένα που είχε θέσει η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του 2005), χωρίς υποτίμηση των ιδεολογικών, πολιτικών ζητημάτων, καθυστερήσεων και ελλείψεων στην επεξεργασία θέσεων. Τα οργανωτικά μέτρα δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αυτοσκοπός, αλλά ως προϋπόθεση για να κατανοείται και να παίρνει πρακτικό χαρακτήρα η υλοποίηση της ευθύνης του Κόμματος και η καθοδηγητική ευθύνη προς την ΚΝΕ.

Η απόφαση της συνδιάσκεψης θα βοηθήσει στην ικανότητα του Κόμματος και της ΚΝΕ να μαθαίνουν, να αξιολογούν, να ιεραρχούν. Σήμερα που τα όργανα του Κόμματος έχουν ανανεωθεί και ηλικιακά, κυρίως με στελέχη από την ΚΝΕ, υπάρχουν καταρχήν περισσότερες προϋποθέσεις κατανόησης των όποιων ιδιαίτερων αναγκών απαιτεί η δουλειά στη νεολαία.

Αυτό που προέχει είναι οι κοινές συνεδριάσεις οργάνων και ΚΟΒ - ΟΒ με θέμα τον κοινό σχεδιασμό και κοινό έλεγχο της δουλειάς στη νεολαία. Βασική προϋπόθεση τα μέλη του Κόμματος μέσω της κοινής συνεδρίασης να βοηθούν στη διαπαιδαγώγηση της ΚΝΕ, να μην αναπαράγονται και μεταφέρονται προβλήματα στην ΟΒ. Για ν’ αποκτήσουν τα οργανωτικά μέτρα ουσιαστικό περιεχόμενο και αποτελεσματικότητα πρέπει να διασφαλιστεί ότι τα κομματικά όργανα, ανεξάρτητα με το πού έχουν οργανωμένες δυνάμεις, οφείλουν να προσανατολίζονται στο να γνωρίζουν όσο γίνεται καλύτερα τι γίνεται στη νεολαία, τι κινήσεις γίνονται στο χώρο των νέων ανθρώπων. Π.χ. ποια είναι η στάση της νεολαίας στα εθελοντικά προγράμματα, στην αλληλεγγύη, αλλά και στις δουλειές του τετράμηνου, τι μαθαίνουν ή τι κάνουν κλπ. Ταυτόχρονα οι δραστηριότητες που αναπτύσσουμε για το πρόβλημα της ανεργίας, τα εργασιακά προβλήματα, να διευρύνονται και με τα κοινωνικά προβλήματα της υγείας, της ανατροφής παιδιών, της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού, της ναρκομανίας, του πολιτισμού.

Ειδικότερα στη λήψη μέτρων:

Α. Πλήρης αντιστοιχία Κόμματος και ΚΝΕ και εκεί που δεν υπάρχει αντικειμενικά λόγω έλλειψης δυνάμεων. Αντιστοιχία σε επίπεδο οργάνων, χρέωσης ΚΟΒ - ΟΒ.

Η αντιστοιχία ξεκινά από τον καθορισμό ποιος κομματικός κρίκος έχει ευθύνη για την καθοδήγηση των οργάνων της ΚΝΕ, τη συνεργασία ΚΟΒ - ΟΒ. Ταυτόχρονα και παράλληλα όλα τα καθοδηγητικά όργανα του Κόμματος οφείλουν να εντάξουν στον προγραμματισμό τους το συστηματικό έλεγχο για το πώς υλοποιούνται οι αποφάσεις του Κόμματος για τη νεολαία συνολικά, από τις μικρές ηλικίες έως και τα νέα ζευγάρια, πώς προχωράει η συγκεκριμένη βοήθεια στην ΚΝΕ για την εξειδίκευση της πολιτικής και των αποφάσεων του Κόμματος, για τη συνεχή μελέτη και γενίκευση της πείρας που συγκεντρώνεται. Η αντιστοιχία Κόμματος - ΚΝΕ για να είναι πλήρης προϋποθέτει ότι παντού όπου υπάρχει ΚΟΒ υπάρχει και ΟΒ και ακόμα περισσότερο ότι τα κλαδικά και εδαφικά όρια ευθύνης συμπίπτουν. Εκεί που δεν υπάρχει αντιστοιχία πρέπει να δοθεί άμεσα κάποια λύση, ώστε να διαμορφωθεί στην πορεία οργάνωση της ΚΝΕ. Η αντιστοίχιση περιλαμβάνει και την ευθύνη για την επιλογή των μορφών οργάνωσης, συσπείρωσης νέων στις γραμμές του εργατικού, του λαϊκού κινήματος.

Όλα τα καθοδηγητικά όργανα με ευθύνη της ΚΕ και ειδικότερα του ΠΓ και της Γραμματείας της ΚΕ σε συνεργασία με το ΚΣ της ΚΝΕ και το Γραφείο του να δώσουν μια συγκεκριμένη προσωρινή λύση, συνδυασμένη με τη συστηματική δουλειά της κομματικής και κνίτικης οικοδόμησης. Στην αντιστοίχιση και στον καθορισμό του οργανωτικού κρίκου της κομματικής ευθύνης πρέπει να παρθεί υπόψη ότι το βασικό κριτήριο είναι η δράση, η συσπείρωση και η οικοδόμηση στους τόπους δουλειάς και κλάδους σε κάθε περίπτωση, ακόμα και στην περίπτωση της κινητικότητας και της εργασιακής περιπλάνησης, της προσωρινής απασχόλησης. Όπου δεν είναι δυνατή η αντιστοίχηση με βάση τον κλάδο ή το χώρο μόρφωσης, η λύση πρέπει να δίνεται στη βάση ποιος κομματικός κρίκος έχει ευθύνη.

Να επεκτείνεται ο έλεγχος αυτός και στο χώρο της επιρροής. Οι οργανώσεις ή τα μεμονωμένα μέλη του Κόμματος αλλά και της ΚΝΕ που είναι στον τομέα της επαγγελματικής ειδίκευσης να εντάσσονται στις αντίστοιχες κλαδικές τομεακές οργανώσεις ή ΚΟΒ. Απαιτείται ευκίνητη συνεργασία ανάμεσα σε κομματικά όργανα διαφορετικών οργανώσεων με ευθύνη του ανώτερου καθοδηγητικού οργάνου, αντιμετώπιση των αδικαιολόγητων γραφειοκρατικών και χρονοβόρων διαδικασιών των συνδέσεων. Η εργασιακή κινητικότητα απαιτεί και την αντίστοιχη ευκινησία των κομματικών διαδικασιών. Χωρίς καθυστέρηση να πραγματοποιείται η μετακίνηση σε άλλη κομματική οργάνωση, κλαδική ΚΟΒ ή ΟΒ, του μέλους του Κόμματος ή της ΚΝΕ που απασχολείται έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα σε τόπο δουλειάς ή κλάδο, ώστε και σε αυτό το μικρό διάστημα να επιτελεί το βασικό κομματικό και κνίτικο καθήκον της προσέγγισης, επικοινωνίας, συσπείρωσης στο εργατικό κίνημα, να μπει έστω και ένα ίχνος συνέχισης της επαφής για κομματική και κνίτικη οικοδόμηση.

Ανάλογα με τη δομή της οργάνωσης Κόμματος και ΚΝΕ, ανάλογα με την κομματική και κνίτικη δύναμη, ένας τομέας της ΚΝΕ να εντάσσεται σε κλαδικό τομέα, άλλος σε εδαφικό ή και να υπάρχει συντονισμός και των δύο τομέων και κοινός σχεδιασμός, όταν ο ένας έχει κύρια ευθύνη και ο άλλος έχει επίσης στενή σχέση. Επίσης για τον κοινό σχεδιασμό απαιτείται σε ορισμένες περιπτώσεις συνεργασία με ανάλογα ή σχετικά τμήματα της ΚΕ και των Επιτροπών Περιοχής.

Να πραγματοποιηθεί η σύνδεση των οργανώσεων της σπουδάζουσας με τις αντίστοιχες κλαδικές τομεακές κομματικές οργανώσεις ή ΚΟΒ, ώστε να επιτυγχάνεται η έγκαιρη επαφή και γνωριμία με τον κλάδο δουλειάς.

Στον καθορισμό των κρίκων καθοδήγησης και ιδιαίτερα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων αντιστοίχησης και των ειδικών απαιτήσεων σε χώρους δουλειάς, μόρφωσης, αθλητισμού και πολιτισμού, να παρθεί υπόψη η διάταξη στελεχών που έχουν αποκτήσει ικανότητα ή μπορούν να αποκτήσουν ιδιαίτερη ικανότητα για τη βοήθεια των οργάνων και των στελεχών της ΚΝΕ, τον προσανατολισμό των ΟΒ.

Να σχεδιαστεί η ανάδειξη κατάλληλων καθοδηγητών, προορισμένων για τις οργανώσεις του Κόμματος που δουλεύουν σε νεότερες ηλικίες, στελέχη που να διαθέτουν την ικανότητα γνώσης των προβλημάτων και των αναγκών της νεολαίας, των τάσεων και προσανατολισμών της. Να καταμερίζεται η ευθύνη σε μέλη του Κόμματος που μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην εξειδίκευση της δουλειάς του Κόμματος και της ΚΝΕ στις μικρές και νέες ηλικίες ανάλογα με το χώρο, τις ανάγκες του.

Β. Ξεχωριστό, μακροχρόνιο πρόβλημα προς αντιμετώπιση αποτελεί η αρνητική κατάσταση του κινήματος των εκπαιδευτικών, η διαλυτική κατάσταση του οργανωμένου μαθητικού, φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος. Στο μαθητικό-σπουδαστικό και φοιτητικό κίνημα δεν υπάρχει στην ουσία δομή συνδικαλιστικού κινήματος εδώ και πολλά χρόνια και κάθε μέρα που περνάει κάνει το πρόβλημα πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Στο χώρο της παιδείας δεν εμφανίζεται μόνο η γενική πολιτική γραμμή της αστικής τάξης, των κομμάτων της, η ισχυρή επίδραση του οπορτουνισμού, που απορρέει από τη γενική στρατηγική ενσωμάτωσης και τσακίσματος του κινήματος, χρησιμοποίησής του για τη στήριξη του συστήματος. Εκεί εκφράζονται ταυτόχρονα και οι ιδιαίτερες αντιλήψεις για συνολικό κίνημα της νεολαίας, οι επιδιώξεις αξιοποίησής του ως στήριγμα του συστήματος σήμερα και προοπτικά για το χτύπημα του εργατικού και λαϊκού κινήματος, αξιοποιώντας τα ηλικιακά χαρακτηριστικά της μεταβατικότητας για νεολαιίστικο κίνημα ως κίνημα με αυτοτέλεια και με ηγετικό ρόλο (υποκατάστατο του εργατικού κινήματος) στην κοινωνική πρόοδο.

Να δώσουμε βάρος στην παραπέρα συγκρότηση και τη σταθεροποίηση της παρέμβασης του ΜΑΣ, το συντονισμό του με το ΠΑΜΕ. Σήμερα γύρω από το ΜΑΣ συσπειρώνονται κνίτικες δυνάμεις και ένα πρωτοπόρο κομμάτι της επιρροής της οργάνωσης. Είναι μια καλή μαγιά για να κάνουμε θαρρετά βήματα μπροστά στη συσπείρωση φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων, επιτροπών αγώνα, να σταθεροποιεί τον κοινωνικοταξικό προσανατολισμό της παρέμβασής του, την πρωτοβουλία στην οργάνωση της πάλης των φοιτητών, να αντιπαλεύει τον εκφυλισμό. Χρειάζεται να επιμείνουμε θαρρετά σε αυτή την κατεύθυνση, να αξιοποιήσουμε υπαρκτές δυνατότητες.

Να αξιοποιηθεί η πείρα που αποκτήθηκε από τη δράση στο ζήτημα του κόστους σπουδών, των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης στη ζωή του σπουδαστή, οι οποίες προσανατόλισαν στη δουλειά με επίκεντρο το έτος, το εξάμηνο, το εργαστήριο. Επίσης να αξιοποιηθεί η μορφή οργάνωσης που εξυπηρετεί αυτό το στόχο, η επιτροπή έτους και η συνέλευση έτους. Οι δυνάμεις μας ήδη έχουν θετική πείρα σε αυτό.

Η ισχυροποίηση του ΜΑΣ περνά μέσα και από την ενίσχυση της αλληλεπίδρασης του εργατικού κινήματος με το σπουδαστικό, φοιτητικό κίνημα, τη δουλειά με βάση τον κλάδο και τις προοπτικές του. Είναι πλευρά που αφορά την οικοδόμηση της Λαϊκής Συμμαχίας και σε κλαδικό επίπεδο, όταν οι φοιτητές και σπουδαστές θα περάσουν ως απόφοιτοι στην παραγωγή. Διευκολύνει τη δράση, αναδεικνύει τη διέξοδο. Να παρέμβουμε σε κάθε χώρο με βάση το περιεχόμενο σπουδών και τον κλάδο ώστε να δίνουμε πιο τεκμηριωμένα και στη βάση της πείρας τη διέξοδο όσον αφορά το κίνημα, δηλαδή τη γραμμή του, τις μορφές οργάνωσης και πάλης, την πολιτική διέξοδο.

Οι επιτροπές έτους και εξαμήνων, οι συνελεύσεις ετών και εξαμήνων μελετημένα και σχεδιασμένα να γίνουν πυρήνες της παραπάνω κατεύθυνσης. Να τεθεί ζήτημα αντικατάστασης των διοικητικών συμβουλίων που ευθύνονται για τον εκφυλισμό, τον αποπροσανατολισμό, την έλλειψη προσανατολισμού δράσης και αγώνα, όπου κρίνεται αναγκαίο και έχουν δημιουργηθεί προϋποθέσεις να φτάνει η προσπάθεια ως τη δημιουργία νέων συλλόγων. Να δημιουργηθούν στα πλαίσια των συλλόγων επιτροπές, ομάδες, λέσχες πολιτιστικές, αθλητικές, αλληλεγγύης με το περιεχόμενο που προσδιορίζουμε παραπάνω.

Παράλληλα πρέπει να αναληφθεί κομματική και κνίτικη πρωτοβουλία για ν’ ανοιχτεί το θέμα της οργάνωσης του μαθητικού κινήματος που πρέπει να συνδεθεί με δουλειά στο χώρο των εκπαιδευτικών και των γονιών στα εργατικά σωματεία και τόπους δουλειάς.

Η τριάδα στα σχολεία -μαθητής, γονιός, εκπαιδευτικός- είναι η βάση για να ξεκινήσει μια νέα προσπάθεια στο μαθητικό κίνημα.

Τα μαθητικά συντονιστικά όργανα δημιουργήθηκαν και έπαιξαν ρόλο σε φάσεις ανόδου των μαθητικών αγώνων για το συντονισμό της πάλης με βάση κατεύθυνση που δρούσε η ΚΝΕ. Δεν μπόρεσαν και ίσως να μην μπορούσαν ούτως ή άλλως, παίρνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των μαθητών και του μαθητικού κινήματος στη συγκεκριμένη περίοδο, να αποτελέσουν μορφή μόνιμης συσπείρωσης. Αν και έχει μονιμοποιηθεί μια εκφυλιστική κατάσταση στα μαθητικά συμβούλια, χρειάζεται να γίνει πιο επίμονη και κυρίως επεξεργασμένη δουλειά ώστε να εμπλουτιστεί η δραστηριότητά τους με πρωτοβουλίες από τα κάτω και με την προσπάθεια των εκλεγμένων κνιτών και φίλων της ΚΝΕ που πρέπει να ενισχυθεί με εκδηλώσεις και δραστηριότητες πολύμορφες, θεατρικές, μουσικές και αθλητικές ομάδες, μικρές εκδόσεις, έτσι ώστε να εκφραστεί μέσα σε τέτοια πλαίσια η διαπάλη που έτσι κι αλλιώς διεξάγεται. Τα συμβούλια να αποτελούν όργανα αγώνα, που συσπειρώνουν τους μαθητές και μαθήτριες γύρω από τα οξυμμένα προβλήματα και τις ανάγκες τους.

Με αφετηρία μια τέτοια δουλειά θα χρειαστεί να επανέλθουμε στην επεξεργασία πρότασης πάλης για την οργάνωση του μαθητικού κινήματος πέρα από τη μονάδα του σχολείου, σε επίπεδο πόλεων και πανελλαδικά. Χρειάζεται να αξιοποιηθεί αντίστοιχη πείρα από άλλες χώρες.

Γ. Η πολύπλευρη προσπάθεια διεμβολισμού των γραμμών του ταξικού κινήματος, της αντικαπιταλιστικής πάλης, αλλά και των γραμμών του Κόμματος και της ΚΝΕ στο χώρο των νέων επιστημόνων δεν περιορίζεται στην ανοικτή προσπάθεια προσεταιρισμού και εξαγοράς. Βασίζεται σε γενικότερης στρατηγικής σημασίας πολιτική διαβρωτικής προσέγγισης για την ανάδειξη και αξιοποίηση των εναλλακτικών δήθεν μαρξιζόντων ακαδημαϊκών και των αντίστοιχων επιστημονικών φόρουμ. Στήριγμα στην προσπάθεια αυτή αποτελεί το δυναμικό στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και διάφορων εξωκοινοβουλευτικών δυνάμεων.

Η ουσιαστική αντιμετώπιση απαιτεί βελτίωση και ολοκληρωμένη θεώρηση της καθοδηγητικής δουλειάς στο συγκεκριμένο χώρο με συντονισμό που εξασφαλίζεται από την ΚΕ ανάμεσα στα αρμόδια τομεακά όργανα και ΚΟΒ και βεβαίως με ένταξη στο σχεδιασμό και των αντίστοιχων δυνάμεων της ΚΝΕ.

Άμεσα πρέπει να προχωρήσει η αναβαθμισμένη σε σχέση με τα έως τώρα δεδομένα καταγραφή των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, φόρουμ και πρωτοβουλιών σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, καθώς και των δραστηριοτήτων συνεργασίας τους με ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, ινστιτούτων, επιστημονικών ενώσεων - επιμελητηρίων, σχημάτων κομμάτων, ιδιαίτερα των ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και διεθνών κέντρων.

Να σχεδιάζεται έγκαιρα και συστηματικά, να αναπροσαρμόζεται ανάλογα με τις εξελίξεις η επιλογή θεμάτων διδακτορικού και η εκπόνησή τους από μεταπτυχιακούς φοιτητές μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ, και όσο γίνεται και από τον περίγυρο, και να ενισχυθεί η θετική προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για την αναβάθμιση του ιδεολογικού μετώπου. Χρειάζεται ουσιαστική, πειστική και απαιτητική δουλειά με έλεγχο ώστε τα μέλη και οι φίλοι του Κόμματος και της ΚΝΕ να μην πέφτουν στις παγίδες που στήνουν οι «μαρξίζοντες» καθηγητές για να τους προσεταιρίζονται, θεωρώντας ότι είναι καλύτερο να καταφεύγουν σε αυτούς σε σύγκριση με άλλους αστούς επιστήμονες, αφού μιλάνε με σημαία το μαρξισμό, έστω και αν τον αρνούνται ή τον κακοποιούν σκόπιμα και συνειδητά στην πράξη.

Η κομματική δουλειά στον τομέα αυτό δε θα αποκτήσει αποτελεσματικότητα αν δε στηριχυεί στη βελτίωση τόσο της γενικότερης όσο και της ειδικότερης -στον τομέα των σπουδών- κομματικής καθοδήγησης, της ιδεολογικής και πολιτικής δουλειάς και επαγρύπνησης στους συλλόγους μεταπτυχιακών φοιτητών και υποψήφιων διδακτόρων.

Δ. Στον τομέα της λαϊκής αλληλεγγύης, για τον οποίο υπάρχουν κατευθύνσεις και πείρα, θα χρειαστεί να ενταθεί η δραστηριότητα με την μορφή ενισχυτικών μαθημάτων και άλλων τρόπων που έχουν ξεκινήσει οι λαϊκές επιτροπές και το ΜΑΣ μέσα από τη συνεργασία με σωματεία ώστε να προσεγγίσουμε τα παιδιά των εργατών.

Ε. Ο έλεγχος της δουλειάς στα πλαίσια κοινού σχεδιασμού Κόμματος και ΚΝΕ για τις οργανώσεις της ΚΝΕ στο εξωτερικό. Η τάση αύξησης φυγής στο εξωτερικό νέων επιστημόνων και σε ορισμένες περιπτώσεις εργατών και παιδιών από αγροτικές περιοχές επιβάλλει επίσης να διευρυνθεί το περιεχόμενο δουλειάς μας και μέσα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, να συνδυαστεί με άμεση επαφή με νέους μετανάστες και μετανάστριες, με αποκαλύψεις για το «θαύμα» της κινητικότητας, με στόχους για κομματική και κνίτικη οικοδόμηση.

ΣΤ. Αποφασιστική βελτίωση της συνεργασίας και βοήθειας των οργάνων του Κόμματος και κυρίως των ΚΟΒ απέναντι στα όργανα και στα μέλη της ΚΝΕ, ώστε να τα προετοιμάζουν και να τα στηρίζουν ως αυριανά μέλη του Κόμματος. Καθήκον που σημαίνει ότι γίνεται και ειδική δουλειά ιδεολογικοπολιτικής μόρφωσης, δουλειά με την ιστορία, το διεθνισμό κλπ. για διαπαιδαγώγηση και όχι μόνο μέσα από το καθημερινό καθηκοντολόγιο. Αναντικατάστατο όπλο εδώ είναι η μελέτη και διάδοση του «Ριζοσπάστη», η εξοικείωση μελέτης της ΚΟΜΕΠ και του πολιτικού, ιδεολογικού, ιστορικού βιβλίου από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».

Το πέρασμα στελεχών της ΚΝΕ στο Κόμμα πρέπει να συνοδεύεται από συνεχή δουλειά για απόκτηση κοινωνικής πείρας. Έχει σημασία μάλιστα η αξιοποίηση στελεχών της ΚΝΕ με το πέρασμα στην κομματική δουλειά να μην ξεχνιέται ότι ως στελέχη είχαν ήδη περάσει δοκιμασία δουλειάς με νέες ηλικίες. Άρα αυτά τα στελέχη περνώντας στο κόμμα πρέπει να γίνουν «μοχλοί» για να ενταχθεί η δουλειά στη νεολαία μέσα στη γενική πολιτική του κόμματος, στην κομματική οικοδόμηση, στην ανασύνταξη του κινήματος.

Η δουλειά για την προετοιμασία των μελών της ΚΝΕ να αντέξουν στη δοκιμασία της δημιουργίας οικογένειας σε συνθήκες μάλιστα ανεργίας, φτώχειας είναι εντελώς απαραίτητη. Το ίδιο ισχύει και για τους νέους και νέες που είναι κομματικά μέλη. Σχετίζεται με τη δουλειά για την ιδεολογικοπολιτική μόρφωση σε συνδυασμό με την καθοδήγηση της συσπείρωσης νεανικών δυνάμεων και την οργάνωση της πάλης. Ωστόσο απαιτεί μια ολόκληρη δημιουργική δουλειά που διαπαιδαγωγεί, ατσαλώνει. Τα νέα σε φυσική ηλικία μέλη του Κόμματος, τα μέλη της ΚΝΕ, διαπαιδαγωγούνται και με το προσωπικό παράδειγμα και με το παράδειγμα της συλλογικής δουλειάς των στελεχών και μελών του Κόμματος. Το μάθημα της ανιδιοτέλειας, της μαχητικότητας, της ετοιμότητας για θυσία, μεταβιβάζεται και με το προσωπικό παράδειγμα, με την ενότητα λόγων και έργων.

Η ιδεολογική αντιπαράθεση στους τόπους δουλειάς, στους ανέργους, στο χώρο της παιδείας, στον τόπο κατοικίας πρέπει να συμβάλλει στην ανάπτυξη αντικαπιταλιστικής συνείδησης, να ενισχύει την ιδεολογία και την πάλη για το σοσιαλισμό-κομμουνισμό, να επεκτείνεται και στα ζητήματα των επιστημών, παίρνοντας υπόψη το ρόλο των επιστημών, των σύγχρονων ανακαλύψεων, τη σημασία της έρευνας και των επιτευγμάτων της στην αποκάλυψη των κοινωνικών αντιθέσεων της βασικής αντίθεσης κεφαλαίου - μισθωτής εργασίας, στην πάλη με την ιδεολογικοπολιτική χειραγώγηση, την επιχείρηση υποταγής και τσακίσματος του εργατικού κινήματος. Στα πλαίσια αυτά έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια που πρέπει να προσαρμοστεί και να ενταθεί με βάση τις αποφάσεις της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης στα παρακάτω ζητήματα:

α) Στη βελτίωση με ευθύνη του Κόμματος των συστημάτων εσωκομματικής μόρφωσης ώστε να συμπεριλαμβάνουν και ζητήματα που αφορούν τη νεολαία, τη βελτίωση των αντίστοιχων κύκλων μαθημάτων και σεμιναρίων που πραγματοποιούνται στην ΚΝΕ. Είναι ζήτημα οργάνωσης και αποφασιστικού ελέγχου, συνειδητοποίησης της σημασίας τα μέλη του κόμματος νεότερης ηλικίας και όλα τα μέλη της ΚΝΕ να περάσουν από τις διάφορες βαθμίδες του κομματικού και κνίτικου μορφωτικού συστήματος.

β) Να συνεχιστεί και να αναβαθμιστεί η έκδοση κειμένων, εργασιών και πολιτικών βιβλίων, αλλά και λογοτεχνίας και ποίησης που απευθύνονται ιδιαίτερα στους νέους, να μελετηθούν ειδικές εκδόσεις για παιδιά 10-13 χρόνων.

γ) Στο ιδεολογικό μέτωπο θα χρειαστεί συστηματική, κλιμακούμενη δουλειά ανάλογα και με την ηλικία για τη θέση του Κόμματος σχετικά με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, την ιστορία των παλαιότερων και σύγχρονων ιμπεριαλιστικών πολέμων. Σε αυτή τη βάση μπορεί να αντιπαλευτεί και η επίδραση του εθνικισμού, σοβινισμού, ρατσισμού, εθνικοσοσιαλισμού της ΧΑ στη νεολαία. Ιδιαίτερα η αντιμετώπιση του ναζισμού-φασισμού, της εγκληματικής ναζιστικής ΧΑ απαιτεί ένταση των προσπαθειών ιδεολογικοπολιτικής και οργανωτικής παρέμβασης του Κόμματος και της ΚΝΕ. Να διαμορφωθούν πιο ολοκληρωμένες και επίκαιρες κατευθύνσεις, ενώ άμεσα χρειάζεται να υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης του δηλητηρίου του ναζισμού στα σχολεία, γυμνάσια και λύκεια, αλλά και στις μικρότερες ηλικίες, με συγκεκριμένες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες στη Βουλή, στις δημόσιες υπηρεσίες, στο συνδικαλιστικό κίνημα, στους γονείς-κηδεμόνες, στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς.

ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΕΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΤΙΣ ΝΕΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

1. Να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της κομματικής και κνίτικης οικοδόμησης από τη σκοπιά της δράσης για συσπείρωση δυνάμεων, της αντίστοιχης ιδεολογικοπολιτικής προετοιμασίας. Τα μέλη του Κόμματος που έχουν παιδιά σε νεαρή ηλικία έχουν το δικό τους μερίδιο προσωπικής ευθύνης στην ενθάρρυνση (και όχι βέβαια επιβολή) να στρατολογηθούν στο Κόμμα και στην ΚΝΕ.

Να δοθεί πιο συγκεκριμένη απάντηση για τις αιτίες των διαρροών, αν υπάρχει λόγου χάρη διαφορά σήμερα σε σχέση με το φαινόμενο και στο παρελθόν. Αν δηλαδή ξεκόβουν λόγω νέων υποχρεώσεων ή αλλάζουν ιδεολογικοπολιτικά, δηλαδή αλλάζουν γνώμη για Κόμμα-ΚΝΕ ή αν τελικά είναι πρόβλημα αφομοίωσης, δουλειάς πριν τη στρατολογία και στην πορεία. Το ζήτημα γενικά δεν είναι εύκολο γιατί δεν ξεκόβεται από τη δουλειά του αντίπαλου με όλες τις μορφές επίδρασης, ενσωμάτωσης. Ωστόσο δεν πρέπει η μεταβατικότητα να θεωρείται κάτι το αντικειμενικό και μόνο, πρέπει να γίνουμε πιο απαιτητικοί στη δουλειά του Κόμματος. Σχετίζεται με τη λειτουργία Κόμματος και ΚΝΕ, με τη δουλειά για αφομοίωση των μελών, αλλά και μετά -εάν απομακρυνθούν- τι επαφή κρατάμε. Επίσης, επισημαίνεται ότι το ζήτημα της αφομοίωσης δεν είναι μόνο θέμα ιδεολογικής δουλειάς. Οπωσδήποτε είναι και τέτοιο, όμως, ειδικά για τους νέους, ισχύει ακόμα πιο πολύ ότι διδάσκονται μέσα από τους αγώνες και με τη συμμετοχή και την ευθύνη τους. Είναι ζήτημα λοιπόν της καθοδήγησης από το Κόμμα και τα καθοδηγητικά όργανα της ΚΝΕ απέναντι στην ΟΒ.

2. Ιδιαίτερης σημασίας χώροι για οικοδόμηση: Εργατικοί κλάδοι με εργαζόμενους ηλικίας 35-40 ετών, εργασιακοί χώροι που πραγματοποιούν τα προγράμματα για την απασχόληση των νέων, χώροι μαθητείας που συχνά αντικαθιστούν τις καταργημένες ειδικότητες εκπαιδευτικών, νυχτερινά σχολεία, ΕΠΑΛ κλπ. Το κύριο είναι η δουλειά μέσα στους χώρους με χρέωση και διάταξη δυνάμεων κι εκεί που δεν υπάρχουν ακόμα. Οργανωτική προϋπόθεση μεγάλης σημασίας είναι η πλήρης αντιστοιχία Κόμματος και ΚΝΕ, εκεί που δεν υπάρχει, ορίζεται και καθορίζεται συγκεκριμένα. Ειδικό ζήτημα η δουλειά με τους καθοδηγητές των μαθητικών ΟΒ, με τους χρεωμένους για μαθητικές ΟΒ.

3. Να συνειδητοποιηθεί η ευθύνη του Κόμματος σε όλους τους κρίκους για τη σταθεροποίηση της γενικής συνέλευσης της ΟΒ, την εξασφάλιση του κλίματος και της βοήθειας, ώστε να αναπτύσσεται η συμβολή των μελών στην επεξεργασία και εφαρμογή των αποφάσεων, στη μελέτη της πείρας δράσης στις νέες ηλικίες, ο προσανατολισμός δράσης στους χώρους νεολαίας, η συσπείρωση στην πάλη και στον ιδεολογικοπολιτικό αγώνα. Η αντιμετώπιση προβλημάτων μειωμένης επαγρύπνησης και περιφρούρησης.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη επισημαίνει την ανάγκη η απόφαση να εξειδικευτεί το αμέσως επόμενο διάστημα από τα καθοδηγητικά όργανα, πρώτα απ’ όλα από την ΚΕ, το ΠΓ, τη Γραμματεία. Να ξεκαθαριστεί περισσότερο τι πρέπει συγκεκριμένα να λυθεί σε κάθε κρίκο, έτσι ώστε να επιτευχθεί στην πράξη και για όλα τα βασικά ζητήματα ο ενιαίος σχεδιασμός και η δράση, η αντιμετώπιση των οργανωτικών και άλλων προβλημάτων που εντοπίζει η απόφαση της Συνδιάσκεψης: Από την Κεντρική Επιτροπή και το Κεντρικό Συμβούλιο, τις Επιτροπές Περιοχών και τα Συμβούλια Περιοχής, τις Τομεακές Επιτροπές Κόμματος - ΚΝΕ, τις ΚΟΒ και ΟΒ.

7 Δεκέμβρη 2013